Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 3/1999, s. 36-39
Jan Karol Wolski
Współczesna andrologia. Nowe możliwości leczenia zaburzeń płodności męskiej
Modern Andrology. New Trends in Treatment of Male Infertility
z Kliniki Urologii, Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie
Prywatna Przychodnia Leczenia Niepłodności „Novum” w Warszawie
Słowa kluczowe: andrology, intertility.
ROZWÓJ ANDROLOGII
Powstanie odrębnej dyscypliny naukowej i specjalności medycznej, jaką jest andrologia, związane jest z potrzebą ścisłego zajęcia się problemami gonady męskiej. Choć samo określenie „andrologia” zostało użyte już przed ponad 100 laty przez Congress of American Physicians and Surgeons, w celu wyodrębnienia problemów związanych z rozrodem u człowieka i określeniem czynników zależnych od mężczyzn, to wyizolowanie się tej nowej gałęzi medycyny miało dopiero miejsce przed około 50 laty w Niemczech (3). Interdyscyplinarny charakter andrologii działającej na styku endokrynologii, urologii, ginekologii, medycyny rozwojowej, seksuologii oraz wielu nauk podstawowych, spowodowało, że myśl o nowej specjalności szybko rozprzestrzeniła się po świecie. Choć do ostatniego okresu głównie kojarzona z rozrodem – „laboratoryjne badania płodności” (3), to ostatnio andrologię uważa się za naukę zajmującą się wszystkimi aspektami embriologii, anatomii fizjologii i patologii jądra: od nauk podstawowych do klinicznych.
ANDROLOGIA W POLSCE
W Polsce rozwój andrologii związany jest z takimi nazwiskami jak: Zygmunt Janczewski, Michał Bokiniec, Leszek Bablok, Maciej Czaplicki, Marian Semczuk (Prezes Sekcji Andrologii Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego) czy Krzysztof Kula (Prezes Polskiego Towarzystwa Andrologicznego, zawiązanego w 1993 r.). Androlodzy polscy są członkami międzynarodowych towarzystw naukowych, m.in. International Society of Andrology, American Society of Andrology, European Academy of Andrology.
Choć w chwili obecnej w Polsce nie ma tradycyjnie pojętej specjalności i programu specjalizacyjnego z andrologii, to szkolenie z tego zakresu medycyny odbywa się głównie w ramach urologii ogólnej i dziecięcej, ginekologii, endokrynologii, bądź też jako tematyczne kursy Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Ponadto, prowadzone są specjalne szkolenia w Samodzielnej Pracowni Andrologii Instytutu Endokrynologii AM w Łodzi, placówce rekomendowanej przez European Academy of Andrology, jako jednej z kilku standaryzowanych miejsc nauki andrologii w Europie! Z pewnością do sukcesów środowiska andrologicznego w Polsce zaliczyć można wydanie w 1998 przez PZWL pierwszego napisanego przez polskich autorów podręcznika pt. „Andrologia” pod redakcją Mariana Semczuka i Macieja Kurpisza.
ROLA ANDROLOGII W ROZRODZIE WSPOMAGANYM
Andrologia dnia dzisiejszego zajmuje się wieloma aspektami fizjologii i patologii gonady męskiej. Jednak nadal do najbardziej spektakularnych osiągnięć ostatnich lat jest jej udział w technikach wspomaganego rozrodu (ang. Assisted Reproductive Technologies – ART). Opracowanie protokołów zapłodnień ustrojowych i pozaustrojowych umożliwia wielu mężczyznom zostanie biologicznym ojcem, u których potencjał płodności jest obniżony, nawet do krańcowo niskich wartości.
Niepłodność małżeńska (lub w obrębie pary) z powodu zaburzeń płodności jednego lub obojga małżonków jest poważnym problemem społecznym. Tylko w USA, wg informacji internetowych przesłanych przez American Society for Reproductive Medicine (www.asrm.org), na niepłodność cierpi aż 6,1 miliona amerykańskich par, co stanowi ok. 10% populacji w okresie reprodukcyjnym. W oparciu o dane WHO uważa się, że co 5-6 związek ma kłopoty z uzyskaniem ciąży, pomimo co najmniej jednorocznego pożycia bez stosowania antykoncepcji. Udział czynnika męskiego zgodnie oceniany jest na ok. 40% (15).
Tabela 1. Przyczyny niepłodności małżeńskiej u diagnozowanych 1430 pacjentów (wg Mark Sigman, Larry I. Lipshultz, Stuart S. Howards: „Evaluation of the Subfertile Male” W - Infertility in the Male 3rd ed. LI Lipshultz, SS Howards, Mosby-Year Book, USA 1997).
PrzyczynaLiczba mężczyznOdsetek
varicocele60342,2 %
idiopatyczna32422,7 %
obstrukcyjna20514,3 %
czynnik żeński (przy prawidłowym męskim)1137,9 %
wnętrostwo493,4 %
czynnik immunologiczny372,6 %
zaburzenia ejakulacji181.3 %
uszkodzenie funkcji jąder181.3 %
uszkodzenie polekowe/RTG161,1 %
endokrynologiczna161,1 %
infekcyjna130,9 %
zaburzenia popędu płciowego40,3 %
choroby układowe40,3 %
zespół komórek Sertoliego30,3 %
defekty ultrastrukturalne30,2 %
genetyczne20,1 %
rak jądra20,1 %
Sukces leczenia niepłodności małżeńskiej, co określa liczba uzyskanych ciąż po zastosowaniu danej metody leczenia, w istotnym stopniu zależy od prawidłowej współpracy na linii para małżeńska (kobieta-mężczyzna) – ginekolog-androlog. Rolą androloga jest właściwe przygotowanie czynnika męskiego do planowanego rozrodu. Diagnostyka, poprzedzająca ewentualne leczenie, powinna być przeprowadzona sprawnie i w możliwie krótkim czasie. Wdrożenie celowanej terapii musi być dokładnie rozważone, albowiem, nie zawsze leczenie pacjenta andrologicznego jest możliwe w ogóle lub oczekiwana istotna poprawa potencjału płodności nie pojawi się w czasie oczekiwanym i akceptowanym przez pacjenta i jego małżonkę.
Niezbędne elementy diagnostyczne w andrologii to: bardzo dokładny wywiad (obejmujący także okres przed- i okołopokwitaniowy), badanie przedmiotowe internistyczne, neurologiczne oraz urologiczne. Badania dodatkowe obejmują morfologię krwi obwodowej, badanie moczu, trzykrotne badanie nasienia z posiewem, określenie poziomów hormonów, USG układu moczowo-płciowego, ocenę poziomu ASA – przeciwciał przeciwplemnikowych (ang. Antisperm Antibodies) w surowicy krwi i w osoczu nasienia (czynnik immunologiczny niepłodności), badania genetyczne (kariotyp) (13). Obowiązujące standardy badania nasienia w Polsce są zgodne z wytycznymi WHO (26). Rozwój elektroniki zaowocował wprowadzeniem od 1985 roku programów komputerowej oceny nasienia (CASA – computer-aided sperm analyzer), który niezwykle szybko i wiarygodnie ocenia dostarczone próbki (10).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Belker A.M. et al.: Results of 1469 microsurgical vasectomy reversals by the Vasovasostomy Study Group. J. Urol. 1991, 145:505-511. 2. Coburn M. et al.: Testicular Biopsy in Male Infertility 219-248; [W]: Infertility in th Male 3rd ed. Lipshultz L.I., Howards S.S., Mosby, USA 1997. 3. cyt. za Schirren C: „Wstęp” 13-15; [W:] Andrologia pod red. M. Semczuka i M. Kurpisza, PZWL 1998. 4. Dębski R. i wsp.: Stanowisko Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące technik wspomaganego rozrodu w leczeniu niepłodności. Praktyczna Gin. i Perinatologia, 1996, 203. 5. Harrington T. et al.: Percutaneous testis biopsy: An alternative to open testicular biopsy in the evaluation of the subefertile male. J. Urol.1996, 156:1647-1651. 6. Janczewski Z., Bablok L.: The diagnostic and prognostic significance of the testicular biopsy. Andrologia. 1978, 10, 393. 7. Jow W.W.: Testis biopsy 8-25, [W:] Surgery of Male Infertility ed. Goldstein M., W.B.Saunders Company 1995. 8. Kessaris D.N. et al.: Histopathological and cytopathological correlations of percutaneous testis biopsy and open biopsy in infertile men. J. Urol.1995, 153, 1151-1155. 9. Mallidis C., Baker H.W.: Fine needle tissue aspiration of the testis. Fertil. Steril. 1994; 61(2): 367-75. 10. Mortimer D., Mortimer S.T.: Value and reliability of CASA systems 73-89; [W:] Modern Art. In the 2000s. Andrology in nineties ed. W.Ombelet, E.Bosmans et all Studies in Profertility Series. vol. 8. The Parthenon Publishing Group, London 1998. 11. Palermo G. et al.: Pregnancies after intracytoplasmic injection of single spermatozoon into an oocyte. Lancet 1992, 340:17. 12. Schlegel P. et al.: Micropuncture retrieval of epididymal sperm with in vitro fertilization: importance of in vitro micromanipulation techniques. Urology 1995, 46(2):238-241. 13. Semczuk M.: Kliniczne badanie andrologiczne 155-161; [W:] Andrologia pod red. M.Semczuka i M.Kurpisza, PZWL 1998. 14. Semczuk M.: Inseminacja nasieniem małżonka lub dawcy 416-420, w Andrologia pod red. M. Semczuka i M. Kurpisza, PZWL 1998. 15. Serio M., Forti G.: The Impact of Andrological Research on the Treatment of Male Infertility 23-29; [W:] Current Advances in Andrology (Ed) Waites G.M.H., Frick J., Baker G.W.H., Monduzzi Editore 1997. 16. Shrivastav P. et al.: Percutaneous epididymal sperm aspiration for obstructive azoospermia. Hum. Reprod. 1994, 9(11):2058-61. 17. Skakkebaek N.E.: Possible carcinoma-in-situ of the testis Lancet 1972, 2, 516. 18. Sobczyńska A. i wsp.: Azoospermia obstrukcyjna a mutacje w genie CFTR – genetyczne podstawy zespołu wrodzonej obustronnej niedrożności nasieniowodów TERAPIA 1997, Nr 12(55), 25-26. 19. Turek P.J. et al.: Systematic fine-needle aspirations of the testis: correlation to biopsy and results of organ „mapping” for mature sperm in azoospermic men. Urology 1997 May; 49(5):743-748. 20. Wolski J.K. i wsp.: Igłowa biopsja jąder – nowa technika diagnostyki niepłodności męskiej. Urol. Pol. 1997, 50, 2A, 35-36. 21. Wolski J.K. i wsp.: Igłowa biopsja jąder w diagnostyce niepłodności męskiej. Gin. Pol. 1998, 69, (6), 541-544. 22. Wolski J.K. i wsp.: ICSI-PESA jako alternatywa operacji rekonstrukcyjnych dróg wyprowadzających nasienie u pacjentów z azoospermią obstrukcyjną. Urol. Pol. 1996, 3A,130-131. 23. Wolski J.K. et al.: ICSI-PESA first experience in Poland Int. J. Androl. 1997, 38, 20(1). 24. Wolski J.K. i wsp.: Własne doświadczenia w przezskórnym pozyskiwaniu plemników do zapłodnienia pozaustrojowego ICSI-PESA oraz ICSI-TESE u mężczyzn z azoospermią obstrukcyjną. Gin. Pol. 1998, 69, 6, 545-550. 25. Wołczyński S. i wsp.: Techniki wspomaganego rozrodu str. 311-338 w: Niepłodność pod red. T.Pisarskiego i M.Szamatowicza, PZWL 1997. 26. World Health Organization „WHO laboratory manual for the examination of human semen and semen-cervical mucus interaction” 3rd edn; Cambridge University Press, Cambridge, UK 1992.
Nowa Medycyna 3/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna