Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 6/1999, s. 39-40
Bogdana Niesłuchowska-Frydrych, Halina Szucka-May, Robert Szymański, Tomasz Dworniak, Swietłana Wiczyńska, Longin Marianowski
Ryzyko powikłań zakrzepowych w przebiegu pooperacyjnym a wczesna HTZ
The risk of postoperative thrombotic complications and early hormonal replacement therapy (HRT)
z I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Katedry i Kliniki: prof. dr hab. n. med. Longin Marianowski
Streszczenie
Beginning from the 3rd day after adnexectomy a hormonal replacement therapy (HRT) was administered. Radical improvement of patient´s condition was stated – the signs of dropping out did not occur, the patients have willingly applied physical antithrombotic methods. No clinical symptoms of thrombosis were observed in patients, no hypercoagulability traits have been confirmed in laboratory tests.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa jest poważnym problemem współczesnej medycyny. Stanowi ona drugie co do częstości występowania powikłanie po operacjach w obrębie miednicy małej. U podłoża samoistnej, jak i nawracającej zakrzepicy żylnej może występować wrodzony lub nabyty zespół nadkrzepliwości. Ryzyko zakrzepicy wzrasta w przypadku zaburzeń procesu krzepnięcia na skutek niedoboru antytrombiny III, białek C i S, oraz oporności na aktywne białko C. W około 50% przypadków oporność na aktywne białko C jest uwarunkowana genetycznie. Jednak zakrzepica nie ujawnia się u wszystkich osób posiadających tę cechę genetyczną (1). Już w 1856 r. Virchow zwrócił uwagę, że do rozwoju zakrzepicy prowadzą trzy zasadnicze przyczyny:
– uszkodzenie ściany naczynia,
– zwolnienie prądu krwi,
– zmiany w składzie krwi.
Wrodzone defekty, będące przyczyną nadkrzepliwości, przy współistnieniu innych czynników zwiększają ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Czynnikami ryzyka zakrzepicy są: długotrwałe unieruchomienie, zabiegi chirurgiczne, szczególnie w miednicy małej, choroba nowotworowa, ciąża, doustna antykoncepcja hormonalna, otyłość, zastoinowa niewydolność krążenia (2).
Jak wynika z analizy badań sekcyjnych, przeprowadzonych przez Lindblada na przestrzeni trzydziestu lat (1957-1987), odsetek przypadków żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej nie zmienił się (3). U chorych hospitalizowanych w oddziałach: chirurgicznych wynosił 31,5-42,1%, onkologicznych 32,5-44,9%, ginekologicznych 35,2-37%, ortopedii 32,2-60,7%. W celu zmniejszenia ryzyka zakrzepicy u osób wymagających leczenia operacyjnego, proponuje się stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej metodami: fizykalną (wczesne uruchomienie, uniesienie kończyn dolnych, pończochy elastyczne, elektrostymulacja, gimnastyka stóp), farmakologiczną (leki przeciwpłytkowe takie jak: Aspityna, Dextran niskocząsteczkowy) oraz leki hamujące osoczowy układ krzepnięcia (heparyna, heparyna frakcjonowana, heparyna drobnocząsteczkowa) (5).
Najbardziej istotnymi czynnikami ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej są: długotrwałe unieruchomienie, oraz wiek pacjenta. Ryzyko wzrasta proporcjonalnie do wieku, czasu trwania operacji i unieruchomienia chorego po operacji.
Kobiety, u których wykonuje się operację wycięcia macicy z przydatkami są szczególnie narażone na wystąpienie zakrzepicy. Są to kobiety w wieku powyżej 45 lat, często z żylakami kończyn dolnych, otyłością, zastoinową niewydolnością krążenia. Pacjentki w okresie przedmenopauzalnym po operacyjnym usunięciu jajników bardzo źle znoszą niedobór estradiolu. Już we wczesnym okresie po operacji – w trzeciej dobie – demonstrują wypadowe objawy psychoemocjonalne. Taki stan chorej utrudnia wczesne uruchomienie.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Bovill E.G. et al.: Blood, 1989, 73(3): 712-7. The clinical spectrum heterozygous protein C deficiency in a large New England Kindred. 2. Levesque H., Courtois H.: Rev-Med.-Internee, 1997, 18 supl 6:620-25. Estrogens therapy and venous thromboembolic disease. 3. Lindblad B. et al.: Br. Med. J., 1991, 302:709-11. Incidence of venous thromboembolism verified by necropsy over 30 years. 4. Prins M.H., Hirsk J.: Thromb. Hemostas., 1990, 64:497-506. A comporison of general anaesthesis and regional anaesthesia as a risk factor for deep rein thrombosis following hip surgery; a critical review. 5. Soszka T.: Perinatologia i Ginekologia Kliniczna, 1994, 11:37-43. 6. Thery C. et al.: Therapie, 1997 May-Jun., 52(3):165-8. Effects of hormone replacement treatment of menopause on the risk of venous thromboembolic disease.
Nowa Medycyna 6/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna