Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 6/1999, s. 50-51
Barbara Grzechocińska
Przezskórna terapia estrogenowa
Transdermal estradiol therapy
z I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Katedry i Kliniki: prof. dr hab. n. med. Longin Marianowski
Streszczenie
Some differences between oral and transdermal estrogen treatment are reviewed.
Słowa kluczowe: przezskórna terapia, estrogen.
Hipoestrogenizm, związany z wygasaniem czynności jajników, jest bezpośrednią przyczyną zmian narządowych i ogólnoustrojowych u kobiet w okresie menopauzy. Estrogeny naturalne są więc ważnym elementem terapii substytucyjnej. Podawanie progestagenów, ze względu na efekt antyproliferacyjny na błonę śluzową macicy, jest konieczne u kobiet z zachowaną macicą. Progestageny podawane są w sposób ciągły lub sekwencyjny, z przerwami lub bez, przez 10-14 dni cyklu.
17-beta estradiol stosowany w substytucyjnej terapii hormonalnej może być podawany doustnie lub pozajelitowo. Spośród różnych sposobów podawania pozajelitowego najbardziej popularne jest podawanie przezskórne, w formie plastrów naklejanych na skórę.
Stosowane są obecnie dwa rodzaje plastrów: typu matrix i reservoir.
Plastry różnią się między sobą technologią produkcji. W plastrach typu reservior estradiol zawarty jest w zbiorniku zawierającym roztwór alkoholowy. Plastry typu matrix zawierają estradiol wchłaniający się bezpośrednio z powierzchni klejącej. Oba systemy są dobrze tolerowane przez pacjentki. Niewielkie różnice związane są z obecnością alkoholu, który może podrażniać skórę, wielkością powierzchni klejącej oraz tym, że plastry typu matrix można dzielić, regulując w ten sposób dawkę wchłanianego hormonu.
Plastry nakleja się dwa razy w tygodniu. Terapię przezskórną estradiolem można stosować w sposób ciągły (bez progestagenów – u kobiet po operacji wycięcia macicy lub z progestagenami u kobiet z zachowaną macicą, które nie chcą mieć krwawień miesiączkowych) albo sekwencyjnie (z progestagenami, z przerwami lub bez).
Droga podawania ma znaczenie dla metabolizmu hormonu i jego działania ogólnoustrojowego. Estradiol stosowany doustnie jest metabolizowany do estronu i siarczanu estronu w wątrobie i błonie śluzowej jelit. Po podaniu przezskórnym estradiol wchłania się do krążenia obwodowego i wywiera bezpośrednie działanie na receptory komórkowe, tylko około 10% przechodzi przez wątrobę, zapewnia to korzystniejszy stosunek estonu do estradiolu (1:1), dla terapii doustnej wynosi 4:1. Trudno jest ocenić jakie znaczenie kliniczne w przypadku stosowania estradiolu przezskórnie ma rodzaj stosowanej diety. Dieta wysokobiałkowa zwiększa hydrolizę metabolitów siarczanów i glukuronianów, co powoduje zwiększenie wchłaniania zwrotnego i wyższe stężenia estrogenów w surowicy krwi.
Do najbardziej uciążliwych i najczęstszych objawów (75% kobiet) występujących w okresie menopauzy należą uderzenia gorąca i napadowe pocenie. Liczne badania kliniczne dowodzą wysokiej skuteczności terapii przezskórnej w leczeniu zespołu menopauzalnego. Stwierdzono, że po pierwszym miesiącu leczenia objawy naczynioruchowe ustępują lub znacznie zmniejszają się u 60% kobiet, po dwóch cyklach u 80%, a po trzech u 90% (1).
Jednoznacznie stwierdzono, że estrogenowa terapia substytucyjna jest skuteczna w profilaktyce i terapii osteoporozy. Istotna jest przy tym dawka 17-beta estradiolu oraz długość okresu leczenia. Minimalna dawka w przypadku terapii przezskórnej powinna wynosić co najmniej 50 µg na dobę. Zapewnia ona skuteczne w leczeniu osteoporozy stężenie estradiolu w surowicy krwi wynoszące 40-50 pg/ml. Osiągnięcie takich wartości stężenia u kobiet palących papierosy jest łatwiejsze podczas prowadzenia terapii przezskórnej w porównaniu do doustnej. Jeżeli terapia substytucyjna będzie miała na celu profilaktykę osteoporozy powinna być prowadzona co najmniej 5 lat. Im dłuższy okres leczenia tym mniejsze ryzyko rozwoju osteoporozy.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Cheang A. et al.: A risk-benefit appraisal of transdermal estradiol therapy. Drug Safety., 1993, 9:365-79. 2. Chetkowski R.J. et al.: Biologic effects of transdermal oestradiol. N. Engl. J. Med., 1986, 314:1615. 3. Evans S., Davle M.: Low and conventional dose transdermal oestradiol are equally effective at preventing bone loses in spine and femur at all postmenopausal ages. Clin. Endocrinol., 1996, 44:79-84. 4. Perrone G. et al.: Effect of oral and transdermal hormone replacement therapy on lipid profile and Lp(a) level in menopausal women with hypercholesterolemia. Int. J. Fertil. Menopausal Study., 1996, 41:509-15.
Nowa Medycyna 6/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna