Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 3/2000
Izabela Pospiech1, Katarzyna Kuczkowska-Jeske2, Artur Fuławka3
Wartość oceny czynników ryzyka w badaniu przesiewowym słuchu u noworodków
Value of evaluation of risk factors in the hearing screening in neonates
1 z Kliniki Foniatrii i Audiologii Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. dr h.c. Antoni Pruszewicz
2 z Oddziału Laryngologicznego Wojewódskiego Szpitala Zespolonego w Lesznie
Kierownik Oddziału: dr med. Andrzej Kuczkowski
2 z Wojewódzkiej Poradni Audiologicznej w Legnicy
Kierownik Poradni: lek. med. Artur Fuławka
Streszczenie
Summary
The most common risk factors of hearing loss as well as the different hearing screening procedures were overwied. Cumulation of the perinatal and postnatal risk factors and its influence on the later hearing status is presented upon the own studies.
Płód ludzki ma zdolność do odczuwania, reagowania a nawet zapamiętywania informacji słuchowych już od 26 tygodnia życia. Od tego momentu zatem kształtuje się ważny, a zdaniem niektórych nawet najważniejszy, element skomplikowanego procesu komunikatywnego, będącego podstawą rozwoju funkcji poznawczych (1). W okresie prenatalnym dziecko odbiera głos matki i różnicuje go z innymi dźwiękami otoczenia, a rodząc się, noworodek dysponuje już ok. 3-miesięcznym doświadczeniem akustycznym. Jeżeli dziecko urodzi się z wadą słuchu lub nabędzie ją w okresie niemowlęcym lub we wczesnym dzieciństwie, możemy być pewni, że wpłynie to negatywnie nie tylko na rozwój mowy i języka u dziecka, ale również na rozwój intelektualny i emocjonalny. Największe znaczenie mają pierwsze dwa, trzy lata życia i każdy miesiąc opóźnienia w wykryciu wady słuchu, nieprawidłowe protezowanie i rehabilitacja powodują ogromne straty w każdej z wymienionych sfer. Bogate piśmiennictwo jednoznacznie potwierdza, że im wcześniej zaburzenie słuchu będzie wykryte, im wcześniej dziecko będzie zaprotezowane i rozpocznie się jego rehabilitacja, tym stopień zaburzeń będzie mniejszy a rozwój dziecka przebiegać może w miarę normalnie (1,11,14). Powstaje jednak pytanie jakiej grupy dzieci dotyczyć mogą nasze obawy o stan słuchu i tutaj warto sięgnąć do danych statystycznych i epidemiologicznych.
Statystyka i epidemiologia
Liczba dzieci z zaburzeniami słuchu w populacji polskiej w wieku od 1 do 7 roku życia wynosi od ok. 0,5% do 2% (14). I tak u niemowląt od 8 do 12 miesiąca życia zaburzenia słuchu notuje się u ok 0,5%, u dzieci 3-5-letnich u ok. 1%, a u dzieci 6-7-letnich u ok. 2% populacji miejskiej. Według badań Iwankiewicza i współpracowników (7) głęboki ubytek słuchu (próg słuchu większy niż 80 dB), a zatem taki, który w istotny sposób uniemożliwia prawidłowy rozwój mowy u dziecka, występuje u ok. 0,3% niemowląt, u 0,1% dzieci przedszkolnych i u ok. 0,5% dzieci w wieku szkolnym. Z nowszych badań Góralówny (5) wynika, że co tysięczne dziecko w Polsce dotknięte jest głuchotą (brak reakcji na bodziec dźwiękowy o natężeniu 100 dB), a co setne posiada głęboki niedosłuch, wymagający specjalistycznego postępowania. W liczbach bezwzględnych, dla populacji wiekowej do 17-19 roku życia, wartości te wynoszą od 30 do 50 tysięcy dzieci z zaburzeniami słuchu o różnym nasileniu, które wymagają noszenia aparatów słuchowych i rehabilitacji.
Badania przesiewowe słuchu
Skoro już wiemy jakiej skali jest to problem, powstaje pytanie, jak sobie z nim poradzić. Możemy sięgnąć po gotowe rozwiązania, funkcjonujące w innych krajach europejskich czy Stanach Zjednoczonych lub zaproponować własny, oryginalny model badań przesiewowych. Najpierw jednak sięgnijmy do definicji Światowej Organizacji Zdrowia określającej, co to jest badanie przesiewowe (screening). Jest to badanie, którego celem jest wyodrębnienie z danej populacji tych osobników, u których zachodzi duże prawdopodobieństwo występowania badanego schorzenia. Nie jest to zatem specjalistyczne, a co się z tym wiąże drogie badanie diagnostyczne, ale proste i nie obciążone wysokimi kosztami badanie podstawowe. Badania przesiewowe mogą być powszechne tzn. dotyczyć całej populacji lub też mogą obejmować tylko pewne grupy osób, wybrane na podstawie występowania czynników ryzyka. Pod pojęciem czynników ryzyka rozumiemy te wszystkie zagrożenia, odchylenia lub schorzenia, które pojawiając się na każdym etapie rozwoju dziecka, jak i przed jego urodzeniem, z dużym prawdopodobieństwem mogą być przyczyną uszkodzenia słuchu. Obydwie wyżej wymienione koncepcje badań przesiewowych w odniesieniu do wczesnego wykrycia niedosłuchu mają swoich zwolenników. I tak w Stanach Zjednoczonych Narodowy Instytut Zdrowia na konferencji poświęconej wczesnemu wykrywaniu niedosłuchu w 1993 roku zarekomendował aby „przed wypisaniem ze szpitala wszystkie noworodki poddane były badaniu przesiewowemu słuchu” (17). To pełne rozmachu, nawet jak na warunki amerykańskie zalecenie, wzbudziło szereg wątpliwości co do technicznych możliwości jego zrealizowania. W tym samym czasie, gdy obradowała konferencja Narodowego Instytutu Zdrowia nad wdrożeniem powszechnego badania przesiewowego słuchu, Połączony Komitet do spraw Słuchu u Dzieci (Joint Committee on Infant Hearing) zalecił, aby badanie przesiewowe słuchu ograniczyć do tych noworodków, u których zidentyfikowano jeden z dziesięciu czynników ryzyka, wymienianych przez ten komitet, i wykonać to badanie poprzez rejestrację słuchowych potencjałów wywołanych z pnia mózgu (ABR) (10). Jakkolwiek badania naukowe wykazały, że u wielu dzieci, u których wykryto niedosłuch nie występują żadne czynniki ryzyka, to z drugiej strony wskazują one, że występowanie niedosłuchu jest istotnie częstsze w niemal 10% populacji, w których czynniki te zostały zidentyfikowane (17).
CZYNNIKI RYZYKA – STALE AKTUALNY PRZEDMIOT BADAŃ NAUKOWYCH

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Alberti P. et al.: Issues in early idnetification of hearing screening. Laryngoscope, 1985, 95, 4:373-81. 2. Borg E.: Perinatal asphyxia, hypoxia, ischemia and hearing loss. An overwiew. Scand. Audiol., 1997, 26, 2:77-1. 3. Dennis J.et al.: Identification of hearing loss in the neonatal intensive care unit population. American Journal of Otolaryngol., 1984, 5, 3:201-5. 4. Feinmesser M.et al.: Follow – Up of 40000 Infants for Hearing Defect. Ear and Hearing. Audiology, 1982, 21:197-203. 5. Góralówna M.: Problem wczesnego wykrywania wady słuchu w Polsce i innych krajach. Materiały naukowe VIII Dni Otolaryngologii Dziecięcej, Poznań, 1988, 315. 6. Heinemann M.: Aktualne problemy pedoaudiologii. Część I. Etiologia i diagnostyka wrodzonych i okołoporodowych nabytych zaburzeń słuchu. Otolaryng. Pol., 1995, 49:586-92. 7. Iwankiewicz S. i wsp.: Słuch u dzieci i opieka nad dzieckiem niedosłyszącym i głuchym w Polsce. Otolaryng. Pol., 1980, 34:269. 8. Jacobson J., Mencher G.: Intensive care nursery noise and its influence on newborn hearing screening. Int. J. of Ped. and Otorhinolaryng., 1981, 3, 1:45-54. 9. Joint Committe on Infant Hearing: 1982 Position Statement. Pediatrics 1982, 70, 498. 10. Joint Committe on Infant Hearing: 1990 Position Statement. ASHA, 33 (Suppl.5), 3-6. 11. Kitchen W. et al.: Collaborative study of very-low-birth-weight infants. Correlation of handicap with risk factors. Am. J. of Dis. of Child., 1983, 137, 6:555-9. 12. Obrębowski A., Kuczkowska-Jeske K.: Analiza czynników ryzyka w etiologii odbiorczych niedosłuchów dziecięcych. Otolaryng. Pol., 1997, supl. 22, 234-237. 13. Obrębowski A., Pruszewicz A.: Uwagi do organizacji skryningu słuchowego u dzieci. Otolaryn. Pol., 1996, 50, 3:300-05. 14. Pruszewicz A. (red): Zarys audiologii klinicznej. Wydawnictwa Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, 1994. 15. Pruszewicz A. i wsp.: Zespół czynników ryzyka uszkodzenia słuchu u dzieci z małą masą urodzeniową. Otolaryng. Pol., 1994, 48 (Supl.18), 180-84. 16. Simmons F.: Patterns of deafness in newborns. Laryngoscope, 1980, 90, 3:448-53. 17. White R. Karl. et al.: Realities, Myths and Challenges of Newborn Hearing Screening in the United States. Central and East European J. of Oto-Rhino-Laryngol. and Head and Neck Surg. 1997, 3/4, (7/8), 74-84.
Nowa Medycyna 3/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna