Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 2/2005
Wojciech Cielica, Katarzyna Łoza, Krystyna Bańka
Carcinoma verrucosum – rzadka postać raka kolczystokomórkowego skóry
Verrucous carcinoma – rare variant of squamous cell carcinoma
z Pododdziału Dermatologicznego 1 Szpitala Wojskowego w Lublinie
Kierownik Pododdziału: lek. med. Krystyna Bańka
Streszczenie
Summary
Verrucous carcinomas of the skin and mucosa represent rare variants of squamous cell carcinoma. They preferentially develop on urogenital mucosa, oropharyngeal mucosa, soles of the feet and also they may be observed everywhere on the skin. We stress difficulties in clinical and histological recognition and present some methods of treatment.
Rak brodawkujący skóry i błon śluzowych ( Carcinoma verrucosum) jest szczególną, stosunkowo rzadką odmianą raka kolczystokomórkowego, cechującą się powolnym wzrostem oraz niską złośliwością (15). W zależności od umiejscowienia rozróżnia się cztery odmiany kliniczne tego nowotworu:
- rak brodawkujący błon śluzowych jamy ustnej i gardła – zwany guzem Ackermana ( papillomatosis florida oris),
- rak brodawkujący okolicy odbytu i narządów moczowo-płciowych – nazywany często guzem Buschke-Loewensteina (kłykciny kończyste olbrzymie, kłykciny olbrzymie złośliwe, kłykciny gigantyczne),
- rak brodawkujący zlokalizowany na stopach – carcinoma cuniculatum ( epithelioma cuniculatum),
- rak brodawkujący dotyczący innych okolic skóry – papillomatosis cutis carcinoides Gottron (12,13).
Etiopatogeneza tego nowotworu jest złożona i nie do końca poznana. Obecnie rozważana jest rola czynników wirusowych, immunologicznych oraz kancerogenów chemicznych (4, 6, 12). Rola czynników wirusowych w patogenezie carcinoma verrucosum związana jest z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego. Wirusy te głównie powodują powstawanie brodawek skórnych oraz zmian brodawkowatych okolic płciowych i jamy ustnej. Obecnie wyodrębnionych i opisanych dokładnie jest około 70 typów wirusów HPV, a tylko niektóre z nich mają właściwości onkogenne. Do najbardziej onkogennych genitalnych wirusów tzw. wysokiego ryzyka zalicza się wirusy HPV 16 i HPV 18, a stosunkowo niewielkie ryzyko rozwoju nowotworów związane jest z wirusami HPV 6 i HPV 11. Nie wszyscy jednak chorzy zakażeni wirusami onkogennymi ulegają transformacji nowotworowej, ponieważ w rozwoju nowotworów ważny udział mają także kofaktory, sprawiające, że tkanki są bardziej wrażliwe na działanie wirusa (4). Szczególnie guz Buschke-Loewensteina oraz carcinoma cuniculatum mogą być związane lub wywoływane przez wirusy brodawczaka ludzkiego (2,10). Zakażenie wirusem HPV może także znacznie przyspieszać powstawanie raka brodawkującego, gdyż doprowadza do ekspresji onkogenów. Rola kancerogenów chemicznych w powstawaniu raka brodawkującego jest kwestią poruszaną od dłuższego czasu. Nie jest to jednak do końca zrozumiałe, dlaczego pomimo narażenia na te same czynniki u jednych chorych rozwija się rak brodawkujący, a u innych klasyczny rak kolczystokomórkowy. Przykładem może być tutaj guz Ackermana, w którego powstawaniu znaczącą rolę odgrywa żucie tytoniu lub zażywanie tabaki, a także spożywanie dużych ilości alkoholu (13).
Guz Buschke-Loewensteina występujący w okolicy odbytu i narządów moczowo-płciowych jest stosunkowo najczęściej występującą postacią raka brodawkującego (6). Stanowi on od 5 do 24% wszystkich raków prącia i jest związany z obecnością wirusów HPV 6 i 11. Znacznie częściej także występuje na prąciu niż w pochwie, szyjce macicy, czy w okolicy odbytu (6, 13). Jest to wysoko zróżnicowany guz, o niewielkiej złośliwości, który charakteryzuje się brakiem przerzutów, pomimo dosyć inwazyjnego wzrostu. Wykazuje on raczej tendencję do uciskania i przemieszczania tkanek głębiej leżących, niż do ich naciekania. W niektórych jednak przypadkach może powodować zniszczenie sąsiadujących tkanek w obrębie miednicy małej (1, 6). Rak brodawkujący okolicy odbytu i narządów moczowo-płciowych u mężczyzn najczęściej umiejscawia się na prąciu (ryc 1, 2). Zazwyczaj są to nieobrzezani mężczyźni z zapaleniem żołędzi, owrzodzeniem lub stulejką w wywiadzie. Początkowo jedynymi objawami mogą być świąd i pieczenie pod napletkiem, natomiast w bardziej zaawansowanych postaciach może występować ropna wydzielina pod napletkiem, krwawienie, stulejka, czy trudności w oddawaniu moczu. Okoliczne węzły chłonne są zwykle powiększone jako wynik wtórnego zakażenia lub właśnie rozwijającego się raka kolczystokomórkowego. Rak brodawkujący może rozwijać się w każdej części prącia, najczęściej jednak występuje na żołędzi. U części pacjentów zmiany dotyczą zarówno żołędzi jak i napletka. Na początku są to niewielkie rogowaciejące ogniska zapalne, z czasem przyjmujące postać stopniowo powiększającego się guzka – często o kalafiorowatym wyglądzie – mogącego ulegać martwicy i rozpadowi oraz wydzielającego nieprzyjemny zapach. W niektórych przypadkach może dochodzić do zniszczenia całej żołędzi, napletka, a nawet trzonu prącia (10,13).
Ryc. 1. Rak brodawkujący żołędzi.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Grassegger A., et al.: Buschke-Loevenstein tumor infiltrating pelvic organs. Br J Dermatol 1994, 130:221-225. 2. Jabłońska S.: Wirusy brodawczaka ludzkiego, a nowotwory złośliwe. Przegl Dermatol 1989, 76:208-214. 3. Jabłońska S.: Co nowego w dziedzinie wirusów brodawczaka ludzkiego Human papillomavirus (HPV), 1992. Znaczenie dla dermatologii i zastosowanie w praktyce klinicznej. Przegl Dermatol 1993, , 80:3-13. 4. Jabłońska S.: Nowotwory skóry związane z wirusami brodawczaka ludzkiego. Medipress Dermatol 1996, 1:2-8. 5. Jabłońska S., Chorzelski T.: Choroby skóry. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2001. 6. Jabłońska S., Majewski S.: Raki brodawkujące skóry i błon śluzowych. Przegl Dermatol 1998, 85:191-197. 7. Majewski S., Jabłońska S.: Human papilloma virus-associated tumors of the skin and mucosa. J Am Acad Dermatol 1997, 36:659-685. 8. McKee P.H.: Atlas patologii skóry. Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner. Wrocław 2003. 9. Noel J.C., et al.: i inni: Human papillomavirus type 1 DNA in verrucous carcinoma of the leg. J Am Acad Dermatol 1993, 29:1036-1038. 10. Piepkorn M., Kumasaka B., Krieger J.N. i inni.: Development of human papillomavirus-associated Buschke-Loewenstein penile carcinoma during cyclosporine therapy for generalized pustular psoriasis. J. Am. Acad. Dermatol. 1993, 29, 321-325. 11. Rogozinski T.T., et al.:Verrucous carcinoma in Unna-Thost hyperkeratosis of the palms and soles. J Am Acad Dermatol 1997, 31:1061-1062. 12. Roszkiewicz J., i wsp.: Rak brodawkujący skóry i błon śluzowych - opis przypadków. Przegl Dermatol 2002, 89:55-61. 13. Schwarz R.A.: Verrucous carcinoma of the skin and mucosa. J Am Acad Dermatol 1995, 32:1-21. 14. Szepietowski J.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2002. 15. Wąsik F., i wsp.: Zarys Dermatologii Klinicznej. Volumed Wrocław 1995.
Nowa Medycyna 2/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna