Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 1/2002
NADCIŚNIENIE TĘTNICZE U OSÓB W STARSZYM WIEKU
Nadciśnienie tętnicze u osób w starszym wieku jest spostrzegane jako problem kliniczny dopiero od kilkunastu lat (4, 7, 21, 31, 34, 35). Wcześniej obawiano się obniżania podwyższonego ciśnienia krwi u osób powyżej 60 roku życia, sądząc, że postępowanie takie może zwiększyć ryzyko niedokrwienia mózgu lub serca. Przełomowe znaczenie dla zmiany poglądów miało opublikowanie w 1972 roku wyników badania „US Veterans Administration Cooperative Study Group on Antihypertensive Agents”. Badanie to wykazało aż 70% redukcję udarów mózgu u chorych powyżej 60 roku życia, którzy otrzymywali intensywne leczenie hipotensyjne. Wyniki tego badania stanowiły podstawę i inspirację do podjęcia następnych prób klinicznych dotyczących leczenia nadciśnienia u osób w starszym wieku. W 1980 roku opublikowano wyniki badania „Australian Therapeutic Trial in Mild Hypertension”, które wykazały, że aktywne leczenie nadciśnienia tętniczego u osób w wieku 60-69 lat powoduje zmniejszenie częstości udarów mózgu o 33% oraz zmniejszenie ostrych incydentów wieńcowych o 18% w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Podobne wyniki uzyskano w badaniu EWPHE („European Working Party on High Blood Pressure in the Elderly”) opublikowanym w 1985 roku. W badaniu EWPHE uczestniczyło 840 osób powyżej 60 roku życia, które były obserwowane przez średnio 4,7 lat. W próbie tej terapię rozpoczynano od podawania hydrochlorotiazydu i triamterenu. Jeżeli nie uzyskiwano obniżenia ciśnienia krwi, wówczas dołączano metyldopę. W grupie aktywnie leczonej uzyskano redukcję udarów mózgu o 32% oraz ostrych incydentów wieńcowych o 38% w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Kolejnych argumentów przemawiających za leczeniem nadciśnienia tętniczego dostarczyło badanie STOP-Hypertension („The Swedish Trial in Old Patients with hypertension”). Badanie objęło 1627 pacjentów w wieku 70-84 lata leczonych przez średnio 25 miesięcy. Do badania kwalifikowano pacjentów z ciśnieniem przekraczającym 180/90 mmHg lub tylko rozkurczowym przekraczającym 105 mmHg. Pacjenci otrzymywali atenolol, metoprolol, pindolol lub hydrochlorotiazyd i amilorid. W grupie aktywnie leczonej uzyskano zmniejszenie całkowitej śmiertelności o 42% oraz zmniejszenie liczby udarów mózgu o 47%. Badanie STOP-Hypertension wykazało, że pacjenci do 80 roku życia odnoszą korzyści z leczenia nadciśnienia tętniczego (40).
Przez wiele lat sądzono, że nadciśnienie skurczowe u osób w starszym wieku nie wymaga leczenia i jest naturalną konsekwencją starzenia się organizmu. Przełomowe znaczenie dla zmiany takiego spostrzegania nadciśnienia skurczowego miały wyniki badania SYST-EUR („Systolic Hypertension in Europe”). Badanie to dotyczyło 4695 pacjentów o średnim wieku 70 lat, którzy otrzymywali nitrendypinę lub placebo (badanie randomizowane) (40). Lekami drugiego i trzeciego rzutu był enalapril oraz hydrochlorotiazyd. Dzięki badaniu SYST-EUR uzyskano bardzo dobitne dowody, że leczenie nadciśnienia skurczowego w starszym wieku przynosi wymierne korzyści zdrowotne. Otóż w grupie leczonej nitrendypiną osiągnięto znamienną redukcję:
  • liczby wszystkich udarów mózgu o 44%,
  • liczby udarów nie zakończonych zgonem o 44%,
  • liczby wszystkich powikłań ze strony serca o 26%,
  • liczby wszystkich powikłań ze strony układu krążenia o 31%.
  • W grupie leczonej aktywnie średnie ciśnienie krwi wynosiło 150/78 mmHg, a w grupie otrzymującej placebo 160/83 mmHg.

    Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

    Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

    Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

    Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
    Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

    Nowa Medycyna 1/2002
    Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna