Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

© Borgis - Nowa Medycyna 1/2002
NADCIŚNIENIE TĘTNICZE U KOBIET
Częstość nadciśnienia tętniczego u kobiet jest różna w poszczególnych grupach wiekowych. W Polsce w grupie od 16 do 30 roku życia częstość nadciśnienia wynosi 8,8%, w grupie od 30 do roku życia wynosi 16,4%, a w grupie od 40 do 50 roku życia wzrasta do 35,1% (27, 44).
Wśród mechanizmów, które wpływają na niższą częstość nadciśnienia tętniczego u młodych kobiet wymienia się naczyniorozszerzające działanie estrogenów oraz niższą aktywność układu współczulnego. Nadciśnienie tętnicze u kobiet ma łagodniejszy przebieg niż u mężczyzn. Wśród czynników sprzyjających występowaniu nadciśnienia wśród młodych kobiet wymienia się stosowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, dość częste zażywanie niesterydowych leków przeciwzapalnych (dostępnych bez recepty), stres, palenie papierosów oraz obciążenie rodzinne.
Odrębnym zagadnieniem jest nadciśnienie tętnicze, które pojawia się w czasie ciąży. Nadciśnienie tętnicze występuje u 5 do 10% ciężarnych i jest najważniejszą przyczyną powikłań u matki i płodu. Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu nadciśnienia są: pierwsza ciąża, wiek poniżej 20 lat lub powyżej 35 lat, ciąża mnoga, złe warunki socjoekonomiczne oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku nadciśnienia. Nadciśnienie pojawia się zwykle w drugiej połowie ciąży i po jej zakończeniu na ogół ustępuje. Jeżeli nadciśnieniu nie towarzyszy białkomocz, to określa się je jako nadciśnienie indukowane przez ciążę lub przemijające.
Ponieważ nadciśnienie w ciąży może prowadzić do zespołu przedrzucawkowego, wymaga starannej obserwacji. Zespół przedrzucawkowy rozpoznaje się na podstawie stwierdzenia nadciśnienia w drugiej połowie ciąży oraz białkomoczu powyżej 300 mg u kobiety uprzednio zdrowej. W zespole przedrzucawkowym obserwuje się ponadto obrzęki podudzi oraz gwałtowne zwiększenie wagi ciała ciężarnej. Jeżeli ciśnienie krwi przekracza 160/110 mmHg lub białkomocz jest powyżej 2 g na dobę, należy rozpoznać ciężki zespół przedrzucawkowy. Do rzucawki dochodzi w 0,2-0,5% wszystkich porodów. O zagrożeniu rzucawką świadczy wystąpienie następujących objawów: gwałtowny wzrost ciśnienia powyżej 160/110 mmHg, białkomocz powyżej 2 g na dobę, stężenie kreatyniny powyżej 2 mg%, niedokrwistość, bóle głowy, zaburzenia widzenia.
Leki hipotensyjne dozwolone do stosowania w ciąży to dihydralazyna oraz metyldopa.
Należy pamiętać o bezwzględnym przeciwwskazaniu do stosowania inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, które powodują wewnątrzmaciczną śmierć płodu, wady rozwojowe oraz niewydolność nerek u dziecka. Z tego względu w odniesieniu do młodych kobiet planujących zajście w ciążę należy rezygnować z leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny.
Kolejnym okresem zwiększonego zagrożenia większą częstością występowania nadciśnienia jest menopauza. W okresie tym wzrostowi ciśnienia krwi towarzyszy wiele zaburzeń metabolicznych, wśród których do najważniejszych należą: zmniejszenie wrażliwości na insulinę, zwiększenie cholesterolu całkowitego oraz wzrost wagi ciała. Leczenie nadciśnienia u kobiet w okresie menopauzy może niekiedy nastręczać trudności, między innymi z powodu zwyżek ciśnienia z towarzyszącymi stanami lękowymi.
Nowa Medycyna 1/2002
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna