Wydawnictwo Medyczne Borgis
Czytelnia Medyczna » Nowa Medycyna » 11/1999 » Uwagi końcowe
- reklama -
Usługi na jak najwyżym poziomie - serwis narciarski Warszawa
- reklama -
© Borgis - Nowa Medycyna 11/1999

Uwagi końcowe

Należy uświadomić sobie, że okres ostatnich dni życia wymaga wielkiego taktu, empatii, wyciszenia i pokory ze strony personelu medycznego, wolontariuszy – wybranego/wybranych przez umierającego i jego rodzinę do towarzyszenia, kojenia cierpienia i wspierania zarówno samego chorego, jak i jego bliskich. Poza wiedzą i umiejętnościami medycznymi personel medyczny może ofiarować choremu i jego bliskim swoje człowieczeństwo, czuwanie, dotyk ręki i cichą modlitwę, jeśli jest wśród wierzących. Może pomóc zarówno w czynnościach pielęgnacyjnych, wrozwianiu obaw rodziny dotyczących odczuwania przez umierającego bólu, duszności, pragnienia, czy innych przykrych dolegliwości, jak również w rozmowach dotyczących obecności dzieci przy łóżku umierającego. Winien służyć rodzinie pomocą również w bezpośrednim okresie wielkiej tragedii – po zgonie bliskiej osoby, okazać szacunek dla zwłok i w razie potrzeby pomóc w toalecie pośmiertnej. Ani lekarz, czy też pielęgniarka nie powinni w tym tak intymnym wydarzeniu jak umieranie odgrywać roli pierwszoplanowej – należnej najbliższym i najbardziej kochanym osobom, pozostając zawsze w ich cieniu, często w sąsiednim pomieszczeniu, w stałej gotowości przyjścia z pomocą. Należy pogodzić się również z decyzją chorego i rodziny wspólnego przeżywania przez nich aktu umierania, bez obecności innych osób, co dotyczy również personelu medycznego. Niezbędne jest jednak wtedy zapewnienie całodobowego zabezpieczenia – możliwości nawiązania kontaktu telefonicznego, uzyskania szybkiej wizyty lekarza lub pielęgniarki, gotowych do udzielenia pomocy i wsparcia.
Umieranie w szpitalu, jak i w domu chorego, wymaga spełnienia wielu warunków – nade wszystko jednak otwartego i życzliwego podejścia do umierającego ijego rodziny ze strony wrażliwego na cierpienia i wyszkolonego w opiece paliatywnej personelu medycznego. Można sądzić, że dynamiczny rozwój opieki paliatywnej i szeroko wdrażany program szkolenia przed i podyplomowego w tym zakresie będą pomocne w zapewnieniu właściwej holistycznej opieki setkom tysięcy chorych umierających corocznie w Polsce i wsparcia ich udręczonm rodzinom.

Jacek Łuczak
Krajowy Specjalista w dziedzinie medycyny paliatywnej
Piśmiennictwo
ZALECANE PUBLIKACJE W JĘZYKU POLSKIM:
1. J. Barraclough: „Rak i emocje.”, Wyd. Medyczne SANMEDICA Warszawa, 1997.
2. J. Drażba: „Za parawanem powiek.”, Wyd. Media Rodzina of Poznań, 1995, 1996.
3. J. Kujawska-Tenner, J. Łuczak, M. Okupny, A. Kotlińska, T. Dangel: „Zwalczanie bólów nowotworowych.” Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, Warszawa 1994.
4. E. Kübler-Ross: „Rozmowy o śmierci i umieraniu.” Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1996.
5. K. De Walden-Gałuszko: „U kresu. Opieka psychopaliatywna, czyli jak pomóc choremu, rodzinie i personelowi medycznemu środkami psychologicznymi.” Wyd. Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996.
6. R.G. Twycross, S. Lack: „Leczenie terminalnej fazy choroby nowotworowej.” PZWL, Warszawa 1991.
7. „Opieka Paliatywna.” pod red. M. Krajnik i M. Rogiewicz, Wydawnictwo Uczelniane Akademii Medycznej im. L. Rydygiera, Bydgoszcz 1998.
8. „Jakość życia w chorobie nowotworowej.” pod red. K. De Walden-Gałuszko i M. Majkowicza, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1994.
9. J. Łuczak i wsp.: „Leki stosowane w opiece paliatywnej.” Wydawnictwo Akademii Medycznej, Poznań 1998.
Nowa Medycyna 11/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna

- reklama -
Strona główna | Reklama | Kontakt
Wszelkie prawa zastrzeżone © 1990-2012 Wydawnictwo Medyczne Borgis Sp. z o.o.