Czytelnia Medyczna » Nowa Stomatologia » 1/2005 » Ocena skuteczności lakieru fluorowego „Duraphat” w profilaktyce próchnicy u dzieci z uzębieniem mlecznym – badania półtoraroczne*

- reklama -

Fitomed
kosmetyki ziołowe

Ski Spa - serwis narciarski Warszawa

- reklama -

Iwona Sobiech, Aleksander Remiszewski

Ocena skuteczności lakieru fluorowego „Duraphat” w profilaktyce próchnicy u dzieci z uzębieniem mlecznym – badania półtoraroczne*

Efficiency of fluoride varnish „duraphat” in caries profilaction in children with deciduous teeth – one and a half year study*

z Zakładu Stomatologii Dziecięcej ISAM w Warszawie
Kierownik Zakładu: dr n. med. Aleksander Remiszewski

Polecane książki z księgarni medycznej BORGIS:

Biochemia jamy ustnej

Zarys współczesnej ortodoncji

Chirurgia stomatologiczna i szczękowo-twarzowa

WPROWADZENIE

Wśród opublikowanych prac przedstawiających wyniki badań epidemiologicznych z zakresu chorób i wad narządu żucia u dzieci, stosunkowo rzadko są takie, które dotyczą stanu zdrowotnego uzębienia mlecznego. Miejsce priorytetowe zajmują prace dotyczące zębów stałych. Małe zainteresowanie badaczy stanem uzębienia mlecznego u dzieci w wieku żłobkowym i przedszkolnym nie wydaje się słuszne, ponieważ stan zdrowotny uzębienia mlecznego rzutuje na stan zdrowotny uzębienia stałego. Dowiodły tego badania prowadzone w latach 70-tych ubiegłego stulecia w kraju przez Grodzką i wsp. (1), którzy wykazali, że istnieje zależność między stopniem uszkodzenia przez chorobę próchnicową uzębienia mlecznego, a stanem zdrowotnym zębów pierwszych trzonowych stałych. Potwierdziły to badania autorów zagranicznych prowadzone w latach 90-tych, gdzie Radaal i Espelid (2) ustalili, że intensywna choroba próchnicowa w uzębieniu mlecznym jest zapowiedzią wczesnego występowania próchnicy w zębach pierwszych trzonowych stałych. Ponadto, autorzy uważają, że stan zdrowotny tych zębów trzonowych u dzieci może służyć za wskaźnik narażenia na próchnicę całego uzębienia stałego. Również Helm i wsp. (3) stwierdzili korelację między występowaniem choroby próchnicowej w zębach trzonowych i kłach mlecznych u dzieci 8-letnich, a występowaniem próchnicy w zębach stałych u dzieci w wieku 16 lat, potwierdzając tym samym wyniki wcześniej prowadzonych badań. W badaniach Vanobbergena i wsp. wykazano, że wysoka intensywność próchnicy w uzębieniu mlecznym może być czynnikiem predysponującym do wystąpienia próchnicy w uzębieniu stałym (4). Ponadto Holt (5) udowodnił w swoich badaniach, że dzieci 5-letnie bez próchnicy w uzębieniu mlecznym, w wieku 9 lat mają tylko nieliczne zęby stałe dotknięte chorobą próchnicową.

Z cytowanych wyników badań wynika, że utrzymanie w dobrym stanie uzębienia mlecznego u dzieci daje dużą szansę na zachowanie zdrowego uzębienia stałego. Z tego względu szczególnie wskazana jest szeroko zakrojona stomatologiczna oświata zdrowotna skierowana do przyszłych i aktualnych matek oraz do dzieci, a także skuteczne programy profilaktyczne wprowadzane u dzieci jak najwcześniej (6, 7). W programie zapobiegania chorobie próchnicowej w uzębieniu dzieci bardzo skuteczne okazały się różne metody profilaktyki fluorowej uzębienia. U dzieci najmłodszych szczególnie polecane jest stosowanie lakierów fluorowych jako metoda łatwa do realizacji, a jednocześnie dająca znaczący efekt profilaktyczny (7).

CEL PRACY

Celem pracy jest dalsza, bo półtoraroczna obserwacja kliniczna skuteczności profilaktycznego działania lakieru fluorowego „Duraphat” firmy Colgate na uzębienie mleczne dzieci w wieku od 3 do 4 lat w trzech grupach aktywności próchnicy.

MATERIAŁ I METODA

Materiał i metody badań zostały omówione we wcześ-niejszych publikacjach, uwzględniających wyniki badań po 6 i 12 miesiącach obserwacji (10, 11) w populacji 240 dzieci obojga płci, u których badano wpływ lakieru fluorowego „Duraphat” w trzech grupach aktywności próchnicy: małej (grupa A), średniej (grupa B) i dużej (grupa C), stosując w populacji testowej aplikację lakieru co 2, 3 i 6 miesięcy (model I, II, III), a wyniki badań oceniano w stosunku do 60-osobowej populacji kontrolnej. Ponadto, co 6 miesięcy w populacji testowej i kontrolnej badano oporność szkliwa na działanie kwasu przy użyciu testu CRT. Okres obserwacji trwał 18 miesięcy, w czasie którego u dzieci w populacji testowej lakier fluorowy „Duraphat” zastosowano według modelu I – 9 razy, modelu II – 6 razy, modelu III – 3 razy.

Obliczono wartość średniej liczby puw_z i puw_p w uzębieniu dzieci po 18 miesiącach badań w populacji testowej i kontrolnej z uwzględnieniem poszczególnych grup aktywności próchnicy. Kolejno obliczono przyrost średniej liczby puw_z i puw_p u dzieci w poszczególnych grupach aktywności próchnicy zarówno w populacji testowej jak i kontrolnej, oraz różnice w czasie mikrodemineralizacji szkliwa między badaniem początkowym i po 18 miesiącach badań. Porównano również poszczególne modele związane z częstością stosowania lakieru „Duraphat” między sobą, oraz modele z populacją kontrolną, uwzględniając badane parametry jak puw_z, puw_p oraz czas mikrodemineralizacji szkliwa.

W analizie statystycznej cechami badanymi były wartości: puw_z, puw_p i wynik testu CRT na początku i po 18 miesiącach badań, jak również różnice w wartościach tych cech w badanym okresie. Dla każdej cechy w każdej wyodrębnionej grupie określono podstawowe statystyki, tj.: liczebność, średnią arytmetyczną, odchylenie standardowe, wartość minimalną i maksymalną. W niniejszej publikacji ograniczono się do prezentacji analiz średnich. W ocenie statystycznej istotności różnic między średnimi posłużono się klasycznym modelem jednoczynnikowej analizy wariancji oraz testem t-Studenta. W procesie testowania hipotez statystycznych przyjęto poziom istotności a=0,05. Dla testu t-Studenta przyjęto jednostronny obszar krytyczny.

WYNIKI BADAŃ

We wstępnej analizie statystycznej stwierdzono modelami analizy wariancji, że badana populacja w momencie startowym jest materiałem statystycznie jednorodnym. Średnie arytmetyczne wszystkich badanych cech w obrębie grup jak i w obrębie modeli nie różną się znamiennie. Wyniki badań przedstawiono w siedmiu tabelach i na trzech rycinach.

Tabela 1 przedstawia średnią wartość puw_z w badaniu początkowym i po 18 miesiącach badań oraz różnice między tymi wartościami, stanowiące średni przyrost puw_z w uzębieniu dzieci w trzech grupach aktywności próchnicy zarówno w populacji testowej jak i kontrolnej. W populacji testowej uwzględniono trzy modele związane z częstością aplikacji lakieru „Duraphat”. U dzieci w modelu I przyrost średniej liczby puw_z w grupach A, B, C aktywności próchnicy wyniósł odpowiednio: 0,21, 0,35 i 0,35, w modelu II – 2,05, 2,79 i 2,37 oraz w modelu III – 3,00, 3,45 i 2,43. Natomiast w populacji kontrolnej przyrost średniej liczby puw_z w poszczególnych grupach aktywności próchnicy A, B i C był większy i wyniósł odpowiednio – 4,00, 4,25 i 3,75 (ryc. 1).

Tabela 1. Średnia wartość liczby puw_z w uzębieniu dzieci w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy( A,B,C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej na początku i po 18 miesiącach badań.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Średnia liczba puw z			Test F
Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Początek	Po 18 miesiącach	Różnica	Test F
Model I	19A	1,21	1,42	0,21	0,232
	20B	6,80	7,15	0,35
	20C	12,55	12,90	0,35
Model II	20A	2,40	4,45	2,05	1,241
	19B	7,05	9,84	2,79
	19C	12,89	15,26	2,37
Model III	22A	1,77	4,77	3,00	1,718
	20B	7,05	10,50	3,45
	21C	12,62	15,09	2,47
Kontrola	20A	1,70	5,70	4,00	0,737
	20B	7,20	11,45	4,25
	20C	12,95	16,50	3,55

Ryc. 1. Przyrost średniej wartości liczby puw_z w uzębieniu dzieci w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy(A, B, C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej po 18 miesiącach badań.

Analizując wartości średniego przyrostu liczby puw_z po 18 miesiącach badań u dzieci w grupach aktywności próchnicy można zauważyć, że najmniejszy przyrost wystąpił w grupie A – małej aktywności próchnicy w modelu I i II w porównaniu z grupą B i C. Natomiast w modelu III jak i w populacji kontrolnej mniejszy przyrost wystąpił w grupie C – dużej aktywności próchnicy niż w grupie B – ze średnią aktywnością choroby próchnicowej. Przy użyciu analizy wariancji wykazano że wszystkie różnice w przyroście średniej liczby puw_z w grupach A, B i C po 18 miesiącach badań są nieistotne statystycznie. Wartości testu F, wszystkie mniejsze od wartości krytycznych wskazują na brak podstaw do odrzucenia hipotezy równości średnich.

W tabeli 2 przedstawiono średni przyrost liczby puw_z w uzębieniu dzieci po 18 miesiącach badań w populacji testowej i kontrolnej bez podziału dzieci na grupy aktywności próchnicy, lecz z uwzględnieniem modeli aplikacji lakieru „Duraphat” w populacji testowej. W modelu I, II, i III średni przyrost liczby puw_z wyniósł odpowiednio: 0,30, 2,40, 2,95, a w populacji kontrolnej – 4,0. Wykazane różnice okazały się statystycznie istotne, co ilustruje tabela 7 i potwierdza tezę, że częstość lakierowania zębów ma istotny wpływ na ograniczenie procesu próchnicowego.

Tabela 2. Średni przyrost liczby puw_z w uzębieniu dzieci w populacji testowej zależnie od modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” oraz w populacji kontrolnej ogółem po 18 miesiącach badań.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Liczba dzieci n	Różnica puw z
Model I	59	0,30
Model II	58	2,40
Model III	63	2,97
Kontrola	60	3,93

W tabeli 3 przedstawiono średnie wartości puw_p w badaniu początkowym i po 18 miesiącach badań oraz różnice między tymi wartościami stanowiące średni przyrost puw_p w uzębieniu dzieci w trzech grupach aktywności próchnicowej zarówno w populacji testowej jak i kontrolnej. W populacji testowej uwzględniono trzy modele związane z częstością aplikacji lakieru „Duraphat”. W modelu I średni przyrost liczby puw_p w uzębieniu dzieci w grupach aktywności próchnicy A, B i C wyniósł odpowiednio – 0,21, 1,05 i 1,15, w modelu II – 3,35, 5,47 i 6,10 oraz w modelu III – 4,86, 7,30 0 i 6,71. Natomiast w populacji kontrolnej średni przyrost liczby puw_p w grupach aktywności próchnicy A, B i C wyniósł odpowiednio – 5,75, 7,10 i 7,20. W zestawieniu tych danych można zauważyć, że średni przyrost liczby puw_p był najmniejszy u dzieci w grupie A – małej aktywności próchnicy we wszystkich modelach aplikacji lakieru „Duraphat” oraz w populacji kontrolnej. Zauważono również, że u dzieci w populacji testowej w modelu III średni przyrost puw_p był nieco większy w grupie B – średniej aktywności próchnicy niż w populacji kontrolnej zarówno w grupie B jak i C. Różnice statystycznie istotne zostały udowodnione jedynie w grupie A w modelu II (ryc. 2).

Tabela 3. Średnia wartość liczby puw_p w uzębieniu dzieci w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy (A, B, C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej na początku i po 18 miesiącach badań. Różnice istotne statystycznie oznaczono*.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Średnia liczba puw z			Test F
Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Początek	Po 18 miesiącach	Różnica	Test F
Model I	19A	2,16	2,47	0,31	2,456
	20B	13,15	14,25	1,10
	20C	24,35	25,50	1,15
Model II	20A	3,95	7,40	3,45	11,464*
	19B	10,32	16,95	6,63
	19C	21,11	27,84	6,73
Model III	22A	3,36	8,22	4,86	2,340
	20B	9,90	17,20	7,30
	21C	22,29	29,09	6,80
Kontrola	20A	2,60	8,35	5,75	1,709
	20B	11,45	18,65	7,20
	20C	23,00	30,45	7,45

Ryc. 2. Przyrost średniej wartości liczby puw_p w uzębieniu dzieci w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy(A, B, C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej po 18 miesiącach badań.

W tabeli 4 przedstawiono średni przyrost liczby puw_p w uzębieniu dzieci po 18 miesiącach badań w populacji testowej i kontrolnej bez podziału na grupy aktywności próchnicy. W grupie testowej uwzględniono jedynie częstość stosowania lakieru „Duraphat”. I tak w modelu I, II i III, średni przyrost liczby puw_p przyniósł odpowiednio – 0,81, 4,95, 6,25 natomiast w populacji kontrolnej 6,68. Należy zauważyć ze wartości średniej liczby puw_p u dzieci w modelu III i w populacji kontrolnej są bardzo zbliżone. Analiza statystyczna wykazała, istotność statystyczną różnic w modelu I i II. Dane w modelu III i populacji kontrolnej – są do siebie podobne.

Tabela 4. Średni przyrost liczby puw_p w uzębieniu dzieci w populacji testowej zależnie od modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” oraz w populacji kontrolnej ogółem po 18 miesiącach badań.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Liczba dzieci n	Różnica puwp
Model I	59	0,86
Model II	58	5,57
Model III	63	6,29
Kontrola	60	6,80

W tabeli 5 przedstawiono średni czas mikrodemineralizacji szkliwa zęba w sekundach w badaniu początkowym i po 18 miesiącach badań. W całej populacji uwzględnione zostały grupy aktywności próchnicy, a w populacji testowej – modele związane z częstością aplikacji lakieru „Duraphat”. Z tabeli wynika, że czas mikrodemineralizacji szkliwa zęba mierzony testem CRT zmniejsza się od modelu I do modelu III. W każdym modelu najdłuższy czas mikrodemineralizacji szkliwa występuje w grupie A w porównaniu do wartości czasu w grupach B i C. Analiza statystyczna wykazała brak istotności otrzymanych wyników badań z wyjątkiem grupy C w modelu II (ryc. 3).

Tabela 5. Średnia wartość czasu mikrodemineralizacji szkliwa zęba w sekundach mierzonego testem CRT w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy (A, B, C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej na początku i po 18 miesiącach badań. Różnice istotne statystycznie oznaczono*.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Średnia liczba puw z			Test F
Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Grupy aktywności próchnicy n	Początek	Po 18 miesiącach	Różnica	Test F
Model I	19A	33,00	84,74	51,74	1,039
	20B	27,65	75,60	57,95
	20C	24,40	70,45	46,05
Model II	20A	27,65	78,30	50,65	5,464*
	19B	40,26	90,10	49,84
	19C	32,53	59,37	26,84
Model III	22A	27,05	41,64	14,59	2,876
	20B	25,40	39,90	14,50
	21C	28,05	34,81	6,76
Kontrola	20A	32,70	33,85	1,15	0.643
	20B	31,50	29,80	-1,70
	20C	25,55	25,60	0,05

Ryc. 3. Średni przyrost czasu mikrodemineralizacji szkliwa zęba w sekundach mierzony testem CRT w populacji testowej i kontrolnej w trzech grupach aktywności próchnicy (A, B, C) oraz zależnie od zastosowanego modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” w populacji testowej po 18 miesiącach badań.

Kolejna tabela 6 przedstawia przyrost średniego czasu mikrodemineralizacji szkliwa w całej populacji testowej w trzech modelach stosowania lakieru „Duraphat” oraz w populacji kontrolnej bez uwzględnienia grup aktywności choroby próchnicowej. Można zauważyć, że szczególnie duża różnica w przyroście czasu mikrodemineralizacji szkliwa występuje u dzieci między modelami I i II (46,88 i 42,59), a modelem III (11,95). Analiza statystyczna wykazała istotne różnice w czasie mikrodemineralizacji szkliwa między modelami I i II, a modelem III i grupą kontrolną.

Tabela 6. Średni przyrost czasu mikrodemineralizacji szkliwa zęba w sekundach mierzony testem CRT w populacji testowej zależnie od modelu aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” oraz w populacji kontrolnej ogółem po 18 miesiącach badań.

Model aplikacji lakieru "Duraphat"	Liczba dzieci n	Różnica czasu w sekundach
Model I	59	51,92
Model II	58	42,59
Model III	63	11,95
Kontrola	60	-0,17

W tabeli 7 przedstawiono dane dotyczące porównania poszczególnych modeli między sobą w populacji testowej oraz porównania poszczególnych modeli z populacją kontrolną, biorąc za podstawę średnie różnice między badanymi parametrami to znaczy: średnią liczbę puw_z, puw_p oraz średnim czasem mikrodemineralizacji szkliwa mierzonym testem CRT. Na podstawie średnich różnic badanych parametrów porównano model I z modelem II, model I z modelem III, oraz model I z populacją kontrolną. Następnie porównano model II z modelem III, model II z populacją kontrolną oraz model III z populacją kontrolną. Wyniki analizy statystycznej wykazały, że wszystkie porównane strony różnią się istotnie. Wyjątek stanowi porównanie modelu III z populacją kontrolną w badaniu dotyczącym średniego przyrostu puw_p oraz porównanie modelu I z modelem II w badaniu czasu mikrodemineralizacji szkliwa zęba.

Tabela 7. Istotność różnic między średnimi badanych parametrów dla każdej pary modeli w populacji testowej i populacji kontrolnej ogółem. Wartości testu t-Studenta i liczba stopni swobody. Różnice istotne statystycznie zaznaczono *.

Model/Model Model/Kontrola		Średnie badanych parametrów po 18 miesiącach badań
Model/Model Model/Kontrola		puwz	puwp	CRT	df
I	II	9,678*	11,318*	1,874	115
I	III	11,011*	9,877*	10,791*	120
I	KONTROLA	13,988*	13,120*	14,633*	117
II	III	1,950*	1,121*	7,985*	119
II	KONTROLA	4,954*	2,191*	11,553*	116
III	KONTROLA	2,996*	0,784	6,321*	121

Dla rozstrzygnięcia problemu czy oporność szkliwa mierzona testem CRT ma istotny związek z procesem próchnicowym, przeprowadzono analizę korelacji i regresji. Obliczono w całej populacji (n=240) współczynniki korelacji Pearsona między różnicami wartości CRT a różnicami puw_z i puw_p oraz określono ich istotność. Oszacowano dwa modele regresji liniowej. Zmienną niezależną x w obu przypadkach była różnica CRT między pomiarami dokonanymi w 18 miesiącu, a badaniem początkowym. Zmiennymi zależnymi Y analogiczne pomiary puw_z i puw_p. W pierwszym przypadku otrzymano równanie: y = 3,202-0,031 x; r = - 0,435; t = 7,458. W drugim: y = 5,945 – 0,050 x; r = -0,367; t = 6,091.

Wartości testu T-Studenta (t) dowodzą, że wzrost oporności szkliwa ma istotny wpływ na przebieg procesu próchnicowego. Im większy jest przyrost oporności tym bardziej hamowany jest proces próchnicowy.

OMÓWIENIE WYNIKÓW BADAŃ

Lakier fluorowy „Duraphat” zastosowano u dzieci w uzębieniu mlecznym w 3 grupach aktywności próchnicy(A, B, C). W poprzednich doniesieniach (10, 11) dokonano podziału dzieci na grupy zależnie od nasilenia próchnicy, kierując się wartością puw_z w sposób następujący: grupa A – puw_z<5, grupa B – 5 Ł puw_z<10, grupa C – puw_zł 10. W tym opracowaniu uwzględniono również zdanie i ocenę Peyron`a i wsp. (8), którzy uważają, że jeśli dziecko w wieku między 3 a 4 rokiem życia ma 10 lub więcej powierzchni zęba dotkniętych próchnicą, to jest to pacjent z dużą aktywnością próchnicy. Podział dzieci w tej pracy na grupy aktywności próchnicy został nieco zmodyfikowany ze względu na dużą intensywność próchnicy w uzębieniu dzieci w kraju. W grupie A – małej aktywności próchnicy zgodnie z oceną tych autorów znalazły się dzieci z wartościami: puw_p<10. Natomiast dzieci uważane przez autora za pacjentów z dużą aktywnością próchnicy zostały podzielone na dwie grupy – średniej i dużej aktywności próchnicy, gdzie w grupie średniej aktywności próchnicy znalazły się dzieci z wartością: 10 Ł puw_p<20, a w grupie dzieci z dużą aktywnością próchnicy – puw_pł 20.

Tworząc grupy kierowano się wcześniejszymi doniesieniami autorów, którzy stwierdzili, że redukcja próchnicy w dużej mierze zależy od stopnia zagrożenia próchnicą uzębienia dzieci (1, 7, 12). Aby zaobserwować, jaka częstość stosowania lakieru „Duraphat” da największy efekt profilaktyczny zależnie od nasilenia próchnicy w uzębieniu dzieci w każdej z tych grup aplikowano lakier, co 2 miesiące (model I), co 3 miesiące (model II) i co 6 miesięcy (model III). U wszystkich dzieci przed aplikacją lakieru przeprowadzono sanację jamy ustnej, ponieważ – jak wynika z badań Grodzkiej i wsp. (13) – nikły efekt profilaktyczny uzyskali autorzy stosując lakier „Duraphat” u dzieci z licznymi ogniskami czynnej próchnicy. Wyniki badań i ich analiza statystyczna wykazały, że początkowy poziom aktywności próchnicy mierzony liczbą puw_z i puw_p w wyleczonej jamie ustnej nie rzutuje na dalszy przebieg procesu próchnicowego. Natomiast częstość aplikacji lakieru fluorowego „Duraphat” ma istotny wpływ na ograniczenie choroby próchnicowej.

Z badań prowadzonych in vivo, przez Edenholm i wsp. (14) wynika, że po zastosowaniu lakieru „Duraphat” zawartość fluoru w szkliwie zębów mlecznych znacząco wzrasta, lecz wbudowany fluor całkowicie znika po upływie 1-3 miesięcy. Zastosowany przez nas test CRT po 18 miesiącach wykazał wydłużenie czasu mikrodemineralizacji szkliwa po aplikacji lakieru „Duraphat” we wszystkich przypadkach niezależnie od częstości stosowania lakieru fluorowego„Duraphat” w ciągu roku. Natomiast częstość stosowania lakieru fluorowego„Duraphat” miała znaczny wpływ na wartość przyrostu oporności szkliwa na działanie kwasu mierzoną testem mikrodemineralizacji.

Ocena profilaktycznego wpływu lakieru fluorowego „Duraphat” na uzębienie mleczne dzieci w wieku 3-4 lat wykazała, że pozytywny efekt można osiągnąć niezależnie od stopnia zagrożenia próchnicą uzębienia. Korzystną sytuację stwarzał fakt, że zawarty w lakierze fluor działał na uzębienie dzieci bez czynnych ognisk próchnicy. Należy podkreślić, że przeprowadzane zabiegi stosowania lakieru „Duraphat” były akceptowane przez dzieci, rodzice każdorazowo byli informowani o konieczności pielęgnacji jamy ustnej dzieci, a stwierdzane w czasie badań kontrolnych ubytki próchnicowe były sukcesywnie wypełniane.

Zabieg aplikacji lakieru w uzębieniu dzieci jest łatwy do wykonania, trwa krótko, nie sprawia dziecku przykrości, a daje pewny efekt profilaktyczny, dlatego zdaniem Holm (7) jest metodą zapobiegania próchnicy, która powinna być polecana szczególnie u najmłodszych dzieci. Mechanizm działania związków fluoru jest wciąż poddawany licznym badaniom, a pozytywny wpływ zabiegów fluorkowania kontaktowego stał się wartościową metodą zapobiegania chorobie próchnicowej.

PODSUMOWANIE

Wyniki badań nad skutecznością lakieru fluorowego „Duraphat” w zapobieganiu próchnicy uzębienia mlecznego u dzieci w wieku 3 i 4 lat po 18 miesiącach badań potwierdziły fakt, że właściwym parametrem w ocenie efektów profilaktycznych jest średni przyrost liczby puw_z, puw_p oraz czasu mikrodemineralizacji szkliwa, mierzony testem CRT.

Niezależnie od stopnia aktywności próchnicy u dzieci w wieku 3 i 4 lat, lecz bez czynnych ognisk próchnicy w uzębieniu, znaczący efekt profilaktyczny można osiągnąć aplikując lakier „Duraphat” 4 lub 6 razy w ciągu roku.

Uzyskane w tej pracy wyniki potwierdziły wyniki wcześ-niej prowadzonych przez innych autorów badań, że stosowanie lakieru „Duraphat” u dzieci w uzębieniu mlecznym 2 razy w ciągu roku nie daje znaczącego efektu profilaktycznego.

*Praca prowadzona pod kierunkiem prof. dr hab. Marii Szpringer-Nodzak

Polecane książki z księgarni medycznej BORGIS:

Stomatologia zachowawcza wieku rozwojowego

Endodoncja kliniczna

Periodontologiczno implantologiczna chirurgia plastyczna

Piśmiennictwo

1. Grodzka K., i wsp.: Podatność na próchnicę zębów pierwszych trzonowych stałych, a stan próchnicy zębów mlecznych. Czas. Stomat. 1973, XXVI, 105-109. 2.Raadal M., Espelid I.: Caries prevalence in primary teeth as a predictor of early fissure caries in permanent first molars. Comm. Dent. Oral. Epidemiol., 1992, 20:30-4. 3.Helm S., Helm T.: Correlation between caries experience in primary and permanent dentition in birth-cohorts 1950-70. Scand. J. Res., 1990, 98:225-7. 4.Vanobbergen J., et al.: The value of a baseline caries risk assessment model in the primary dentition for the prediction of caries incidence in the permanent dentition. Caries Res., 2001, 35:442-50. 5.Holt R.D.: The pattern of caries in group 5 year-old children and the same cohort at 9-years of age. Comm. Dent. Health 1995, 12:93-99. 6.Murray J.J., et al.: Duraphat fluoride varnish. A 2-year clinical trial in 5-year-old children.; Br. Dent. J., 1977, 143:11-17. 7.Holm A.-K.; Effect of a fluoride varnish (Duraphat) in preschool children; Comm. Dent. Oral Epidemiol.,1979, 7:241-245 8. Peyron M., et al.: Progression of approximal caries in primary molars and the effect of Duraphat treatment. Scand. J. Dent. Res., 1992, 100:314-8. 9. Seppä L., Pőllänen L.: Caries preventive effect of two fluoride varnishes and a fluoride mouthrinse. Caries Res., 1987, 21:375-379. 10.Sobiech I. i wsp.: Wstępna ocena skuteczności lakieru fluorowego "Duraphat" w profilaktyce próchnicy u dzieci z uzębieniem mlecznym. Nowa Stomat. 2/2003, 59-64. 11.Sobiech I. i wsp.: Ocena skuteczności lakieru fluorowego "Duraphat" w profilaktyce próchnicy u dzieci z uzębieniem mlecznym - badania roczne; praca w redakcji Czas. Stomat. 12.Koch G., Petersson L.G.: Caries preventive effect of a fluoride - containing varnish (Duraphat) after 1 year´s study. Comm. Dent. Oral. Epidemiol. 1975, 3:262-266. 13.Grodzka K., et al.: Caries increment in primary teeth after application of "Duraphat" fluoride varnish. Comm. Dent. Oral. Epidemiol., 1982, 10:55-9. 14.Edenholm H., et al.: Fluoride uptake and release in deciduous enamel after application of fluoride varnishes. Swed. Dent. J., 1977, 59-64.

Nowa Stomatologia 1/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia

Powrót na górę strony

Pozostałe artykuły z numeru 1/2005:

- reklama -

Strona główna | Reklama | Kontakt