Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2005, s. 130-131
Maria Mielnik-Błaszczak, Artur Michałowski
Zespół Gilles de la Tourette´a – opis przypadku
Gilles de la Tourettt´ s syndrome – the case report
Katedra i Zakład Stomatologii Wieku Rozwojowego Akademii Medycznej w Lublinie
Kierownik Katedry i Zakładu: prof. dr hab. n. med. Maria Mielnik-Błaszczak
WSTĘP
Zespół Tourette´a charakteryzuje się przewlekłym występowaniem tików ruchowych i wokalnych.
Tiki to mimowolne, nagle pojawiające się, powtarzające się i stereotypowo wykonywane ruchy, które obejmują ograniczone grupy mięśni oraz tiki wokalne. Występują albo w sposób niezależny od woli, albo też częściowo dowolny, w odpowiedzi na wywołujący bodziec. Tiki ruchowe proste (mruganie powiekami, grymasy, wzruszanie ramionami), a również proste wokalizacje (chrząkanie, szczekanie i pociąganie nosem) są działaniami bezcelowymi. Tiki ruchowe złożone (odgarnianie włosów, tiki dotykowe, wyginanie ciała, ruchy obrotowe), jak również złożone wytwory głosowe (słowa, całe frazy) wydają się bardziej celowymi. Nie wykazują one jednakże zgodności z sytuacją towarzyszącą zachowaniu czy wypowiedzi. Nasilenie tików wykazuje zwykle znaczną zmienność, zależną od pory dnia i okoliczności. Charakterystyczne jest zanikanie tików w czasie snu, podczas absorbującej aktywności, nasilanie się pod wpływem sytuacji stresowej oraz możliwość dowolnego reprodukowania lub powstrzymywania się od nich na krótki czas.
Do rozpoznania zespołu Tourette´a konieczne jest stwierdzenie występowania więcej niż jednego rodzaju tików ruchowych oraz przynajmniej jednego rodzaju tików wokalnych, utrzymujących się co najmniej przez rok, pojawiających się przed 21 rokiem życia.
Zespół Tourette´a występuje u 3-5 dzieci na 10 000. Częstość występowania u chłopców i dziewcząt wynosi 3-5:1.
Tiki pojawiają się po raz pierwszy najczęściej u dzieci w wieku 7 lat, bardzo rzadko stwierdza się je przed 2 lub po 15 rokiem życia. Tiki ruchowe zazwyczaj mają charakter tików prostych – występują one w obrębie oczu, twarzy, głowy lub szyi. Tiki głosowe występują zazwyczaj nieco później, pomiędzy 8 a 15 rokiem życia. Złożone tiki głosowe występują u mniejszości dzieci i pojawiają się zwykle 4-8 lat po pierwszym wystąpieniu tików. Inne najczęściej występujące rodzaje tików to tiki o charakterze wypowiedzi obscenicznych (koprolalia), powtarzanie słów (echolalia), powtarzanie czynności (echopraksja) oraz podejmowanie obscenicznych działań lub wykonywanie gestów obscenicznych (kopropraksja).
Etiologia zespołu nie jest do końca poznana. Zakłada się między innymi jego podłoże genetyczne czy występowanie zaburzeń dotyczących układu dopaminergicznego w mózgu.
Konieczne jest uświadomienie rodzicom, nauczycielom, także samemu dziecku, że zespół Tourette´a jest zaburzeniem niepodlegającym świadomej kontroli i wymaga leczenia. W leczeniu stosowane są zarówno metody farmakologiczne jak również leczenie psychoterapeutyczne w tym terapia behawioralna, terapia rodzinna i psychoedukacja rodziny, a także praca z systemem szkolnym nad zrozumieniem i tolerancją wobec opisanych zaburzeń (1, 2, 3).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Namysłowska J.: Psychiatria dzieci i młodzieży (wybrane zagadnienia). (w:) Psychiatria. Bilikiewicz A. (red.). PZWL. Warszawa 2001, 373-374. 2.Goodmann R., Scott S.: Psychiatria dzieci i młodzieży. Urban & Partner. Wrocław 2000, 117-120. 3.Leckam J., Cohen D.: Tic disorders. Child and Adolescent Psychiatry: Modern Approaches, 1994: 3, 455-466. 4.Mielnik-Błaszczak M., et al.: Needs for dental treatment in handicapped children – Ann. UMCS, S.D, 2003, N 2,88, 1-6.
Nowa Stomatologia 3/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia