Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2005, s. 147-150
Michał Karpiński, Magdalena Korczak, Katarzyna Lasek, Małgorzata Pilch
Skuteczność wybranych środków przeciwbakteryjnych w leczeniu choroby przyzębia
The efficacy of selected antibacterial mouthrinses in the treatment of periodontal disease
Praca przygotowana przez Studenckie Koło Naukowe, Zakład Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie Opiekun Koła: dr n. med. Jan Kowalski
WSTĘP
Według obecnie obowiązującej koncepcji choroby przyzębia płytka bakteryjna poprzez bezpośredni i pośredni efekt toksyczny powoduje zmiany destrukcyjne w dziąśle, ozębnej, cemencie i kości wyrostka zębodołowego. Mikroorganizmami odpowiedzialnymi w największym stopniu za ten proces są Prophyromonas gingivalis, Tanerella forsythensis i Treponema denticola (1). Jednym z celów leczenia periodontitis jest więc skuteczna eliminacja płytki bakteryjnej w trakcie domowych zabiegów higienicznych. Oprócz standardowych przyrządów do higieny jamy ustnej, takich jak szczoteczka i pasta do zębów oraz nitka dentystyczna, dużą popularnością cieszą się roztwory do płukania jamy ustnej o działaniu przeciwbakteryjnym. Idealny środek przeciwbakteryjny powinien skutecznie eliminować bakterie odpowiedzialne za proces chorobowy przyzębia, posiadać możliwie szerokie spektrum działania, nie powodować efektów ubocznych i charakteryzować się przedłużonym działaniem w jamie ustnej. Mimo dużych środków przeznaczanych przez firmy farmaceutyczne na badania w tym kierunku, do chwili obecnej nie udało się zsyntetyzować ani wyizolować związku spełniającego wszystkie te kryteria. Najwięcej spośród prezentowanych założeń spełnia chlorheksydyna, posiada ona jednak szereg niepożądanych działań ubocznych i nie może być stosowana przez dłuższy okres. Alternatywą, aczkolwiek nie tak skuteczną, mogą być związki fenolowe i olejki eteryczne.
Chlorheksydyna należy do bisguanidów i działa bakteriobójczo na bakterie Gram-ujemne, Gram-dodatnie oraz grzyby. Tak szerokie spektrum działania w jamie ustnej wynika prawdopodobnie z obecności hydrofobowych zakończeń cząsteczki chlorheksydyny. Dzięki temu nie tworzy ona w roztworze wodnym kompleksów, a rozprzestrzenia się równomiernie po błonie śluzowej w postaci pojedynczych cząstek, przez co mikroorganizmy są poddane działaniu leku w dużym stężeniu. Chlorheksydyna posiada silny dodatni ładunek jonowy. Cząsteczki leku absorbują więc zarówno do ujemnie naładowanej pelikuli na powierzchni zębów (zapewniając przedłużone do 6-8 godzin działanie preparatu), jak i do bakterii.
Przylegają do błony lub ściany komórkowej powodują, zaburzenie równowagi osmotycznej i w konsekwencji lizę komórki bakteryjnej (2).
Cecha ta jest również przyczyną występowania skutków ubocznych – tworzenia barwnego osadu na zębach, zaburzeń smaku, pieczenia języka. Objawy te nie występują przy odpowiednio krótkim (2-3 tygodnie) stosowaniu preparatu, a ustępują po zaprzestaniu jego stosowania, choć przebarwienia na zębach wymagają profesjonalnego oczyszczenia.
Jednym z powszechnie stosowanych związków zawierających olejki eteryczne jest listeryna. Nazwa preparatu pochodzi od nazwiska twórcy, Josepha Listera. Jest to preparat, w którym głównymi substancjami aktywnymi są olejek eukaliptusowy, tymol i mentol. Z tego powodu listeryna znajduje zastosowanie także w leczeniu halitosis ( nota bene na przykładzie listeryny można omawiać skuteczność oddziaływania reklamy na społeczeństwo; wprowadzenie w latach 20. ubiegłego stulecia w USA kampanii reklamującej listerynę jako środka do leczenia przykrego zapachu z ust nie tylko zwiększyło dochody ze sprzedaży ze 115 tysięcy dolarów rocznie do 8 milionów w ciągu 7 lat, ale również skłoniło Amerykanów – i trwa to do dzisiaj – idealna higiena jamy ustnej jest jednym z warunków osiągnięcia sukcesu zawodowego i osobistego (3).
Roztwory do płukania jamy ustnej znajdują zastosowanie w fazie wstępnej leczenia przyzębia, kiedy celem jest maksymalizacja efektu leczniczego osiągniętego w wyniku skalingu i usunięcia czynników sprzyjających odkładaniu się płytki bakteryjnej. W fazie korekcyjnej są stosowane po zabiegach chirurgicznych jako środek wspomagający higienę w obszarze zabiegu chirurgicznego na przyzębiu. W fazie podtrzymującej chlorheksydyna nie powinna być stosowana, ze względu na wspomniane powyżej działania niepożądane. Tym niemniej inne substancje przeciwbakteryjne zawarte w roztworach do płukania jamy ustnej mogą być wartościowym środkiem prowadzącym do poprawy higieny jamy ustnej.
Celem niniejszego badania była ocena skuteczności dwóch preparatów: 0,1% roztworu chlorheksydyny oraz kombinacji olejków aromatycznych – w fazie wstępnej leczenia przyzębia.
MATERIAŁ I METODY
Badaniem objęto grupę 30 osób (12 mężczyzn i 17 kobiet w wieku 21-56 lat) z rozpoznaniem uogólnionego ciężkiego przewlekłego zapalenia przyzębia. Kryteria selekcji były następujące:
– co najmniej 30% miejsc mierzonych – stwierdzona utrata przyczepu łącznotkankowego (CAL),
– obecność CAL> 5 mm na co najmniej 2 zębach, w co najmniej 2 sekstantach.
Przeprowadzono wstępne badanie kliniczne uwzględniające pomiar podstawowych parametrów klinicznych stanu przyzębia. Badanie przeprowadzono na fotelu stomatologicznym, przy sztucznym oświetleniu, z zastosowaniem lusterka i sondy periodontologicznej WHO 621.
W celu porównania skuteczności wybranych preparatów rejestrowano:
– wskaźnik płytki (uproszczony procentowy wskaźnik wg O´Leary, wyrażający stosunek powierzchni zębów pokrytych płytką bakteryjną do wszystkich powierzchni mierzonych,

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Page R.C.: The microbiological case for adjunctive therapy for periodontitis. J. Int. Acad. Periodontol., 2004; 6:143-149. 2.Nędzi-Góra M, i wsp.: Obserwacje dotyczące stosowania preparatu Skinsept Oral we wspomagającym leczeniu zapalenia przyzębia – w fazie przyczynowej oraz po zabiegach chirurgicznych na przyzębiu. Nowa Stomatologia 2001, 17. 3.Levitt S.D., Dubner S.J.: Freakonomics Wydawca: Barnes&Noble, USA, 2005; str. 91. 4.Jorgensen M.G., et al.: Periodontal antimicrobials – finding the right solutions Int. Dent. J. 2005, 55, 3-12. 5.Charles C.H., et al.: Comparative antiplaque and antigingivitis effectiveness of a chlorhexidine and an essential oil mouthrinse: 6-month clinical trial. J. Clin. Periodontol., 2004; 31:878-884.
Adres do korespondencji:
Jan Kowalski
Zakład Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia
ul. Miodowa 18
00-246 Warszawa
tel./fax: (22) 831 21 36
e-mail: sluzowki@o2.pl

Nowa Stomatologia 3/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia