Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2000, s. 6-8
Kornel Krasny, Anna Sałacińska, Hanna Markiewicz
Ocena skuteczności diagnostycznej radiografii cyfrowej w rozpoznawaniu ubytków próchnicowych
The value of digital radiografy in caries diagnostic
z Zakładu Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej Instytutu Stomatologii w Warszawie
Kierownik Zakładu: dr n. med. Hanna Markiewicz
Wstęp
Badanie stomatologiczne aby było pełne i prawidłowe powinno opierać się nie tylko na badaniu klinicznym ale być poparte badaniami uzupełniającymi. Do takich badań należy m.in. badanie promieniami RTG. Obecnie rozwijająca się technika zezwala nam na ulepszanie tego rodzaju badania poprzez konstruowanie nowych urządzeń dających więcej możliwości oraz zwiększanie czułości materiałów. Nie bez znaczenia jest oczywiście także ciągłe dążenie do zmniejszenia dawki promieniowania RTG. Takie warunki techniczne spełnia radiografia cyfrowa i jej dwa systemy – VISUALIX z zastosowaniem czynnika wewnątrzustnego oraz system DIGORA (ryc. 1). Systemy te dają nam możliwość wykrywania ognisk próchnicy już w ich bardzo wczesnych stadiach co zezwala nam na szybkie wdrożenie leczenia.
Ryc. 1. Radiografia cyfrowa – system DIGORA.
Cel pracy
Celem pracy była ocena skuteczności diagnostycznej w rozpoznawaniu ubytków próchnicowych klas I, II, III, V wg Black´a. Nie ocenialiśmy ubytków klasy IV ponieważ ubytki te są doskonale widoczne w badaniu klinicznym. Próbowaliśmy także odróżnić radiologicznie ubytki klasy V policzkowe od językowych (podniebiennych).
Materiały i metody
Przeprowadzono badania in vivo i in vitro. Materiał stanowiły naturalne zęby ludzkie stałe. W badaniach invitro zęby te osadzono w sztabkach gipsowych. Zęby zbierano w klinikach AM w Warszawie, w których pracują studenci. Były one usuwane ze wskazań ortodontycznych, protetycznych, periodontologicznych, chirurgicznych i ogólnych.
Materiały stanowiło:
– siekaczy: 38,
– kłów: 18,
– przedtrzonowców: 52,
– trzonowców: 46.
W sumie materiał obejmował 154 zęby.
Łącznie zbadano 714 powierzchni zębowych: styczne, żujące, przedsionkowe, językowe, podniebienne. W badaniach in vivo wykorzystano zdjęcia zębowe pacjentów leczonych przez studentów na zajęciach stomatologii zachowawczej, u których rozpoznano badaniem klinicznym ubytki próchnicowe wybranych klas a także zęby nie wykazujące zmian próchnicowych.
Wykonano 18 zdjęć wewnątrzustnyh zębów u 7 pacjentów obejmując badaniem 43 zęby, w tym:
– 8 siekaczy,
– 2 kły,
– 15 przedtrzonowców,
– 18 trzonowców.
W sumie materiał stanowiły 43 zęby.
W zębach badanych in vitro zostały wypreparowane ubytki klas I, II, III, V, wg Black´a (ryc. 2). Oceną objęto także ubytki próchnicowe naturalne tych klas (tab. 1). W sumie oceniono 405 ubytków próchnicowych.
Ryc. 2. Zęby badane in vitro zatopione w sztabkach gipsowych. Widoczne liczne ubytki.
Tabela 1. Liczba ubytków objętych badaniem.
Klasa ubytku wg Black´aIlość ubytków wypreparowanych i naturalnychCo stanowi całości
I5714,07
II13934,32
III8721,48
V12230,12
V język, podn.6115,06
V policzk.6115,06
Suma405100,00
Głębokość wypreparowanych ubytków w klasyfikacji radiologicznej określana była jako C-1, C-2.
W badaniach wykorzystano metodę radiografii cyfrowej systemu VISUALIX z zastosowaniem czujnika wewnątrzustnego oraz radiografii cyfrowej w systemie DIGORA.
Obydwa te systemy dają duże możliwości obróbki wykonanych zdjęć w postaci:
– zmian kontrastu,
– zmian wysycenia,
– pomiarów gęstości optycznej tkanek zęba,
– obracaniu zdjęcia,
– zmiany wielkości zdjęcia,
– obrazu pozytyw – negatyw,
– obrazu w kolorze,
– projekcji 3 D (pozornej),
– wykonaniu pomiarów wielkości ognisk próchnicowych.
Tak szeroka gama możliwości decyduje o tym, że właściwie każde zdjęcie jest dobrze wykonane. Niweluje to konieczność powtarzania technicznie nieudanych zdjęć, dzięki czemu nie trzeba dodatkowo naświetlać pacjenta, zwiększając dawkę promieniowania.
Zdjęcia mogą być katalogowane i przechowywane w komputerze w celu zbierania dokumentacji lekarskiej lub porównywania sytuacji na kolejnych zdjęciach.
Istotną sprawą jest także niższa dawka promieniowania niż w konwencjonalnym RTG.
Zdjęcia wewnątrzustne zębów wykonywano techniką kąta prostego. Następnie porównano wyniki badań klinicznych i radiologicznych.
Wyniki

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Longais R. et al.:Diagnostic Imaging of the Jaws. Wyd Williams & Wilkins 1995 163-180. 2. Wenzel A.: Digital radiography and caries diagnosis. Dento Maxillo Facial Radiology. January 1998. 3. Dove S.B., .McDavid W.D.: A comparison of conventional intra – oral radiography and computer imaging technigues for the detection of proximal surface dental caries. Dento Maxillo Facial Radiology. August 1992. 4. Thun-Szretter K. et al.: Systemy cyfrowego obrazowania rentgenowskiego w radiologii stomatologicznej – alternatywa konwencjonalnych zdjęć wewnątrzustnych zębowych. Czas. Stomat. 1996 XLIX, 8:585.
Nowa Stomatologia 3/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia

Pozostałe artykuły z numeru 3/2000: