Sprawozdanie ze Zjazdu Amerykańskiego Towarzystwa Periodontologicznego

Doroczna 86 Konferencja Amerykańskiego Towarzystwa Periodontologicznego (AAP), organizowana w tym roku przy współudziale Japońskiego Towarzystwa Periodontologicznego (The Japanese Society of Periodontology), odbywała się w dniach 16-21 września w Honolulu.

W pięciodniowych obradach wzięło udział blisko 2 tysiące lekarzy ze Stanów Zjednoczonych Ameryki i Japonii, oraz przedstawiciele z wielu krajów Europy.

Konferencja odbywała się w miejscowym Centrum Kongresowym (Hawaii Convention Center), które imponowało efektowną architekturą, potężnymi rozmiarami i funkcjonalnością pomieszczeń. Wykłady odbywały się równolegle w kilkunastu salach, na zaprogramowanych tematycznie sesjach w ramach programów edukacyjnych.

Ponieważ program był bardzo bogaty, a wiele zajęć odbywało się równocześnie, z żalem trzeba było czasami rezygnować z jednego ciekawego wykładu, by wybrać inny. Oddzielnie zorganizowano sesję ustnych prezentacji i sesję plakatową. Wszystkim wydarzeniom towarzyszyła, jak co roku bogata różnorodna wystawa materiałów, instrumentów, sprzętu i literatury medycznej. Wykłady prezentowane były w ramach tak zwanej Sesji Generalnej, podczas zajęć poświęconych Innowacjom Periodontologicznym, oraz na specjalnych sesjach związanych tematycznie z leczeniem chorób przyzębia.

Program Zjazdu uwzględniał potrzeby bieżące nie tylko lekarzy periodontologów, ale także innych specjalistów, którzy w swojej działalności spotykają się z problemami chorób przyzębia, zarówno jeśli chodzi o nowości jak i doskonalenie wiedzy i umiejętności. 45 programów edukacyjnych zawierało wszystko to co periodontolodzy XXI-go wieku powinni wiedzieć, począwszy od badania pacjenta poprzez współczesne poglądy na temat etiopatogenezy chorób przyzębia z uwzględnieniem czynników ryzyka, immunologii, genetyki, oraz leczenia chorób przyzębia i wpływu choroby przyzębia na ogólne zdrowie pacjenta.

Wykładowcami byli prócz wielu innych znakomitości, także światowej sławy profesorowie jak: R. Genco, R.C. Page, K.S. Kormnam. Jak zawsze podczas tego typu zjazdów największym zainteresowaniem cieszyły się sesje generalne. W tym roku poświęcone i zdominowane przez chirurgię periodontologiczną i implanty, dzięki którym (ale przy współudziale ortodoncji i protetyki) możemy osiągać znakomite efekty kosmetyczne.

W poprzednich latach uwaga koncentrowała się na materiałach i technikach sterowanej regeneracji tkanek, oraz odbudowie defektów kostnych w zaawansowanych chorobach przyzębia. Dziś dyskutuje się o wyborze metody leczenia, która zdecydowanie ma poprawić nie tylko funkcje żucia pacjenta, ale przede wszystkim jego stan psychiczny poprzez osiągnięcie optymalnych warunków kosmetyczne.

Dyskutuje się alternatywe metody leczenia, bowiem podobne efekty można osiągać na różne sposoby. W takich przypadkach podjęcie decyzji jest bardzo trudne i musi uwzględniać równocześnie wiedzę i doświadczenie lekarza, oraz możliwości finansowe pacjenta. W każdym razie wybór i przewidywane wyniki wybranej przez lekarza metody powinny być przedstawione pacjentowi i to on powinien zdecydować w jaki sposób chce być leczony.

Jeśli chodzi o sesje innowacyjne w periodontologii, to dotyczyły one m.in. nowości niechirurgicznego leczenia chorób przyzębia poprzez zastosowanie ciśnieniowej terapii tlenowej. Dużym zainteresowaniem cieszyły się wykłady na temat zastosowania Endoskopu do oglądania wnętrza kieszonki przyzębnej za „tylko” 13.000 $ USA. Część wykładów dotyczących nowości poświęcona była również chirurgii plastycznej w periodontologii poprzez zastosowanie techniki przeszczepu tkanki łącznej pobranej z podniebienia do pokrywania recesji korzeni. Wydaje się, że dla Amerykanów niezwykle ważny jest uśmiech, a w nim stosunek dziąseł do koron klinicznych zębów. W przypadku uśmiechu „dziąsłowego” wskazana jest korekta. Właśnie technika przeszczepu tkanki łącznej przeżywa renesans wśród stosowanych obecnie metod leczenia, przywracając właściwy stosunek korony klinicznej do dziąsła.

Wśród innych interesujących zagadnień omawianych w Honolulu, zwracały uwagę także prace na temat zastosowania wielopeptydowych czynników wzrostu TGF czy masy płytkowej (Platelet Rich Plasma) zawierającej płytkopochodny czynnik wzrostu (PDGF).

Także istotne wydaje się zwrócenie uwagi na wykłady, w których zajmowano się leczeniem podtrzymującym, jako niezwykle ważną fazą terapii choroby przyzębia. Takie leczenie jest integralną częścią terapii choroby przyzębia. Zwracano uwagę, że pacjent powinien być informowany o procesie chorobowym, o metodach leczenia i spodziewanych rezultatach jak również o tym, że po zakończeniu aktywnej terapii, kontynuowane być powinno leczenie podtrzymujące w różnych odstępach czasu (co zależy od pacjenta i prowadzącego lekarza) i tak długo dopóki ma zęby lub implanty. Niepowodzenie leczenia podtrzymującego może być przyczyną nawracania lub progresji choroby.

Godne odnotowania jest także egzotyczne a niezapomniane miejsce tegorocznego zjazdu, w Honolulu na Wyspach Hawajskich. W czasie naszych naukowych debat w mieście odbywał się akurat niezwykle barwny Tydzień Kultury Polinezyjskiej, którego kulminacją był też wielki uliczny pochód (co uwieczniłam na zamieszczonej fotografii).

Na zakończenie chciałabym podziękować Władzom Uczelni oraz Sponsorowi Panu Prezesowi Zarządu Stanisławowi Szuderowi z LUCENT TECHNOLOGIES POLAND SA za umożliwienie mi wyjazdu w celu uczestnictwa i przedstawienia 2 prac z zakresu wpływu czynników ryzyka na poziom cytokin proprzeciwzapalnych, a także poziomu zawartości poszczególnych cytokin in situ i we krwi obwodowej (prace finansowane przez KBN).