Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 3/2005, s. 102-104
Małgorzata Dębska, Mieczysław Chmielik, Anna Bielicka, Eliza Brożek
Zaburzenia drożności nosa u noworodków i niemowląt
Nasal obstruction in newborns and infants
z Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Mieczysław Chmielik
Streszczenie
Nasal patency is a very important issue in the developmental age. Depending on age, nasal obstruction may present as a spectrum of different symptoms in children. The authors of this paper describe the reasons of nasal obstruction in newborns and infants. Main aspects of differential diagnosis were discussed.
Słowa kluczowe: nasal obstruction, infants, causes.
WSTĘP
Noworodek i niemowlę do 6 tygodnia życia nie potrafi oddychać przez usta. Zaburzenia drożności nosa w pierwszym roku życia są stanem poważnym, zagrażającym życiu dziecka. Upośledzenie drożności nosa może prowadzić do bezdechów i epizodów sinicy z niedotlenieniem, zachłystowego zapalenia płuc, niewydolności oddechowej, nagłej śmierci łóżeczkowej niemowlęcia, niezadowalającego przyrostu masy ciała.
W pracy podjęto próbę usystematyzowania i omówienia przyczyn niedrożności nosa u niemowląt i postępowania terapeutycznego.
Objawami niedrożności nosa w okresie niemowlęcym są:
– sapka,
– stridor nosowy,
– śluzowo-ropny katar,
– chrapanie,
– trudności w karmieniu, zachłystywanie się pokarmem,
– duszność wdechowa,
– sinica.
Ocena drożności nosa u noworodka jest stałym elementem badania neonatologicznego. Prostym do wykonania i nieinwazyjnym badaniem drożności nosa jest próba przedmuchania jamy nosa balonem Politzera oraz wprowadzenie cewnika przez jamy nosa do nosogardła. W diagnostyce drożności nosa, oprócz rynoskopii przedniej, najbardziej pomocne są: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, endoskopia jam nosa i nosogardła.
Przyczyny niedrożności nosa w okresie noworodkowym i niemowlęcym:
1. Wady wrodzone:
– niewykształcenie nozdrzy tylnych,
– zwężenie nozdrzy tylnych,
– zwężenie otworu gruszkowatego,
– wrodzone zniekształcenia nosa: arynia, hyporynia, rozszczep wargi i podniebienia,
– guzy występujące w linii pośrodkowej ciała: przepukliny oponowo-mózgowe, glejaki, cysty dermoidalne.
2. Zapalne:
– infekcje górnych dróg oddechowych.
3. Jatrogenne:
– polekowy nieżyt nosa.
4. Metaboliczne:
– niedoczynność tarczycy.
5. Urazy:
– wewnątrzmaciczny ucisk nosa, okołoporodowy uraz nosa,
– urazy spowodowane intubacją i sondą żołądkową,
– urazy „klimatyczne” spowodowane nadmiernie suchym i zbyt ciepłym powietrzem.
6. Guzy nosa:
– łagodne – naczyniak limfatyczny i krwionośny,
– złośliwe – chłoniaki, rhabdomyosarcoma.
Podstawową patologią, którą należy wykluczyć w przypadku zaburzenia drożności nosa u noworodka jest niewykształcenie nozdrzy tylnych. Ta wada wrodzona występuje z częstością 1 na 8000 urodzeń, częściej u dziewcząt niż u chłopców. Niewykształcenie może dotyczyć jednego (częściej) lub obu nozdrzy, może być kostne (częściej) lub błoniaste. Wada ta zwykle występuje wraz z innymi anomaliami rozwojowymi, które wspólnie określa się mianem zespołu CHARGE, rzadziej spotyka się niewykształcenie nozdrzy tylnych jako wadę izolowaną (1). Przyczyną niedrożności choanalnej jest przetrwanie błony nosowo-policzkowej lub zaburzenia w rekanalizacji błony policzkowo-gardłowej. Obustronna niedrożność jest ciężką wadą rozwojową i wymaga natychmiastowego zabezpieczenia drożności dróg oddechowych przez intubację lub przy użyciu rurki ustno-gardłowej. W przeciwieństwie do obustronnej niedrożności, która stanowi zagrożenie życia dziecka zaraz po urodzeniu, jednostronne niewykształcenie nozdrzy tylnych może pozostać niezauważone w pierwszych tygodniach życia dziecka. Pacjenci z jednostronnym niewykształceniem nozdrzy tylnych prezentują różny stopień nasilenia objawów, począwszy od poważnych trudności w oddychaniu, aż po jedynie niemożność wydmuchania nosa po jednej stronie. Zazwyczaj po stronie niedrożnej zalega śluzowa wydzielina.
Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne udrożnienie nozdrzy tylnych z dojścia przez nos lub przez podniebienie. Zabieg polega na wytworzeniu trwałego połączenia pomiędzy jamami nosa a nosogardłem poprzez zniesienie bloku kostnego lub przegrody błoniastej w miejscu nozdrzy tylnych. Po zabiegu operacyjnym w miejscu wytworzonych nozdrzy utrzymuje się separatory (z rurek intubacyjnych) przez okres 4-6 tygodni. Wytworzone nozdrza tylne mają tendencję do wtórnego zwężania się. Wymaga to niejednokrotnie reoperacji.
Poronną postacią niewykształcenia nozdrzy tylnych jest wrodzone zwężenie nozdrzy tylnych. Zwężenie w tej okolicy może wystąpić również po długotrwałej intubacji przez nos oraz po manipulacjach związanych z zakładaniem sondy żołądkowej przez nos.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Duncan N.O. et al.: Choanal atresia and associated anomalies: the CHARGE association. Int. J. Pediatr. Otorhinolaryngol., 1988 May, 15(2):129-35. 2. Losken A. et al.: Congenital nasal pyriform aperture stenosis: diagnosis and treatment. Plast. Reconstr. Surg., 2002 Apr 15, 109(5):1506-11, discussion 1512. 3. Cotton R.T., Myer C.M.: Practical Pediatric Otolaryngology. Lippincott-Raven Publishers Philadelphia 1999. 4. Coates H.: Nasal obstruction in the neonate and infant. Clin. Pediatr. (Phila) 1992 Jan, 31(1):25-9. 5. Posnick J.C., Costello B.J.: Dermoid cysts, gliomas, and encephaloceles: evaluation and treatment. Atlas Oral Maxillofac Surg. Clin. North. Am., 2002 Mar, 10(1):85-99. 6. Mahapatra A.K., Suri A.: Anterior encephaloceles: a study of 92 cases. Pediatr. Neurosurg., 2002 Mar, 36(3):113-8. 7. Kawalski H., Śpiewak P.: How septum deformations in newborns occur. Int. J. Pediatr. Otorhinolaryngol., 1998 Jun 1, 44(1):23-30. 8. Grzegorowski M., Szydłowski J.: Naczyniak prawej jamy nosa u niemowlęcia. Nowa Pediatria 2000, 24(4):11-12.
Nowa Pediatria 3/2005
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria