Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 5/1999
Zofia Konarska, Piotr Kostrzewski1, Jarosław Waligóra
Zapalenie stawu biodrowego u noworodków. Znaczenie diagnostyki i leczenie ostrej fazy stanu zapalnego
Septic coxitis during the neonatal period. Diagnosis and therapy carly stage osteitis and arthritis
z Kliniki Patologii Noworodka II Katedry Pediatrii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Zofia Rajtar-Leontiew
1 z Kliniki Kardiochirurgii i Chirurgii Dziecięcej Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Maciej Karolczak
Bakteryjne, krwiopochodne zapalenie kości i stawów u noworodków stanowi istotny problem diagnostyczny i terapeutyczny. Odpowiednie postępowanie w ostrej fazie procesu zapalnego wpływa na poprawę rokowania. Szybkie ustalenie właściwego rozpoznania pozwala na wczesne i efektywne leczenie. W okresie noworodkowym zapalenie kości i stawów przebiega początkowo z niespecyficznymi objawami zakażenia uogólnionego o różnym nasileniu. Dziecko jest apatyczne, z obniżonym napięciem mięśniowym, osłabionymi odruchami. Bardzo często objawem wstępnym jest żółtaczka. Mogą wystąpić wymioty, osłabienie łaknienia, gorączka. W kolejnych dobach dochodzi do lokalizacji zakażenia. Typowe objawy bakteryjnego zapalenia kości i stawów to przeczulica, bolesność przy ruchach, ograniczenie ruchomości zajętego stawu, objawy pseudoporażenia, obrzęk tkanek miękkich i niekiedy zaczerwienienie skóry. Przy zajęciu stawu biodrowego matki często zwracają uwagę na reakcję bólową dziecka w czasie zmiany pieluszki. Istotne są informacje o przebiegu ciąży i porodu. Wywiad sugerujący infekcję wewnątrzmaciczną pozwala na szybsze rozpoznanie zakażenia i wdrożenie leczenia. Do czynników ryzyka zalicza się krwawienie z dróg rodnych, przedwczesne odejście wód płodowych, gestozę oraz infekcje i stany gorączkowe u matki.
W badaniach laboratoryjnych u noworodka stwierdza się podwyższone wskaźniki stanu zapalnego (OB, CRP, leukocytoza z przesunięciem w lewo w rozmazie). Podwyższone OB stosunkowo rzadko stwierdza się u chorych noworodków. Właśnie zapalenie kości i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych mogą przebiegać ze znacznie podwyższonym OB. Kontrola CRP pozwala na ocenę dynamiki procesu zapalnego. Wśród noworodków z zapaleniem kości często stwierdza się hiperbilirubinemię i hipoglikemię. W diagnostyce ważne jest wykonanie opracowania septycznego i określenie czynnika etiologicznego. Częstym patogenem jest gronkowiec złocisty. Także paciorkowce, zwłaszcza z grupy B oraz pałeczki G (-) takie jak: Klebsiella, Proteus, czy rzadziej Citrobacter, mogą wywoływać zapalenia stawów u noworodków. Najistotniejszym materiałem do badania bakteriologicznego jest treść pobrana z zajętego stawu oraz krew. Pomocne są posiewy obwodowe z ropiejącego pępka lub ropnych zmian na skórze. W przypadku zajęcia stawu biodrowego coraz większą rolę przypisuje się wczesnemu odbarczeniu stawu przez wykonanie punkcji lub otwarcie operacyjne stawu, co pozwala na pełniejszą penetrację jamy stawowej i dokładne usunięcie treści ropnej. Artrotomia wydaje się tu skuteczniejsza niż tylko punkcja stawu. Z tego względu bardzo istotna jest wczesna konsultacja chirurga ortopedy. U noworodka z podejrzeniem zapalenia kości i stawów wykonuje się badania obrazowe mające wykazać zaawansowanie procesu chorobowego w obrębie struktur tworzących staw. Podstawowe znaczenie ma badanie USG, umożliwiające stwierdzenie obecności płynu w jamie stawowej, wykonanie punkcji stawu, a także ocenę postępów leczenia. W obrazie RTG stwierdza się ogniska osteolityczne oraz nawarstwienia okostnowe. W późniejszym okresie leczenia pomocne może być wykonanie scyntygrafii i rezonansu magnetycznego. Ta ostatnia metoda służy do dokładnej oceny struktury stawu i odległych następstw infekcji, gdy dokumentacja radiologiczna nie pozwala na szczegółową ocenę anatomii zmienionego stawu. W leczeniu stosuje się intensywną antybiotykoterapię zgodnie ze spodziewanym czynnikiem etiologicznym. Przy dużej częstości zakażeń gronkowcowych stosuje się cefalosporyny II generacji w połączeniu z aminoglikozydami, także wancomycynę, klindamycynę. Zwraca się uwagę na- rosnącą oporność drobnoustrojów wobec cefalosporyn, zmuszającą do rezygnacji z tej grupy leków. Noworodki z zapaleniem stawu wymagają podania środków przeciwbólowych oraz unieruchomienia. W przypadku wcześniaków, dzieci z niską masą i hipotonią mięśniową stosuje się często tylko miękki opatrunek lub nawet pozostawia staw bez unieruchomienia. Stosuje się leczenie uzupełniające (nawodnienie, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, podaż vit. D3, leków krwiotwórczych lub preparatów krwi w przypadku anemii). Podaje się także immunoglobuliny w celu poprawy odpowiedzi immunologicznej.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Hayani K.C.: Citrobacter hoser osteomyelitis in an infant. Acta Paed. Jpn 1997 Jun 39(3):390-1. 2. Leila Unkila-Kallio et al.: Serum C – reactive protein, esr and wbc in acute hematogenous osteomyelitis of children. Pediatrics 1994 Jan 93(1):59-62. 3. Williams R. et al.: Neonatal osteomyelitis in Down´s Sy. Due to non encapsulated H. infl. J. of Inf. 1994, (29):203-5. 4. Wright N.B. et al.: Ultrasound in Children with osteomyelitis. Clinical Radiology 1995, (50):623-27.
Nowa Pediatria 5/1999
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria