Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 3/2001, s. 39-43
Przegląd piśmiennictwa z dziedziny pediatrii
Skuteczność profilaktyki dawką 2 i 10 mg kromoglikanu dwusodowego w skurczu oskrzeli prowokowanym wysiłkiem.
Preventive effect of 2 and 10 mg of sodium cromoglycate on exercise-induced bronchoconstriction.
Storm van´s Gravesande K, Mattes J, Grossklauss E, Zurmuhl A, Moseler M, Kuhr J; 
Szpital Dziecięcy Uniwersytetu we Freiburgu, Niemcy. Eur J Pediatr, 2000; 159: 759-763.
To podwójnie ślepe, randomizowane i przekrojowe badanie kliniczne zostało przeprowadzone w celu porównania skuteczności dawek 2 mg i 10 mg kromoglikanu dwusodowego (sodium cromoglicate, SCG) w zapobieganiu indukowanemu wysiłkiem skurczowi oskrzeli (exercise-induced bronchoconstriction, EIB) u dzieci z astmą oskrzelową. EIB zdefiniowano jako procentowy spadek w FEV1 >?15% po 6 minutach ćwiczeń. Lek stosowano przez dozownik ze spejserem.
Każde z 30 dzieci (w wieku 11,6 ± 3,2 lata) było badane 5 razy. W celu włączenia, wymagano wykonania testu 1 EIB. W testach od 2-5, wszystkie dzieci uczestniczące wybrane losowo inhalowały 2 mg lub 10 mg SCG na 20 i 10 minut przed wysiłkiem. W zależności od oszacowanego wydalania eozynofilowego białka X (eosynophil protein X, EPX) towarzyszącego EIB, zbierano próbki moczu przed i po wysiłku.
Średni procentowy spadek FEV1 w teście 1 wynosił 26,8 ± 9,8%. Inhalacja 2 mg i 10 mg SCG na 20 minut przed wysiłkiem zapobiegała odpowiednio w 83% i 77% EIB a inhalacja na 120 minut przed wysiłkiem odpowiednio w 63% i 70%. Przy porównywaniu obu dawek analiza wariancji nie wykazała statystycznie różnych bezwzględnych spadków FEV1 po wysiłku (po podaniu leku 120 minut wcześniej).
W nie dobieranej podgrupie 12 dzieci, EPX w moczu zwiększyło się po prowokacji bez premedykacji SCG (test 1) (średnia zmiana +48,7 mg/mmol kreatyniny), podczas gdy nie stwierdzono znaczącego zwiększenia w przypadku premedykacji za pomocą SCG (średnia zmiana w mg/mmol kreatyniny): 2 mg/20 min:+12,1; 2 mg/120 min: +8,5; 10 mg/20 min: -10,4 oraz 10 mg/120 min:-23,5.
Zastosowanie 10 mg SCG bez względu na czas podania leku nie jest bardziej skuteczne w zapobieganiu EIB niż dawka 2 mg. Efekt prewencyjny SCG, w skurczu oskrzeli wywołanym wysiłkiem u dzieci z astmą, jest związany z zahamowaniem wydzielania z moczem proteiny eozynofilowej X.
Smecta zmniejsza czas trwania biegunki u dzieci.
Smectite in the treatment of acute diarrhea: a nationwide randomized controlled study of The Italian Society of Pediatric Gastroenterology and Hepatology (SIGEP) in collaboration with primary care pediatritians. SIGEP Study Group for Smectite in Acute Diarrhea.
Guarino A, Bisceglia M, Castellucci G et al; 
J Pediatr Gastroenterol Nutr, 2001; 32: 71-75.
Zapalenie śluzówki żołądka i jelit u dzieci jest związane z dużymi kosztami zdrowotnymi. Naturalna glinka kaolinowa zwiększa barierę ochronną jelit i jest skuteczna w zwalczaniu zakaźnych biegunek u dzieci w krajach rozwiniętych. Celem tego badania było zbadanie skuteczności smekty u włoskich dzieci z ostrą biegunką o łagodnym i umiarkowanym przebiegu.
Przeprowadzono narodowe, prospektywne, randomizowane, kliniczno-kontrolne badanie kliniczne we współpracy z pediatrami pierwszego kontaktu.
Dzieci z rozpoznanym zapaleniem śluzówki jelit i żołądka otrzymywały doustne płyny nawadniające wyłącznie lub razem ze smectą.
W badaniu wzięło udział 804 dzieci z ostrą biegunką, które w sposób losowy były przydzielane do grupy leczonej albo kontrolnej. Zastosowanie smecty było związane ze znamienną redukcją czasu trwania biegunki, określanej na podstawie częstotliwości i konsystencji stolca. Częstotliwość i czas trwania wymiotów i gorączki nie różniły się między grupami. Biegunkę trwającą więcej niż 7 dni odnotowano u 10% dzieci leczonych smectą i u 18% dzieci z grupy kontrolnej. Hospitalizacja była konieczna u 7 dzieci leczonych i 6 dzieci z grupy kontrolnej. Nie stwierdzono objawów ubocznych leczenia.
Smecta skraca u dzieci czas trwania biegunki oraz zapobiega przedłużaniu się objawów.
Propozycja protokołu postępowania diagnostycznego w celu wykrycia uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego u wcześniaków.
Surveillance protocol for the detection of intracranial abnormalities in premature neonates.
Perlman J, Rollins N; 
Arch Pediatr Adolesc Med, 2000;154:822-826.
W Dallas wykonano badania w celu określenia optymalnego czasu potrzebnego do przeprowadzenia oceny ultrasonograficznej głowy (USG) u wcześniaków urodzonych z m.c. poniżej 1500 g, u których powstało uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.
Badania przeprowadzili neuroradiolodzy u wcześniaków przyjętych do oddziału intensywnej opieki neonatologicznej od 01.1995 r. do 12.1996 r.
Ostatecznie 248 noworodków (78%) miało wykonane 3 badania USG, 32 (10%) 2 i 37 (12%) tylko 1. Wstępne badanie USG było prawidłowe u 156 noworodków (49%), a nieprawidłowe u 161 (50,8%). Głównymi nieprawidłowościami były krwotoki dokomorowe (intraventicular hemorrhage, IVH) (n = 74), okołokomorowe obszary wyższej echogeniczności (periventricular echogenicity, PVE) (n = 68), poszerzenie komór (ventriculomegaly, n = 7) i pojedyncze torbiele (solitary cyst, n = 9). Ciężkie krwawienia dokomorowe występowały: u (n = 17) 13 (11,4%) ze 114 noworodków urodzonych z masą poniżej 1000 g i u 4 (5%) z 79 dzieci o masie 1000-1250 g. W 11 przypadkach (65%) ciężki IVH nie był klinicznie spodziewany. U noworodków ważących poniżej 1000 g, IVH był zdiagnozowany w 3-5 dniu u 10 (77%) z 13, w dniach 10-14 u 11 z 13 (84%) i powyżej 28 dnia życia u pozostałych noworodków. U noworodków ważących 1000-1250 g, IVH był diagnozowany u 1 z 4 (24%) w dniach 3-5, u 2 z 4 (50%) w dniach 10-14 i u 3 z 4 powyżej 28 dnia życia. Leukomalacja okołokomorowa (cystic periventricular leukomalacia, PVL) była stwierdzona u 9 noworodków; w 4 z 9 przypadków znaczne PVE była obecna we wstępnym badaniu USG, a tworzenie torbieli w drugim badaniu. U 4 dzieci (3 z masą urodzeniową <1000 g) wszystkie rutynowo wykonywane USG były prawidłowe, a PVE u 3 noworodków wykryto w badaniu przed wypisaniem ze szpitala. Komunikujące wodogłowie wewnętrzne (nonobstructive ventriculomegaly) przy nieobecności IVH i PVL stwierdzono u 14 noworodków: w 6 przypadkach były wykryte w pierwszym badaniu, u 4 rozwinęło się po 3 badaniu. Badanie przed wypisem ze szpitala przeprowadzono u 256 noworodków: u 181 (72%) było prawidłowe, a u 75 nieprawidłowe (28%). Badanie wykonane przed wypisem ze szpitala zdiagnozowało 9 znaczących nieprawidłowości (1 ciężki IVH, 4 torbielowate PVL i 4 poszerzenia układów komorowych).
Autorzy proponują następujący protokół przesiewowy:
1. Noworodki z masą urodzeniową <1000 g:
  • badanie USG w 3-5 dobie życia – powinno zidentyfikować co najmniej 75% przypadków IVH i część PVE,
  • drugie badanie USG w dniach 10-14 – powinno wykazać co najmniej 84% IVH i zidentyfikować wczesne wodogłowie oraz wczesne formacje torbieli,
  • trzecie badanie w 28 dniu – powinno wykryć wszystkie przypadki IVH, oszacować PVE i wielkość komór,
  • końcowe badanie USG przed wypisem ze szpitala – powinno wykazać około 20% ze znaczących późno występujących uszkodzeń.
  • 2. Noworodki urodzone z masą urodzeniową 1000-1250 g:
  • badanie wstępne w 3-5 dobie życia – powinno wykryć 40% znaczących nieprawidłowości,
  • drugie badanie USG w 28 dniu życia – powinno wykryć co najmniej 70% znaczących uszkodzeń,
  • badanie przed wypisem ze szpitala – powinno wykryć wszystkie późne uszkodzenia,
  • 3. Noworodki o masie urodzeniowej 1250-1500 g:
  • badanie wstępne wykonać w 3-5 dniu życia, a
  • drugie badanie przed wypisem ze szpitala jeżeli przebieg hospitalizacji wskazywał na możliwość istnienia komplikacji.
  • Nowe rekombinowane bakteriobójcze białko w leczeniu ciężkiej posocznicy meningokokowej u dzieci.
    Recombinant bactericidal?Permeability-increasing protein (rBPI21) as adjunctive treatment for children with sever meningococcal sepsis: a randomised trial.  
    RBPI21 Meningococcal Sepsis Study Group. 
    Levin M, Quint P, Goldstein B, et al;
     Lancet, 2000; 356:961-967. 
    Lancet, 2000; 356:954-955.
    Wyniki tego wieloośrodkowego badania dowodzą skuteczności rekombinowanego białka – rBPI21 w zmniejszaniu liczby powikłań posocznicy meningokokowej u dzieci.
    Endotoksyny są czynnikiem wyzwalającym proces zapalny, prowadząc do wstrząsu, niewydolności wielonarządowej oraz plamicy piorunującej w trakcie posocznicy meningokokowej. Bakteriobójcze białko (bactericidal/permeability-incresing protein, BPI) jest naturalną proteiną, magazynowaną w ziarnistościach neutrofili, która jest zdolna wiązać i neutralizować efekty endotoksyn in vitro, u zwierząt laboratoryjnych oraz ludzi. Przeprowadzono wieloośrodkowe, randomizowane badanie, z podwójnie ślepą próbą, w celu wykazania aktywności rekombinowanego 21kDa zmodyfikowanego fragmentu ludzkiej BPI (rBPI21). Celem badania było sprawdzenie możliwości zmniejszenia śmiertelności oraz kalectwa spowodowanego posocznicą meningokokową.
    Do badania włączono dzieci (w wieku od 2 tygodni do 18 lat) z klinicznym rozpoznaniem posocznicy meningokokowej leczonych w 22 ośrodkach w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Dzieci w sposób losowy otrzymywały rBPI21 (2 mg/kg przez 30 min a następnie 2 mg/kg przez 24 godziny) lub placebo (0,2 mg/ml roztworu ludzkiej albuminy) jako dodatek do konwencjonalnego leczenia. W badaniu oceniano śmiertelność, liczbę koniecznych amputacji kończyn oraz zmianę kategorii w skali POPC (skala oceniająca zmiany w całkowitym funkcjonowaniu pacjenta przed chorobą w porównaniu do 60 dnia po niej na podstawie kwestionariuszy zebranych od rodziców).

    Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

    Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

    Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

    Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
    Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

    Nowa Pediatria 3/2001
    Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria