Streszczenia artykułów z komentarzem

Safety and efficacy of high-dose intravenous acyclovir in the management of neonatal herpes simplex virus infection.

Kimberlin D, Lin C, Jacobs R et al;

Celem tego badania było określenie skuteczności wysokich dawek acyklowiru w leczeniu noworodkowego zakażenia wirusem Herpes simplex (HSV).

Do tego badania włączano noworodki w wieku > 28 dni życia z podejrzeniem choroby spowodowanej HSV. Pacjenci byli z zakażeniem ośrodkowego układu nerwowego CNS (n = 28) lub rozsianą postacią choroby (n = 41), oraz nieliczna grupa z chorobą ograniczoną do skóry, oczu lub ust (SEM, n = 10) lub z chorobą o cechach klinicznych wskazujących na zakażenie HSV, ale bez potwierdzenia wirusologicznego (n = 9). Natomiast do analizy skuteczności włączani byli jedynie pacjenci z wirusologicznie potwierdzonym zakażeniem HSV.

Badanie to było otwartą oceną zastosowania dożylnego acyklowiru w dawkach wyższych niż 30 mg/kg//dobę (standardowa dawka zaaprobowana przez FDA). Pierwszych 16 pacjentów otrzymywało średnie dawki (45 mg/kg/dobę), natomiast następnych 72 pacjentów otrzymywało wysokie dawki leku (60 mg/kg/dobę). Acyklowir podawano w 3 dawkach podzielonych przez 21 dni. Noworodki były oceniane prospektywnie podczas trwania terapii oraz wg ustalonego schematu wizyt obserwacji prospektywnej przez pierwsze 4 lata życia dziecka.

Sześciu (21%) z 29 pacjentów otrzymujących wysokie dawki acyklowiru, z chorobą zlokalizowaną w ośrodkowym układzie nerwowym lub zmianami dotyczącymi SEM miało neutropenię. Jedno z 6 dzieci miało całkowitą liczbę neutrofili <500/mm³, a 5 między 500 a 1000/mm³. We wszystkich 6 przypadkach neutropenia ustąpiła w trakcie dalszego leczenia takimi samymi dawkami acyklowiru, oraz nie stwierdzono żadnych jej następstw. Nie stwierdzono żadnych innych działań niepożądanych w badanej grupie dzieci otrzymujących średnie i wysokie dawki acyklowiru, oraz nie stwierdzono żadnych innych odchyleń w badaniach laboratoryjnych związanych z zastosowaniem tego leku.

Odsetek przeżyć wśród pacjentów z rozsianą postacią zakażenia HSV, leczonych wysokimi dawkami acyklowiru, był znamiennie wyższy niż ten stwierdzany w poprzednich badaniach nad standardowymi dawkami leku, z ilorazem szans 3,3. Wśród pacjentów z zakażeniem CNS, odsetek przeżyć był taki sam w grupie otrzymującej wysokie jak i średnie dawki leku.

Celem oszacowania wpływu wysokich dawek acykowiru na przeżycie otwartej populacji noworodków z zakażeniem HSV, wykonano analizę regresji, która wykazała że odsetek przeżyć jest uzależniony od wysokości dawek acyklowiru, przy czym zastosowanie wysokich dawek było związane z wyższym odsetkiem przeżyć. W porównaniu z dawkami średnimi (OR 3,3) pacjenci, którzy otrzymali wysokie dawki acyklowiru mieli granicznie znamienny spadek chorobowości. Po rozgraniczeniu pod względem rozległości zakażenia (SEM w porównaniu z CNS, z zakażeniem rozsianym) i uwzględniając potencjalne czynniki zaburzające ocenę (typ HSV-1 w porównaniu do typu 2, wcześniactwo, zaawansowanie choroby, drgawki), pacjenci leczeni wysokimi dawkami mieli 6,6 raza większą szansę rozwijać się prawidłowo po 12 miesiącach w porównaniu z pacjentami leczonymi średnimi dawkami.

Dane z tego badania potwierdzają stosowność zastosowania 21-dniowego kursu wysokimi dawkami (60 mg/kg/dobę) dożylnego acyklowiru w leczeniu noworodkowego zakażenia HSV ośrodkowego układu nerwowego lub rozsianej postaci choroby. W czasie leczenia acyklowirem należy przynajmniej dwa razy tygodniowo oznaczać leukocytozę. W przypadkach utrzymującej się neutropenii poniżej 500/mm³ należy rozważyć zmniejszenie dawek acyklowiru lub podanie czynnika wzrostu kolonii granulocytarnej.

Comparison of the efficacy and safety of a combination topical gel formulation of benzoyl peroxide and clindamycin with benzoyl peroxide, clindamycin and vehicle gel in the treatments of acne vulgaris.

Leyden J, Berger R, Dunlap F et al;

Nadtlenek benzoilu i klindamycyna stosowane miejscowo, mają udowodnioną kliniczną skuteczność w leczeniu trądzika młodzieńczego. Natomiast spodziewana jest wyższa skuteczność preparatu łączonego nad aktywnością preparatów stosowanych oddzielnie oraz uważa się, że zastosowanie ich łącznie może zmniejszyć odsetek szczepów bakterii opornych na antybiotyk.

Celem tego badania było określenie skuteczności i bezpieczeństwa połączenia nadtlenku benzoilu z klindamycyną w żelu, w porównaniu z zastosowaniem każdego z tych składników oddzielnie oraz w porównaniu z samym nośnikiem żelowym w leczeniu trądzika młodzieńczego.

W tym 10-tygodniowym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym, z podwójnie ślepą próbą, wzięło udział 480 pacjentów z umiarkowanie do średnio ciężkiego przebiegającym trądzikiem. Pacjenci losowo przydzielani byli do grupy otrzymującej dwa razy dziennie leczenie – 5% nadtlenku benzoilu z 1% klindamycyną, 5% nadtlenku benzoilu, 1% klindamycyny lub nośnika żelowego.

Stwierdzono znamiennie większą redukcję liczby zmian zapalnych i całkowitej liczby zmian u pacjentów stosujących preparat łączony w porównaniu z tymi, którzy stosowali którykolwiek z 3 preparatów pojedynczych. Także całkowita ocena pacjentów i lekarzy wykazała znamiennie większą poprawę po zastosowaniu terapii łączonej, w porównaniu z preparatami prostymi. Najczęstszym działaniem niepożądanym była sucha skóra, występująca z taką samą częstotliwością w grupie preparatu łączonego jak i w grupie samego nadtlenku benzoilu.

Poprawa skuteczności otrzymana za pomocą łączonej terapii była związana z profilem tolerancji takim jak przy stosowaniu samego nadtlenku benzoilu, powodując, że nowy preparat stał się alternatywną metodą leczenia przeciwbakteryjnego w trądziku młodzieńczym.

A risk-benefit evaluation of aciclovir for the treatment and prophylaxis of herpes simplex virus infections.

Celem tego artykułu jest dokonanie przeglądu i oceny ryzyka i korzyści związanych ze stosowaniem acyklowiru w leczeniu i profilaktyce częstych manifestacji zakażenia wirusem Herpes simplex (HSV) u immunokompetentnych pacjentów oraz u pacjentów z obniżoną odpornością. Informacje uzyskano przez wyszukiwarki Medline.

Wybrane prace były randomizowanymi badaniami klinicznymi z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanymi placebo. W 30 takich pracach przebadano 3364 pacjentów. Wszystkie artykuły były oceniane przez autorów z prac uzyskiwano dane i je sumowano. W obu grupach pacjentów immunokompetentnych i o upośledzonej odporności, leczenie acyklowirem wykazywało wysoki stopień klinicznej skuteczności. Żadne z badań nie wykazywało statystycznie znamiennych różnic w odsetku występowania poważnych i łagodnych działań niepożądanych w grupie otrzymującej placebo, w porównaniu z grupą leczoną acyklowirem.

Ocena ta wykazała, że acyklowir jest i skuteczny i dobrze tolerowany w leczeniu i profilaktyce zakażenia HSV narządów rodnych, ust i skórno-śluzówkowego u pacjentów z prawidłową i upośledzoną odpornością. W większości przeanalizowanych badań korzyść z zastosowania acyklowiru przewyższała jakiekolwiek ryzyko z komfortowym marginesem.

A randomized, controlled trial of a low-dose contra-ceptive containing 20 microg of ethinyl estradiol and 100 microg of levonorgestrel for acne treatment.

Thiboutot D, Archer D, Lemay A, et al;

Badanie przeprowadzono celem oceny skuteczności zastosowania niskich dawek doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 100 microg levonorgestrelu (LNG) i 20 microg etynyloestradiolu (EE), w porównaniu z placebo, w leczeniu umiarkowanie nasilonego trądziku pospolitego.

Przeprowadzono wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, w ambulatoryjnych klinikach dermatologicznych. W badaniu wzięło udział 350 dziewcząt i kobiet (wiek powyżej lub równe 14 lat) z prawidłowymi cyklami miesiączkowymi i umiarkowanie nasilonym trądzikiem. Pacjentki były losowo przydzielane do grupy otrzymującej LNG/EE lub placebo przez 6 cykli.

Ocenie podlegała liczba zmian trądzikowych oraz kliniczna ocena całkowita, sprawdzane na początku i po każdym cyklu. Pacjentki dokonywały samooceny na początku i po 4 i 6 cyklu. Pomiar ciśnienia krwi i masy ciała wykonywano na początku badania oraz w 1, 3 i 6 cyklu.

Liczba zmian zapalnych, niezapalnych oraz całkowita liczba zmian w cyklu 6 w grupie otrzymującej LNG/EE była znamiennie niższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Pacjentki leczone LNG/EE miały także znamiennie lepszą kliniczną ocenę całkowitą oraz lepsze wyniki samooceny w porównaniu z pacjentkami z grupy placebo. Zmiany masy ciała od wartości wyjściowej były takie same wśród pacjentek otrzymujących LNG/EE jak w grupie placebo we wszystkich punktach czasowych.

To badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, wykazało, że niskie dawki doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 20 microg etynyloestradiolu i 100 microg LNG są skuteczne i bezpieczne w leczeniu umiarkowanie nasilonego trądzika.

Comparison of combined azelaic acid cream plus oral minocycline with oral isotretinoin in severe acne.

Pierwszoplanowym celem tego badania była kliniczna ocena skuteczności i bezpieczeństwa terapii kombinowanej składającej się z miejscowego 20% kwasu azelainowego (AA) oraz doustnej minocykliny w leczeniu ciężkich, zapalnych postaci trądzika (guzowaty, grudkowo-krostkowy trądzik oraz trądzik skupiony), w porównaniu z zastosowaniem terapii doustną izotretinoiną. Drugim celem tego badania było określenie wartości AA w kremie jako terapii podtrzymującej w zapobieganiu nawrotom trądzika.

W tym otwartym, ale randomizowanym badaniu klinicznym wzięło udział 85 pacjentów z guzowatym, grudkowo-krostkowym oraz trądzikiem skupionym (punktacja wg skali Leeds> 4), którzy byli poddani 6-miesięcznej próbie leczenia. Następnie część tej grupy otrzymywała przez 3 miesiące terapię podtrzymującą kremem z AA, podczas gdy pozostali pacjenci byli traktowani jako nieleczona grupa kontrolna.

Sześciomiesięczny kurs leczenia miejscowym 20% AA w kremie, z doustną minocykliną okazał się być skuteczny u 50 pacjentów, szczególnie z postacią guzowatą trądzika (średnia redukcja zaskórników na twarzy: 70%, grudek i krostek: 88%, głębokich trądzikowych zmian zapalnych: 100%). Natomiast łączona terapia nie była tak skuteczna jak leczenie doustną izotretinoiną (35 pacjentów, redukcja zaskórników: 83%, grudek i krostek: 97%, głębokich zmian zapalnych: 100%). W czasie 3-miesięcznej terapii podtrzymującej około 50% pacjentów otrzymujących monoterapię z AA miało nadal bardzo dobre rezultaty czystości skóry twarzy osiągnięte pod koniec pierwszej fazy badania. Podobny odsetek stwierdzono w grupie pacjentów otrzymujących izotretinoinę, którzy nie otrzymywali dalszej terapii aktywnej przeciw trądzikowi. U pozostałych 50% pacjentów, różnice istniejące między grupami istniały w zależności od stopnia deterioracji: zaznaczone odchylenia występowały częściej w grupie leczonej AA, podczas gdy jedynie nieznaczne odchylenia w grupie izotretinoiny. Połączona terapia była o wiele lepiej tolerowana niż leczenie izotretinoiną. Częstotliwość występowania miejscowych działań niepożądanych obserwowanych w grupie otrzymującej terapię łączoną AA z minocykliną (36,5%, były to głównie łagodne zaczerwienienia i świąd o łagodnym do umiarkowanego nasileniu) była zdecydowanie niższa niż ta obserwowana w grupie leczonej izotretinoiną (65,7%). Odsetek miejscowych działań niepożądanych, o zaznaczonej intensywności, obserwowany po zastosowaniu terapii łączonej np. 6%, mieści się w zakresie stwierdzanych wcześniej 5-10% przy stosowaniu samego AA. Częstotliwość występowania ogólnych działań niepożądanych była niższa (8%, głównie objawy ze strony układu pokarmowego) w czasie stosowania terapii łączonej w porównaniu z leczeniem izotretinoiną (14,3%).

Terapia łączona składająca się z miejscowego 25% kwasu azelainowego i doustnej minocykliny jest wysoce skutecznym leczeniem w ciężkich postaciach trądzika. Jest lepiej tolerowana i związana z niższym ryzykiem niż zastosowanie doustnej izotretinoiny – w szczególności, brak jest ryzyka działania teratogennego. Kombinacja tych leków powinna zostać uznana jako wartościowa alternatywa dla pacjentów, u których nie jest wskazana izotretinoina, którzy nie chcą jej stosować lub mają przeciwwskazania oraz u kobiet w okresie rozrodczym. Miejscowo stosowany 20% AA w kremie może być skutecznie stosowany jako terapia podtrzymująca dla przedłużenia odstępów bez nawrotu trądzika.

Prophylaxis with Single-Dose Doxycycline for the Prevention of Lyme Disease after an Ixodes scapularis Tick Bite.

Dotychczas nie jest jasne czy zastosowanie leczenia po ugryzieniu przez Ixodes scapularis może zapobiec boreliozie.

W okolicach Nowego Jorku choroba z Lyme jest hiperendemiczna. Autorzy przeprowadzili randomizowane badanie kliniczne, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, z leczeniem pojedynczą dawką 200 mg doksycykliny, u 482 pacjentów, którzy usunęli wczepione w skórę kleszcze Ixodes scapularis w ciągu poprzednich 72 godzin. Od pacjentów zbierano wywiad, poddawano ich badaniom oraz wykonywano testy w kierunku przeciwciał w surowicy krwi wyjściowo, w 3 i 6 tygodni leczenia. Próbowano także wykonać hodowlę z krwi w kierunku Borrelia burgdorferi.

Rumień wędrujący rozwijał się w miejscu ugryzienia przez kleszcza w znamiennie niższym odsetku pacjentów w grupie otrzymującej doksycyklinę, w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej (1 z 235 pacjentów [0,4%] w porównaniu z 8 na 247 pacjentów [3,2%]). Skuteczność leczenia wynosiła 87%. Obiektywne, pozaskórne objawy choroby z Lyme nie rozwinęły się u żadnego pacjenta oraz nie stwierdzono żadnej bezobjawowej serokonwersji. Leczenie z zastosowaniem doksycykliny było związane z większą częstotliwością działań niepożądanych u 30,1% pacjentów, w porównaniu z 11,1% w grupie placebo. Najczęstsze to nudności (15,4% w porównaniu z 2,6%) i wymioty (5,8% w porównaniu z 1,3%) Rumień wędrujący częściej rozwijał się z później nie leczonych ugryzień kleszczy w formie nimfy, w porównaniu z ugryzieniem dorosłej samicy kleszcza (8 z 142 ugryzień [5,6%] w porównaniu z 0 na 97 ugryzień [0%]).

Pojedyncza dawka 200 mg doksycykliny podana w ciągu 72 godzin od ugryzienia przez I. scapularis może zapobiec rozwojowi choroby z Lyme.

Therapeutic options for the treatment of tinea capitis caused by Trichophyton species: griseofulvin versus the new oral antifungal agents, terbinafine, itracona-zole, and fluconazole.

Grzybica skóry głowy jest względnie częstym zakażeniem grzybiczym u dzieci. Gryzeofulwina pozostaje głównym lekiem w tym schorzeniu. Natomiast ostatnio częściej zaczyna się stosować nowsze leki przeciwgrzybicze.

W ośrodkach Kanady i Południowej Afryki przeprowadzono wieloośrodkowe, prospektywne, randomizowane badanie kliniczne, z pojedynczą ślepą próbą, nie sponsorowane przez firmy farmaceutyczne, celem określenia względnej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania gryzeofulwiny, terbinafiny, itrakonazolu i flukonazolu w leczeniu grzybicy głowy spowodowanej Trichophyton sp.

Schematy leczenia były następujące: gryzeofulwina mikronizowana 20 mg/kg/dobę przez 6 tygodni, terbinafina (> 40 kg jedna tabletka 250 mg, 20-40 kg 125 mg [czyli połowa tabletki]), <20 kg 62,5 mg (czyli 1/4 tabletki) przez 2-3 tygodnie; itrakonazol 5 mg/kg/dobę przez 2-3 tygodnie i flukonazol 6 mg/kg/dobę przez 2-3 tygodnie. Pacjenci mieli wizyty kontrolne po 4, 8 i 12 tygodniach od rozpoczęcia badania. Gryzeofulwina podawana była przez 6 tygodni, a ostatniej oceny dokonywano po 12 tygodniach. Terbinafina, itrakonazol i flukonazol były podawane przez 2 tygodnie następnie oceniane po 4 tygodniach od rozpoczęcia badania. W tym momencie, jeśli wymagała tego klinika, zlecano dodatkowy tydzień leczenia.

Do badania włączono 200 pacjentów losowo podzielonych na 4 grupy. Podczas ostatniej oceny po 12 tygodniach, liczba pacjentów dostępnych ocenie wynosiła w grupie gryzeofulwiny 46, terbinafiny 48, itrakonazolu 46 a flukonazolu 46. U pacjentów czynnikami patogennymi były Trichophyton tonsurans i T. violaceum sp. Pacjenci byli uznani jako skutecznie leczeni, jeśli w tygodniu 12 mieli cechy wyleczenia klinicznego i mykologicznego lub jedynie kilka objawów resztkowych.

Skuteczne leczenie odnotowano u 46 pacjentów leczonych gryzeofulwiną (92%), 47 terbinafiną (94%), 43 itrakonazolem (86%) i 42 flukonazolem (84%). Działania niepożądane stwierdzono jedynie w grupie leczonej gryzeofulwiną (objawy ze strony układu pokarmowego u 6 pacjentów). Przerwanie terapii ze względu na działania niepożądane wystąpiło jedynie w grupie gryzeofulwiny (nudności u jednego pacjenta).

W leczeniu grzybicy skóry spowodowanej Trichophyton sp. w tym badaniu, gryzeofulwina podawana przez 6 tygodni ma taką sama skuteczność jak terbinafina, itrakonazol i flukonazol podawane przez 2-3 tygodnie.

Itraconazole is effective in the treatment of tinea capitis caused by Microsporum canis.

Grzybica skóry głowy jest względnie częstym grzybiczym zakażeniem powierzchownym u dzieci, które wymaga leczenia przeciwgrzybiczego. W tym prospektywnym, otwartym badaniu klinicznym, trwającym ponad 24 tygodnie, dzieciom w wieku 1-12 lat z grzybicą głowy wywołaną M. canis, podawano itrakonazol w dawce 5 mg/kg/dobę w kapsułkach lub doustnej zawiesinie przez okres 2-12 tygodni. Dzieci z potwierdzonym mykologicznie zakażeniem M. canis włączane były do badania, a następnie miały co 2 tygodnie wizyty kontrolne aż do stwierdzenia wyleczenia, przy czym okres aktywnego leczenia nie mógł być dłuższy niż 12 tygodni. Podczas każdej wizyty pobierano próbki ze skóry głowy do hodowli i badania mikroskopowego. Kolejne 2 tygodnie terapii zlecano gdy w próbce otrzymanej w czasie wcześniejszej wizyty stwierdzono nadal obecność mikroorganizmu patogennego. Ostatnia wizyta obserwacyjna odbywała się po 12 tygodniach od zakończenia leczenia.

W badaniu wzięło udział 107 pacjentów (49 chłopców, 58 dziewczynek). Trzynaścioro ze 107 dzieci otrzymało doustną zawiesinę leku. Po 12 tygodniach od zakończenia leczenia stwierdzono pełne kliniczne i mykologiczne wyleczenie u wszystkich 107 dzieci. Stwierdzono korelacje między wiekiem, a długością sto- sowania terapii, im starsze dziecko tym dłużej wymagało podawania kapsułek z itrakonazolem. Czas trwania terapii korelował także znamiennie z wyjściowym zaawansowaniem zmian na skórze głowy. U 5 dzieci zaobserwowano działania niepożądane, które u 2 dzieci możliwe, że były związane z zastosowaną terapią (u 1 dziecka były to przemijające, łagodne dolegliwości bólowe ze strony przewodu pokarmowego, a u drugiego łagodna, przemijająca biegunka). Nie było konieczności przerwania terapii ani też nikt samowolnie nie przerwał jej.

Itrakonazol w dawce 5 mg/kg/dobę podawany w kapsułkach lub w formie zawiesiny doustnej przez 4-8 tygodni jest skutecznym i bezpiecznym leczeniem grzybicy skóry głowy spowodowanej M. canis.

class="pod2">Połączenie 1% klindamycyny z nadtlenkiem benzoilu daje większą redukcję liczby Propionibacterium acnes w porównaniu z produktami zawierającymi samą klindamycynę.

The combination formulation of clindamycin 1% plus benzoyl peroxide 5% versus 3 different formulations of topical clindamycin alone in the reduction of Propionibacterium acnes. An in vivo comparative study.

Szczepy Propionibacterium acnes oporne na jeden lub więcej antybiotyków przeciwtrądzikowych (najczęściej na erytromycynę) są coraz częściej wykazywane, a groźba szczepów opornych może być związana z niepowodzeniem terapii miejscowej.

Celem tego badania było porównanie skuteczności in vivo połączenia klindamycyny 1% z nadtlenkiem benzoilu 5% w produkcie żelowym z innymi 3 preparatami klindamycyny 1% (żel, emulsja, roztwór) z uwzględnieniem redukcji liczby wyhodowanych P. acnes ze skóry czoła ochotników. Skuteczność leczenia 4 badanych leków była porównywana w otwartym badaniu klinicznym. Posiewy wykonywano przed, po tygodniu i 2 tygodniach leczenia.

Leczenie łączonym lekiem powodowało 99,8% redukcję całkowitej liczby propionibakterii po tygodniu leczenia, w porównaniu z redukcją całkowitej liczby tych bakterii wynoszącą od 30 do 62% po zastosowaniu różnych preparatów miejscowej klindamycyny podawanych pojedynczo. Po zakończeniu 2 tygodnia leczenia produkt łączony zmniejszył liczbę bakterii o więcej niż 99,9%, podczas gdy pozostałe badane preparaty od 88 do 95%.

Przy zastosowaniu warunków tego badania łączona terapia klindamycyną 1% z nadtlenkiem benzoilu 5% w żelu powodowała szybszą i bardziej znamiennie zaznaczoną redukcję liczby P. acnes w porównaniu z zastosowaniem produktów zawierających samą klindamycynę.

Diaper dermatitis: a therapeutic dilemma. Results of a double-blind placebo controlled trial of miconazole nitrate 0,25%.

Pieluszkowe zapalenie skóry u niemowląt jest ostrym stanem zapalnym skóry w okolicy pieluszkowej, które jest częstym schorzeniem dermatologicznym okresu niemowlęcego. To randomizowane, porównawcze badanie kliniczne, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, porównywało skuteczność i bezpieczeństwo terapii 0,25% azotanem mikonazolu w podłożu z tlenkiem cynku i wazeliną z zastosowaniem jedynie podłoża maści w leczeniu ostrego pieluszkowego zapalenia skóry u niemowląt. W badaniu tym oceniano także rolę obecności zakażenia Candida albicans w odpowiedzi na leczenie.

Niemowlęta w wieku 2-13 miesięcy z pieluszkowym zapaleniem skóry przez 7 dni leczone były 0,25% azotanem mikonazolu (n = 101) lub jedynie podłożem maści (n = 101).

Chociaż poprawa w stanie zmian w porównaniu ze stanem wyjściowym stwierdzona została w obu badanych grupach w 3, 5, oraz 7 dniu, to pacjenci otrzymujący leczenie 0,25% azotanem mikonazolu mieli statystycznie znamiennie mniejsze obszary zajęte zmianami zapalnymi oraz niższą średnią całkowitą punktację w skali zmian zapalnych w dniu 5 i 7. W grupie otrzymującej leczenie mikonazolem, poprawa była bardziej zaznaczona u tych pacjentów, którzy wyjściowo mieli umiarkowane do ciężkich postaci zapalenia pieluszkowego oraz u tych pacjentów, którzy wyjściowo mieli dodatnie wyniki w kierunku Candida albicans.

Leczenie maścią z 0,25% azotanem mikonazolu jest bezpiecznym i skutecznym leczeniem w pieluszkowym zapaleniu skóry u niemowląt.