Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 2/2003, s. 111-113
Izabela Szczygielska
Ocena skuteczności i tolerancji powtórnej kuracji interferonowej u dzieci z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B
The efficacy and tolerance of interferon retreatment in children with chronic hepatitis B
z Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego im. Dzieci Warszawy w Warszawie
Dyrektor Szpitala: lek. Marek Mokrowiecki
Streszczenie
20 children with chronic hepatitis B after the first, non effective treatment with recombinant interferon alfa received second therapy with modified scheme; that is 6 MU, 3 times a week for 24 weeks. The seroconversion HBeAg/HBeAb was obtained in 12 patients (60%) only one had negative HBV-DNA in serum, none had HBs seroconversion. Second modified interferon retherapy in children with chronic hepatitis B seems to be more effective but stall the observation is limited.
Wstęp
Mimo stałego postępu wiedzy medycznej, nadal jednym z większych problemów epidemiologicznych naszego wieku jest przewlekłe zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). Obecnie liczbę zakażonych HBV ocenia się na świecie na około 300 mln (5).
Polska jest krajem zaliczanym do regionów o średniej endemiczności występowania zakażeń HBV. Badania epidemiologiczne wskazują, że 1,5-2% populacji jest zakażona HBV (3), a odsetek dzieci chorujących przewlekle szacuje się na 1-2,4%, przy czym w grupach ryzyka (dzieci z domów dziecka lub dzieci wielokrotnie hospitalizowane) dochodzi nawet do 7-11% (2).
Od lat poszukiwano efektywnej terapii przewlekłego zapalenia wątroby typu B.
Stosowano leczenie immunostymulujące jak i immunosupresyjne. Efekty jednak nigdy nie były dostatecznie zadowalające. W końcu lat 80. jedynym lekiem o uznanej skuteczności był interferon alfa (IFN).
W Polsce pierwsze próby stosowania interferonu u dzieci podjęto w 1990 roku. Na szerszą skalę rozpoczęto leczenie od 1994 roku. Terapię prowadzono w 21 referencyjnych ośrodkach (ogółem do 1997 roku leczono 1688 dzieci). Skuteczność leczenia IFN oceniana na podstawie serokonwersji HBeAg/HBeAb oraz normalizacji aktywności aminotransferaz, w tej grupie pacjentów wynosi ok. 51,5% (9). Przy czym częstość samoistnej eliminacji antygenu HBe i wytwarzania przeciwciał anty HBe jest określana prze Sochę i wsp. na 14,5% w skali roku u dzieci z przewlekłym, przetrwałym zapaleniem wątroby i około 20% u dzieci z przewlekłym, aktywnym zapaleniem wątroby (7).
Nadal jednak, mimo stosowanego leczenia, pozostaje liczna grupa pacjentów z czynną replikacją HBV. Z tego powodu w 1998 roku podjęto próbę powtórnej kuracji interferonem (reterapię) u dzieci, które nie odpowiedziały pozytywnie na pierwszą kurację.
Piętnaście z 21 ankietowanych ośrodków polskich stosowało u dzieci powtórną kurację interferonem. Reterapia w większości przypadków nie różniła się od pierwszej kuracji. Jedynie w kilku szpitalach zmodyfikowano dawkę, czas trwania kuracji lub rodzaj preparatu (9).
Cel pracy
Celem pracy była ocena skuteczności i tolerancji powtórnej kuracji interferonem prowadzonej wg zmodyfikowanego schematu 6 MU, 3 razy w tygodniu, przez 24 tygodnie.
Materiał i metoda
Badaniem objęto 20 dzieci w wieku 6-16 lat (średnia wieku 11,6), w tym 14 chłopców (70%) i 6 dziewczynek (30%). Wszyscy pacjenci byli po pierwszej, nieskutecznej kuracji interferonem (nie uzyskano serokonwersji HBeAg/HBeAb połączonej z normalizacją aktywności aminotransferaz w ciągu co najmniej roku).
Pierwsza kuracja była prowadzona wg standardowego schematu tzn. 3 MU, 3 razy w tygodniu, przez 20 tygodni, łącznie 60 iniekcji.
U wszystkich pacjentów przed włączeniem reterapii stwierdzono markery czynnej replikacji wirusa (HBsAg (+), HBeAg (+), HBV-DNA met. PCR w surowicy wykrywalny) oraz podwyższoną aktywność aminotransferaz od 1,5 do 10 razy powyżej normy.
U 15 pacjentów (75%) dokonano powtórnej oceny histopatologicznej wątroby, która wykazała istnienie aktywnego procesu zapalnego (70% preparatów – przewlekłe zapalenie o średnim nasileniu). W zmodyfikowanym systemie wg Knodella aktywność histologiczną oceniono grading (stopień zapalenia): od 8 do 14 pkt., staging (stopień włóknienia): od 2 do 3 pkt. U 10 pacjentów (67%) stwierdzono wyraźną progresję zmian zapalnych, u 5 (33%) obraz histopatologiczny był porównywalny z pierwszą biopsją wątroby.
Pacjenci leczeni byli IFN w dawce 6 MU, 3 razy w tygodniu przez 24 tygodnie, łącznie 75 iniekcji. Otrzymali więc dwukrotnie wyższą dawkę interferonu, a okres leczenia był dłuższy o 4 tygodnie. Średnia dawka IFN wynosiła 5,5 MU/m2.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Carreno V. et al.: Retreatment of chronic hepatitis Be positive patiens with recombinant interferon alpha-2a. The European Concerted Action on Viral Hepatitis (EUROHEP). Hepatology 1999, 30:277-282. 2. Chmurska-Motyka T: Rozprawa na stopień doktora nauk medycznych. Warszawa 1999. 3. Fitz S.D., Van Damme P.: Prevention and control of hepatitis in Central and Eastern Europe and the Newly Independent States. Meeting Report 1996, Siofok, Hungary. 4. Jara P., Bortolotti F.: Interferon alpha treatment in childhood: a consensus advice based on experience in European children. JPGN 1999, 29:125-126. 5. Lok A.S.F. et al.: Hepatitis B infection: pathogenesis and manegment. J. Hepatol. 2000, 23 (supl. 1):89-97. 6. Schneiberg B. i wsp.: Skuteczność powtórnej terapii interferonowej u dzieci z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B. Pediatria Współczesna. Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka 2000, 3, 2:207-210. 7. Socha J. i wsp.: Chronic hepatitis B in Polish children. Interaction 1993, 4:16-18. 8. Służewski W., Gładysz A.: Stanowisko Polskiej Grupy Hepatologicznej odnośnie leczenia dzieci z przewlekłym zapaleniem wątroby. Warsztaty Hepatologiczne – Bielsko-Biała, 24-26 maja 2001; Ped. Praktyczna 2001, 9, 2:37-41. 9. Woynarowski M.: Poglądy na leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B u dzieci w Europie Zach. i w Polsce. Hepatologia Polska 1998, 5(supl. 3):27-33.
Nowa Pediatria 2/2003
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria