Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2000, s. 23-27
Barbara Waloryszak, Renata Zawadzka
Ocena klinicznej przydatności preparatu AMOL w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych
The assessment of clinical efficiency of the herbal extract AMOL in the treatment of rhinitis and pharyngitis
Ambulatorium Kliniki Otolaryngologii Akademii Medycznej w Warszawie
Summary
The efficacy of the herbal extract Amol in the treatment of rhinitis and pharyngitis was examined at the ambulatory of the Clinic of Otolaryngology of the Medical Academy in Warsaw. The analysis of collected subjective and objective data and comparative cytological studies revealed an improvement of the appearance of the mucous membrane of the nose and throat and decrease of inflammatory changes in the cells and reduction of the amount of neutrophils in the group of patients treated with Amol in comparison to placebo group.
Wśród pacjentów laryngologicznych leczonych abulatoryjnie znaczną grupę stanowią chorzy cierpiący na przewlekły nieżyt nosa lub gardła. Przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa i gardła nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta, ale objawy choroby postrzegane są jako bardzo dokuczliwe. Biorąc pod uwagę powszechność schorzenia, jego zróżnicowaną etiologię, niemożność wyeliminowania niekorzystnego wpływu środowiska, a przede wszystkim trudność określenia właściwego leczenia przyczynowego i krótkotrwałą skuteczność leczenia objawowego, poszukuje się wciąż nowych sposobów i środków łagodzących dolegliwości i poprawiających komfort życia pacjentów.
Jednym z powszechnie dostępnych środków, często stosowanych samodzielnie przez chorych jest preparat AMOL (producent ROLAND Arzneimittel Hamburg – Niemcy). Celem badań była kliniczna i cytologiczna ocena skuteczności działania tego preparatu w leczeniu chorych z przewlekłym nieżytem błony śluzowej gardła i nosa.
Materiał i metoda
Badania przeprowadzono w dwóch grupach pacjentów, tj. grupie badanej (GB) i grupie kontrolnej (GK), oddzielnie dla gardła i nosa. Łącznie zbadano 93 chorych w wieku 25 do 75 lat (tab. 1).
Tabela 1. Liczba pacjentów według płci i ich podział na grupy badane oraz średnia wieku.
GrupaLiczba pacjentówŚrednia wieku
Nos - GB23 chorych (11 mężczyzn, 12 kobiet)54,5
Nos - GK23 chorych (11 mężczyzn, 12 kobiet)54,4
Gardło - GB23 chorych (10 mężczyzn, 13 kobiet)53,1
Gardło - GK24 chorych (11 mężczyzn, 13 kobiet)51,3
Chorych do obu grup wybrano losowo, jako kolejnych pacjentów powyżej 20-go roku życia zgłaszających się z daną dolegliwością, bez chorób współistniejących i nie przyjmujących innych leków. Chorych do grup kontrolnych wybrano również losowo, parując ich z chorymi z grup badanych z uwzględnieniem wieku i płci oraz przestrzegając wyżej wymienionych zasad. Wybrani chorzy wyrazili pisemną zgodę na udział w badaniach, których protokół został zatwierdzony przez Komisję Etyczną przy AM w Warszawie. Badania zostały przeprowadzone zgodnie z zasadami prawidłowego prowadzenia badań klinicznych określonymi przez Deklarację Helsińską.
Przyjęto 14-dniowy okres leczenia, jako minimalny przedział czasowy zapewniający uzyskanie wiarygodnych wyników terapii.
Chorzy z grup badanych byli leczeni preparatem AMOL (Heilkrautergeist, skład: olejek melisy indyjskiej 1 g, kora cynamonowa 2,4 g, cytryna 5,7 g, mięta pieprzowa 2,4 g, lawenda 2,4 g, mentol 17,23 g, alkohol etylowy 70% do 1000 g) (6). Zastosowano dawkowanie preparatu zaproponowane przez producenta, zgodnie z informacją dołączoną do każdego opakowania preparatu – w formie płukania gardła (3 razy dziennie 45 kropli na pół szklanki wody) albo jako inhalacje donosowe (3 razy dziennie 90 kropli na jedną szklankę gorącej wody – czas inhalacji 5 minut).
Chorzy z grup kontrolnych byli również poddani inhalacjom albo płukaniu gardła. Do płukania gardła stosowano mieszankę gliceryny z mentolem (3 razy dziennie jedna łyżeczka mieszanki: 5 ml = 10 mg preparatu Menthol na pół szklanki wody), a do inhalacji używano wody destylowanej (3 razy dziennie jedna szklanka gorącej wody, czas inhalacji 5 minut).
Obie grupy zostały zbadane przed rozpoczęciem leczenia (dzień 0) i po dwutygodniowym okresie leczenia (dzień 14).
Do określenia skuteczności działania preparatu AMOL wykorzystano następujące zespoły danych:
1. Subiektywna ocena pacjenta obejmująca natężenie takich dolegliwości jak: ból głowy, zatykanie nosa, suchość w nosie, drapanie w nosie, występowanie wydzieliny w nosie, ból gardła, uczucie zalegania ciała obcego, suchość w jamie ustnej, drapanie w gardle, chrząkanie, wykrztuszanie, kaszel, trudności w połykaniu, przy czym przyjęto następującą gradację natężenia dolegliwości: nie występuje (0), małe (1), średnie (2), duże (3), bardzo duże (4).
2. Kliniczna ocena stanu błony śluzowej nosa lub gardła obejmująca jej zabarwienie, wygląd, obecność wydzieliny i zasychanie przy zastosowaniu tej samej skali jw.
3. Cytologiczna ocena morfologicznych elementów nabłonka nosa lub gardła dotycząca następujących elementów: komórki płaskie (młode, powierzchniowe i uszkodzone), łuski bezjądrowe, komórki walcowate (prawidłowe i uszkodzone), koilocyty, komórki zapalne, bakterie, grzyby, śluz, określonych w trójstopniowej skali, jako nieobecne, obecne lub liczne.
Do opracowania uzyskanych wyników badań klinicznych i cytologicznych zastosowano testowanie hipotez o rozkładach statystycznych za pomocą testu chi2. w trakcie badań klinicznych oraz po ich zakończeniu nie stwierdzono ani jednego przypadku wystąpienia niepożądanych efektów leczenia preparatem AMOL.
Wyniki

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Atkinson B.F.: Atlas of Diagnostic Cytopathology. W.B. Saunders Publ.; Philadelphia, 1992. 2. Iwaszkiewicz J.: Zarys Otolaryngologii. PZWL, Warszawa, 1967. 3. Makowska W.: Wartość kliniczna badania cytologicznego w diagnostyce laryngologicznej – praca habilitacyjna. AM Warszawa, 1986. 4. Makowska W. i wsp.: Otolaryng. Pol., 1991, 45, 205. 5. Makowska W., Zawisza E.: Otolaryng. Pol., 1997, 31, 31, 653. 6. Stille G.: Ocena preparatu Amol (spirytus karmelitański). ROLAND Arzneimittel, Hamburg, 1993. 7. Zakrzewski A.: Otolaryngologia kliniczna. PZWL. Warszawa, 1981.
Postępy Fitoterapii 1/2000
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii