Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2000, s. 8-12
Jerzy Lutomski1, Jan Hasik2
Fitoterapia w urologii
Phytotherapy in urology
lInstytut Roślin i Przetworów Zielarskich w Poznaniu
2Klinika Gastroenterologii AM w Poznaniu
Summary
In the therapy ofdiseases ofkidneys and urinary systems arę used the surgical interuention, chemotherapy and antibiotics. A significant role plays also the phytotherapy, which should be applied after exactly diagnosis ofdisease and acquaintance with previous results of healing. The authors of this publication describe the positwe results o f phytotherapy in urology. This report presents the indications for the treatment o f chronić changes in kidneys and urinary system, especially urolithiasis and inflammation o f urinary system.
W leczeniu schorzeń nerek i dróg moczowych stosuje się zabiegi chirurgiczne, środki chemioterapeutyczne i antybiotyki. Niemałą rolę odgrywa także fitoterapia, którą należy stosować dopiero po dokładnym zdiagnozowaniu choroby i zapoznaniu się z dotychczasowym przebiegiem leczenia (2). Ziołolecznictwo wspomaga przede wszystkim leczenie stanów zapalnych i kamicy układu moczowego oraz chorób gruczołu krokowego.
Na temat leczenia ostrych stanów zapalnych układu moczowego wypowiadało się już wielu znanych specjalistów w tej dziedzinie. Według Zbigniewa Kwiasa (4), kierownika Kliniki Urologii AM w Poznaniu, możemy stosować uzupełniająco preparaty ziołowe moczopędne, odtruwające, rozkurczowe, usprawniające krążenie, regenerujące nabłonek. Wskazane są również fitoterapeutyki o działaniu bakteriobójczym i przeciwzapalnym, co ma szczególne znaczenie w okresie powrotu do zdrowia, gdy bakteriomocz jest już nieznamienny.
Leki roślinne działające przeciwzapalnie, bakteriobójczo i moczopędnie można również stosować u chorych oczekujących postępowania instrumentalnego z powodu chorób pęcherza moczowego.
Rola akwaretyków
Wśród fitoterapeutyków stosowanych w urologii rozróżniamy akwaretyki, leki odkażające drogi moczowe oraz leki przeciwkamicowe. Akwaretyki roślinne, dawniej zwane „diuretykami", wywołują wzmożone wydzielanie moczu (diurezę wodną) i mogą okazać się pomocne w leczeniu zakażeń bakteryjnych i stanów zapalnych dróg moczowych. Schilcher (8) zakwalifikował do roślin o właściwościach akwaretycznych kilkanaście ziół odgrywających niebanalną rolę w terapii przepłukującej (tab. l).
Tabela 1. Przegląd środków akwaretycznych.
Nazwa surowcaRoślina macierzystaGłówne składniki
1. Liście brzozyBetula pendula Roth. Betula pubescens Ehrh.flawonoidy, w tym hiperozyd; saponiny, garbniki, niewielkie ilości olejków eterycznych
2. Liście mącznicyArctostaphylos uuae ursi L.glikozydy fenolowe, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, monotropeina
3. Ziele pokrzywyUrtica dioica Linne 
Urtica urens Linne
związki mineralne (sole, kwas krzemowy), acetylocholina, serotonina, pochodne kumarynowe, np. skopoletyna
4. Janowiec barwierskiGenista tinctoria Linneflawonoidy, izoflawonoidy (genistyna, genisteina), alkaloidy typu sparteiny, garbniki
5. Strąki fasoli zwyczajnej bez nasionPhaseolus uulgaris Linnekwas krzemowy, flawonoidy, fazeolina, fltoaleksyna, glikoproteiny,kwas guanidyno-aminowalerianowy
6. Nawłoć pospolitaSolidago uirgaurea Linneflawonoidy, saponiny triterpenowe, lejokarpozyd (glikozyd fenolowy), wirgaureozyd
7. Nawłoć późnaSolidago gigantea Aiton ssp. serotina, (O. Kuntze) McNeillflawonoidy, saponiny triterpenowe,
8. Nawłoć kanadyjskaSolidago canadensis Linneflawonoidy, saponiny triterpenowe 
9. Ziele owsa Auena satiua Linne  związki mineralne, flawonoidy, saponiny
10. Korzeń lubczyka Levisticum officinale Koch.olejek z ok. 70% alkiloftalidów, cis-5- i trans-ligustylid, furanokumaryny (bergapten, psoralen)
11. Korzeń wilżynyOnonis spinosa Linneizoflawonoidy (ononina, trifoliryzyna), saponiny triterpenowe, niewiele olejku
12. Korzeń i ziele mniszkaTaraxacum officinale R Webergorycze (laktukopikryna), sterole roślinne, flawonoidy, pochodne kwasu cynamonowego, związki mineralne
13. Strąki kakaoTheobroma cacao Linneteobromina, kofeina, garbniki, białko, celuloza
14. Liście ortosyfonuOrthosiphon aristatus Miquel, syn. Orthosiphon spicatus (Thunberg), Beker, syn. Orthosiphon stamineus Benthamlipofline flawonoidy (synensetyna, tetrametyloeter skutelareiny, eupatoryny), olejek, sole potasowe
15. Ziele i korzeń pietruszkiPetroselinum crispum (Miller) A.W. Hill ssp. tuberosum (Bernhardi) Sooolejek z apiolem i mirystycyną, furanokumaryny (bergapten, izoimperatoryna), połyiny (w świeżym zielu falkarinol)
16. Kłącze perzuAgropyron repens Linne, syn. Elymus repens (Linne) Gouldpolisacharydy, olejek, saponiny, sterole roślinne, inozyt
17. Ziele skrzypuEguisetum aruense Linnesubstancje mineralne (kwas krzemowy), flawonoidy, saponiny
18. Liście czarnej porzeczki Ribes nigrum Linneflawonoidy (pochodne kwercetyny i kemferolu, glikozydy izoramnetyny), olejek, diterpeny, antocyjanidyny
19. Jagody jałowcaJuniperus communis Linneolejek z węglowodorami monoterpenowymi i seskwiterpenowymi oraz alkoholem mono-terpenowym, terpinen-4-oleum, fermentujące cukry, żywica, garbniki katechinowe
Terapia przepłukująca jest na ogół akceptowana w praktyce urologicznej. Celem terapii jest usunięcie bakterii oraz zapobieganie rozszerzaniu się infekcji na inne obszary. W przypadku kamieni moczowych terapia przepłukująca zmniejsza stężenie moczu, przeciwdziałając krystalizacji kamieni w obrębie odprowadzających dróg moczowych, a zatem również kolkom nerkowym (5).
W tym celu stosuje się surowce pojedyncze oraz mieszanki w postaci naparów, wywarów, herbatek lub wyciągów. Często zalecane surowce to m.in. Betulae folium (liść brzozy) i Solidaginis viragurea herba (ziele nawłoci). Oba surowce zawierają w wysokim stężeniu flawonoidy i pochodne kwasu fenolokarboksylowego oraz triterpeny. Jak podaje Melzig i Major (6) badania farmakologiczne wyciągów wodnych z obu surowców wykazały oprócz diurezy wody (akwarezy) także pewne efekty saluretyczne. Ogólnie przyjmuje się, że akwaretyki roślinne działają poprzez wzmożone ukrwienie nerek, zwiększenie filtracji kłębuszkowej i hamowanie wtórnej resorpcji wody w moczowodach.
W celu scharakteryzowania efektów współdeterminujących skuteczność składników liści brzozy i ziela nawłoci badano (7) niektóre flawonoidy tych surowców pod względem działania hamującego w stosunku do specyficznej hydrolazy neuropeptydowej. Stwierdzono przy tym, że flawonoidy te, zwłaszcza kwercetyna hamują neutralną metaloendopeptydazę (NEP). Enzym ten odpowiada za rozpad przedsionkowej peptydazy natriuretycznej, a tym samym poprzez wydzielanie sodu steruje powstawaniem moczu. Hamowanie NEP i enzymu konwersji angiotenzyny (ACE) przyczynia się prawdopodobnie do przyspieszonego tworzenia moczu, w ramach terapii przepłukującej.
Jeżeli fizjologiczne mechanizmy regulacji rozpatrujemy w aspekcie oddziaływania farmakologicznego w kierunku wzmożonego wydzielania jonów sodu, czego następstwem jest wzmożona diureza wody, to możemy wyróżnić dwa główne punkty uchwytu działania: po pierwsze - hamowanie syntezy obkurczającej naczynia angiotenzyny II i po drugie - hamowanie rozpadu ANP Oba efekty z pewnością zwiększają wydzielanie jonów sodu i wody, a tym samym wywołują działanie akwaretyczne. Zarówno synteza angiotenzyny II, jak również rozpad ANP są katalizowane przez blisko spokrewnione enzymy z grupy metaloendopeptydazy. Enzym ACE jako cel działania farmakologicznego jest znany od dawna, istnieje wiele leków syntetycznych, które jako inhibitory ACE wykorzystywane są do obniżania ciśnienia krwi oraz w leczeniu niewydolności mięśnia sercowego. Oprócz działania nefroprotektywnego stwierdzono w wyniku terapii inhibitorem ACE również normalizację bilansu jonów sodu (l).
Skoro leki syntetyczne poprzez hamowanie ACE i NEP wywołują wzmożone wydzielanie sodu i wody, to dlaczego także leki roślinne nie mogłyby wywierać porównywalnego działania za pomocą tych samych mechanizmów.
Bardziej szczegółowe rozważania na temat mechanizmów akwaretycznego działania liści brzozy i nawłoci znajdzie czytelnik w publikacji Melzig i Major (6).
Do surowców roślinnych działających diuretycznie, zwalczających infekcje bakteryjne, a tym samym hamujących stany zapalne należą wymienione wyżej liście mącznicy lekarskiej, liście brzozy, ziele pokrzywy, korzeń wilżyny, ziele skrzypu i ziele nawłoci. Surowce te stosujemy w postaci
mieszanek ziołowych lub w postaci monoherbatek albo, po obróbce przemysłowej jako krople lub tabletki. Do gotowych preparatów kroplowych należą: Nefrol, Urosan, Urovit. Również krople lub herbatki z nawłoci pobudzają czynność nerek.
Istnieje grupa roślinnych leków moczopędnych, eliminujących chlorki. Należą do nich kofeina i teobromina, które znajdują się w kawie, herbacie i orzeszkach Cola. Środki te wzmagają również wydalanie sodu. W przypadku zwężeń tętnic oraz u chorych na nadciśnienie tętnicze należy je stosować bardzo ostrożnie.
Podawanie roślinnych akwaretyków chorym z obrzękami pochodzenia sercowego, nerkowego lub wątrobowego, a także u chorych z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek jest raczej niewskazane.
Środki przeciwzapalne i antyseptyczne

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
l. Forth W. et al.: Allgemeine und spezialle Pharmakologie und Toxikologie. Spektrum, Mannheim 1992. 2. Hasik J., Lutomski J.: Ziołolecznictwo w chorobach wewnętrznych. Wydawnictwo Borgis W-wa 2000. 3. Hasik J.: Nowiny Lekarskie 2000, 69, 2:173. 4. Kwias Z.: Herba Polonica Supl. II, 1992, 181. 5. Loew D. et al.: Phytopharmaka-Report: Rationale Therapie mit pflanziichen Arzneimitteln. Steinkopff, Darmstadt 1999,163. 6. MelzigM.E, Major H.: Ztschr. Phytother. 2000, 21, 4:193. 7. Schilcher H., Rau H.: Urologie 1988, 28:271. 8. Schilcher H.: Phytotherapie in der Urologie. Hippokrates Yerlag Stuttgart 1992.
Postępy Fitoterapii 4/2000
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii