Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2001, s. 30-31
Jerzy Lutomski
Topinulin – pogoda dla zdrowia
W ostatnim czasie asortyment krajowych dodatków dietetycznych zwiększył się o zarejestrowany przez Instytut Żywienia i Żywności preparat tabletkowy produkcji „Farmapol” pn.: TOPINULIN, zawierający standaryzowany sproszkowany słonecznik bulwiasty (Topinambur).
Topinambur (Helianthus tuberosus L.) dotarł do Europy w XVII stuleciu, jego ojczyzną jest Ameryka Północna. Zanim został wyparty przez ziemniaki, uprawiano go długi czas jako roślinę warzywną i pastewną.
Do celów spożywczych stosuje się sproszkowane bulwy lub wyciąg z bulw topinambura. Wysoka zawartość prebiotycznej naturalnej substancji balastowej inuliny i oligofruktozy oraz kompleks składników mineralnych o doskonałej dostępności biologicznej zapewniają zdrowe pożywienie. Inulina jako rozpuszczalny błonnik pokarmowy ulega fermentacji mikrobiologicznej do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych a następnie jest resorbowana w okrężnicy (wartość energetyczna 1 kcal/g). W rezultacie zwiększa się masa kałowa i skraca czas transferu (2). Ze względu na rosnący procent populacji bifidobakterii regularne zażywanie inuliny polepsza florę jelitową.
Inulina redukuje wartość energetyczną pożywienia. Jest stosowana do wzbogacania pożywienia w błonnik dietetyczny lub do zastępowania cukru i tłuszczu. Dobra technologiczna i organoleptyczna jakość obojętnego proszku zezwala na jego wielorakie zastosowanie (1, 2). Na rynku Wspólnoty Europejskiej inulina stanowi część produktów dietetycznych służących obniżeniu zawartości tłuszczów m.in. czekolady i lodów niskokalorycznych (3).
Zastosowanie inuliny w żywieniu diabetyków datuje się od dwudziestu kilku lat. W tym czasie potwierdzono jej korzystne właściwości w takich produktach jak chleb i ciasto przeznaczonych dla diabetyków. Powoduje ona acidozę i hamuje hyperglikemię wywołaną przez glikozę (4, 5).
NATURALNE ŹRÓDŁA INULINY
Inulinę i oligoofruktozę zawiera około 36 tysięcy roślin. Inulina w roślinach stanowi rezerwę energii (magazyn węglowodanów), która jest gromadzona w postaci łańcuchów fruktozy liczących ok. 60 jednostek. Inulina i oligofruktoza występują w takich jarzynach jak karczochy, szparagi, por, cebula i w ziarnach zbóż. W dużych ilościach występuje w korzeniach cykorii i bulwach słonecznika. Polisacharyd – inulina, otrzymywana jest z korzeni niektórych ww. roślin, zwłaszcza z omanu wielkiego, dalii i topinambura.
Inulina i fruktooligosacharydy (FOS) stanowią rozpuszczalne włókna żywieniowe. Stwierdzono, że zjadamy zaledwie 2/3 zalecanej ilości włókien, dlatego środki spożywcze na bazie topinamburu należy również traktować jako uzupełnienie ich niedoboru w diecie. FOS są potencjalnym czynnikiem wzrostu wielu bakterii i wydają się być selektywnie używane przez dobroczynne bakterie jelitowe, szczególnie bifidobakterie. Wiadomo, że podwyższony wzrost liczby bakterii dobroczynnych takich jak Bifidobakteria i Lactobacillus działa korzystnie w zakresie zapobiegania zaparciom i biegunkom pomagając w przeróbce cukru i metabolizmie tłuszczu.
WŁAŚCIWOŚCI PREWENCYJNE I PROZDROWOTNE
TOPINULIN jest naturalnym produktem dietetycznym bogatym w substancje błonnikowe, odgrywające istotne znaczenie w hamowaniu apetytu. Duże ilości niestrawnych fruktooligosacharydów i obecność inuliny powodują zahamowanie „wilczego głodu” i wydłużenie okresu sytości, co nie jest bez znaczenia w hiperglikemii cukrzyków. TOPINULIN może być zalecany do regulowania wagi przy niechorobowym otłuszczeniu i przekarmieniu.
Inulina nie jest trawiona przez organizm ludzki i działa fizjologicznie jako rozpuszczalny błonnik dietetyczny. Nie wywołując działania glikemicznego (cukier we krwi) – obniża poziom glukozy we krwi na relatywnie dłuższy czas i tym samym polepsza tolerancję glukozy. Inulina jest więc przyjazna dla diabetyków. TOPINULIN jest nieocenionym sprzymierzeńcem w odchudzaniu. Zawarta w nim naturalna substancja balastowa inulina oraz niestrawne oligosaharydy sycą prawie bezkalorycznie, wypełniając przewód pokarmowy dają uczucie sytości.
Preparat dzięki swemu niezwykłemu składowi wywiera:
– korzystny wpływ na przemianę węglowodanową i lipidową,
– wspomaga proces odchudzania organizmu, zmniejszając dzięki błonnikowi wchłanianie tłuszczów i cukrów z jelit,
– przyspiesza proces trawienia zapobiegając zaparciom,
– wzmacnia system immunologiczny.
Występujące w preparacie minerały i witaminy w postaci naturalnych związków korzystnie wyróżniają go na tle innych syntetycznych środków mineralno-witaminowych.
Odkrycie biologicznego znaczenia inuliny i oligofruktozy przyczyniło się do rozwoju nowych koncepcji żywieniowych. TOPINULIN posiada właściwości poprawiające funkcjonowanie układu trawiennego, ofiarowując konsumentowi wartościowy i prozdrowotny dietetyczny dodatek do żywności.
Piśmiennictwo
1. Feldheim W.: Ballaststoffreiche Lebensmittel als Light-Produkte – eine Alternative? Ernährung/Nutrition 18 (3), 105, (1984). 2. Gruhn E.: Inulin-neu in Lebensmitteln? Ernahrungs-Umschau 41 (5), B22-B24 (1994). 3. Mikla O.: „Light” weiter im Aufschwung: Neue Entwicklungen bei Fullstoffen. Ernährung/Nutrition 17 (10), 550 (1993). 4. Solarino G.: The inhibiting action of polysaccharides (starch, inulin) on the hyperglucemia of glucose. Arch. Sci, biol. 13, 31 (1929). 5. Wise E.C., Heyl F.W.: Failure of a diabetic to utilize inulin. J.Amer.Pharm.Assoc. 20, 26 (1931).
Postępy Fitoterapii 1/2001
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii