Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 3-4/2002, s. 78-80
Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
IRiPZ
Sangwinaryna hamuje aktywność MAO
Lee S.S., Kai M., Lee M.K.: Inhibitory effects of sanguinarine on monoamine oxidase activity in mouse brain. Phytother. Res. 2001, 15, 167-169.
Sangwinaryna należy do grupy alkaloidów benzofenantrydynowych i występuje głównie w gatunku Chelidonium majus. Znana jest z działania przeciwdrobnoustrojowego, przeciwzapalnego i lekko narkotycznego. Jest także inhibitorem acetylocholinesterazy i 5-lipooksygenazy.
Ostatnio stwierdzono, że alkaloidy izochinolinowe, takie jak berberyna, palmatyna i higenamina hamują aktywność monoaminooksydazy (MAO). Enzym ten odgrywa ważną rolę w katabolizmie katecholamin i serotoniny, czego następstwem jest pobudzenie psychiczne, a szczególnie poprawa nastroju. Autorzy postanowili przebadać pod tym względem sangwinarynę i chelidoninę, oceniając działanie tych alkaloidów w mózgu myszy, używając jako substratu aminowego – kynuraminy.
Badania wykazały, że sangwinaryna jest silnym inhibitorem MAO. W stężeniu 25 mM hamowała ona aktywność MAO w 53,4%, a w stężeniu 50 mM w 81,6%. Dla porównania iproniazyd hamował aktywność MAO w stężeniu 10 mM w 49,1%. Chelidonina okazała się nieaktywna wobec MAO. Otrzymane wyniki wskazują, że sangwinaryna odznacza się działaniem regulującym poziom katecholamin w mózgu zwierząt doświadczalnych, co może być w przyszłości wykorzystane w praktyce medycznej.
Przeciwbakteryjne działanie honokiolu i magnololu
Ho K.-Y., Tsai C.-C., Chen C.-P. i wsp.: Antimicrobial activity of honokiol and magnolol isolated from Magnolia officinalis. Phytother. Res. 2001, 15, 139-141.
Honokiol i magnolol są głównymi składnikami kory Magnolia officinalis, rośliny występującej w Chinach. Związki te są pochodnymi difenolowymi kwasu cynamonowego. Wykazują działanie przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne, przeciwarytmiczne i hamują aktywność ośrodkowego układu nerwowego. Odznaczają się także działaniem przeciwbakteryjnym.
Autorzy przebadali siłę działania tych związków na bakterie tlenowe i beztlenowe wywołujące zakażenie przyzębia, takie jak Actinobacillus actinomycetemcomitans, Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, Staphylococcus aureus, Micrococcus flavus, Serratia marcescens, Klebsiella pneumoniae i inne. Stwierdzono, że zarówno honokiol, jak i magnolol, działały na wymienione drobnoustroje w granicach stężeń 25-100 mg/ml, co stwarza nadzieję na praktyczne ich zastosowanie do leczenia zakażeń przyzębia o podłożu bakteryjnym, w sytuacji stałego narastania oporności drobnoustrojów na powszechnie stosowane antybiotyki.
Monoterpeny leczą ostre zapalenie oskrzeli
Matthys H., de Mey C., Carls C. i wsp.: Efficacy and tolerability of Myrtol standardized in acute bronchitis. Arzneim.-Forsch./Drug Res. 2000, 50, 700-711.
W wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbę i kontrolowanych za pomocą placebo, porównywano lecznicze właściwości Gelomyrtolu (destylatu olejkowego zawierającego głównie mieszaninę trzech monoterpenów: a-pinenu, d-limonenu i 1,8-cyneolu), Cefuroximu i Ambroxolu. W badaniach uczestniczyło 676 chłopców i dziewcząt poniżej 18 roku życia, cierpiących na ostre zapalenie oskrzeli. Pacjenci podzieleni na 4 grupy: Gelomyrtol (170), Cefuroxim (171), Ambroxol (163) i placebo (172) byli leczeni przez 6-14 dni, przyjmując doustnie wymienione leki lub placebo w postaci kapsułek.
W trakcie leczenia objawy ostrego zapalenia oskrzeli cofały się we wszystkich grupach, z tym, że najwolniej ustępowały one w grupie placebo. Gelomyrtol był dobrze tolerowany w porównaniu do antybiotyku (Cefuroxim) i mukolityku depolimeryzującego (Ambroxol), co zostało potwierdzone wieloma kryteriami pulmonologicznymi. Na podstawie przeprowadzonych badań autorzy stwierdzają, że Gelomyrtol nie ustępuje w niczym antybiotykom i mukolitykom pod względem sku-teczności leczenia ostrego zapalenia oskrzeli, odznaczając się, w porównaniu do nich, mniejszą toksycznością i brakiem powstawania oporności drobnoustrojów na jego działanie.
Wyciąg z Uncaria tomentosa jako adiuwant
Lamm S., Sheng Y., Pero R.: Persistent response to pneumococcal vaccine in individuals supplemented with a novel water soluble extract of Uncaria tomentosa, C-Med-100. Phytomedicine 2001, 8, 267-274.
Oceniano wpływ wodnego wyciągu z Uncaria tomentosa (koci pazur) na wzrost uodpornienia chorych po podaniu szczepionki pneumokokowej. Szczepionkę podawano 23 chorym w wieku 40-60 lat celem zabezpieczenia ich przed wystąpieniem zapalenia płuc.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Fitoterapii 3-4/2002
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii