Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 7-8/2007, s. 266-267
Lech Konopka
Prof. dr hab. med. Sławomir Pawelski – życiorys hematologa
Słowa kluczowe: Sławomir Pawelski.
Key words: Slawomir Pawelski.
Prof. dr hab. med. Sławomir Pawelski urodził się 1922 r. w Przasnyszu. Studia rozpoczął w czasie okupacji niemieckiej na Wydziale Lekarskim tajnego Uniwersytetu Warszawskiego tzw. Szkoła Sanitarna dla pomocniczego personelu medycznego prowadzona przez Doc. J. Zaorskiego. Dyplom lekarza medycyny uzyskał w 1948 r. Po odbyciu stażu rozpoczął pracę jako asystent w I Klinice Chorób Wewnętrznych Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem Prof. dr. hab. med. Andrzeja Biernackiego, ucznia wybitnego internisty – Prof. dr. Witolda Orłowskiego. Rok później opublikował swoją pierwszą pracę naukową pt. „Krzywa elektrokardiograficzna w przebiegu pęknięcia tętnicy głównej”, w której po raz pierwszy w piśmiennictwie medycznym przedstawił elektrokardiograficzny obraz umierającego serca (Pol. Arch. Med. Wewn.1950).
W 1951 r. rozpoczął swoją 47-letnią pracę w nowotworzonym Instytucie Hematologii przechodząc kolejne stopnie służbowe i naukowe od starszego asystenta do adiunkta (1958 r.), kierownika Oddziału Hematologicznego, po udanym egzaminie konkursowym (1958 r. – 1960 r.) i kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych od 1961 r. do 1988 roku. W 1962 roku został powołany na stanowisko zastępcy dyrektora Instytutu Hematologii ds. naukowo-badawczych, a w 1988 r. – dyrektora naczelnego. Przechodząc na emeryturę w 1991 r. pozostał w Instytucie Hematologii na stanowisku konsultanta Klinik i Poradni Chorób Krwi.
Stopień naukowy doktora nauk medycznych uzyskał Prof. Pawelski w warszawskiej Akademii Medycznej w 1959 r. na podstawie rozprawy pt. „Zaburzenia erytropoezy w stanach niedoboru żelaza”, a stopień naukowy docenta w 1962 r., przedstawiając pracę pt. „Schorzenia węzłów chłonnych w świetle przyżyciowych badań, cytologicznych i cytochemicznych”. Praca ta otrzymała nagrodę VI Wydziału Nauk Medycznych, Polskiej Akademii Nauk. W 1967 r. Rada Państwa nadała doc. dr. hab. med. Pawelskiemu tytuł naukowy prof. nadzwyczajnego, a w 1975 r. profesora zwyczajnego. Prof. dr. hab. med. S. Pawelski jest specjalistą II stopnia w zakresie chorób wewnętrznych i II stopnia w hematologii.
Pełniąc funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowo-badawczych wprowadził w Instytucie nowe kierunki badań (m.in. zastosowanie izotopów promieniotwórczych w hematologii, wprowadzenie badań cytogenetycznych) i zmodernizował wiele pracowni naukowych, co przyczyniło się do rozszerzenia i podniesienia poziomu wykonywanych w Instytucie badań naukowych i diagnostycznych. Było to możliwe dzięki odbytym przez Niego szkoleniom w znanych ośrodkach hematologicznych Londynu, Paryża, Strasburga, Sztokholmu oraz Moskwy, Pragi i Budapesztu.
Bogaty dorobek naukowy Prof. dr. hab. med. S. Pawelskiego obejmuje: 250 prac oryginalnych, 25 książek lub rozdziałów w dziełach zbiorowych, 10 prac popularno-naukowych i 37 prac poglądowych. Znaczna część prac oryginalnych została opublikowana w uznanych czasopismach zagranicznych (Acta Haematologica, Le Sang, Folia Haematol., Thrombosis and Diathesis Haemorrh). W obfitym dorobku wydawniczym Prof. S. Pawelskiego poczesne miejsce zajmują podręczniki i monografie. Spośród licznych opracowań należy wymienić cieszące się powszechnym uznaniem „Normy i Diagnostyka Chorób Wewnętrznych” (współautor S. Maj). Dzieło to było niezwykle cenione przez lekarzy wielu specjalności i studentów, przedstawiające normy badań diagnostycznych i ich odchylenia w różnych zespołach internistycznych. O popularności tego podręcznika świadczy 5 wydań w latach 1971-1993. Kolejnym obszernym dziełem była „Transfuzjologia Kliniczna” redagowana wspólnie z W. Rudowskim. Ukazały się dwa wydania tego podręcznika (w 1971 i 1974 r.) w tym także wydanie w jęz. rosyjskim. Podręcznik ten był pierwszą publikacją w Polsce opracowaną przez rodzimych autorów.
Znaczącą pozycją na medycznym rynku wydawniczym była monografia pt. „Surgery of the Spleen” (współautor W. Rudowski) wydana w USA w 1987 r. Monografia ta była także opublikowana w Polsce pod tytułem „Chirurgia śledziony” w 1982 r. Unikalną monografią była także „Diagnostyka Izotopowa w Hematologii” (współautorzy: L. Konopka i K. Rechowicz) – wydana przez PZWL w 1972 r. Do dzisiaj stanowi podstawę wiedzy w tej dziedzinie i jest oryginalną pozycją w rodzimym piśmiennictwie. Nowoczesnym, a zarazem zwięzłym podręcznikiem była „Współczesna Diagnostyka i Leczenie Chorób Krwi” (współautorstwo S. Maj). Podręcznik ten wydany był przez PZWL w 1993 r.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2007-05-16
zaakceptowano do druku: 2007-06-13

Postępy Nauk Medycznych 7-8/2007
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych

Pozostałe artykuły z numeru 7-8/2007: