Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Anestezjologia Intensywna Terapia 1/2007, s. 57-59
Janusz Andres, Wojciech Gaszyński, Przemysław Jałowiecki, Andrzej Kübler, Ewa Mayzner-Zawadzka, *Andrzej Nestorowicz
Wytyczne stosowania wziewnej indukcji i podtrzymywania znieczulenia
Guidelines for administration of VIMA
Rada Konsultacyjna Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii do spraw Jakości i Bezpieczeństwa Znieczulenia
Znieczulenie ogólne jest podstawowym sposobem ochrony chorego przed cierpieniem związanym z procedurą leczenia chirurgicznego. Proste w swej istocie przed laty, stało się ono obecnie złożoną i wysoce specjalistyczną metodą postępowania, opartą o głęboką wiedzę teoretyczną i bogate doświadczenie kliniczne. Najczęściej stosowaną techniką znieczulenia ogólnego jest dziś jego indukcja przy użyciu anestetyku dożylnego, podtrzymywanie za pomocą środków podawanych drogami: wziewną i dożylną, które służą również dla ich eliminacji lub neutralizacji w okresie ustępowania znieczulenia. Lista środków wykorzystywanych celem uzyskania znieczulenia złożonego jest bogata i stale uzupełniania.
Zasada uzyskiwania określonego efektu klinicznego w następstwie podawania leku w formie pojedynczego wstrzyknięcia dożylnego jest w medycynie powszechnie znana. Była też inspiracją do opracowania nowej metody indukcji znieczulenia ogólnego przy pomocy anestetyków podawanych drogą wziewną. Właściwości fizykochemiczne i farmakokinetyczne niektórych eterów halogenowych czynią z indukcji wziewnej alternatywę wobec indukcji dożylnej. Co więcej, dają one wyjątkową okazję kontynuowania znieczulenia tą samą drogą i tym samym środkiem. Takie postępowanie określa się mianem wziewnej indukcji i podtrzymywania znieczulenia, znane pod nazwą VIMA ( Volatile Induction and Maintenance Anaesthesia).
Jedną z najważniejszych właściwości fizykochemicznych anestetyków wziewnych jest ich rozpuszczalność we krwi. Większość z nich charakteryzuje się względnie dobrą rozpuszczalnością, wyrażaną wysoką wartością współczynnika rozdziału krew/gaz. Jednak dobra rozpuszczalność to zarazem potrzeba podania większej dawki dla uzyskania określonego stężenia środka we krwi i zamierzonego efektu klinicznego. W odniesieniu do indukcji znieczulenia oznacza to konieczność stosowania anestetyku w wyższym stężeniu (co może wywoływać miejscowy efekt drażniący) lub w krótkim przedziale czasowym (co nie jest łatwe z uwagi na ograniczony zakres wentylacji pęcherzykowej). Z tych powodów, jedynie środki o słabej rozpuszczalności są przydatne w indukcji. Kryterium to spełnia niewiele z nich, w tym przede wszystkim sewofluran, którego współczynnik rozdziału krew/gaz jest na tyle niski, że umożliwia szybkie wyrównywanie stężeń pomiędzy powietrzem pęcherzykowym a krwią oraz krwią i tkankami. Tym samym może być stosowany techniką VIMA.
Definicja
VIMA jest techniką znieczulenia ogólnego opartą na podawaniu anestetyku wziewnego, jako podstawowego środka zarówno w fazie wprowadzenia jak i podczas podtrzymywania znieczulenia.
Koncepcja
Prosta i szybka indukcja znieczulenia anestetykiem wziewnym oraz podtrzymywanie znieczulenia tym samym środkiem umożliwia jego najbardziej efektywne wykorzystanie zarówno pod względem klinicznym jak i ekonomicznym.
Przyjęta sekwencja postępowania powinna zapewniać gładki przebieg znieczulenia bez zaburzeń funkcji organizmu. Anestetyk wziewny jako podstawowy element znieczulenia umożliwia bardzo dużą elastyczność postępowania przez szybkie sterowanie głębokością znieczulenia a w razie potrzeby łatwe przejście do bardziej złożonych technik z użyciem opioidów i środków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane. Umożliwia również szybkie wyprowadzenia ze stanu znieczulenia.
Warunki stosowania
Podstawowym warunkiem stosowania VIMA jest dostępność anestetyku wziewnego, który:
– posiada niski współczynnik rozdziału krew/gaz (poniżej 1,0) co warunkuje szybkie wprowadzenie do znieczulenia,
– nie drażni dróg oddechowych i nie posiada nieprzyjemnego zapachu,
– nie powoduje znaczącej depresji czynności układu krążenia i oddychania,
– jest bezpieczny.
Technika ta może być stosowana tylko wówczas, gdy stanowisko znieczulenia spełnia wszystkie wymogi określone w aktualnym rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej.
Wskazania
1. Dorośli:
– chorzy otyli lub w wieku podeszłym,
– przewidywana trudna intubacja (przy zachowaniu własnego oddechu chorego),
– akceptacja przez chorego wziewnej indukcji znieczulenia,
– trudności z wprowadzeniem kaniuli do żyły przed indukcją znieczulenia,
– pożądane skrócenie okresu budzenia i wczesnego okresu pooperacyjnego, między innymi w warunkach ambulatoryjnych.
2. Dzieci:
– akceptacja przez dziecko maski twarzowej,
– przewidywana trudna intubacja,
– lęk przed igłą,

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Chawathe M, Zatman T, Hall JE, Gildersleve C, Jones RM, Wilkes AR, Aguilera IM, Armstrong TS:Sevoflurane (12% and 8%) inhalational induction in children. Pediatr Anaesth 2005; 15: 470-475.
2. Delgado-Herrera L, Ostroff RD, Rogers SA:Sevoflurane: approaching to the ideal inhalation anaesthetic a pharmacologic, pharmacoeconomic, and clinical review. CNS Drug Reviews 2001; 7: 48-120.
3. Eger II EI, Eisenkraft JB, Weiskopf RB: The pharmacology of inhaled anesthetics. Eger II E. I.cd, USA, 2003, 43-71.
4. Ghatge, Lee J, Smith I:Sevoflurane: an ideal agent for adult day–case anesthesia? Acta Anaesthesiol Scand 2003; 47: 917-931.
5. Gravel NR, Searle NR, Taillefer J, Carrier M, Roy M, Gagnon L:Comparison of the hemodynamic effects of sevoflurane anesthesia induction and maintenance vs. TIVA in CABG surgery. Can J Anaesth 1999; 46: 240-246.
6. Gupta A, Stierer T, Zuckerman R, Sakima N, Parker SD, Fleisher LA: Comparison of recovery profile after ambulatory anesthesia with propofol, isoflurane, sevoflurane and desflurane: a systematic review. Anesth Analg 2004; 98: 632-641.
7. Hatch DJ:New inhalation agents in paediatric anaesthesia. Br J Anaesth 1999; 83: 42-49.
8. Jellish WS, Lien CA, Fontenot HJ, Hall R: The comparative effects of sevoflurane versus propofol in the induction and maintenance of anesthesia in adult patients. Anesth Analg 1996; 82: 479-485.
9. Karpel E, Misiewska-Kaczur A, Woźnica R:Przydatność kliniczna indukcji znieczulenia ogólnego metodą wziewną z zastosowaniem sewofluranu. Anest Inten Terap 2005; 37: 159-164.
10. Kirkbride DA, Parker JL, Williams GD, Buggy DJ: Induction of anesthesia in the elderly ambulatory patient: a double-blinded comparison of propofol and sevoflurane. Anesth Analg 2001; 93:1185-1187.
11. Knaggs CL, Drummond GB: Randomized comparison of three methods of induction of anaesthesia with sevoflurane. Br J Anaesth 2005; 95: 178-182.
12. Kokot N, Gaca M: Znieczulenie ogólne całkowicie dożylne (TIVA), czy znieczulenie wyłącznie wziewne (VIMA) w procedurach anestezjologicznych „chirurgii jednego dnia”. Nowiny Lekarskie 1999; 68: 178-190.
13. Lipińska-Gediga M:Zastosowanie wziewnej indukcji znieczulenia (VIMA) u dorosłych – wytyczne postępowania. Med Inten Rat 2006; 9: 233-236.
14. Misiewska-Kaczur A:Przydatność kliniczna indukcji znieczulenia ogólnego metodą wziewną z zastosowaniem sewofluranu. Praca Doktorska. Śl.AM w Katowicach. Katowice 2003.
15. Ong EL, Chiu JW, Chong JL, Kwan KM: Volatile induction and maintenance (VIMA) versus total intravenous anaesthesia (TIVA) for miner gynaecological procedures. Amb Surg 2000; 8: 37-40.
16. Philip BK, Lombard LL, Roaf E, Drager LR, Calanag I, Philip JH: Comparison of vital capacity induction with sevoflurane to intravenous induction with propofol for adult ambulatory anesthesia. Anest Analg 1999; 89: 623-627.
17. Przesmycki K: Farmakokinetyka, farmakodynamika i interakcje anestetyków wziewnych. Materiały naukowo-szkoleniowe ogólnopolskiej konferencji „Znieczulenie Wziewne”, Kazimierz Dolny, 2004, 7-19.
18. Rooke GA, Choi J, Bishop MJ: The effect of isoflurane, halothane, sevoflurane, and thiopental/ nitrous oxide on respiratory system resistance after tracheal intubation. Anesthesiology 1997; 86: 1294-1299.
19. Sloan MH, Conard PF, Karsunky PK, Gross JB:Sevoflurane versus isoflurane: induction and recovery characteristics with single-breath inhaled inductions of anesthesia. Anesth Analg 1996; 82: 528-532.
20. Smith I, Terehoeve PA, Hennart D, Feiss P, Harmer M, Pourriat JL, Johnson IA: A multicentre comparison of the costs of anaesthesia with sevoflurane and propofol. Br J Anaesth 1999; 83: 564-570.
21. Smith I, Thwaites AJ: Inhalation versus TIVA in short duration anaesthesia. Acta Anaesth Belg 1997; 48: 161-166.
22. Thwaites AJ, Edmends S, Smith I: Inhalation with sevoflurane: a double-blind comparison with propofol. Br J Anaesth 1997; 78: 356-361.
23. Ti LK, Chow MYH, Lee TL: Comparison of sevoflurane with propofol for laryngeal mask airway insertion in adults. Anesth Analg 1999; 88: 908-912.
24. Vakkuri A, Yli Hankala A, Sarkela M, Lindgren L, Mennander S, Korttila K, Saarnivaara L, Jantti V:Sevoflurane mask induction of anaesthesia is associated with epileptiform EEG in children. Acta Anaesthesiol Scand 2001; 45: 805-811.
25. Zielińska M: Zastosowanie wziewnej indukcji znieczulenia (VIMA) u dzieci – wytyczne postępowania. Med Inten Rat 2006; 9: 237-242.
otrzymano: 2007-01-22
zaakceptowano do druku: 2007-02-08

Adres do korespondencji:
*Andrzej Nestorowicz
Katedra i I Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii AM
im. Feliksa Skubiszewskiego, SPSK Nr 4
ul. Jaczewskiego 8, 20-950 Lublin
tel. 0-81 724 43 32, tel./fax: 0-81 724 45 50
e-mail: anest@am.lublin.pl

Anestezjologia Intensywna Terapia 1/2007