Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2010, s. 126
Nowości bibliograficzne
Kompleks kurkuminy i lecytyny sojowej ochraniający wątrobę
Kumar M., Ahuja M., Sharma S.K.: Hepatoprotective study of curcumin-soya lecitin complex. Sci Pharm 2008; 76:761-774.
Kurkumina jest dimeryczną pochodną kwasu ferulowego o silnie żółtej barwie. Występuje w kłączach ostryżu długiego ( Curcuma longa L.). Działa żółciopędnie i przeciwzapalnie, stosowana jest w chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego. Lecytyna (fosfatydylocholina) jest fosfolipidem złożonym z dwóch kwasów tłuszczowych (zwykle nasyconego i nienasyconego), kwasu fosforowego i choliny. Występuje m.in. w żółtkach jaj i nasionach soi. Jest składnikiem budulcowym błon komórkowych i tkanki nerwowej. Jest tenzydem i na granicy faz lipidy-woda zwraca się częścią hydrofilową ku wodzie, a hydrofobową ku fazie lipidowej.
Autorzy łączyli kurkuminę z lecytyną sojową w równych ilościach molowych w dichlorometanie i ogrzewali w temp. 60°C przez 2 godz. Resztki rozpuszczalnika usuwali pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymaną pozostałość rozdrabniano i zabezpieczano przed wilgocią.
Badania farmakologiczne wykazały, że otrzymany kompleks powodował 3-krotny wzrost rozpuszczalności kurkuminy oraz w wysokim stopniu ułatwiał przenikanie kurkuminy przez jelito owcy.
W badaniach na myszach wykazano, że kompleks kurkuminy i lecytyny sojowej w dużym stopniu ochraniał wątrobę przed szkodliwym działaniem paracetamolu. W surowicy krwi zwierząt poziom aminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) po 4-dniowym podawaniu paracetamolu drogą pokarmową w dawce 350 mg/kg wynosił odpowiednio 82,2 i 86,8 IU/l. Równoczesne podawanie paracetamolu i kurkuminy w dawce 100 mg/kg przez 4 dni powodowało obniżenie AlAT i AspAT do wartości 52,3 i 49,9 IU/l. Natomiast podawanie paracetamolu i 100 mg/kg kompleksu kurkuminy i lecytyny sojowej przez 4 dni obniżało poziom AlAT i AspAT w surowicy krwi zwierząt do wartości 46,0 i 39,6 IU/l, tj. do wartości zbliżonych do fizjologicznych (odpowiednio 44,8 i 38,9 IU/l).
Jak widać z przedstawionych powyżej danych kompleks kurkuminy i lecytyny sojowej odznaczał się bardzo wysokim stopniem ochrony wątroby przed szkodliwym działaniem paracetamolu, co oznacza, że kompleks ten może znaleźć w krótkim czasie rozwiązanie praktyczne w postaci leku ochraniającego tkankę wątrobową u ludzi.
Ginsenozydy z Panax notoginseng ochraniają serce przed szkodliwą przeciwnowotworową doksorubicyną
Liu L., Shi R., Shi Q. i wsp.: Protective effect of saponins from Panax notoginseng against doxorubicin – induced cardiotoxicity in mice. Planta Med 2008; 74:203-209.
Od lat 70-tych ubiegłego wieku doksorubicyna, antybiotyk antracyklinowy, uważana jest za jeden z najbardziej skutecznych leków przeciwnowotworowych. Lek ten obarczony jest jednak znaczną toksycznością wobec serca i jego stosowanie stwarza duże ryzyko uszkodzenia mięśnia sercowego u pacjentów.
Wysuszone kłącza Panax notoginseng (burk.) F.H. Chen stosowane są w tradycyjnej medycynie chińskiej od stuleci jako lek poprawiający krążenie krwi. Ostatnio jest on coraz częściej stosowany w chorobach serca, jako lek przeciwnowotworowy, przeciwzapalny i pourazowy. To skłoniło autorów do sprawdzenia jego działania jako leku ochraniającego serce przed szkodliwym działaniem doksorubicyny.
Wyciąg z wysuszonych kłączy Panax notoginseng otrzymano za pomocą 70% etanolu, natomiast do uzyskania frakcji saponinowej zastosowano kolumny żywicowe. Produkt finalny liofilizowano. Zawierał on ginsenozydy: Rg1 (35,6%), Rb1 (32,9%), Rd (9,0%), Re (4,1%) oraz notoginsenozyd R1 (6,6%).
Podawanie myszom doksorubicyny dootrzewnowo w dawce 20 mg/kg m.c. powodowało po 5 dniach wyraźny spadek ciśnienia tętniczego krwi. Równoczesne podawanie frakcji saponinowej z Panax notoginseng (FSP) drogą doustną w ilości 100 mg/kg m.c. wpływało na masę serca, ale znacznie podwyższało liczbę uderzeń serca i ciśnienie tętnicze. Równoczesne podawanie doksorubicyny i FSP obniżało także poziom dehydrogenazy mleczanowej, kinazy kreatyninowej w surowicy krwi oraz zwiększało poziom dysmutazy nadtlenkowej, katalazy i peroksydazy glutationowej w tkance mięśnia sercowego. Podawanie FSP nie miało natomiast wpływu na hamujące działanie doksorubicyny na rozwój tkanek nowotworowych.
Autorzy sądzą, że otrzymane wyniki stwarzają potencjalną możliwość klinicznego wykorzystania frakcji saponinowej z Panax notoginseng do ochraniania serca przed szkodliwym działaniem tego związku w trakcie terapii przeciwnowotworowej.
Wybór i opracowanie
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Postępy Fitoterapii 2/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii