Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2010, s. 241-242
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
Szisanozyd hamuje wchłanianie lipidów w jelitach
Joshizumi K., Murota K., Watanabe S. i wsp.: Chiisanoside is not absorber but inhibits oil absorption in the small intestine of rodents. Biosci Biotechnol Biochem 2008; 72(4):1126-9.
Szisanozyd jest saponiną triterpenową typu lupanu. Jest głównym składnikiem liści chińskiej rośliny o nazwie Acanthopanax sessiliflorus. Stwierdzono, że dodatek do diety bogatotłuszczowej frakcji otrzymanej z tej rośliny, zawierającej 42,6% wymienionej saponiny i skarmianie nią myszy przez okres miesiąca, spowodował zahamowanie przyrostu masy ciała zwierząt. Obecny w paszy szisanozyd okazał się inhibitorem lipazy, enzymu rozkładającego tłuszcze do kwasów tłuszczowych i glicerolu.
Badania przeprowadzone na myszach wykazały, że podawanie za pomocą zgłębnika dożołądkowo oleju słonecznikowego w ilości 5 g/kg oraz czystego szisanozydu w ilości 100 mg/kg spowodowało po 6 godz. obniżenie ilości kwasów tłuszczowych w surowicy krwi zwierząt o 37,3% w porównaniu do grupy kontrolnej otrzymującej sam olej słonecznikowy. Ponadto stwierdzono za pomocą badań chromatograficznych, że w surowicy krwi zwierząt nie pojawił się podany dożołądkowo szisanozyd. Autorzy doszli do wniosku, że związek ten hamuje w jelicie cienkim myszy wchłanianie tłuszczów, przy czym sam nie przedostaje się do krwiobiegu.
Dalsze badania wykazały, że toksyczność ostra szisanozydu była wyższa od 5 g/kg masy ciała zwierząt. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach, przy podawaniu szisanozydu w ilości 1 g/kg m.c. przez 90 dni również nie wykazały zmian w narządach wewnętrznych i we krwi zwierząt. Na tej podstawie uznano, że badany związek jest dla człowieka nietoksyczny i może być wykorzystany w lecznictwie jako środek ograniczający przyswajanie tłuszczów przez organizm, czyli jako lek przeciw otyłości.
Przeciwbiegunkowe właściwości imbiru
Daswani P.G., Brijesh S., Tetali P. i wsp.: Antidiarrhoeal activity of Zingiber officinale (Rosc.). Curr Sci 2010, 98, 222-9.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Fitoterapii 4/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii