Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 4/2012, s. 335-342
*Andrzej Borówka, Piotr L. Chłosta, Jakub Dobruch, Przemysław Szostek, Tomasz Szopiński
Europejski egzamin specjalizacyjny z urologii w Polsce
Eropean Board of Urology examination in Poland
I. Zespół Dydaktyki Urologicznej Kliniki Urologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Oddział Urologii Europejskiego Centrum Zdrowia w Otwocku
Kierownik Zespołu: prof. dr hab. med. Andrzej Borówka
Streszczenie
European Board of Urology (EBU), ciało regulatorowe urologii europejskiej, organizuje znakomity egzamin specjalizacyjny z urologii od 1992 roku. Egzamin przeznaczony jest dla lekarzy pracujących w krajach Unii Europejskiej, którzy w macierzystych krajach uzyskali wcześniej tytuł specjalisty urologa. Egzamin EBU wprowadzony został w Polsce w 1997 roku jako narodowy egzamin specjalizacyjny dla adeptów urologii i do 2011 roku pełni rolę Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego (PES). Złożenie tego egzaminu jest podstawą przyznania tytułu specjalisty-urologa uznanego w Polsce oraz prestiżowego tytułu Fellow of the European Board of Urology (FEBU). Egzamin, mający wszelkie cechy egzaminu rzetelnego, sprawiedliwego i wielostronnego, jest organizowany i finansowany w naszym kraju przez Polskie Towarzystwo Urologiczne (PTU) we współpracy z Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) oraz z Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP). Przygotowanie i przeprowadzenie polskiej edycji tego egzaminu jest zadaniem Konsultanta Krajowego w dziedzinie urologii. Egzamin, poprzedzony sprawdzianem praktycznym, składa się z części pisemnej mającej formę testu z pytaniami wielokrotnego wyboru (MCQs – Multiple Choice Quenstions) oraz z części ustnej obejmującej przypadki kliniczne. Wyniki egzaminu uzyskiwane przez kandydatów z Polski nie ustępują wynikom uzyskiwanym przez kandydatów z innych krajów europejskich. Do 2011 roku egzamin EBU zdało 434 polskich urologów. Urolodzy mający tytuł FEBU stanowią zatem prawie połowę wszystkich aktywnych zawodowo specjalistów-urologów w naszym kraju.
Summary
European Board of Urology (EBU) as regulatory body of european urology has been organizing, outstanding examination in urology since 1992. This exam is dedicated to all medical doctors from European Union that became certified urologists in their parent countries. It was introduced in Poland in 1997 as national examination in urology for all residents and so far, in 2011 it plays a role as National Specialization Exam (NSE). It has to be passed to become a certified urologist in Poland. Once done, the title of Fellow of the European Board of Urology (FEBU) is acknowledged. The examination being reliable, just and multi-sided is organized and financed in our country by Polish Urological Association (PUA) in coordination with Center of Medical Examinations (CME) and Postgraduate Medical Education Center (PMEC). Polish edition of the exam is prepared and conducted by National Consultant in urology. The test of practical performance of a candidate precedes the exam. It is divided into two parts: written one which is the test with multiple choice questions and oral one which involves clinical cases. The EBU exam results of polish candidates do not yield the results of candidates from foreign, european countries. Four houndred and thirty four polish urologists passed the EBU exam till 2011. FEBUs constitute almost half of all, practicing urologists in our country.
Wprowadzenie
Przygotowanie adeptów specjalności medycznych do uzyskania przez nich tytułu specjalisty w danej dziedzinie medycyny klinicznej jest zadaniem nadzwyczaj odpowiedzialnym. Realizowane jest ono dzięki skrupulatnemu wypełnianiu przez adeptów i ich nauczycieli zapisów zawartych w programie studiów specjalizacyjnych. Zwieńczeniem studiów jest uzyskanie przez adeptów tytułu specjalisty przyznawanego po złożeniu przez nich egzaminu specjalizacyjnego, zwykle dwu- lub trzystopniowego (egzamin praktyczny, egzamin pisemny oraz egzamin ustny). Wiarygodność i rzetelność tego egzaminu warunkują jego jakość, a od niej z kolei zależy, czy egzamin jest autentycznym miernikiem umiejętności i wiedzy adeptów i tym samym, czy świadczy on o rzeczywiście dobrym przygotowaniu młodych specjalistów do wykonywania przez nich zawodu na możliwie jak najwyższym poziomie. Złożenie egzaminu nie jest zwieńczeniem kariery zawodowej specjalisty. Po nim trzeba nadal kształcić się i śledzić postępy medycyny, zwłaszcza w dziedzinie, którą się wybrało. Niemniej, wiedza i umiejętności opanowane przed przystąpieniem do egzaminu stanowią podwaliny dalszego rozwoju zawodowego.
Do głównych zadań statutowych Polskiego Towarzystwa Urologicznego (PTU) – (www.pturol.org.pl) należy współudział w kształtowaniu i organizowaniu nauczania przeddyplomowego, a zwłaszcza podyplomowego oraz doskonalenia zawodowego w urologii. Zarząd Główny PTU i Konsultant Krajowy w dziedzinie urologii, w poczuciu odpowiedzialności za stan lecznictwa urologicznego oraz za stopień przygotowania adeptów urologii do wykonywania przez nich zawodu, podjęli przed prawie 15 laty decyzję o konieczności zmodyfikowania toku studiów specjalizacyjnych oraz usprawnienia sposobu prowadzenia egzaminu specjalizacyjnego. Obowiązujący wówczas Regulamin Studiów Specjalizacyjnych z Urologii, opracowany w 1983 roku, nie uwzględniał zdobyczy urologii i nie odpowiadał ówczesnym potrzebom. Egzamin specjalizacyjny był prowadzony według przestarzałych kryteriów, niezapewniających rzetelnego sprawdzenia wiedzy i umiejętności adeptów. W celu dokonania niezbędnych zmian toku studiów specjalizacyjnych i egzaminu specjalizacyjnego Zarząd Główny PTU powołał Komitet Edukacji PTU. Ważnymi elementami działania Komitetu było opracowanie projektu regulaminu studiów specjalizacyjnych z urologii, uwzględniającego odpowiedni zakres wiedzy i umiejętności (1), a także wydawanie przez Komitet w latach 1999-2004 polskojęzycznej wersji dwumiesięcznika „EBU Update Series”, zawierającego kompendium najnowszej wiedzy dotyczącej poszczególnych działów urologii, oraz wydawanie aktualizowanych corocznie Zaleceń Europejskiego Towarzystwa Urologicznego (European Association of Urology Guidelines) – (www.uroweb.org). Ponadto, w ramach Komitetu Edukacji PTU powstała nowa instytucja – Szkoła Urologii PTU, której zadaniem jest doskonalenie urologów przez organizowanie dla nich kursów wysokospecjalistycznych (2). Początkowo odbywały się one dwa razy do roku, od kilku lat prowadzone są corocznie w ramach kongresów naukowych PTU i niezmiennie cieszą się dużym powodzeniem (3). Aktywność edukacyjna Szkoły Urologii nie stanowi konkurencji dla działalności Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP), jest jedynie jej uzupełnieniem.
Członkowie Zarządu Głównego PTU podjęli w połowie lat 80. ubiegłego wieku ścisłą współpracę z Europejską Radą Urologii (EBU – European Board of Urology) – www.ebu.com, należącą do Europejskiej Unii Lekarzy Specjalistów (UEMS – Union Européenne des Médecins Spécialistes) – (www.uems.net). EBU jest ciałem „regulatorowym” urologii europejskiej, określającym między innymi kierunki rozwoju urologii, ramy studiów specjalizacyjnych w urologii oraz kryteria akredytacji klinik i oddziałów urologii (4). Jednym z podstawowych zadań EBU było organizowanie kształcenia podyplomowego dla adeptów urologii. Od 2002 roku, na mocy porozumienia o współpracy zawartego między EBU i EAU, zostało ono przejęte przez Europejską Szkołę Urologii (ESU – European School of Urology) utworzoną w ramach EAU (5). Ważnym obszarem działania EBU, realizowanym od 1992 roku przez Komitet Egzaminacyjny (EBU Examination Committee), jest przygotowanie i organizowanie egzaminu specjalizacyjnego dla urologów pracujących w krajach Unii Europejskiej. Dzięki czynnemu udziałowi przedstawicieli PTU w Komitecie Egzaminacyjnym EBU mogliśmy dogłębnie poznać metody pracy tego Komitetu i przekonać się, że egzamin EBU jest znakomitym sposobem sprawdzenia wiedzy i spełnia wszelkie kryteria egzaminu wielostronnego, rzetelnego i sprawiedliwego. Uznawszy, że przygotowanie takiego egzaminu przez polskie środowisko urologiczne byłoby początkowo bardzo trudne, zdecydowaliśmy o potrzebie zaadaptowania egzaminu EBU w naszym kraju. Po uzyskaniu w 1997 roku zgody Ministra Zdrowia (był nim wówczas prof. dr hab. Jacek Żochowski) na wprowadzenie doraźnej zmiany w zapisach Regulaminu Studiów Specjalizacyjnych z Urologii, dzięki poparciu ówczesnego Dyrektora CMKP – prof. dra hab. Jana Doroszewskiego, zawarliśmy oficjalną umowę z EBU, umożliwiającą wprowadzenie egzaminu EBU w Polsce. Koledzy z EBU Examination Committee przed podpisaniem tej umowy wyrazili obawę, że poziom przygotowania do egzaminu kandydatów z Polski będzie zapewne niższy od poziomu prezentowanego przez kandydatów z krajów Unii Europejskiej. Obawa wynikała z następujących przesłanek: do egzaminu EBU w Unii Europejskiej przystępują kandydaci, którzy wcześniej zdali narodowy egzamin specjalizacyjny z urologii, a w Polsce uczestniczyć w nim będą adepci, poziom urologii w Polsce jest być może niższy od poziomu urologii w krajach Unii Europejskiej. Wobec braku możliwości zaprzeczenia tym argumentom zaakceptowaliśmy zasadę stanowiącą, że kryteria oceny egzaminu dla wszystkich kandydatów (liczba punktów stanowiących „punkt odcięcia”) będą zależne od wyników uzyskanych przez kandydatów z krajów Unii Europejskiej.
Egzamin EBU, organizowany i prowadzony przez PTU i Konsultanta Krajowego w dziedzinie urologii, odbywa się w Polsce od 1997 roku (6). W latach 1997-1998 kandydaci mogli zdawać egzamin „starego typu” lub egzamin EBU. Od jesieni 1998 roku egzamin EBU jest jedynym egzaminem specjalizacyjnym z urologii. Od początku prowadzony był w ścisłej współpracy z CMKP, a od kilku lat również we współpracy z Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) i do sesji wiosennej 2011 roku uznawany był oficjalnie za Państwowy Egzamin Specjalizacyjny (PES). Od sesji jesiennej 2011 roku, zgodnie z zapisem nowego Rozporządzenia Ministra Zdrowia i z zapisami nowej Ustawy o Zawodach Lekarza i Lekarza Dentysty, egzamin EBU uznany jest za równoważny Państwowemu Egzaminowi Specjalizacyjnemu (PES) i nadal będzie prowadzony jako jedyny egzamin specjalizacyjny z urologii w Polsce, przy czym odpowiedzialność za jego jakość i sposób jego przeprowadzenia spoczywa na PTU i EBU.
Struktura egzaminu specjalizacyjnego z urologii
Egzamin składa się z dwóch części – sprawdzianu pisemnego (Written Assessment) oraz egzaminu ustnego (Oral Exam) – poprzedzonych egzaminem praktycznym (7-9). Wprawdzie nowa Ustawa o zmianie Ustawy o Zawodach Lekarza i Lekarza Dentysty nie ujmuje egzaminu praktycznego w strukturze egzaminu specjalizacyjnego, jednak Zarząd Główny PTU, uznawszy, że ta forma egzaminu ma istotne znaczenie dla oceny stopnia przygotowania kandydatów na specjalistów do wykonywania przez nich zawodu, zdecydował o jego zachowaniu w przyszłości.
Sprawdzian pisemny odbywa się jednocześnie w Warszawie oraz w kilku miastach Europy Zachodniej późną jesienią. Złożenie tego sprawdzianu jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu ustnego odbywającego się późną wiosną w Warszawie (dla kandydatów z Polski) oraz w jednym z miast w Europie Zachodniej (dla pozostałych kandydatów). Od 2011 roku egzamin ustny w Warszawie zdaje także część kandydatów z zagranicy – EBU Examination Committee podjął tę decyzję przed ponad rokiem, doceniwszy perfekcyjną organizację tego egzaminu w naszym kraju.
Bank pytań egzaminacyjnych jest tworzony ciągle przez EBU Examination Committee – do grona członków tego komitetu należało w latach ubiegłych dwóch przedstawicieli PTU, a od roku bieżącego przewodniczącym Komitetu jest urolog z Polski. Jedna część komitetu (task force I) przygotowuje pytania do sprawdzianu pisemnego, część druga (task force II) – do egzaminu ustnego.
Egzamin testowy
Pytania testowe dotyczą wszystkich dziedzin urologii i obejmują zarówno problemy kliniczne, jak i zagadnienia nauk podstawowych związanych z urologią. Każde pytanie opatrzone jest czterema odpowiedziami (dystraktorami), z których jedna jest prawidłowa (MCQs – multiple choice questions). Projekty pytań, przygotowane przez wybitnych urologów europejskich, oceniane są wstępnie przez przewodniczącego EBU Examination Committee i przekazywane wszystkim członkom Komitetu do wnikliwej analizy. Kolejnej rewizji pytań dokonuje się na zebraniach komitetu, odbywających się co pół roku. W czasie zebrań ostatecznie ocenia się pytania i wybiera te, które kwalifikują się do banku pytań. Pytania najnowsze oraz pytania, które mogą budzić jakiekolwiek wątpliwości, włącza się do puli, która wymaga walidacji w ramach sprawdzianu pisemnego – odpowiedzi na te pytania nie mają wpływu na ocenę sprawdzianu poszczególnych kandydatów. Jakość niektórych pytań sprawdza się również w ramach wstępnego sprawdzianu pisemnego – EBU In-Service Examination (przystąpienie do tego sprawdzianu jest w naszym kraju jednym z warunków dopuszczenia do Written Assessment). Pytania do kolejnych edycji sprawdzaniu pisemnego wybiera przewodniczący EBU Examination Committee. Obejmują one cały zakres urologii, przy czym najwięcej pytań dotyczy uro-onkologii (tab. 1).
Tabela 1. Struktura tematyczna pytań egzaminu pisemnego EBU z urologii w 2010 r. (10).
Temat pytańOdsetek pytań
Uro-onkologia 25%
Kamica moczowa 15%
Łagodny rozrost stercza 10%
Uro-neurologia 10%
Nefrologia 10%
Traumatologia 10%
Wady wrodzone 8%
Zakażenie/zapalenie 7%
Historia urologii 5%
Wśród pytań dotyczących wymienionych grup tematycznych znajdowały się pytania obejmujące andrologię, histologię i patomorfologię.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Borówka A: Wykaz tematyki obowiązującej kandydatów przystępujących do egzaminu z urologii – opracowany przez European Board of Urology. Urol Pol 1996; 49 (supl 3B): 6-26.
2. Borówka A: Program działania PTU w nowej kadencji. Przegl Urol 2000; 1 (1): 6-7.
3. Sosnowski M: 41. Kongres Naukowy Polskiego Towarzystwa Urologicznego. Przegl Urol 2011; 12 (4): 1-6.
4. Antoniewicz A, Chłosta P, Borówka A: European Board of Urology 2002. Przegl Urol 2002; 3 (6): 88-90.
5. Vela Navarette R, Andersen JT, Borówka A et al.: The future of urology in Europe: an overview from the European Association of Urology. Eur Urol 2001; 39 (4): 361-368.
6. Borówka A, Borkowski A, Kazoń M: Informacja na temat zmiany zasad przeprowadzania egzaminu specjalizacyjnego w urologii. Urol Pol 1996; 49 (supl 3B): 1-5.
7. Borówka A: Egzamin specjalizacyjny z urologii w latach 1997-2000. Przegl Urol 2000; 1 (1): 86-87.
8. Borówka A: Egzamin specjalizacyjny z urologii. Przegl Urol 2001; 2 (4): 111-112.
9. Borówka A, Ziółkowska E: Egzamin specjalizacyjny z urologii – EBU-PTU-CMKP-CEL. Przegl Urol 2004; 5 (6): 1-12.
10. Borówka A: Egzaminy EBU w Polsce w latach 2010-2011. Przegl Urol 2011; 12 (4): 22-24.
11. Borówka A: Pisemny egzamin specjalizacyjny z urologii w 2003 roku. Przegl Urol 2004; 5 (1): 872-73.
12. Borówka A: Sprawdzian pisemny z urologii. Przegl Urol 2004; 5 (6): 13.
13. Borówka A: Wyniki egzaminu pisemnego z urologii, 2004 r. Przegl Urol 2005; 6 (1): 31-33.
14. Borówka A: Sprawdzian pisemny z urologii – 2005 r. Przegl Urol 2006; 7 (1): 46-48.
15. Borówka A: Sprawdzian pisemny EBU w 2007 roku. Przegl Urol 2008; 9 (1): 10-11.
16. Borówka A: Jedenasta edycja w Polsce sprawdzianu pisemnego – EBU Written Assessment – z urologii. Przegl Urol 2009; 10 (1): 37-39.
17. Borówka A, Sribniak I: Egzaminy EBU w Polsce w 2009 roku. Przegl Urol 2010; 11 (2): 24-26.
18. Borówka A: Ustny egzamin specjalizacyjny z urologii – 19 maja 2001. Przegl Urol 2001; 2 (3): 104.
19. Borówka A: Ustny egzamin specjalizacyjny z urologii, 2005 r. Przegl Urol 2005; 6 (4): 51-53.
20. Borówka A: Ustny egzamin specjalizacyjny z urologii w 2008 r. Przegl Urol 2008; 9 (4): 22-23.
21. Borówka A. Kurs przed EBU Written Assessment. Przegl Urol 2007; 8 (6): 86-87.
22. Borówka A, Sikorski A: Europejska akredytacja. Przegl Urol 2001; 2 (4): 114.
23. Chłosta P, Borówka A: Urzeczywistnienie procesu akredytacji EBU w Polsce. Przegl Urol 2003; 4 (5): 88-89.
otrzymano: 2012-01-25
zaakceptowano do druku: 2012-02-29

Adres do korespondencji:
*Andrzej Borówka
I. Zespół Dydaktyki Urologicznej Kliniki Urologii CMKP, Oddział Urologii ECZ w Otwocku
ul. Borowa 14/18, 05-400 Otwock
tel.: +48 (22) 710-30
e-mail: ab@urologia.waw.pl

Postępy Nauk Medycznych 4/2012
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych