Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 2/2012, s. 67-71
*Anna Kędzia1, Bożena Dera-Tomaszewska2, Marta Ziółkowska-Klinkosz1, Andrzej W. Kędzia3, Barbara Kochańska4, Alina Gębska1
Aktywność olejku tymiankowego (Oleum Thymi) wobec bakterii tlenowych
Activity of thyme oil (Oleum Thymi) against aerobic bacteria
1Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
Kierownik Zakładu: dr hab. Anna Kędzia, prof. nadzw.
2Zakład Mikrobiologii Molekularnej i Serologii, Krajowy Ośrodek Salmonella Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
p.o. Kierownik: dr Danuta Kunikowska
3Klinika Diabetologii i Otyłości Wieku Rozwojowego, Katedra Auksologii Klinicznej i Pielęgniarstwa Pediatrycznego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Kierownik Kliniki: dr hab. Piotr Fichna
4Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
Kierownik Katedry: dr hab. Barbara Kochańska, prof. nadzw.
Summary
Thyme (Thymus vulgaris L.) belongs to the Lamiaceae family. It is typical plant of the Mediterranean region. Thyme possesses expectorant, antitussive, antispasmodic, sedative and antiseptic properties. The essential oil from Thyme contained thymol, carvacrol (the dominant components), p-cymene, α- and β-pinene, α-terpinene, limonene, myrcene, linanool, linalool acetate, borneol, borneol acetate, α-terpinolene and 1,8-cineole. The aim of the study was to determine the activity of thyme oil on the growth of some aerobic bacteria. A total 31 strains of aerobic bacteria isolated from infections of oral cavity, respiratory tract and gastrointestinal tract and 6 reference strains were examined. The members of the following genera were tested: Staphylococcus (6 strains), Enterococcus (4), Corynebacterium (2), Acinetobacter (3), Escherichia (3), Klebsiella (2), Citrobacter (2), Serratia (2), Pseudomonas (4), Salmonella (3) and reference strains from genus: Staphylococcus aureus ATCC 25923, Enterococcus faecalis ATCC 29212, Corynebacterium xerosis ATCC 373, Acinetobacter baumannii ATCC 19606, Escherichia coli ATCC 25922 and Citrobacter freundii ATCC 8090. The susceptibility (MIC) aerobic bacteria to thyme oil was determined by means of plate dilution technique in Mueller-Hinton agar. Stock solution of essential oil was prepared in dimethylsulfoxide (DMSO). Dilution series using sterile distilled water were prepared in concentrations from 0,12 to 4,0 mg/ml. Inoculum containing 105 CFU/spot was seeded with Steers replicator upon the surface agar with and without oil (strains growth control). Incubation was performed at 37°C for 24 hrs in aerobic conditions, The MIC was defined as the lowest concentration of the essential oil that inhibited growth of bacterial strains. The results indicated that the most susceptible to the thyme oil was Gram-positive rods from genus Corynebacterium xerosis (MIC < 0,12 mg/ml) and Gram-negative rods from genus Pseudomonas stutzeri (MIC = 0,5 mg/ml). The rods from genera Acinetobacter, Escherichia and Klebsiella were the moderate susceptible to thyme oi (MIC = 0,5-2,0 mg/ml). The strains of Pseudomonas aeruginosa were the lowest sensitive to tested oil (MIC > 4,0 mg/ml). The Thyme oil was more active against Gram-positive than Gram-negative bacteria.
Tymianek był znany i stosowany w lecznictwie już w Starożytności. Został wymieniony w papirusie Ebersa jako roślina lecznicza. W antycznym Egipcie olejek tymiankowy stosowano do balsamowania zwłok ludzkich oraz jako kadzidło. Na odnalezionych na terenie Mezopotamii glinianych tabliczkach wykryto opis stosowanych ówcześnie napojów uzdrawiających, których ważnym składnikiem był tymianek. Dioskorides z Anazarbos polecał użycie odwarów z ziela tymianku z dodatkiem miodu w chorobach płuc. Pliniusz stosował przetwory z tymianku jako środek przeciwkaszlowy. Na początku naszej ery Grecy wykorzystywali go do napojów chłodzących. W tym czasie bardzo ceniono też miód tymiankowy. Od czasów Starożytnych tymianek był używany jako przyprawa do mięsa. Obecnie ziele tymianku dodaje się do potraw i napojów w celu łagodzenia objawów nadkwaśności, ostrych nieżytów żołądka i jelit oraz w zatruciach pokarmowych.
Tymianek właściwy (pospolity) (Thymus vulgaris L.) jest krzewinką z rodziny Lamiaceae. Zwykle osiąga wysokość powyżej 20 cm. Występuje w krajach śródziemnomorskich. W Polsce jest uprawiany na południu. Rośnie też dziko na polanach, miejscach piaszczystych i słonecznych. Łodygi rośliny drewnieją i ulegają rozgałęzieniu. Mają liście drobne, barwy szarozielonej, lancetowate, krótkoogonkowe, owłosione, z brzegami podwiniętymi do góry. Roślina wytwarza różowofioletowe drobne kwiaty, zebrane na szczycie łodygi. Ma też charakterystyczny przyjemny zapach, który przyciąga owady, szczególnie pszczoły. W lecznictwie wykorzystuje się zarówno ziele tymianku (Herba Thymi) jak i olejek tymiankowy (Oleum Thymi). Najważniejszymi składnikami olejku są pochodne fenolowe, tj. tymol (18-80%) (1-5) i karwakrol (1-20%) (1-6). Ponadto olejek zawiera monoterpeny, w tym p-cymen, α-pinen, β-pinen, α-terpinen, limonen, myrcen i alkohole terpenowe, tj. linalol, octan linalolu, borneol, octan borneolu, α- terpineol i 1,8-cyneol (0-19%) (1-8).
Ziele tymianku oraz olejek tymiankowy znalazły zastosowanie do leczenia zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych (9-11). Olejek zwiększa wydzielanie śluzu w oskrzelach, ułatwia jego odkrztuszanie oraz łagodzi kaszel. Jest w składzie preparatów stosowanych do inhalacji (Mentoklar, Inhalosol), w syropach, kroplach i tabletkach przeciwkaszlowych (Tussipect, Cefedrin N, Herbapect Thymi, Bronchicum N, Pectobonisol, Pectosol, Pektosy, Bronchosol, Bronchovit). Leki te wykorzystywane są do leczenia przewlekłych nieżytów gardła i krtani, suchego, uporczywego kaszlu i chrypki. Poza tym ziele tymianku jest składnikiem mieszanek stosowanych w zaburzeniach trawienia i niestrawności. Napary z ziela poprawiają trawienie, a zawarte w nich flawonoidy działają rozkurczająco. Ponieważ olejek tymiankowy działa drażniąco na skórę i powoduje jej przekrwienie, stosowany jest też zewnętrznie w preparatach rozgrzewających w przypadku bólów reumatycznych, stawowych i mięśniowych oraz nerwobólach. Poza tym ziele tymianku wykorzystywane jest do kąpieli wzmacniających, uspokajających i odkażających. Napary z ziela stosowane są do pielęgnacji włosów w przypadku ich wypadania lub łupieżu. Tymianek wykazuje też działanie wobec niektórych pasożytów, w tym lamblii i owsików (11).
W stomatologii znalazły zastosowanie preparaty zawierające tymol, olejek tymiankowy lub wyciągi z ziela tymianku, tj. Salviasept, Dentosept, Dentosept A, Mucosit, Thymsal spray oraz Bobodent. Olejek tymiankowy wykorzystywany jest do produkcji środków kosmetycznych stosowanych w codziennej higienie jamy ustnej (płyny do płukania jamy ustnej, pasty do szczotkowania zębów).
Często wykorzystywany jest tymianek jako przyprawa do przetworów wędliniarskich i mięsnych, szczególnie drobiu, ryb, zup, sosów, sałatek jarzynowych oraz likierów ziołowych, tj. benedyktynka.
Z doświadczeń wynika, że wyciągi z ziela tymianku, olejek tymiankowy oraz niektóre jego składniki, w tym tymol wykazują silne działanie przeciwbakteryjne (3, 5, 6, 11-29), przeciwgrzybicze (1, 2, 4, 5, 13, 18, 20, 28, 30, 31) i przeciwwirusowe (32-34). Przeprowadzone dotychczas badania dotyczyły głównie bakterii tlenowych występujących w drogach oddechowych i przewodzie pokarmowym. Brakuje danych na temat wrażliwości drobnoustrojów występujących w jamie ustnej.
Cel pracy
Celem pracy była ocena wrażliwości na olejek tymiankowy bakterii tlenowych powodujących zakażenia w obrębie jamy ustnej, dróg oddechowych i przewodu pokarmowego.
Materiał i metody badań
Bakterie tlenowe zostały wyizolowane z materiałów pobranych od pacjentów z zakażeniami w obrębie jamy ustnej, górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Ocenie wrażliwości na olejek tymiankowy poddano 31 szczepów z rodzajów Staphylococcus (6 szczepów), Enterococcus (4), Corynebacterium (2), Acinetobacter (3), Escherichia (3), Klebsiella (2), Citrobacter (2), Serratia (2), Pseudomonas (4) i Salmonella (3). Badaniami objęto także szczepy wzorcowe z gatunków: Staphylococcus aureus ATCC 25923, Enterococcus faecalis ATCC 29212, Corynebacterium xerosis ATCC 373, Acinetobacter baumannii ATCC 19606, Escherichia coli ATCC 25922 i Citrobacter freundii ATCC 8090. Badanie wrażliwości (MIC) bakterii tlenowych na olejek tymiankowy (SEMIFARM) przeprowadzono metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze Mueller-Hintona (35). Przed doświadczeniem 100 mg olejku rozpuszczano w 1 ml DMSO (Serva). Dalsze rozcieńczenia były przygotowywane w jałowej wodzie destylowanej. Badane stężenia wynosiły: 4,0, 2,0, 1,0, 0,5, 0,25, 0,12 mg/ml. Zawiesinę zawierającą 105 drobnoustrojów (CFU) na kroplę nanoszono na powierzchnię agaru aparatem Seersa. Podłoża, które nie zawierały olejku, stanowiły kontrolę wzrostu ocenianych szczepów bakterii. Podłoża inkubowano w warunkach tlenowych, w temp. 37°C przez 24 godziny. Za najmniejsze stężenie hamujące (MIC) przyjęto takie rozcieńczenie olejku tymiankowego, które całkowicie hamowało wzrost testowanych bakterii.
Wyniki i dyskusja

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Klaric MS, Kosalec I, Mastelic J i wsp. Moulds from damp dwellings. Lett Appl Microbiol 2007; 44:36-42. 2. Omidbeygi M, Barzegar M, Hamidi Z i wsp. Antifungal activity of thyme, summer Savony and clove essential oils against Aspergillus flavus in liquid medium and tomato paste. Food Control 2007; 18:1518-23. 3. Eteghad SS, Mirzaei H, Pour SF. Inhibitory effects of endemic Thymus vulgaris and Mentha piperita essential oils on Escherichia coli 0157:H7. Res J Biol Sci 2009; 4(3):340-4. 4. Sokovic MD, Vukojevic J, Marin PD i wsp. Chemical composition of essential oils of Thymus and Mentha species and their antifungal activities. Molecules 2009; 14:238-49. 5. Sartoratto A, Machado ALM, Delarmelina C i wsp. Composition and antimicrobial activity of essential oils from aromatic plants used in Brazil. Braz J Microbiol 2004; 36:275-80. 6. Imelouane B, Amhamdi H, Wathelet JP i wsp. Chemical composition and antimicrobial activity of essential oil of Thyme (Thymus vulgaris) from Easter Marocco. Int J Agric Biol 2009; 11(2):205-8. 7. Standen MD, Connellan PA, Leach DN. Natural killer cell activity and lymphocyte activation: Investigating the effects of a selection of essential oils and compounds in vitro. Int J Aromather 2006; 16:133-49. 8. Inouye S, Uchida K, Abe S. Vapor activity of 72 essential oils against a Trichophyton mentagrophytes. J Infect Chemother 2006; 12:210-6. 9. Lutomski J, Alkiewicz J. Leki roślinne w profilaktyce i terapii. PZWL, Warszawa 1993. 10. Ożarowski A. Ziołolecznictwo. PZWL, Warszawa 1976. 11. Sienkiewicz M, Denys A. Działanie terapeutyczne olejków eterycznych. Acta Clin Morphol 2008; 1:34-41. 12. Thuille L, Fille M, Nagel M. Bactericidal activity of herbal extracts. Int J Hyg Environ Health 2003; 206:217-21. 13. Hammer KA, Carson CV, Riley TV. Antimicrobial activity of essential oils and other plant extracts. J Appl Microbiol 1999; 86:985-90. 14. Kloucek P, Smid J, Frankova A i wsp. Fast screening method for assessment of antimicrobial activity of essential oils in vapour phase. Food Res Intern 2011; 5:1-5. 15. Chao S, Young G, Nakaoka K. Inhibition of methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) by essential oils. Flavour Fragr J 2008; 23:444-9. 16. Skrinjar MM, Nemet NT. Antimicrobial effects of species and herbs essential oils. APTEFF 2009; 40:195-209. 17. Kalemba D, Kunicka A. Antibacterial and antifungal properties of essential oils. Curr Med Chem 2003; 10:813-29. 18. Kędzia B, Hołderna-Kędzia E. Badanie wpływu olejków eterycznych na bakterie, grzyby i dermatofity chorobotwórcze dla człowieka. Post Fitoter 2007; 2:71-7. 19. Duarte MCT, Leme EE, Delarmelina C i wsp. Activity of essential oils from Brazilian medicinal plants on Escherichia coli. J Ethnopharmacol 2007; 11:197-201. 20. Di Pasqua R, De Feo V, Villani F i wsp. In vitro antimicrobial activity of essential oils from Mediterranean Apiaceae, Verbenaceae and Lamiaceae against foodborne pathogens and spoilage bacteria. Ann Microbiol 2005; 55(2):139-43. 21. Mohsenzadeh M. Evaluation of antibacterial activity of selected Iranian essential oils against Staphylococcus aureus and Escherichia coli in nutrient broth medium. Pak J Biol Sci 2007; 10(20):3693-7. 22. Si W, Gong J, Tsao R i wsp. Antimicrobial activity of essential oils and structurally related synthetic food additivies towards selected pathogenic and beneficial gut bacteria. J Appl Microbiol 2006; 100:296-305. 23. Dorman HJD, Deans SG. Antimicrobial agents from plants: antibacterial activity of plant volatile oils. J Appl Microbiol 2000; 88:308-16. 24. Kędzia A. Ocena wrażliwości bakterii beztlenowych na olejek tymiankowy. Post Fitoter 2006; 3:131-5. 25. Morris JA, Khettry A, Seitz EW. Antimicrobial activity of aroma chemicals and essential oils. J Am Oil Chem Soc. 1979; 56:595-603. 26. Inouye S, Yamaguchi H, Takizawa T. Screening of the antibacterial effects of a variety of essential oils on respiratory tract pathogens, using a modified dilution assay method. J Infect Chemother 2001; 7:251-4. 27. Viuda-Martos M, Ruiz-Vavajas Y, Fernandez-Lopez J i wsp. Antibacterial activity of different essential oils obtained from spice widely used in Mediterranean diet. Int J Food Sci Technol 2008; 43:526-31. 28. Duarte MCT, Figueira GM, Sartoratto A i wsp. Anti-Candida activity of Brazilian medical plants. J Ethnopharmacol 2005; 97:305-11. 29. Nedorostova L, Kloucek P, Kokoska L i wsp. Antimicrobial properties of selected essential oils in vapour phase against foodborne bacteria. Food Control 2009; 20:157-60. 30. Liu X, Wang LP, Li YC i wsp. Antifungal activity of thyme oil against Geotrichum citriaurantii in vitro and in vivo. J Appl Microbiol 2009; 107:1450-6. 31. Pawar VC, Thaker VS. In vitro efficacy of 75 essential oils against Aspergillus niger. Mycoses 2006; 49:316-23. 32. Bhattaram VA, Graefe U, Kohlert C i wsp. Pharmacokinetics and bioavailability of herbal medicinal products. Phytomed 2002; 9 (Suppl 3):1-33. 33. Giaud-Robert AM. The role of aromatherapy in the treatment of viral hepatitis. Intern J Aromather 2005; 15:182-92. 34. Adorjan B, Buchbauer G. Biological properties of essential oils: an updated review. Flavour Fragr J 2021; 25:407-26. 35. Clinical and Laboratory Standards Institute NCCLS: Methods for dilution antimicrobial susceptibility testing for bacteria grow aerobically. Approved standards. 7th ed. CLSI document M7-A7. Wayne 2006. 36. Nevas M, Korhonen A, Lindstrom M i wsp. Antibacterial efficacy of Finnish spice essential oils against pathogenic and spoilage bacteria. J Food Prot 2004; 67:199-202. 37. Lambert RJW, Skandamis PN, Coote P i wsp. A study of the minimum inhibitory concentration and mode of action oregano essential oil, thymol and carvacrol. J Appl Microbiol 2001; 91:453-62.
otrzymano: 2012-03-05
zaakceptowano do druku: 2012-03-28

Adres do korespondencji:
*dr hab. Anna Kędzia, prof. nadzw.
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii Gdański Uniwersytet Medyczny
ul. Do Studzienki 38, 80-227 Gdańsk
tel.: +48 (58) 349-21-85
e-mail: anak@gumed.edu.pl

Postępy Fitoterapii 2/2012
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii