Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 3/2012, s. 51-54
*Łukasz Szarpak
Ewaluacja interwencji zespołów ratownictwa medycznego do pacjentów pediatrycznych
Evaluation of the intervention of emergency medical teams to paediatric patients
Collegium Masoviense – Wyższa Szkoła Nauk o Zdrowiu w Żyrardowie
Prorektor: prof. dr hab. n. med. Zbigniew Kopański
Summary
The aim of the work was an attempt to assess the reasons intervention emergency medical teams to paediatric patients and further of the case with patients by the medical personnel of ambulance, at the premises of the administrative district of Otwock in 2009. Among emergency medical intervention teams, 322 interventions related to the paediatric patients (160 boys, 162 girls) in age from 0-17 years. The average age was 9.22 years and was higher for girls. During material injuries have been a major cause of emergency medical intervention teams. Most of the paediatric patients (81%) require transport to the hospital in order to further diagnosis and treatment.
WSTĘP
Interwencje zespołów ratownictwa medycznego do dziecka w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego dość często następują w atmosferze stresu i chaosu (1, 2). Wynika to z niewielkiego doświadczenia większości personelu medycznego w opiece nad takimi dziećmi. Wypadki komunikacyjne z udziałem dzieci to nie jedyny powód interwencji zespołów ratownictwa medycznego (ZRM) do pacjenta pediatrycznego. Wielokrotnie częściej ZRM są dysponowane do chorób układu oddechowego, krążenia, układu nerwowego czy też zatruć. W każdym z powyższych przypadków personel medyczny ZRM powinien zdawać sobie sprawę z odmienności wynikających chociażby z masy pacjenta pediatrycznego i płynących z tego konsekwencji w postępowaniu (1, 3).
CEL PRACY
Celem pracy była próba oceny powodów interwencji zespołów ratownictwa medycznego do pacjentów pediatrycznych oraz dalszego postępowania z pacjentami przez personel medyczny ambulansu.
MATERIAŁ I METODY
Badaniem retrospektywnym objęto 322 pacjentów pediatrycznych zaopatrywanych przez zespoły ratownictwa medycznego w powiecie otwockim w 2009 roku. Populację badaną podzielono na cztery grupy, zgodnie z ich wiekiem: grupa A to pacjenci do 4 roku życia, grupa B – pacjenci w wieku 5-9 lat, grupa C – 10-14 lat, zaś grupę czwartą stanowi 88 pacjentów w wieku 15-17 lat.
Dokumentacja medyczna pacjentów oceniana była pod kątem: wieku pacjentki, czasu interwencji medycznej, przyczyny interwencji medycznej oraz postępowania z pacjentem.
Wszystkie dane zbierane były w postaci bazy danych Microsoft Access, natomiast część obliczeń została wykonana w arkuszu kalkulacyjnym Microsoft Excel pakietu Microsoft Office 2007.
W analizie statystycznej wykorzystano program Statistica 8 (StatSoft, Tulsa, USA). Rozkład zmiennych o skali nominalnej przy badaniu różnic w rozróżnieniu na rodzaj operacyjny zespołów ratownictwa medycznego, rodzaju rozdysponowanego zespołu oraz z uwzględnieniem rodzaju obrażeń narządowych zobrazowano za pomocą wykresów liniowych, słupkowych, kołowych oraz radarowych.
Normalność rozkładu zmiennych zbadano za pomocą poziomu istotności p dla testu Shapiro-Wilka. W przypadku normalności rozkładu średnie różnice badano testem par t-Studenta. W pozostałych przypadkach korzystano z testu nieparametrycznego Wilcoxona, a otrzymane wyniki opisano i przedstawiono na wykresach za pomocą mediany.
Badanie zależności między częstością występowania badanych zmiennych w analizowanych przekrojach zmierzono testem niezależności chi-kwadrat z przyjętym poziomem istotności p = 0,05. Dla tablic dwudzielczych siłę zależności między zmiennymi zbadano dodatkowo współczynnikiem V-Cramera.
WYNIKI
Badaną populację stanowili pacjenci pediatryczni w wieku od 0 do 17 lat, do których interweniowały zespoły ratownictwa medycznego (ZRM) na terenie powiatu otwockiego w 2009 roku. Badaną populację 322 przypadków podzielono na cztery grupy, zależnie od ich wieku: grupa A (0-4 lat), grupa B (5-9 lat), grupa C (10-14 lat) oraz grupa D (15-17 lat). Charakterystykę badanych grup przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1. Charakterystyka poszczególnych grup pacjentów z urazami.
GrupaLiczba pacjentów
[N]
Liczba pacjentów
[%]
Wiek
[średnia ± SD]
A93291,85 ± 1,32
B58186,77 ± 1,41
C832612,09 ± 1,39
D882715,92 ± 0,77
Razem3221009,22 ± 5,72
W materiale badawczym najliczniejszą grupą były osoby w wieku 16 lat stanowiące 11% badanej populacji (n = 35). Najmniej liczną zaś osoby w wieku 8 lat, stanowiące zaledwie 3% (n = 9). Średnia wieku ogółu badanej grupy wynosiła 9,22 lat i była nieznacznie wyższa dla dziewcząt (9,74 lat) aniżeli chłopców (8,71 lat) (ryc. 1).
Ryc. 1. Wykres ramka – wąsy wieku chłopców i dziewcząt w badanej grupie.
Materiał badawczy poddano analizie częstości interwencji ZRM do pacjentów pediatrycznych z uwzględnieniem cyklu dobowego. W przypadku grupy A interwencje najczęściej miały miejsce w okresie 17:00-17:59 (n = 11), w grupie B – 12:00-12:59 (n = 6), w grupie C – 15:00-15:59 (n = 9), zaś w grupie D najczęściej do interwencji ZRM dochodziło w okresie 13:00-13:59 (n = 11). Porównanie grupy A z grupą B (p = 0,7581), grupy A z grupą C (p = 0,2594) oraz grupy A z grupą D (p = 0,9445) nie wykazało statystycznie istotnej różnicy.
Dodatkowa analiza, przeprowadzona na podstawie godzin zgrupowanych do czterech rozłącznych grup (0:00-5:59; 6:00-11:59; 12:00-17:59; 18:00-23:59), wykazała największe występowanie interwencji medycznych we wszystkich grupach w godzinach popołudniowych (12:00-17:59) (tab. 2).
Tabela 2. Rozkład występowania urazów w badanych grupach względem pory dnia.
Pora dniaGrupa A
(n = 93)
Grupa B
(n = 58)
Grupa C
(n = 83)
Grupa D
(n = 88)
0:00-5:5914 (15%)5 (9%)8 (10%)10 (11%)
6:00-11:5912 (13%)14 (24%)22 (27%)18 (20%)
12:00-17:5939 (42%)20 (34%)35 (42%)32 (36%)
18:00-23:5928 (30%)19 (33%)18 (22%)28 (32%)
P0,00000,000010,00000,0000
Poddając analizie częstość interwencji w ciągu roku, zaobserwowano, iż w grupie A interwencje ZRM miały miejsce w marcu, następnie styczniu i listopadzie, w grupie B w maju, kwietniu oraz lipcu, w grupie C w listopadzie, marcu oraz październiku. W grupie D najwięcej interwencji miało miejsce w lipcu, następnie marcu oraz czerwcu. Porównanie grupy A z grupą B nie wykazało statystycznie istotnej różnicy względem miesiąca, w którym miała miejsce interwencja zespołu ratownictwa medycznego (p = 0,4464), istotności statystycznie nie wykazało także porównanie grupy A z grupą C (p = 0,0642) oraz grupy B z grupą C (p = 0,2843). Nieistotny statystycznie wynik zaobserwowano porównując grupę B z grupą D (p = 0,1301). Istotność statystyczną wykazało natomiast porównanie grupy A z grupą D (p = 0,0144) (ryc. 2).
Ryc. 2. Rozkład interwencji zespołów ratownictwa medycznego w poszczególnych grupach z uwzględnieniem miesiąca.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Jewkes F: Prehospital management of the acutely ill child. Arch Dis Child 2006; 91 (6): 462-464. 2. Wheeler DS: Prehospital evaluation and care of the special needs and technology-dependent child. Emerg Med Serv 2002; 31 (7): 45-50, 52, 54. 3. Behrens R: Emergency checklist: child swallows a foreign object. MMW Fortschr Med 2009; 151 (41): 41. 4. Alessandrini EA, Alpern ER, Chamberlain JM et al.: A new diagnosis grouping system for child emergency department visits. Acad Emerg Med 2010; 17 (2): 204-213. 5. Teeuw AH, Derkx BH, Koster WA et al.: Educational paper: Detection of child abuse and neglect at the emergency room. Eur J Pediatr 2012; 171 (6): 877-885. 6. Bell L, Stargatt R, Bosanac P et al.: Child and adolescent mental health problems and substance use presentations to an emergency department. Australas Psychiatry 2011; 19 (6): 521-525. 7. Hagenbruch JF: Disparities in child access to emergency care for acute oral injury. Pediatrics 2011; 128 (6): 1641-1642. 8. Macy ML, Clark SJ, Sasson C et al.: Emergency physician perspectives on child passenger safety: a national survey of attitudes and practices. Acad Pediatr 2012; 12 (2): 131-137.
otrzymano: 2012-07-23
zaakceptowano do druku: 2012-08-13

Adres do korespondencji:
*Łukasz Szarpak
Collegium Masoviense
ul. Narutowicza 35, 96-300 Żyrardów
tel.: +48 500-186-225
e-mail: lukasz.szarpak@gmail.com

Nowa Pediatria 3/2012
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria