Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 11/2012, s. 832
prof. Wojciech Zgliczyński
Wstęp
Szanowni Państwo, Drodzy Czytelnicy!
Początki nauczania endokrynologii w Polsce sięgają połowy lat 50., czasów kiedy to jeden z pionierów tej dyscypliny medycznej, prof. Walenty Hartwig tworzył podstawy organizacyjne kształcenia podyplomowego lekarzy. W latach 1954-1958 był On dyrektorem Instytutu Doskonalenia Kadr Lekarskich, która to jednostka działała następnie jako Studium Doskonalenia Lekarzy Akademii Medycznej w Warszawie, a od 1970 roku funkcjonuje jako Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego (CMKP).
Głównym celem powołanej w 1955 roku przez prof. Walentego Hartwiga Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych było prowadzenie kształcenia podyplomowego lekarzy w zakresie rozwijającej się już wtedy endokrynologii.
Pod koniec trudnych lat 50., za sprawą w dużej mierze działalności Zespołu tej Kliniki, endokrynologia polska doganiała średnią europejską. Stało się to możliwe m.in. dzięki wprowadzeniu w 1958 roku radiojodu do diagnostyki i leczenia chorób tarczycy – dr Tadeusz Górowski, prof. Wiktor Gąsiorowski, opracowaniu metod oznaczania hormonów sterydowych nadnerczy – prof. Barbara Migdalska, metod radioimmunologicznego oznaczania hormonów peptydowych – prof. Wojciech Jeske, stworzeniu zespołów specjalizujących się w chorobach nadnerczy – prof. Anna Kasperlik-Załuska. Olbrzymie znaczenie dla nauczania endokrynologii w tamtym okresie miała działalność wydawnicza. Na przełomie lat 60. i 70. pracownicy Kliniki dr Kazimierz Boreyko-Chodkiewicz i doc. Wandalin Massalski wydali pierwszy polski podręcznik traktujący o zaburzeniach elektrolitowych, dr Tadeusz Górowski podręcznik chorób tarczycy (4 wydania), a prof. Hartwig – jedyny do niedawna polski podręcznik endokrynologii klinicznej (3 wydania).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Nauk Medycznych 11/2012
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych