Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 4/2015, s. 294-295
Ewa Augustynowicz-Kopeć
Komentarz do prac
Oddajemy w ręce Czytelników numer „Postępów Nauk Medycznych” przygotowany przez specjalistów z różnych dziedzin mikrobiologii medycznej. Zbiór artykułów dotyczy wielu aspektów zakażeń bakteryjnych. Przedstawiając Państwu te artykuły, chcieliśmy zwrócić uwagę na postęp, jaki dokonał się w mikrobiologii klinicznej dzięki zastosowaniu metod molekularnych w diagnostyce drobnoustrojów.
Dokonania polskiej mikrobiologii medycznej w ostatnich 15 latach zaowocowały znacznym przyspieszeniem i zwiększeniem czułości metod wykrywania i umiejętnością śledzenia dróg transmisji czynników patogennych. Bez ich implementacji wiedza służb medycznych w Polsce byłaby dużo uboższa, nie tylko w zakresie rozumienia chorobotwórczości mikroorganizmów, ale również racjonalnej diagnostyki i leczenia chorych. Ze smutkiem należy jednak dodać, że mikro-i makroepidemie bakteryjne, dopiero gdy zbierają śmiertelne żniwo wśród ludzi, okresowo zyskują rozgłos medialny, który bardzo szybko cichnie i nie skutkuje dalszym finansowaniem dogłębnych badań nad transmisją, diagnostyką i leczeniem.
W naszym numerze poruszmy także zagadnienie zakażeń krzyżowych, które są nie tylko problemem laboratoriów mykologicznych i bakteriologii ogólnej, ale również laboratoriów prątka gruźlicy. Błędna diagnoza mikrobiologiczna, której przyczyną mogą być laboratoryjne zakażenia krzyżowe, skutkują błędami w rozpoznaniu choroby i w konsekwencji błędną terapią. Wszystkie laboratoria mikrobiologiczne są zagrożone pomyłkami wynikającymi z kontaminacji krzyżowych, którym bardzo trudno przeciwdziałać. W codziennej pracy szczególnie ważna jest świadomość łatwego przenoszenia się bakterii drogą aerozoli bakteryjnych pomiędzy badanymi próbkami od różnych chorych. Należy mieć świadomość, że prawidłowy nadzór pozwala wprawdzie na zminimalizowanie ryzyka tych kontaminacji, jednak całkowicie ich nie eliminuje.
Błędne rozpoznanie gruźlicy będące konsekwencją krzyżowej kontaminacji (ang. cross-contamination) podczas procedur diagnostycznych w laboratoriach prątka jest zjawiskiem znanym i opisywanym, a częstość jego występowania szacuje się na ok. 0.1-4%. Szybkie wykrycie i potwierdzenie zakażenia krzyżowego wymaga od mikrobiologa wnikliwej analizy pozytywnych wyników badań w kierunku gruźlicy. Autorzy artykułu opisujących kwestię zakażeń krzyżowych zwracają uwagę na znaczenie szczegółowo prowadzonej dokumentacji mikrobiologicznej, która umożliwia dokładne odtworzenie drogi, którą przebył materiał kliniczny od momentu pobrania i dostarczenia do laboratorium do zakończenia diagnostyki i wydania wyniku. Autorzy artykułu, omawiając to zagadnienie, zapoznają nas z pracami autorów zagranicznych i na podstawie doświadczeń własnych, tj. wykrycia szczepów Mycobacterium tuberculosis tzw. „fałszywych” w laboratorium prątka, proponują algorytm badań sprawdzających poprawność wykonania procedur diagnostyki mikrobiologicznej i metody zapobiegania kontaminacjom.
Następne artykuły odnoszą się do problemu gruźlicy lekoopornej. Występowanie prątków gruźlicy u chorych zamieszkujących 4 regiony Polski zwane „ścianą wschodnią” były przedmiotem badań molekularnych. Stwierdzono, że około 80% analizowanych chorych wydalało szczepy prątków gruźlicy należące do wzorów molekularnych rejestrowanych wcześniej w Polsce i u naszych sąsiadów, w Czechach, na Łotwie i w Rosji.
Molekularne mechanizmy lekooporności prątków gruźlicy na główne leki ryfampicynę, izoniazyd i pyrazinamid są przedmiotem dwóch następnych artykułów. Przedstawiają one przydatność i wiarygodność testów w diagnostyce chorych na gruźlicę. Postęp w oznaczaniu oporności na PZA dokonał się wraz z poznaniem genomu prątka oraz określeniem molekularnych mechanizmów oporności na lek, którymi są mutacje w genie pncA. Gen pncA odpowiedzialny jest za prawidłową syntezę pirazynamidazy (PZasa) przekształcającej lek w jego aktywną formę. Mutacje odpowiedzialne za oporność na PZA występują wzdłuż całego genu pncA i obszaru promotorowego oraz mają różnorodny charakter. Autorzy stwierdzili, że wykrycie mutacji w tym genie daje możliwość uzyskania szybkiej informacji dotyczących PZA-oporności i może być podstawą do opracowania wiarygodnych i szybkich testów molekularnych dla tego leku.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Nauk Medycznych 4/2015
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych

Pozostałe artykuły z numeru 4/2015: