Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 2/2015, s. 94-96
Konrad Wroński1, 2, Kamil Frąckowiak3, Leszek Frąckowiak1, 4
Odpowiedzialność karna za narażenie innej osoby na zarażenie wirusem HIV albo chorobą weneryczną
Criminal penalties for exposure any other person to HIV infection or veneral disease
1Katedra Onkologii, Wydział Nauk Medycznych, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn
2Oddział Chirurgii Onkologicznej, Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii, Olsztyn
3Katedra Prawa Karnego Materialnego, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn
4Oddział Ginekologiczny i Ginekologii Onkologicznej, Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii, Olsztyn
Summary
To this day, describes several tens of pathogens which can be transferred during breach of tissue continuity in the course of performing various medical procedures. According to the World Health Organisation, each year approximately 3 million health workers are exposed to blood-borne pathogens. Blood-borne pathogens which frequently exposed to medical personnel while performing medical activities are: virus B and C hepatitis and virus HIV.
In the US every year, there has been a 800 thousand random stab, which result is about 40% of infections hepatitis B and C and 4.4% of reported HIV infections in population of health workers. Every patient staying in a medical facility should provide full information to medical personnel that he/she is HIV positive or Hepatitis B or C positive. Similar information should be communicated by a doctor – who is HIV positive or Hepatitis B or C positive – to patient. The patient should have a choice whether to be treated by a doctor infected. Conscious exposure of another person to HIV infection is a crime.
In this article, the authors present legal consequences of threatening a person who knowingly or unknowingly exposing to HIV infection or venereal disease to another person.
Key words: HIV, veneral disease, law.
Wstęp
Do dnia dzisiejszego opisano kilkadziesiąt patogenów, które mogą zostać przeniesione podczas naruszenia ciągłości tkanek w trakcie wykonywania różnych procedur medycznych (1, 2). Według Światowej Organizacji Zdrowia co roku około 3 milionów pracowników medycznych jest narażonych na kontakt z krwiopochodnymi patogenami. Patogenami krwiopochodnymi, z którymi najczęściej styka się personel medyczny podczas wykonywania czynności medycznych, są: wirus B i C zapalenia wątroby i wirus HIV.
W USA co roku notuje się 800 tysięcy przypadkowych zakłuć, których wynikiem jest około 40% zakażeń wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C oraz 4,4% zakażeń HIV odnotowanych w populacji pracowników opieki medycznej (3).
Omówienie
Każdy pacjent przebywający w placówce medycznej powinien udzielić pełnych informacji personelowi medycznemu na temat nosicielstwa wirusa HIV i WZW B i C. Podobne informacje powinny zostać przekazane przez lekarza – nosiciela wirusa HIV czy WZW – pacjentowi. Pacjent powinien mieć wybór, czy chce być leczony przez zakażonego lekarza. Świadome narażenie drugiego człowieka na zarażenie wirusem HIV jest przestępstwem.
Wykaz zakażeń i chorób zakaźnych został określony w załączniku do ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Zarówno zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), jak i zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) zostały wymienione w punkcie 55 wspomnianego katalogu. W świetle obecnej wiedzy medycznej choroba AIDS stanowi czwarty, ostatni etap rozwoju infekcji wirusem HIV. Pośród stypizowanych chorób pozycje 25 oraz 41 zajmują także choroby weneryczne (kiła, rzeżączka).
Przestępstwa narażenia innej osoby na zarażenie wirusem HIV albo chorobą weneryczną zostały spenalizowane przez przepisy art. 161 Kodeksu karnego.
Przepis art. 161 § 1 Kodeksu karnego dotyczy sytuacji, w której sprawca, wiedząc, że jest zarażony wirusem HIV, naraża bezpośrednio inną osobę na takie zarażenie (4). Wobec tego jest to przestępstwo indywidualne, którego może dopuścić się jedynie ten, kto w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu jest nosicielem wirusa HIV i wie o tym fakcie. Poza regulacją przepisu pozostaje kwestia sposobu zachowania się sprawcy. W związku z tym sankcji podlegają nie tylko kontakty płciowe, ale również inne czyny mogące skutkować zarażeniem innej osoby (np. poprzez krew, używanie zainfekowanej igły) (5). Zachowanie sprawcy może być realizowane tylko w stosunku do osoby, która do momentu czynu nie była zarażona wirusem. Odpowiedzialność karną ponosi jedynie podmiot, który działa umyślnie w zamiarze bezpośrednim bądź ewentualnym. Oznacza to, że sprawca chce albo co najmniej godzi się na możliwość bezpośredniego narażenia na zakażenie innej osoby. Do znamion ustawowych nie należy konieczność zaistnienia zakażenia ani tym bardziej wywołania uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia czy uszczerbku na zdrowiu, zwłaszcza w postaci choroby AIDS albo śmierci osoby pokrzywdzonej (5). Do zaistnienia przestępstwa wystarczające jest stworzenie realnego zagrożenia zarażeniem wirusem. W takim przypadku możliwe jest orzeczenie kary pozbawienia wolności do lat 3.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Szymańska J: Microbiological risk factors in dentistry. Current status of knowledge. Ann Agric Environ Med 2005; 12: 157-163. 2. Colins CH, Kenedy DA: Microbiological hazards of occupational needlestic and sharp injuries. J Appl Bacteriol 1987; 62: 385-402. 3. Nelson DI, Concha-Barrientos M, Driscoll T et al.: The global burden of selected occupational diseases and injury risks: Methodology and summary. Am J Ind Med 2005; 48(6): 400-418. 4. Banasik K: Przestępstwo narażenia na zarażenie wirusem HIV (art. 161 § 1 Kodeksu karnego). Prokuratura i Prawo 2009; 6: 53-61. 5. Chicińska B, Moraczewska A: Zakażenie HIV i choroba AIDS. Elma Books, Warszawa 2001. 6. Zoll A: Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117-277 Kodeksu karnego. Warszawa 2013.
otrzymano: 2015-05-08
zaakceptowano do druku: 2015-05-19

Adres do korespondencji:
Konrad Wroński
Oddział Chirurgii Onkologicznej Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii
ul. Aleja Wojska Polskiego 37, 10-228 Olsztyn
tel. +48 505-818-126
konradwronski@wp.pl

Medycyna Rodzinna 2/2015
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna