Wydawnictwo Medyczne Borgis
Czytelnia Medyczna » Medycyna Rodzinna » 4/2004 » Program szczepień ochronnych na rok 2004
- reklama -
Babuszka.pl
rosyjski online
z lektorem
Profesjonalny, stricte ręczny serwis narciarski Warszawa
- reklama -
© Borgis - Medycyna Rodzinna 4/2004, s. 153-158
Program szczepień ochronnych na rok 2004
(Załącznik do Komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie zasad przeprowadzania szczepień ochronnych przeciw chorobom zakaźnym w 2004 roku)
Reklama
Program Szczepień Ochronnych (PSO) składa się z następujących części:
I.* Szczepienia obowiązkowe – kalendarz szczepień.
A. Szczepienia obowiązkowe dzieci i młodzieży według wieku.
B. Szczepienia obowiązkowe osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie.
II.* Szczepienia zalecane – niefinansowane ze środków znajdujących się w budżecie Ministra Zdrowia.
III. Informacje uzupełniające.
*Szczepienia określone w części I i II są szczepieniami zleconymi przez Ministra Zdrowia do wykonania Narodowemu Funduszowi Zdrowia w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391)
PROGRAM SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH
I. A. SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE DZIECI I MŁODZIEŻY WEDŁUG WIEKU
WiekSzczepienie przeciwUwagi
1 rok życiaw ciągu 24 godzin po urodzeniuWZW typu B - domięśniowo GRUZLICY - śródskórnie szczepionką BCGSzczepienie noworodków przeciw gruźlicy winno być wykonane jednocześnie lub nie później niż w 24 godz. od szczepienia przeciw WZW typu B. Druga dawka szczepienia podstawowego przeciw WZW typu B podawana jest w odstępie sześciotygodniowym od pierwszej dawki, a trzecia dawka uzupełniająca szczepienie podstawowe po 6 miesiącach od pierwszej dawki. Dawkę drugą szczepionki przeciw WZW typu B należy podać w 2 miesiącu jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki DTP, a trzecią dawkę na przełomie 6 i 7 miesiąca. Przeciw POLIOMYELITIS u dzieci w 1 roku życia pierwsze dwie dawki - szczepionkę inaktywowaną IPV. Pierwszą dawkę podaje się na przełomie 3 i 4 miesiąca życia jednocześnie z drugą dawką szczepionki DTP. Drugą dawkę w 5 miesiącu życia jednocześnie z trzecia dawką szczepionki DTP. Trzy kolejne dawki szczepienia podstawowego DTP podawane są w odstępach sześciotygodniowych. Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi nie wykonuje się szczepienia DTP. Dzieciom tym można: a) zastosować szczepionkę DT - według zaleceń producenta. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6 tygodniach jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV - podskórnie). Po następnych 6 tygodniach podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie - drugą dawkę szczepionki POLIO (IPV - podskórnie) b) rozważyć zastosowanie szczepionki DTaP (z bezkomórkowym komponentem krztuścowym) w cyklu jak DTP w ramach szczepień zalecanych Patrz również - "Informacje uzupełniające" - część III PSO Szczepione są dzieci, u których w wyniku pierwszego szczepienia BCG nie wystąpiły blizny lub wystąpiły blizny o średnicy mniejszej niż 3 mm. Dzieciom mającym styczność z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
2 miesiąc życia (po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu BWZW typu B - domięśniowo BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP
przełom 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia)BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP POLIOMYELITIS - podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV (1,2,3 typ wirusa) pierwsza dawka
5 miesiąc życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia)BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP POLIOMYELITIS - podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV (1,2,3 typ wirusa) druga dawka
przełom 6 i 7 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia)WZW typu B - domięśniowo
12 miesiąc życiaGRUZLICY - śródskórnie szczepionką BCG
2 rok życia13-14 miesiąc życiaODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE - żywą szczepionką skojarzonąSzczepienie podstawowe.Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia.
16-18 miesiąc życia Według zaleceń producenta w 1 i 2 roku życiaBŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP POLIOMYELITIS - podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV (1,2,3 typ wirusa) trzecia dawka Haemophilus influenzae typu b*Czwarta dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego DTP i trzecia dawka uzupełniająca szczepienia podstawowego przeciw POLIO. Dzieci, które w pierwszym roku życia otrzymały dwie dawki DT, należy zaszczepić podskórnie trzecią dawką DT. Szczepionkę przeciw zakażeniu HiB należy stosować według zaleceń producenta w pierwszym i drugim roku życia wyłącznie dzieciom z domów dziecka. Można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP, w oddzielnych iniekcjach.
okres przedszkolny6 rok życiaBŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTaP zawierającą acelularny komponent krztuśca POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką atenuowaną poliwalentną OPV (1,2,3 typ wirusa)Pierwsza dawka przypominająca szczepionki przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (komponent acelularny). Patrz również - "Informacje uzupełniające" - część III PSO. Pierwsza dawka przypominająca.
7 rok życia po 6 tygodniach od szczepienia przeciw ODRZE ODRZE - podskórnie lub domięśniowo szczepionką żywą - wg zaleceń producenta GRUZLICY - śródskórnie szczepionką BCGDawka przypominająca. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia. Szczepienie odrze wykonuje się dzieciom podejmującym naukę w szkole. Zamiast monowalentnej szczepionki przeciw odrze można podać szczepionkę potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce na zasadzie szczepienia zalecanego. Szczepienie bez próby tuberkulinowej. Dzieciom mającym styczność z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową Mantoux i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
Szkoła podstawowa i gimnazjum12 rok życiaGRUZLICY - śródskórnie szczepionką BCGTylko dzieci z ujemnym wynikiem próby tuberkulinowej Mantoux. Szczepienie należy wykonać w dniu odczytania próby.
13 rok życiaRÓŻYCZCE - podskórnie lub domięśniowo - wg zaleceń producentaTylko dziewczęta.
14 rok życiaWZW typu B - domięśniowo 3-krotnie w cyklu 0; 1; 6 miesięcy BŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką TdSzczepienie należy podać młodzieży rozpoczynającej naukę w gimnazjum (I lub II klasa). Nie należy szczepić osób, które były szczepione podstawowo w ramach szczepień zalecanych. Nie przewiduje się dawek przypominających. Druga dawka przypominająca. Szczepienie można podać jednocześnie (tzn. w tym samym dniu) ze szczepieniem przeciw WZW typu B.
Szkoła ponadpodstawowa19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkoleBŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie lub domięśniowo szczepionką Td Trzecia dawka przypominająca; nie powinna być podana wcześniej niż po upływie 3 lat od ostatniej dawki szczepionki Td.
* Szczepienia przeciw HiB zostaną wprowadzone po nowelizacji Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych.
I. B. SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE OSÓB NARAŻONYCH W SPOSÓB SZCZEGÓLNY NA ZAKAŻENIE
Szczepienie przeciwOsoby podlegające szczepieniuUwagi
GRUZLICY - śródskórnie szczepionką BCG - tuberkulinoujemni studenci akademii medycznych i uczniowie policealnych szkół medycznych (w pierwszym miesiącu nauki) niezbadani próbami tuberkulinowymi w ciągu ostatnich 12 miesięcy.Szczepienie należy wykonać w dniu odczytania próby tuberkulinowej Mantoux.
WZW typu B - domięśniowo- osoby wykonujące zawód medyczny narażone na zakażenie - uczniowie średnich i policealnych szkół medycznych oraz studenci akademii medycznych w ciągu pierwszego roku szkolnego/akademickiego - osoby z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych) - chorzy z przewlekłym uszkodzeniem nerek, zwłaszcza osoby dializowane, oraz osoby z przewlekłym uszkodzeniem wątroby o etiologii wirusowej, autoimmunologicznej, metabolicznej lub alkoholowej, przede wszystkim z przewlekłym zakażeniem HCV - zakażeni HIV oraz dzieci z wrodzonym lub nabytym defektem odporności - osoby przygotowywane do zabiegów wykonywanych w krążeniu pozaustrojowymSzczepienia podstawowe wg schematu: 0; 1; 6 miesięcy Szczepień przypominających nie przewiduje się. Nieszczepienie osób uprzednio szczepionych podstawowo p/WZW B. Szczepień przypominających nie przewiduje się. Przewiduje się dawkę szczepionki zalecaną przez producenta dla osób z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza dializowanych. Schemat szczepień według wskazań producenta. Dawki przypominające według zaleceń lekarza.
BŁONICY - podskórnie szczepionką monowalentną (d, D), lub skojarzoną ze szczepionką przeciw tężcowi (Td, DT)- ze wskazań indywidualnych - osoby ze styczności z chorymi na błonicę - w zależności od sytuacji epidemiologicznejSzczepienia w zależności od sytuacji epidemiologicznej - o ile obowiązek szczepień zostanie nałożony w drodze rozporządzenia przez Ministra Zdrowia lub w drodze rozporządzeń wydawanych przez wojewodów.
DUROWI BRZUSZNEMU - podskórnie szczepionką monowalentną (Ty) lub skojarzoną ze szczepionką przeciw tężcowi (TyT)- ze wskazań indywidualnych - w zależności od sytuacji epidemiologicznejSzczepienia w zależności od sytuacji epidemiologicznej - o ile obowiązek szczepień zostanie nałożony w drodze rozporządzenia przez Ministra Zdrowia lub w drodze rozporządzeń wydawanych przez wojewodów.
WŚCIEKLIZNIE - domięśniowo lub podskórnie - ze wskazań indywidualnych, osoby podejrzane o zakażenie wirusem wściekliznyPatrz również - "Informacje uzupełniające" - część III PSO
TĘŻCOWI - podskórnie- ze wskazań indywidualnych, narażone na zakażenie tężcem
II. SZCZEPIENIA ZALECANE
NIEFINANSOWANE ZE ŚRODKÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W BUDŻECIE MINISTRA ZDROWIA
patrz „Informacje uzupełniające” (cz. III PSO)
Szczepienie przeciwSzczególnie zalecane osobomUwagi
WZW typu B - domięśniowo; dawkowanie i cykl szczepień wg zaleceń producenta szczepionki- osobom, które ze względu na tryb życia lub wykonywane zajęcia narażone są na zakażenia związane z uszkodzeniem ciągłości tkanek lub poprzez kontakt seksualny - przewlekle chorym o wysokim ryzyku zakażenia nieszczepionym w ramach szczepień obowiązkowych - chorym przygotowywanym do zabiegów operacyjnych - dzieciom i młodzieży, nie objętych dotąd szczepieniami obowiązkowymi - osobom dorosłym, zwłaszcza w wieku starszymZaleca się szczepienia podstawowe w cyklu 0,1,6. Nieszczepienie osób uprzednio zaszczepionych podstawowo. Nie stosować dawek przypominających.
WZW typu A - domięśniowo; dawkowanie i cykl szczepień wg zaleceń producenta szczepionki- osobom wyjeżdżającym do krajów rozwijających się i innych o wysokiej zapadalności na WZW typu A - osobom zatrudnionym przy produkcji i dystrybucji żywności - dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży, które nie chorowały na WZW typu A
ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE - podskórnie jedną dawką szczepionki skojarzonej- dzieciom w 7 roku życia zamiast szczepienia obowiązkowego przeciw odrzePodawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia.
ŚWINCE - podskórnie jedną dawką szczepionki pojedynczej- dzieciom od 2 roku życia i młodzieży, nieszczepionym przeciw śwince w ramach szczepienia obowiązkowego lub szczepień zalecanych, w tym szczepionkami skojarzonymiPodawane w wywiadzie przebycie zachorowania na świnkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia.
GRYPIE - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionkize wskazań klinicznych i indywidualnych: - przewlekle chorym (astma, cukrzyca, niewydolność układu krążenia, oddychania, nerek) - w stanach obniżonej odporności - w podeszłym wieku ze wskazań epidemiologicznych: - pracownikom służby zdrowia, szkół, handlu, transportu, budownictwa oraz osobom narażonym na kontakty z dużą liczbą ludzi, bądź pracującym na otwartej przestrzeni.Według zaleceń producenta. Szczepionki ważne są tylko jeden rok ze względu na coroczne zmiany składu według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia.
KLESZCZOWEMU ZAPALENIU MÓZGU - dawkowanie i cykl szczepień wg zaleceń producenta szczepionki- przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby: osobom zatrudnionym przy eksploatacji lasu, stacjonującemu wojsku, rolnikom, młodzieży odbywającej praktyki oraz turystom i uczestnikom obozów i koloniiSzczepienie według wskazań producenta.
Zakażeniom wywoływanym przez HAEMOPHILUS INFLUNZAE typu b - domięśniowo lub podskórnie, dawkowanie i cykl szczepień wg zaleceń producenta szczepionki - dzieciom od 2 miesiąca życia nie objętym szczepieniami obowiązkowymi dla zapobiegania zapaleniom opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicy, zapaleniom nagłośni itp.Szczepienie przeciw zakażeniu Hib stosować według wskazań producenta. Można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP w oddzielnych iniekcjach.
BŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie lub domięśniowo, Td, dawkowanie i cykl szczepień wg zaleceń producenta szczepionki- osobom dorosłym powyżej 19 roku życia (szczepionym podstawowo) pojedyncze dawki przypominające co 10 lat, a nieszczepionym w przeszłości - szczepienie podstawowe - osobom w podeszłym wieku, które ze względu na wykonywane zajęcia narażone są na zakażenie
RÓŻYCZCE - podskórnie lub domięśniowo - dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki- młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie), dla zapobiegania różyczce wrodzonej szczególnie, nieszczepionym w 13 roku życia lub jeżeli od szczepienia podstawowego w 13 roku życia minęło więcej niż 10 lat.Nie szczepić w okresie ciąży. Przez trzy miesiące po szczepieniu nie należy zachodzić w ciążę.
Zakażeniom wywoływanym przez STREPTOCOCCUS PNEUMONIAE - domięśniowo lub podskórnie pojedynczą dawką wg wskazań producenta szczepionki- osobom w wieku powyżej 65 lat - dzieciom powyżej 2 roku życia oraz dorosłym z grup podwyższonego ryzyka zakażeń (chorującym na przewlekłe choroby serca i płuc, cukrzycę, chorobę alkoholową, anemię sierpowatokrwinkową, zespół nerczycowy, nabyte i wrodzone niedobory odporności) - osobom po zabiegu usunięcia śledziony - osobom z chorobą HodgkinaNie szczepić w okresie ciąży.
Zakażeniom wywołanym przez NEISSERIA MENINGITIDIS z gr C - dzieciom powyżej 2 miesiąca życia i dorosłym - osobom po splenektomii
ŻÓŁTEJ GORĄCZCE- wyjeżdżającym za granicę, wg wymogów kraju docelowego, zgodnie z zaleceniami międzynarodowych przepisów zdrowotnych. Dotyczy w szczególności krajów Afryki oraz Azji Południowej. Nie szczepić osób uczulonych na białko kurze. Uwaga: również wykonanie szczepienia jest odpłatne.
CHOLERZE- wyjeżdżającym za granicę, wg wymogów kraju docelowego, zależnie od sytuacji epidemicznej lub podróży na tereny endemiczne cholery oraz wykonywania czynności związanych ze zwiększonym ryzykiem zachorowania. Nie szczepić w ciąży. Nie stosuje się powtórnego szczepienia podstawowego. Należy pamiętać o ograniczonym czasie działania szczepionki.
JAPOŃSKIEMU ZAPALENIU MÓZGU- osobom podróżującym w rejony Azji Południowo-Wschodniej i Australii. Szczepienie uzależnione od sytuacji endemicznej rejonu występowania choroby. Zalecane osobom podróżującym do terenów wiejskich i leśnych. Uwaga: wykonanie szczepienia jest odpłatne.
WIETRZNEJ OSPIE - podskórnie dawkowanie wg zaleceń producenta szczepionki- osobom, które nie chorowały na ospę wietrzną - dzieciom i młodzieży z ostrą białaczką limfoblastyczną w okresie remisji
III. INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE
A. SZCZEPIENIA PRZECIW WIRUSOWEMU ZAPALENIU WĄTROBY TYPU B (WZW TYPU B)
1. Szczepienia podstawowe noworodków wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu zbliżonym do 0; 1; 6 miesięcy.
Pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin), jednocześnie ze szczepieniem przeciw gruźlicy. Druga dawka szczepienia pierwotnego musi być podana po 6 tygodniach od poprzedniej, jednocześnie ze szczepieniem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, natomiast trzecia dawka dawka, uzupełniająca szczepienie podstawowe po 6 miesiącach od pierwszej dawki, 2. Szczepienia młodzieży w 14 roku życia (gimnazjaliści). Szczepienie należy wykonać dawką dla dzieci lub dla dorosłych w zależności od wieku dziecka i zaleceń producenta w cyklu 0; 1; 6 miesięcy w czasie nauki w I lub II klasie. Szczepienia należy rozpoczynać u uczniów klasy I, podając przed wakacjami dwie dawki, a trzecią – jesienią (w klasie II).
3. Szczepienia osób z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV, narażonych w sposób szczególny na zakażenie (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych), wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu 0,1,6 miesięcy. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających.
4. Szczepienia u osób poddawanych zabiegom dializ wykonuje się z zastosowaniem dawek szczepionki zalecanych przez producenta dla osób dializowanych.
5. Niedopuszczalne jest odmawianie wykonania zabiegu medycznego związanego z naruszeniem ciągłości tkanek, jeśli pacjent nie szczepił się przeciw WZW typu B.
B. SZCZEPIENIE PRZECIW ODRZE
1. Szczepienie przypominające w 7 roku życia należy wykonać przed przypadającym w tym samym roku życia szczepieniem przeciw gruźlicy ze względu na długie gojenie się zmian po szczepieniu przeciw gruźlicy, najlepiej w czasie pierwszych dwóch miesięcy od podjęcia nauki w szkole.
2. Konieczne jest uzupełnienie dawki przypominającej szczepienia przeciw odrze dzieciom w 8-15 roku życia, które nie otrzymały jej we właściwym terminie, tj. w 7 roku życia.
C. SZCZEPIENIA PRZECIW ODRZE, ŚWINCE I RÓŻYCZCE
1. Szczepienie szczepionką potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 13-14 miesiącu życia, oraz w miejsce przypominającego szczepienia przeciw odrze w 7 roku życia.
2. Dzieciom w 7 roku życia, które są szczepione przeciw odrze, a nie są szczepione potrójną szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce, można zastosować monowalentną szczepionkę przeciw śwince, na zasadzie szczepienia zalecanego, najlepiej jednocześnie ze szczepieniem przeciw odrze.
D. PRÓBY TUBERKULINOWE I SZCZEPIENIA PRZECIW GRUŹLICY
1. Próbę tuberkulinową przed szczepieniem BCG dzieciom zdrowym, nie mającym styczności z chorym na gruźlicę, należy wykonywać jeśli szczepienie zostało przeprowadzone w 12 roku życia lub później.
2. Szczepienia dzieci mających styczność z chorym na gruźlicę należy poprzedzić próbą tuberkulinową Mantoux i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
3. Studenci akademii medycznych i uczniowie policealnych szkół medycznych, rozpoczynający naukę i nie zbadani próbami tuberkulinowymi w ciągu ostatnich 12 miesięcy, powinni wykonać to badanie w pierwszym miesiącu nauki, a osoby tuberkulinoujemne – poddać się szczepieniu.
E. SZCZEPIENIA PRZECIW POLIOMYELITIS
1. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Certyfikacji Eradykacji Poliomyelitis, w celu wyeliminowania zachorowań towarzyszących szczepieniom, wprowadzono dla wszystkich niemowląt szczepionkę zabitą (IPV) jako pierwsze dwie dawki szczepienia. Pierwszą dawkę podaje się podskórnie lub domięśniowo, na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, a II dawkę po 6 tygodniach jednocześnie z trzecią dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecią dawkę szczepionki IPV w ramach szczepienia podstawowego (uzupełniająca) należy podać w 16-18 miesiącu życia jednocześnie ze szczepionką DTP.
2. W 6 roku życia należy podać szczepionkę OPV.
3. Dzieciom, mającym trwałe przeciwwskazania do szczepienia szczepionką żywą (OPV) proponuje się wykonanie szczepienia szczepionką zabitą (IPV) podskórnie, w cyklu jak szczepionką żywą.
F. SZCZEPIENIA PRZECIW BŁONICY, TĘŻCOWI I KRZTUŚCOWI
1. Szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi prowadzone są szczepionką DTP, trzykrotnie w odstępach co 6 tygodni w pierwszym roku życia (szczepienie pierwotne) oraz raz w 2 roku życia (szczepienie uzupełniające).
Pierwsza dawka szczepionki podawana jest w 2 miesiącu życia, po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW B, jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw WZW B.
Druga dawka – na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką zabitą przeciw poliomyelitis (IPV).
Trzecia dawka – w 5 miesiącu życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw poliomyelitis (IPV).
Dawka czwarta – w 16-18 miesiącu życia, jednocześnie ze szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV).
2. Dzieciom, mającym trwałe przeciwwskazania do szczepienia szczepionką komórkową przeciw krztuścowi, zaleca się wykonanie szczepień szczepionką DT – dwukrotnie w pierwszym roku życia i jeden raz w drugim roku lub szczepionką DTaP, według schematu DTP z bezkomórkowym komponentem krztuścowym, jeżeli nie ma przeciwwskazań do szczepienia komponentem acelularnym.
G. ORGANIZACJA SZCZEPIEŃ
1. Obowiązkowe szczepienia ochronne przeprowadzają wyłącznie świadczeniodawcy, w ramach umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowiam na świadczenie podstawowej opieki zdrowotnej lub innego zakresu świadczeń (np. z zakresu medycyny szkolnej) o ile tak przewiduje zawarta umowa.
2. Przeprowadzanie szczepień dzieci w wieku szkolnym jesienią, tj. u rozpoczynających naukę, jest uzasadnione następującymi względami:
– chroni dzieci w nowym środowisku przed zakażeniami kontaktowymi,
– dopiero na jesieni większość dzieci urodzonych w danym roku osiąga wiek wskazany w programie szczepień ochronnych,
– zwykle wyprzedza sezonową zwyżkę zachorowań (styczeń-maj następnego roku kalendarzowego),
Jeżeli duża koncentracja szczepień utrudnia ich wykonanie albo przemawiają za tym ważne względy organizacyjne, część szczepień (zwłaszcza u dzieci kończących szkoły podstawowe lub ponadpodstawowe) można przeprowadzić w I połowie roku kalendarzowego. Wówczas należy szczepić wcześniej (przed wakacjami) dzieci, które ukończyły określony wiek w danym roku kalendarzowym, tzn. dopuszcza się wcześniejsze o około pół roku wykonywanie szczepień u dzieci w wieku szkolnym, aby nie przekładać ich na kolejny rok kalendarzowy.
3. Określony w części IA PSO wiek dziecka należy rozumieć jak w przykładzie: dziecko, które ukończyło 3 lata, jest w czwartym roku życia.
Szczepienia określone w części I są szczepieniami zleconymi przez ministra zdrowia do wykonania Narodowemu Funduszowi Zdrowia na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r., o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz.U. nr 45, poz 391).
H. SZCZEPIENIA PRACOWNICZE
Z wyjątkiem szczepień przeciw WZW typu B dla pracowników wykonujących zawód medyczny, które to szczepienia są finansowane z budżetu ministra zdrowia, szczepienia ochronne wykonywane u pracowników zatrudnionych lub podejmujących pracę na stanowiskach, których wykaz podany jest w rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 3 stycznia 2003 roku w sprawie wykazu stanowisk pracy oraz szczepień ochronnych wskazanych do wykonania pracownikom podejmującym pracę lub zatrudnionym na tych stanowiskach (Dz.U. nr 5 poz. 60) są szczepieniami finansowanymi w całości przez pracodawców.
I. SZCZEPIENIA PRZECIW WŚCIEKLIŹNIE (POEKSPOZYCYJNE)
Wytyczne dotyczące swoistego zapobiegania wściekliźnie u osób mających kontakt ze zwierzęciem chorym lub podejrzanym o zachorowanie na wściekliznę. Zasady immunoprofilaktyki czynno-biernej:
Swoiste zapobieganie czynne:
Rozpoczęcie szczepienia wg skróconego (tj. poekspozycyjnego) schematu szczepień zgodnie z zaleceniami producenta szczepionki – schemat podawania kolejnych dawek – w 0; 3; 7; 14; 30 dobie.
Swoiste zapobieganie czynno-bierne:
jak wyżej + jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki (do 24 godz. od jej podania) podaje się swoistą immunoglobulinę ludzką – 20 jm/kg mc. Immunoglobulinę można podać do 7 dnia od podania pierwszej dawki szczepionki lub surowicę końską przeciw wściekliźnie – 40 j.m./kg mc zgodnie z zaleceniami producenta.
Uwaga:
Rozpoczęcie postępowania poekspozycyjnego można odłożyć do czasu potwierdzenia wścieklizny u zwierzęcia, o ile zwierzę, które naraziło człowieka, nie wykazywało objawów choroby podczas ekspozycji i jest możliwa jego dziesięciodniowa obserwacja weterynaryjna – dotyczy wyłącznie psa i kota.
Jeżeli została narażona osoba uprzednio szczepiona przeciwko wściekliźnie, podaje się tylko dwie dawki przypominające szczepionki wg schematu szczepienia w 0, 3 dobie. Nie należy wówczas podawać swoistej immunoglobuliny (lub surowicy).
J. SZCZEPIENIA PRZECIW TĘŻCOWI U OSÓB ZRANIONYCH
Wytyczne dotyczące swoistego zapobiegania tężcowi u zranionych osób zamieszczono w tabeli poniżej.
Reklama
Medycyna Rodzinna 4/2004
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna

Zamów prenumeratę

Serdecznie zapraszamy do
prenumeraty naszego czasopisma.

Biuletyn Telegram*

W celu uzyskania najnowszych informacji ze świata medycyny oraz krajowych i zagranicznych konferencji warto zalogować się w naszym
Biuletynie Telegram – bezpłatnym newsletterze.*
*Biuletyn Telegram to bezpłatny newsletter, adresowany do lekarzy, farmaceutów i innych pracowników służby zdrowia oraz studentów uniwersytetów medycznych.
- reklama -

Strona główna | Reklama | Kontakt
Wszelkie prawa zastrzeżone © 1990-2017 Wydawnictwo Medyczne Borgis Sp. z o.o.
Chcesz być na bieżąco? Polub nas na Facebooku: strona Wydawnictwa na Facebooku
polityka cookies