Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2015, s. 274-275
Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
Indygo w leczeniu łuszczycy paznokci
Lin Y-K., See L-C., Huang Y-H. i wsp.: Efficacy and safety of indigo naturalis extract in oil (Lindioil) in treating nail psoriasis: A randomized, observer-blind, vehicle-controlled trial. Phytomed. 2014, 21, 1015-1020.
Łuszczyca paznokci jest bardzo trudną do leczenia chorobą dermatologiczną. Pojawienie się oszpecających paznokci ma wyraźnie negatywny wpływ na jakość życia pacjentów. Leczenie tej choroby jak dotychczas nie zostało ujęte w ściśle określony tryb postępowania terapeutycznego. W medycynie chińskiej do tego celu stosowane jest indygo naturalne. Celem podjętych badań była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego leku w łuszczycy paznokci.
Indygo naturalne w postaci ekstraktu z liści rośliny Bapthicacanthus cusia (Nees) Bremek rosnącej na Tajwanie zawierało 3,15% indyga niebieskiego i 0,15% indirubiny. Preparat do leczenia łuszczycy paznokci uzyskiwano przez zmieszanie wspomnianego powyżej ekstraktu z oliwą z oliwek w stosunku 1:10, ogrzewanie całości w temp. 120°C przez 1 godz. i przesączenie przez sączek membranowy. Otrzymany preparat (Lindioil) zawierał 200 μg/g indirubiny.
W badaniach klinicznych uczestniczyło 31 osób w wieku 21-66 lat chorujących na łuszczycę paznokci obu rąk od 1 roku do 22 lat. Badanie polegało na leczeniu wszystkich paznokci jednej ręki, które smarowano preparatem Lindioil dwa razy dziennie (grupa badana) oraz smarowaniu wszystkich paznokci drugiej ręki oliwą z oliwek (grupa kontrolna). Leczenie prowadzono przez 12 tygodni. Przed doświadczeniem i po jego zakończeniu u pacjentów oceniano 4 objawy chorobowe łożyska paznokciowego oraz 4 objawy chorobowe macierzy paznokciowej w postaci tzw. indeksu objawów chorobowych łuszczycy paznokci (NAPSI).
Przeprowadzone badania wykazały, że preparat Lindioil, zawierający indygo naturalne, w ciągu 12 tygodni leczenia zmniejszył indeks NAPSI u pacjentów chorych na łuszczycę paznokci o 49,8%. Natomiast w grupie kontrolnej zmiany chorobowe ustąpiły tylko w 22,9%. W trakcie stosowania preparatu Lindioil nie odnotowano żadnych działań ubocznych. Na tej podstawie autorzy dowodzą, że preparat ten może być z powodzeniem wykorzystany do leczenia łuszczycy paznokci, jako nowy, skuteczny i bezpieczny środek terapeutyczny.
Przeciwnowotworowe działanie ekstraktu z konopi siewnych
Romano B., Borrelli F., Pagano E. i wsp. Inhibition of colon carcinogenesis by standardized Cannabis sativa extract with high content of cannabidiol. Phytomed. 2014, 21, 631-639.
Nowotwory okrężnicy należą do jednych z najczęściej spotykanych chorób nowotworowych na świecie. Przebiegają one ze stosunkowo wysoką śmiertelnością, a leki stosowane do ich zwalczania są wysoce toksyczne i często nie zapobiegają przerzutom choroby do innych organów i tkanek.
Ekstrakty z konopi siewnych (Cannabis sativa L.) stosowane są w lecznictwie wielu krajów u chorych na nowotwory w charakterze środków przeciwbólowych, zapobiegających nudnościom i wymiotom oraz środków przeciwskurczowych u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Odznaczają się one także działaniem cytostatycznym. Celem podjętych przez autorów badań była ocena działania standaryzowanego ekstraktu z konopi siewnych na komórki powodujące nowotwory okrężnicy (in vitro) oraz na nowotwory tego jelita wywoływane za pomocą azoksymetanu (in vivo).
Do sporządzenia ekstraktu użyto wysuszone kwiaty i liście Cannabis sativa. Ekstrakcję za pomocą CO2 prowadzono w temperaturze pokojowej. W ekstrakcie (CBD) stwierdzono obecność następujących fitokannabinoidów: kannabidiol (CBD) (65,9%), Δ9-tetrahydrokannabinol (THC) (2,4%), kannabigerol (1,0%), kannabidivarin (0,9%), kwas kannabidiolowy (0,3%) oraz kannabinol (0,1%).
W badaniach in vitro wykorzystano ludzkie komórki nabłonkowe gruczolaka okrężnicy linii DLD-1 oraz HCT116. Jako kontroli użyto zdrowe ludzkie komórki okrężnicy linii HCEC. Badania in vivo prowadzono na myszach. Nowotwory okrężnicy u zwierząt wywoływano za pomocą azoksymetanu, który podawano dootrzewnowo w dawce 10 mg/kg m.c. raz w tygodniu, przez kolejne 4 tygodnie.
Przeprowadzone badania wykazały, że ekstrakt CBD wprowadzony w dawce 5 μmol do hodowli komórek linii DLD-1 i HCT116 hamował ich proliferację (namnażanie) w ciągu 24 godzin odpowiednio w 24 i 16%. Ekstrakt CBD hamował także powstawanie nowotworów w okrężnicy myszy pod wpływem azoksymetanu. Podawany trzykrotnie w tygodniu w czasie trwania eksperymentu, podskórnie w dawce 5 mg/kg m.c., zmniejszył liczbę ognisk nowotworowych w postaci nadżerek o 86%, polipów o 79% i guzów nowotworowych o 40%.
Autorzy twierdzą, że badania wskazujące na to, że ekstrakt z konopi siewnych hamuje namnażanie komórek nowotworowych okrężnicy oraz zmniejsza ich karcynogenezę w organizmie zwierzęcym, przeprowadzone zostały po raz pierwszy. Stanowią one podstawę do wykorzystania omawianego ekstraktu w warunkach klinicznych.
Antybiotyczne właściwości kwasu protocetrarowego
Nishanth K.S., Sreerag R.S., Deepa I. i wsp.: Protocetraric acid: an excellent broad spectrum compound from the lichen Usnea albopunctata against medically important microbes. Nat. Prod. Res. 2015, 29(6), 574-577.
Ciągły wzrost oporności drobnoustrojów chorobotwórczych na antybiotyki sprawia, że możliwości leczenia wywoływanych przez te drobnoustroje zakażeń są coraz mniejsze. Przykładem mogą być metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus, wielooporne szczepy Pseudomonas aeruginosa oraz wankomycynooporne szczepy Enterococcus feacalis i Mycobacterium tuberculosis. Stąd poszukiwanie nowych, skutecznych substancji antybiotycznych. W kręgu zainteresowań badaczy znalazły się m.in. substancje bioaktywne wytwarzane przez porosty. Jedną z takich substancji, silnie działających na drobnoustroje chorobotwórcze, w tym oporne na antybiotyki, okazał się kwas protocetrarowy. Związek ten występuje w poroście Usnea albopunctata rosnącym w Indiach.
Kwas protocetrarowy izolowano z surowca wysuszonego w temperaturze pokojowej za pomocą octanu etylu i oczyszczano przy użyciu kolumny chromatograficznej wypełnionej krzemionką. Aktywność antybiotyczną czystego związku określano metodą seryjnych rozcieńczeń wobec 12 bakterii i 6 grzybów.
Badania wykazały, że kwas protocetrarowy działał bakteriostatycznie (MIC) i bakteriobójczo (MBC) na bakterie Gram-dodatnie odpowiednio w granicach stężeń 2-64 oraz 4-128 μg/ml, natomiast na bakterie Gram-ujemne odpowiednio w granicach stężeń 0,5-16 oraz 0,5-32 μg/ml. Zwraca uwagę fakt, że badany związek działa na bakterie Gram-dodatnie słabiej niż na bakterie Gram-ujemne, podczas gdy większość substancji pochodzenia naturalnego wykazuje wyższą aktywność antybiotyczną wobec bakterii Gram-dodatnich w porównaniu do bakterii Gram-ujemnych. Szczególnie wartościowe jest silne działanie kwasu protocetrarowego na Salmonella typhi (pałeczki duru brzusznego) (MIC = MBC = 0,5 μg/ml) oraz na pałeczki Klebsiella pneumoniae (pałeczki zapalenia płuc) (MIC = MBC = 1 μg/ml).
Kwas protocetrarowy wykazuje również wysoką aktywność antybiotyczną wobec grzybów. Na grzyby pleśniowe i drożdżoidalne działa on grzybostatycznie (MIC) w granicach stężeń 64-250 μg/ml, natomiast na dermatofity (Trichophyton rubrum) działa w stężeniu 1 μg/ml.
Wyniki przeprowadzonych badań sugerują, że kwas protocetrarowy, dzięki wysokiej aktywności przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej, może znaleźć zastosowanie praktyczne do zwalczania drobnoustrojów chorobotwórczych dla człowieka, w tym opornych na antybiotyki.
Wybór i opracowanie
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Postępy Fitoterapii 4/2015
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii