Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 5/2004, s. 198-200
Grzegorz Wallner, Witold Zgodziński
Patofizjologia choroby refluksowej przełyku
Pathophysiology of gastroesophageal reflux disease
z II Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej Akademii Medycznej im. Prof. Feliksa Skubiszewskiego w Lublinie
Kierownik Katedry: prof. dr hab. Grzegorz Wallner
Summary
The most common reason for pathologic gastric-gullet problems is a failure of inferior sphincter of the oesophagus. Impairment of activities of an inferior sphincter of the oesophagus may take place spontaneously or with functional disturbances of gullet body.
Krótkie epizody fizjologicznego zarzucania żołądkowo-przełykowego, najczęściej związane z przejściowym rozkurczem dolnego zwieracza przełyku (DZP), rzadko występują podczas snu, natomiast stosunkowo często w czasie dnia, zwłaszcza po spożyciu posiłków. Całkowity czas ekspozycji błony śluzowej przełyku na zarzucaną kwaśną treść o wartości pH<4, nie przekracza 2% czasu w ciągu dnia i 0,3% czasu w ciągu nocy. Po każdym takim epizodzie, u zdrowej osoby, występuje szybka reakcja oczyszczania przełyku z kwaśnej treści, niezależnie od pozycji ciała (1). Jeżeli natomiast zarzucaniu, potwierdzonemu obiektywnymi metodami diagnostycznymi, towarzyszą subiektywne dolegliwości lub związane z nim powikłania, to mówimy o patologicznym zarzucaniu żołądkowo-przełykowym lub chorobie refluksowej przełyku (ChRP). Porównując wyniki badań pH w przełyku u osób zdrowych i chorych stwierdzono, że całkowity czas ekspozycji przełyku na kwaśną treść żołądkową z pH<4 przekraczający 4,5% czasu 24-godzinnego badania jest warunkiem rozpoznania patologicznego zarzucania żołądkowo-przełykowego. Przy patologicznym refluksie i potwierdzeniu zmian zapalnych w przełyku badaniem endoskopowym i/lub histopatologicznym rozpoznajemy zapalenie refluksowe przełyku ( reflux oesophagitis). Występowanie objawów związanych z chorobą refluksową przy braku zmian morfologicznych w przełyku jest określane jako zaburzenie refluksowe (NERD) – negative endoscopic reflux disease. Częstość występowania choroby refluksowej przełyku jest trudna do oceny, niemniej uważa się, że wynosi ona od 0,35-2% całej populacji (2, 3). Szacuje się, że ok. 20% dorosłych osób przynajmniej raz w tygodniu podaje typowe objawy ChRP (zgaga, kwaśne odbijanie). Kliniczne spektrum tej choroby zawiera się od postaci z typowymi objawami subiektywnymi ale bez zmian morfologicznych w endoskopii, przez refluksowe zapalenie przełyku, przełyk Barrett´a aż do gruczolakoraka przełyku (4).
Uważa się, że ChRP ma etiologię wieloczynnikową. Patologiczne zarzucanie żołądkowo-przełykowe może być pierwotną chorobą związaną z samoistną niewydolnością mechanizmu antyrefluksowego lub wtórną, towarzyszącą innym chorobom. W zwiotczeniu przełyku, pierwotnej niewydolności mechanizmu antyrefluksowego, stwierdza się szeroki, ziejący wpust i upośledzenie czynności dolnego zwieracza przełyku. Ciśnienie na poziomie zwieracza nie stanowi bariery zabezpieczającej przed cofaniem drażniącej treści żołądkowej do przełyku. Do anatomicznych wad, zaburzeń czynnościowych i stanów chorobowych, w przebiegu których dochodzi do wtórnej niedomogi mechanizmu antyrefluksowego należą:
1. przepuklina wślizgowa rozworu przełykowego, przepuklina mieszana wślizgowo-okołoprzełykowa,
2. stan po operacjach okolicy wpustu (górna resekcja żołądka, kardiomiotomia, wagotomia, intubacja przełyku protezą rozszerzającą),
3. upośledzenie pasażu żołądkowego (zwężenie odźwiernika, dwunastnicy, zespoleń żołądkowo-dwunastniczych lub żołądkowo-jelitowych),
4. zaburzenia metaboliczne (angio- i neuropatia cukrzycowa, kwasica, marskość wątroby),
5. choroby układowe (sklerodermia, toczeń rumieniowaty, choroba Reynauda),
6. niepowściągliwe wymioty ciężarnych,
7. niedokrwistość złośliwa,
8. zmiany starcze przełyku.
Na wydolność mechanizmu antyrefluksowego może wpływać wiele czynników zewnątrz- i wewnątrzpochodnych: leki, używki, dieta, hormony i hormonalne środki antykoncepcyjne, stres, otyłość, ciąża, zaparcia, wodobrzusze, pozycja ciała (5). U podstaw ChRP leży nieprawidłowa, nadmiernie częsta lub przedłużona ekspozycja błony śluzowej przełyku na zarzucaną treść żołądkową. Wyróżniamy takie mechanizmy patofizjologiczne prowadzące do rozwoju pełnoobjawowej choroby jak:
1. nadmierna ekspozycja błony śluzowej przełyku na sok żołądkowy, czyli niewydolność mechanizmu antyrefluksowego,
2. nadmierna wrażliwość i podatność błony śluzowej przełyku na sok żołądkowy,
3. rozwój objawów w wyniku nadmiernej ekspozycji błony śluzowej przełyku na sok żołądkowy,
4. rozwój powikłań związanych z nadmierną ekspozycją błony śluzowej przełyku na sok żołądkowy.
NADMIERNA EKSPOZYCJA BŁONY ŚLUZOWEJ PRZEŁYKU NA ZARZUCANĄ TREŚĆ ŻOŁĄDKOWĄ

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Medycyna Rodzinna 5/2004
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna