Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2003, s. 12-13
Mirosława Błażejowska i Agnieszka Siejca
Wywiad z dr hab. n. med. Dorotą Górecką z Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie
Interview with Dorota Górecka M.D. Associate Professor, Institute of Tuberculosis and Lung Diseases<
MR: Wiele chorób wiąże się ze szkodliwym działaniem dymu papierosowego, w tym przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Czy mogłaby Pani powiedzieć parę słów na temat tej choroby?
D.G.: Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest nową nazwą dla grupy chorób, znanych od lat pod nazwami: przewlekłe zapalenie oskrzeli (lub przewlekły bronchit), jak również rozedma płuc. Zostały one ujęte w jednym pojęciu – przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, ponieważ najczęściej są wywoływane przez podobne czynniki etiologiczne (głównie przez wdychanie dymu tytoniowego), jak również charakteryzują się podobnymi zaburzeniami czynności płuc. Objawem tej choroby jest obturacja oskrzeli, czyli utrudnienie przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Obturacja jest wywołana zwężeniem oskrzeli na skutek zmian zapalnych w samym drzewie oskrzelowym oraz zapadaniem się oskrzeli w czasie wydechu, wywołanym rozedmą płuc. Do rozedmy dochodzi na skutek przewlekłego zapalenia miąższu płucnego, które powoduje zaburzenie równowagi pomiędzy enzymami proteolitycznymi uwalnianymi przez komórki zapalne, a antyproteazami, które są czynnikami ochronnymi, co doprowadza do uszkodzenia włókien sprężystych płuc i utraty przyczepów pęcherzyków płucnych do małych oskrzeli. Takie zmiany anatomiczne są przyczyną zapadania się oskrzelików i utrudnienia przepływu powietrza, czyli obturacji.
M.R.: Podstawową metodą wykrywania POChP jest spirometria. Czy nasze szpitale, przychodnie, gabinety lekarza rodzinnego są wyposażone w odpowiedni sprzęt?
D.G.: Nie można rozpoznać obturacji oskrzeli bez wykonania badania spirometrycznego. Jest ono również podstawą do określenia stopnia zaawansowania choroby. Wykryte zaburzenia spirometryczne mogą nam służyć do określenia zagrożenia chorego powikłaniami, nawet śmiercią.
Badanie jest niezbędne do wykrycia choroby, która jest chorobą częstą, bo dotyczy od 5 do 10% populacji. Oblicza się, że w Polsce na POChP może chorować nawet 2 miliony osób. Niestety, większość gabinetów lekarskich nie dysponuje spirometrem, chociaż jest on stosunkowo prosty i niezbyt drogi. Bardzo istotne jest prawidłowe wykonanie badania spirometrycznego. Nieprawidłowe wykonanie badania naraża chorego na nierozpoznanie choroby, albo rozpoznanie choroby, której może nie być. Wobec tego konieczne jest odbycie odpowiedniego przeszkolenia w zakładach patofizjologii oddychania, czy to przy akademiach medycznych, czy w instytutach, czy w większych wojewódzkich poradniach gruźlicy i chorób płuc.
M.R.: Czy takie szkolenia przeprowadzane są również u Państwa w Instytucie?
D.G.: Oczywiście, jesteśmy otwarci na szkolenia również tutaj – w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie.
M.R.: Co należy robić, żeby uniknąć POChP? Jakie powinno być postępowanie w przypadku, kiedy się ją wykryje?
D.G.: Na pewno pierwszą i zasadniczą sprawą, żeby nie dopuścić do rozwoju choroby, jak również, żeby nie dopuścić do postępu zwężenia oskrzeli, które wykryto w czasie badania spirometrycznego, jest zaprzestanie palenia To jedyna metoda zahamowania postępu choroby, ponieważ żadna ze stosowanych grup leków nie ma wpływu na historię naturalną POChP, a ich stosowanie ma charakter objawowy.
M.R. Co zrobić, jeśli pacjentowi brakuje silnej woli do rzucenia palenia? Na polskim rynku są preparaty wspomagające walkę z tym nałogiem. Jedne z nich zawierają nikotynę, inne nie. Kiedy i jakie należy stosować?
D.G.: W odzwyczajaniu od palenia zasadniczą rolę odgrywa motywacja pacjenta. Bez niej wszelkie nasze działania, przepisywanie leków, nie będą wystarczająco skuteczne. Dążeniem lekarzy powinno być wzmaganie motywacji pacjentów do zaprzestania palenia. Sam fakt rozpoznania obturacji oskrzeli jest bardzo silnym czynnikiem motywującym, przynajmniej do podjęcia próby zaprzestania palenia.
Zanim pacjent osiągnie sukces i zanim przestanie palić tych prób musi być zazwyczaj kilka (na ogół od 5 do 7). Zarówno palacz, jak i lekarz, który przepisuje leczenie, muszą wiedzieć, że powrót do nałogu nie jest klęską czy brakiem silnej woli. Jest pewnym procesem nauki nowych zachowań. Należy więc podejść do tego spokojnie i podjąć kolejną próbę. Czasami wyznaczenie daty porzucenia nałogu pomaga w podjęciu takiej próby. Umawiamy się, że pacjent rzuca palenie od jakiejś ważnej dla niego daty: imienin, urodzin, czy momentu, którego oczekuje.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Medycyna Rodzinna 1/2003
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna