Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 2/2003, s. 89-93
Iwona Sudoł-Szopińska1, Małgorzata Kołodziejczak2, Wiesław Jakubowski1, Robert Stefański3
Przydatność przezodbytniczej ultrasonografii trójwymiarowej w diagnostyce chorób proktologicznych*
Usefulness of 3D transrectal ultrasonography in diagnostics of proctologic diseases
1z Zakładu Diagnostyki Obrazowej, II Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Wiesław Jakubowski
2z Pododdziału Proktologii Szpitala Śródmiejskiego w Warszawie
Kierownik Pododdziału: dr n. med. Maciej Grochowicz
3z Oddziału Gastroenterologii Szpitala Sióstr Elżbietanek w Warszawie
Ordynator Oddziału: dr n. med. Ireneusz Gierbliński
Summary
In this paper we compared 3D and 2D endosonography in order to assess their usefulness in the diagnostic of anal diseases. We found high accuracy of 3D endosonography in classification of transsphincteric and intersphincteric fistulas, complex abscesses and in differentiation between T2 and T3 rectal tumors.
Wstęp
Ultrasonografia przezodbytnicza, czyli endosonografia, jest jednym z podstawowych badań dodatkowych w diagnostyce chorób proktologicznych. Od kilkunastu lat podstawowym wskazaniem do badania jest ocena stopnia zaawansowania lokoregionalnego raka odbytnicy oraz rozpoznawanie miejscowej wznowy po leczeniu operacyjnym raka. Od kilku lat, dzięki rozwojowi aparatury do badań endosonograficznych, badanie to ma szerokie zastosowanie w diagnostyce nienowotworowych chorób kanału odbytu: ropni, przetok i urazów zwieraczy odbytu. Dotychczasowym standardem badań przezodbytniczych USG było stosowanie głowic wirujących pozwalających na uzyskiwanie dwuwymiarowych (2D), poprzecznych przekrojów badanych tkanek. Rozpoznania poszczególnych chorób dokonywano oceniając ich położenie względem poszczególnych warstw ściany kanału odbytu lub odbytnicy. Ostateczny obraz danej patologii powstawał w wyobraźni badającego, który na podstawie poszczególnych dwuwymiarowych warstw określał np. przebieg przetoki, położenie ropnia odbytu w stosunku do poszczególnych struktur anatomicznych kanału odbytu. Kilka lat temu do diagnostyki chorób proktologicznych wprowadzono nową technikę obrazowania – ultrasonografię trójwymiarową (3D). Zakładano, że podobnie jak w przypadku rezonansu magnetycznego możliwość wielopłaszczyznowego obrazowania pozwoli na dokładniejszą diagnostykę chorób proktologicznych. Pogląd taki miał duże uzasadnienie w obrazowaniu zwłaszcza kanału odbytu, który ma złożoną budowę anatomiczną. Przypuszczano także że w przypadku guzów odbytnicy metoda ta pozwoli z większą precyzją różnicować poszczególne stopnie zaawansowania raka zwłaszcza w tych przypadkach, w których w badaniu techniką standardową 2D istnieją pomyłki diagnostyczne (T2 z T3 oraz T3 z T4) oraz umożliwi rozpoznanie większej ilości powiększonych węzłów chłonnych okołoodbytniczych.
Dysponując aparatem ultrasonograficznym z głowicą do badań endosonograficznych i opcjami obrazowania 2D oraz 3D wykonano badania u osób kierowanych z klinicznym rozpoznaniem ropni i przetok odbytu oraz guzów odbytnicy.
Celem pracy była ocena wartości diagnostycznej przezodbytniczej ultrasonografii trójwymiarowej i jej porównanie z endosonografią dwuwymiarową w określaniu typu ropnia i przetoki odbytu oraz stopnia zaawansowania miejscowego raka odbytnicy.
Materiał i metoda
Badania endosonograficzne 2D i 3D wykonano u 78 osób z klinicznym rozpoznaniem przetok (30 osób), ropni (30 osób) i guzów odbynicy (18 osób). Wiek pacjentów wynosił od 17 do 84 lat (średnio 46,7 lat). W badanej grupie było 46 mężczyzn i 32 kobiety. Wszystkie przetoki i ropnie były weryfikowane operacyjnie, natomiast raki odbytnicy w badaniu histopatologicznym.
Badania endosonograficzne wykonano aparatem firmy Kretztechnik, model Voluson 530 DMT, wyposażonym w głowicę mechaniczną S-VRW 7-10 MHz. Do badania kanału odbytu głowicę zabezpieczano prezerwatywą. Wcelu diagnostyki bańki odbytnicy na głowicę nakładano tzw. balon wodny i prezerwatywę wypełnioną żelem. Po wprowadzeniu głowicy na głębokość kilku centymetrów powyżej zwieraczy odbytu, wypełniano balon ok. 60 ml odgazowanej wody. Na wstępie wykonywano standardowe badanie 2D. Następnie po uwidocznieniu określonej zmiany ogniskowej dokonywano trójwymiarowej rekonstrukcji obrazu 2D: wybierano obszar zainteresowania i rozpoczynano skanowanie objętości. Dane 3D zokreślonego obszaru zainteresowania przedstawiane były na dwa sposoby: w trzech prostopadłych płaszczyznach oraz za pomocą metody objętościowej (ryc. 1, 2). W pierwszym z nich, informacja o określonym obszarze wyświetlana była w trzech prostopadłych do siebie płaszczyznach: strzałkowej, poprzecznej oraz czołowej w stosunku do powierzchni głowicy. W metodzie objętościowej, dane 3D przedstawiane były w postaci trójwymiarowego obrazu danego obszaru. Ten rodzaj rekonstrukcji, na którym nieprawidłowa zmiana była widoczna w określonym obszarze zainteresowania, ułatwiał zrozumienie przestrzennych relacji między np. guzem, przetoką odbytu lub ropniem aotaczającymi je strukturami. Tym samym stwarzał potencjalne możliwości dokładniejszego, aniżeli w badaniu 2D, różnicowania stopni zaawansowania raka (T1-T4) oraz określania typów przetok i ropni odbytu uwidaczniając ich położenie w stosunku do zwieracza zewnętrznego odbytu czy poszczególnych przestrzeni odbytowych. Przesunięcie kursora za pomocą myszki kulkowej na określoną strukturę znajdującą się w obrębie zeskanowanej bryły, pozwalało na jej równoczesne obrazowanie w trzech prostopadłych płaszczyznach. Wobszarze o złożonej anatomii jakim jest zwłaszcza kanał odbytu ten sposób obrazowania ułatwiał wsposób istotny ocenę położenia np. ropnia i przetoki do zwieraczy odbytu (które jest podstawą ich klasyfikacji), awprzypadku odbytnicy – guza do poszczególnych warstw ściany odbytnicy, do naczyń, narządów rodnych, pęcherza moczowego i pęcherzyków nasiennych.
Ryc. 1. Guz odbytnicy T3N0: trzy płaszczyzny przekroju i tzw. niche mode, pozwalająca na ocenę struktury wewnętrznej guza.
Ryc. 2. Vocal(r) – virtual argan computer added analysis (Kretz technik)- metoda dokładnego pomiaru objętości bryły (guza), za pomocą obrysowania jej kształtu w wielu płaszczyznach, pozwalająca również na wgląd w masę guza.
U każdego pacjenta wykonywano wyjściowo badanie w opcji 2D, na podstawie którego określano typ ropnia i przetoki, a w przypadku raków stopień zaawansowania wraz z określeniem liczby i wielkości uwidocznionych węzłów chłonnych w tkankach okołoodbytniczych stosując klasyfikację patologiczną TN. Następnie podobnej oceny dokonywano w badaniu 3D. Ostateczny wynik uwzględniał analizę obu badań. Na podstawie danych zebranych w bazie danych dokonano retrospektywnej analizy porównawczej badań 2D i 3D.
Wyniki
Uzyskane wyniki badań endosonograficznych 2D i 3D zostały przedstawione w tabelach 1, 2, 3.
Tabela 1. Porównanie endosonografii 2D i 3D w określaniu typu przetok odbytu.
Typ przetokiIlość rozpoznanych przetok odbytu
Badanie 2DBadanie 3DOperacja
Przezzwieraczowa161312
Międzyzwieraczowa81010
Nadzwieraczowa234
Pozazwieraczowa111
Odbytniczo-pochwowa333
Tabela 2. Porównanie endosonografii 2D i 3D w określaniu typu ropni odbytu.
Typ ropniaIlość rozpoznanych ropni odbytu
2D3DOperacja
Przyodbytowy666
Kulszowo-odbytniczy544
Międzyzwieraczowy999
Złożony101111
Tabela 3. Porównanie endosonografii 2D i 3D w ocenie stopnia zaawansowania raka odbytnicy.
Stopień zaawansowaniaIlość rozpoznanych poszczególnych stopni zaawansowania raka
2D3Doperacja
T1222
T2456
T3987
T4333
W obu badaniach 2D i 3D prawidłowo rozpoznano 2 typy przetok: odbytniczo-pochwowe i pozazwieraczową (100% skuteczność).
W badaniu 2D w 4 przypadkach (13,3%) nieprawidłowo określono typ 4 przetok przezzwieraczowych; w czasie zabiegu rozpoznano dwie przetoki międzyzwieraczowe i dwie nadzwieraczowe.
W badaniu 3D tylko w jednym przypadku uzyskano nieprawidłowe rozpoznanie (3,33%) wysokiej przetoki przezzwieraczowej. Operacyjnie stwierdzono przetokę nadzwieraczową.
Całkowitą zgodność endosonografii 2D z operacją uzyskano u 25 spośród 30 badanych (skuteczność 83,33%). Całkowitą zgodność między badaniem 3D a operacją uzyskano u 29 spośród 30 badanych (skuteczność 97%).
W badaniu 3D prawidłowo rozpoznano wszystkie rodzaje ropni (skuteczność 100%).
Zgodność badania 2D uzyskano w 29 przypadkach (97%). Nie uwidoczniono naddźwigaczowego odgałęzienia ropnia kulszowo-odbytniczego.
Obie metody 2D i 3D wykazały 100% skuteczność wrozpoznawaniu raków w stopniu zaawansowania T1 iT4. Pomyłki diagnostyczne dotyczyły różnicowania stopnia T2 z T3. W badaniu 2D 2 spośród 9 raków rozpoznanych jako T3 (22,2%), a w badaniu 3D 1 z 8 raków T3 (12,5%) były w badaniu histopatologicznym mniej zaawansowane (T2). Skuteczność endosonografii 2D wróżnicowaniu stopni T2 i T3 wyniosła 66,6%, a badania 3D 83,3%.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Favetta U. et al.: Reliability of 3D-ultrasound for fecal incontinence and anal sepsis:preliminary report. Ultrasound in Med&Biol. WFUMB Abstracts 2002, 26:2. 2. Hunerbein M. et al.: Evaluation and biopsy of recurrent rectal cancer using three-dimensional endosonography. Dis. Colon. Rectum. 1996, 39:1373-780. 3. Hunerbein M. et al.: 3-D ultrasound for the evaluation of malignant diseases. A reprint from surgical technology international V. Surgical Overview, Universal Medical Press, Inc. 1996, 43-47. 4. Hunerbein M. et al.: Prospective comparison of endorectal ultrasound, three-dimensional endorectal ultrasound, and endorectal MRI in the preoperative evaluation of rectal tumors. Preliminary results. Surgical endoscopy 2000, 14:1005-9. 5. Nelson T.R.: Three-dimensional imaging.Ultrasound in Med.&Biol 2000, 26:35-38. 6. Odegaard S.: 3D endosonography in gastroenterology. Ultrasound in Med& Biol. WFUMB Abstracts 2002, 26:2.
Medycyna Rodzinna 2/2003
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna