Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2000, s. 5-7
Leszek Jezierski, Wojciech Mikuła, Honorata Sokolnicka
Leczenie złamań nasady dalszej kości promieniowej
z Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Centrum Rehabilitacji w Konstancinie
Dyrektor: dr n. med. Janusz Garlicki
Do jednych z najczęstszych urazów spotykanych w traumatologii należą złamania dalszej nasady kości promieniowej (1, 2, 3, 4). Urazom tym ulegają głównie ludzie starsi po 60 roku życia, w przeważającej części kobiety, u których znacznie bardziej nasilony jest proces osteoporozy. Do złamań tych dochodzi głównie w wyniku upadku na wyprostowaną kończynę górną: siła upadku przenosi się wówczas na obwodowy odcinek dalszej nasady przedramienia, w następstwie czego dochodzi do złamania kości. Badania eksperymentalne dowodzą, że 80% tej siły jest przenoszone na nasadę kości łokciowej. Nasada dalsza kości promieniowej zbudowana jest z istoty beleczkowato-gąbczastej z cienką warstwą korową, szczególnie podatną na uszkodzenia. Powierzchnia stawowa nadgarstka składająca się ze stawów: promieniowo-nadgarstkowego, promieniowo-łokciowego dalszego oraz kompleksu chrząstki trójkątnej łącznie z kośćmi nadgarstka i skomplikowanym aparatem więzadłowym, stanowi swoisty system, który przy złamaniach nasady ulega również uszkodzeniu. Ma to miejsce najczęściej przy wymuszonym przeproście, ulnaryzacji i supinacji z komponentą skrętną (3, 4).
Najczęstszym złamaniem w obrębie dalszej nasady kości promieniowej są złamania typu Collesa (ok. 90%), w których dochodzi do przemieszczenia odłamu obwodowego dogłowowo i grzbietowo w kierunku promieniowym i jego supinacji. Rzadziej spotykamy się ze złamaniami typu Smitha, które powstają w mechanizmie odwrotnym, podczas upadku na grzbietową powierzchnię ręki. Złamania wyrostka rylcowatego kości promieniowej, brzeżne typu Bartona i Goyranda należą do stosunkowo rzadko występujących.
W celu wyjaśnienia patomechanizmu złamania, rokowania czy też określenia trudności w procesie leczenia posługujemy się w praktyce klinicznej klasyfikacją złamań dalszej nasady kości promieniowej wg AO, która dzieli złamania na trzy grupy główne:
A - złamania pozastawowe,
B - złamania dotyczące części stawu,
C - złamania dotyczące całego stawu.
Każda z grup głównych dzieli się na trzy podgrupy spełniające powyższe założenia.
Również mającą zastosowanie praktyczne klasyfikacją złamań jest ośmiostopniowa klasyfikacja wg Frykmana. Inne, a jest ich kilkanaście, mają obecnie znaczenie wyłącznie historyczne.
Ocena rodzaju złamania opiera się w praktyce na wykonywanych zdjęciach radiologicznych w dwóch projekcjach (AP i bocznej). Wyjątkowo rzadko w przypadkach skomplikowanych wykonuje się badanie tomograficzne.
W naszym ośrodku leczeniem z wyboru większości złamań dalszej nasady kości promieniowej jest leczenie zachowawcze. Jedynie w złamaniach niestabilnych (wieloodłamowych, dostawowych, zmiażdżeniowych) w przypadku niepowodzenia podczas repozycji czy też wtórnej utraty prawidłowego ustawienia odłamów stosujemy z wyboru leczenie operacyjne. W złamaniach stabilnych, do których należą złamania pozastawowe bez przemieszczenia lub z przemieszczeniem, w których po repozycji dochodzi do prawidłowego ustawienia i zaklinowania odłamów, wystarczające jest unieruchomienie w opatrunku gipsowym pełnym lub szynie przedramiennej na okres 4-6 tygodni. W złamaniach niestabilnych stosowane jest leczenie zachowawcze lub operacyjne. W naszym ośrodku zawsze podejmowana jest próba leczenia zachowawczego. W przypadku udanej repozycji, w której dążymy do odtworzenia warunków anatomicznych, stosuje się gips ramienny z ujęciem kciuka na okres 6 tygodni. Czasami po upływie 3 tygodni zmieniamy opatrunek gipsowy ramienny na szynę przedramienną. W ciągu pierwszych trzech tygodni obowiązują cotygodniowe kontrole radiologiczne.
Z analizy piśmiennictwa naukowego (1, 2, 3, 4) wynika, że większość ośrodków ortopedycznych skłania się do opinii, że w większości złamań dalszej nasady kości promieniowej pierwotnie należy podjąć próbę leczenia zachowawczego. W przypadku niepowodzenia w leczeniu zachowawczym, ewentualnie w złamaniach otwartych, zalecane jest leczenie chirurgiczne. Najczęściej stosowanymi przez nas metodami operacyjnymi (w kolejności stosowania) są:
- czasowa, przezskórna transfiksja odłamów drutami Kirshnera po uprzedniej zamkniętej repozycji,
- zamknięta repozycja i stabilizacja odłamów metodą Epiblock,
- otwarta repozycja ze stabilizacją odłamów metalową płytką lub drutami Kirschnera,
- zamknięta, ewentualnie otwarta repozycja i unieruchomienie stabilizatorem zewnętrznym.
W przypadkach powikłanych (zrost opóźniony, a zwłaszcza brak zrostu) wykonujemy otwartą repozycję z zastosowaniem przeszczepów kostnych i stabilizację odłamów drutami Kirschnera lub też metodą Epiblock.
We wczesnym okresie leczenia liczymy się zawsze z możliwością następujących powikłań:
- utraty repozycji,
- neuropatii uciskowej nerwu pośrodkowego, rzadziej promieniowego czy łokciowego, zarówno na poziomie nadgarstka (krwiaka), jak i przedramienia (zespół ciasnoty międzypowięziowej),
- uszkodzenia ww. nerwów ostrym odłamem kostnym w trakcie urazu bądź podczas repozycji.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Nagay B. i wsp.: Wczesne i odroczone nastawienia skomplikowanych złamań kości promieniowej w miejscu typowym. Polish Hand Surgery 1992, 1/6:3. 2. Ożga A.: Leczenie urazowych uszkodzeń nadgarstka. Polish Hand Surgery 1987, 1/9:33. 3. Siwiński D. i wsp.: Wczesne wyniki leczenia złamań dalszego końca kości promieniowej sposobem Kapandji, Chir. Narz. Ruchu i Ortop. Pol. 1993, 2:8. 4. Toh C.L. et al.: Złamania dalszego końca kości promieniowej. Aktualności Ortopedyczne 1995, 1:7.
Medycyna Rodzinna 1/2000
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna