Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - New Medicine 4/2017, s. 135-144 | DOI: 10.25121/NewMed.2017.21.4.135
Jolanta Jadczyszyn, Karolina Raczkowska-Łabuda, Małgorzata Dębska-Rutkowska, *Lidia Zawadzka-Głos
Nagły obustronny niedosłuch w stopniu głębokim u dziecka – studium przypadku
Sudden bilateral deep hearing loss in a child – case study
Department of Pediatric Otolaryngology, Medical University of Warsaw, Poland
Head of Department: Associate Professor Lidia Zawadzka-Głos, MD, PhD
Streszczenie
Wstęp. Nagły obustronny niedosłuch u dziecka w stopniu głębokim jest bardzo rzadko spotykany. Szacuje się, że może występować w około 2% przypadków niedosłuchu u dzieci. Przyczyną nagłego obustronnego niedosłuchu może być ostry uraz akustyczny, zaburzenia unaczynienia ucha wewnętrznego, nagła infekcja wirusowa lub bakteryjna czy urazy ucha wewnętrznego. Hałas jest obecnie ważnym czynnikiem uszkodzenia słuchu. Grupami szczególnie narażonym na uszkodzenie zdrowia w wyniku hałasu są dzieci i młodzi dorośli. Skutkiem hałasu są różnego stopnia zaburzenia słuchu oraz coraz częściej rozpoznawane efekty pozasłuchowe w postaci uczucia niepokoju, drażliwości, zaburzeń zdolności poznawczych, obniżonej sprawności intelektualnej, utrudnionego zasypiania, zaburzeń w układzie krążenia, zaburzeń hormonalnych czy zmiany zachowań społecznych.
Opis przypadku. Zaprezentowany został przypadek 9-letniej dziewczynki, u której wystąpił nagły obustronny niedosłuch. Czynnikiem uszkadzającym słuch był głośny dźwięk dzwonka szkolnego podczas przerwy lekcyjnej. Po 6 tygodniach od wystąpienia epizodu nagłego lewostronnego niedosłuchu, dołączył się niedosłuch po stronie prawej o nieznanej etiologii. Przy przyjęciu stan ogólny dziewczynki był dobry, nie obserwowano zawrotów głowy i zaburzeń równowagi. W badaniu audiometrii tonalnej stwierdzono obustronny niedosłuch mieszany w stopniu głębokim. Leczenie w szpitalu obejmowało wykonanie zabiegu operacyjnego w postaci obustronnej tympanotomii eksploratywnej ucha środkowego z tympanocentezą przednią i obustronnym drenażem wentylacyjnym oraz leczenie zachowawcze: deksametazon, wipocentyna, piracetam, witaminy z grupy B, ksylometazolinę oraz hiperbarię tlenową. Hospitalizacja trwała 14 dni. Uzyskano całkowitą poprawę słuchu.
Wnioski. Nagły obustronny niedosłuch u dziecka w stopniu głębokim może być spowodowany ostrym urazem akustycznym. Badania wykazują, że hałas stanowi ważny czynnik uciążliwy w środowisku szkolnym i może być czynnikiem szkodliwym. Poziomy hałasu rzędu 80-85dB mierzone w korytarzach podczas przerw szkolnych i w salach gimnastycznych mogą powodować ryzyko uszkodzenia słuchu. Następstwa urazu spowodowane hałasem u dzieci są bardzo trudne do przewidzenia. Ważne jest wczesne dostrzeżenie problemu, odpowiednia diagnostyka i szybko wdrożone leczenie, co warunkuje powodzenie w leczeniu.
Summary
Introduction. Sudden bilateral deep hearing loss is very rare in children. Its estimated prevalence is 2% among children with hearing loss. The causes include acute acoustic trauma, vascular disorders of the inner ear, sudden viral or bacterial infection, and trauma of the inner ear. Noise is currently an important risk factor for hearing impairment. Groups that are particularly vulnerable to noise damage include children and young adults. The effects of noise include hearing impairment of different degree and the more and more commonly diagnosed extra auditory effects of noise in the form of anxiety, irritability, cognitive impairment, reduced intellectual ability, difficulty in falling asleep, circulatory disorders, hormonal disorders, and changes in social behavior.
Case report. We present a case of a 9-year-old girl who experienced sudden bilateral deep hearing loss of the left ear, which was caused by a school bell during a school break. Six weeks after the sudden hearing loss in the left ear, hearing loss in the right ear of the unknown etiology appeared. The girl was in good general condition, no vertigo and balance impairment were observed. In the tonal audiometry, bilateral deep mixed hearing loss was observed. The treatment in the hospital included surgery in the form of bilateral explorative tympanotomy of the middle ear with anterior tympanocentesis and tube insertion, as well as conservative treatment: dexamethasone, vipocentin, piracetam, B vitamins, xylometazoline, and hyperbaric oxygen therapy. Hospitalization lasted 14 days. A complete recovery of hearing was achieved.
Conclusion. Sudden bilateral deep hearing loss in children can be caused by an acute acoustic trauma. Studies show that noise is an important disturbing factor in the school environment and may be harmful. Noise levels of ca. 80-85 dB measured in corridors during school breaks and in sports halls may pose a risk of hearing impairment. The consequences of trauma caused by noise in children are very difficult to predict. It is important to recognize the problem early, as well as to introduce a proper diagnostic process and implement the treatment quickly, which is a key to the positive outcome.
Wstęp
U dzieci nagły obustronny niedosłuch w stopniu głębokim jest rzadko spotykany. Szacuje się, że może występować w około 2% przypadków niedosłuchu u dzieci (1). Etiologia nagłego obustronnego niedosłuchu jest nadal mało poznana. Do prawdopodobnych czynników zalicza się zaburzenia unaczynienia ucha wewnętrznego, infekcje – najczęściej wirusowe, urazy kości skroniowej oraz coraz częściej spotykane urazy akustyczne (2). Hałas jest jednym z najbardziej uciążliwych czynników szkodliwych w naszym środowisku, a w miarę postępu cywilizacyjnego narażenie na hałas rośnie. Przy zbyt dużej ekspozycji może on szkodliwie wpływać na stan zdrowia (3).
Uszkodzenia słuchu mogą być spowodowane jednorazową ekspozycją na hałas – określane są wtedy urazem akustycznym – lub wieloletnim narażeniem na hałas – określane są wtedy jako uszkodzenie słuchu spowodowane hałasem (4). Ostry uraz akustyczny spowodowany jest przez hałas o bardzo wysokim poziomie ciśnienia akustycznego, przekraczający zwykle próg bólu (120-140 dB). Skutkiem zadziałania takiego bodźca jest nagłe (czasowe lub trwałe) odbiorcze upośledzenie słuchu, często jednostronne, czasem z towarzyszącym szumem usznym. Jeżeli dochodzi do równoczesnego uszkodzenia struktur ucha zewnętrznego lub środkowego, niedosłuch może mieć charakter mieszany (4).
Wyróżnia się następujące rodzaje hałasu wywołujące uraz akustyczny: działanie czystego tonu, hałas uliczny i przemysłowy, wystrzał oraz eksplozja (5).
Wielkość ubytku słuchu zależy od poziomu natężenia hałasu, czasu trwania ekspozycji w ciągu dnia oraz sumarycznego czasu działania w ciągu całego życia, widma częstotliwościowego, rodzaju hałasu (przerywany, ciągły, impulsowy), wieku pacjenta, płci oraz trudnej do zdefiniowania indywidualnej wrażliwości ucha, na którą składają się prawdopodobnie pewne cechy wrodzone ucha środkowego i wewnętrznego, determinujące m.in. skuteczność przewodzenia dźwięków oraz stan ukrwienia i natlenienia ślimaka (5, 6).
Najczęściej spotykany jest nagły niedosłuch jednostronny o typie czuciowo-nerwowym obejmujący wysokie częstotliwości z towarzyszącym szumem usznym (4).
Dzieci i młodzież są uważane za grupę populacji szczególnie wrażliwą na uszkodzenia słuchu spowodowane hałasem.
Ryzyko powstania nagłego niedosłuchu u dzieci powodują m.in. dostępne zabawki dziecięce (gwizdki, trąbki, zabawki grające, pistolety – ok. 100-135dB) oraz wybuchy sztucznych ogni (ok. 145-160 dB) (7). Największe zagrożenia stanowią jednak dyskoteki (92-111 dB), koncerty muzyki rockowej (ok. 90dB), odsłuchiwanie muzyki (ok. 86dB), sporty motocyklowe (ok. 80 dB) czy strzelectwo (ok. 170 dB) (8, 9).
Opis przypadku
Dziewięcioletnia dziewczynka została przyjęta w trybie ostrodyżurowym do Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z powodu obustronnego niedosłuchu typu mieszanego. W wywiadzie około 6 tygodni przed hospitalizacją pacjentka podczas przerwy szkolnej doznała urazu akustycznego ucha lewego spowodowanego dźwiękiem dzwonka szkolnego. Od momentu epizodu pacjentka nie słyszała na ucho lewe i nie zgłosiła tego problemu rodzicom. W związku z tym nie została zbadana przez lekarza pediatrę czy laryngologa ani skierowana do szpitala i nie otrzymała żadnego leczenia. Dzień przed przyjęciem do szpitala u dziewczynki wystąpiła niewielka infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych i dołączył się nagły niedosłuch ucha prawego. Przy przyjęciu w izbie przyjęć nie stwierdzono odchyleń w badaniu pediatrycznym – węzły chłonne obwodowe niepowiększone, nad płucami szmer oddechowy pęcherzykowy, czynność serca miarowa, narządy jamy brzusznej niepowiększone, objawy oponowe ujemne. Przy przyjęciu do oddziału laryngologii dziecięcej stan ogólny dziewczynki był dobry, nie zgłaszała szumów usznych, zawrotów głowy ani zaburzeń równowagi. W wywiadzie matka dziecka zaobserwowała, że pacjentka od wczoraj nie słyszy, nie reaguje na polecenia, prosi o powtarzanie zdań. Również jedynym objawem podawanym przez pacjentkę był obustronny niedosłuch. W badaniu laryngologicznym otoskopowo błony bębenkowe były szare, blade, bez cech perforacji, nieznacznie wciągnięte w kierunku jamy bębenkowej, zaznaczona śladowa ilość wysięku w jamie bębenkowej po stronie lewej i bez ostrych cech zapalnych ucha środkowego obustronnie. W badaniu endoskopowym lekko przerośnięty migdałek gardłowy, światło nosogardła szerokie, ujścia gardłowe trąbek słuchowych z niewielkim obrzękiem błony śluzowej. W badaniu słuchu stwierdzono lateralizację do ucha lewego w teście Webera, a w próbie Rinnego czas trwania przewodnictwa powietrznego był krótszy niż przewodnictwa kostnego (próba Rinnego ujemna). W badaniu audiometrii tonalnej wykonanej ambulatoryjnie w dniu przyjęcia stwierdzono obustronny niedosłuch mieszany w stopniu głębokim (ryc. 1). W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono podwyższonych wykładników stanu zapalenia (tab. 1). Ze względu na wywiad i nieprawidłowe badanie słuchu dziewczynkę zakwalifikowano do zabiegu w trybie ostrodyżurowym. W znieczuleniu ogólnym wykonano obustronną tympanotomię eksploratywną i stwierdzono prawidłowy łańcuch kosteczek słuchowych, bez uszkodzenia w obrębie stawów i kosteczek słuchowych, nie stwierdzono przetoki perylimfatycznej ucha wewnętrznego. Po stronie prawej błona bębenkowa była wciągnięta w epitympanum i opłaszczała łańcuch kosteczek słuchowych. Po stronie lewej stwierdzono dyskretną, śladową ilość wysięku w jamie bębenkowej, a patologiczną wydzielinę usunięto. Obustronnie miejscowo do jamy bębenkowej podano 2 mg Dexavenu. Następnie wykonano obustronną tympanocentezę przednią z założeniem drenażu wentylacyjnego. Do leczenia zastosowano deksametazon, wipocentynę, piracetam, witaminy z grupy B, ksylometazolinę. Ze względu na obustronny niedosłuch w stopniu głębokim oraz braku cech zapalenia ucha środkowego zadecydowano o wdrożeniu hiperbarii tlenowej od początku hospitalizacji. Pobyt w szpitalu trwał 14 dni. W trakcie hospitalizacji pacjentka czuła się dobrze, nie obserwowano niepożądanych działań stosowania leków ani hiperbarii tlenowej. Kontrolne badania słuchu audiometrii tonalnej wykonano w 1. dobie leczenia (ryc. 2), a następnie w 10. dobie (ryc. 3). Uzyskano zadowalające efekty leczenia.
Ryc 1. Badanie słuchu wykonane podczas przyjęcia do szpitala
Ryc. 2. Badanie słuchu wykonane w 1 dobie leczenia
Ryc. 3. Badanie słuchu wykonane w 10. dobie leczenia
Tab. 1. Wyniki badań laboratoryjnych podczas przyjęcia do szpitala
Badanie laboratoryjneWynikWartość referencyjna
WBC9,57 tys./ml4,0-12,0 tys./ml
RBC4,29 mln/ml4,5-5,5 mln/ml
HGB12,2 g/dl12-15,5 g/dl
PLT 266 tys./ml 150-400 tys./ml
odsetek limfocytów41%29,6-49,8%
odsetek neutrofili46%43-65%
odsetek monocytów11,2%4,2-11,3%
CRP< 0,5 mg/dl0-1 mg/dl
wapń całkowity10,2mg/dl8,9-10,1 mg/dl
sód142 mmol/l132-145 mmol/l
potas3,7 mmol/l3,5-5,1 mmol/l
fosfor4,8 mg/dl3,7-5,6 mg/dl
magnez2,0 mg/dl1,6-2,3 mg/dl
INR1,210,9-1,25
APTT26,67 s.28-40 s.
fibrynogen2,53 g/l1,8-3,5 g/l

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Byl FM: Sudden hearing loss: eight years experience and suggested prognostic table. Laryngoscope 1984; 94: 647-661.
2. Rogowski M: Nagła głuchota. In: Śliwińska-Kowalska M (eds.): Audiologia Kliniczna. 1st Edition, Łódź: Mediton Oficyna Wydawnicza; 2005. 263-269.
3. Choi SH, Choi CH: Noise-induced neural degeneration and therapeutic effect of antioxidant drugs. J Audiol Otol 2015; 19: 111-119.
4. Śliwińska-Kowalska M: Uszkodzenia słuchu spowodowane hałasem. In: Śliwińska-Kowalska M (eds.): Audiologia Kliniczna. 1st Edition: Łódź: Mediton Oficyna Wydawnicza; 2005. 289-298.
5. Szmeja Z: Uraz akustyczny. In: Pruszewicz A, Obrębowski A (eds.): Audiologia kliniczna. 4th Edition, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego; 2010. 384-400.
6. Sułkowski W, Szymczak W, Kowalska S, Sward-Matyja M: Epidemiology of occupational noise-induced hearing loss in Poland. Otolaryngol Pol 2004; 58: 233-236.
7. Plontke S, Zenner HP: Current aspects of hearing loss from occupational and leisure noise. Environmental and Occupational Health Disorders. GMS Curr Top Otorhinolaryngol Head Neck Surg 2004; 3: 233-325.
8. Bogoch II: Perceptions about hearing protection and noise-induced hearing loss of attendees of rock concerts. Can J Public Health 2005; 96: 69-72.
9. Chung JH: Evaluation of noise-induced hearing loss in young people using a web-based survey technique. Pediatrics 2005; 115: 861-867.
10. Thakur N, Batra P, Gupta P: Noise as a health hazard for children: time to make a noise about it. Indian Pediatrics 2016; 53: 111-114.
11. Henderson D, Bielefeld EC, Harris KC, Hu BH: The role of oxidative stress in noise-induced heating loss. Ear Hear 2006; 27: 1-19.
12. Falasca V, Greco A, Ralli M: Noise induced hearing loss: the role of oxidative stress. Otolaryngol Open J 2017; 5: 1-5.
13. Harrison RV: The prevention of noise induced hearing loss in children. Int J Ped 2012; 6: 1-13.
14. Sułkowski W: Uszkodzenia słuchu spowodowane hałasem u dzieci i młodzieży: przyczyny i prewencja. Med Pr 2009; 60: 513-517.
15. Carvalho WB, Pedreira ML, Aguiar MALD: Noise level in a pediatric intensiva care unit. J Pediatr 2005; 81: 495-498.
16. Ministerstwo Zdrowia Departament Zdrowia Publicznego. Seminarium dotyczące ochrony przed hałasem; https://www.mos.gov.pl/g2/big/2012_12.
17. Evans GW, Lepore SJ: Nonauditory Effects of Noise on Children: A Critical Review. Child Environ 1993; 10: 31-51.
18. Stansfeld SA, Matheson MP: Noise pollution: non-auditory effects on health. British Medical Bulletin 2003; 68: 243-257.
19. Passchier-Vermeer W, Passchier WF: Noise exposure and public health. Environmental Health Perspect 2000; 108 (suppl. 1): 123-131.
20. Lamm K, Lamm H, Arnold W: Effect of Hyperbaric Oxygen Therapy in Comparison to Conventional or Placebo Therapy or No Treatment in Idiopatic Sudden Hearing Loss, Acoustic Trauma, Niose-Induced Hearing Loss and Tinnitus. Hyperb Oxyg Ther Otorhinolaryng 1998; 54: 86-99.
21. Garcia Berrocal JR, Ramirez-Camacho R, Portero F, Vargas JA: Role of viral and Mycoplasma pneumonia infection in idiopathic sudden sensorineural hearing loss. Acta Otolaryngol 2000; 120: 835-839.
22. Hampson NB: Hyperbaric Oxygen Therapy. Committee report. Kensington MD, Undersea and Hyperbaric Medical Society 1999.
23. Fernau JL, Hirsch BE, Derkay C et al. Hyperbaric oxygen therapy: effect on middle ear and eustachian tube function. Laryngoscope 1992; 102: 48-52.
24. Gill AL, Bell CAN: Hyperbaric oxygen: its uses, mechanisms of action and outcomes. Int J Med 2004; 97: 385-395.
25. Brookhouser PE, Worthington DW, Kelly WJ: Unilateral hearing loss in children. Laryngoscope 1991; 101: 1264-1272.
26. Lieu JEC, Tye-Murray N, Karzon RK, Piccirillo JF: Unilateral Hearing Loss is Associated with worse speech-language scores in children. Pediatrics 2010; 125: 1348-1355.
27. Cunningham J, Nicol T, Zecker SG et al.: Neurobiologic responses to speech in noise in children with learning problems: deficits and strategies for improvement. Clin Neurophys 2001; 112: 758-767.
28. Passchieer-Vermeer W: Pop-music through headphones and hearing loss. Noise Control Eng J 1999; 47: 182-187.
29. Mercier V, Luy D, Hohmann BW: The sound exposure of the audience at a music festival. Noise Health 2003; 5: 51-58.
30. Daniel E: Noise and heating loss: a review. J Sch Health 2007; 77: 225-231.
31. WHO global estimates on prevalence of hearing loss. http://www.who.int/pdb/deafness/WHO_GE_HL.pdf (accessed: 2016.01.09).
32. WHO. Regional Office for Europe. CEHAPE: Children’s Environment and Health Action Plan for Europe http://www.euro.who.int./ecehrome.
otrzymano: 2017-10-16
zaakceptowano do druku: 2017-11-15

Adres do korespondencji:
*Lidia Zawadzka-Głos
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Warszawski Uniwersytet Medyczny
ul. Żwirki i Wigury 63A
02-091 Warszawa, Polska
Tel.: + 48 (22) 317-97-21
e-mail: laryngologia@litewska.edu.pl

New Medicine 4/2017
Strona internetowa czasopisma New Medicine