Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2018, s. 110-115 | DOI: 10.25121/NS.2018.23.3.110
*Anna Ogonowska1, Sylwia Falkowska1, Anna Oreszczuk1, Katarzyna Sokołowska2, Elżbieta Łuczaj-Cepowicz2, Grażyna Marczuk-Kolada2
Kliniczna ocena wypełnień ubytków próchnicowych wykonanych z zastosowaniem materiału Vertise Flow – obserwacje dwuletnie
Clinical evaluation of carious cavity restorations using Vertise Flow – 2-year observations
1Specjalistyczna Lecznica Stomatologiczna Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku Sp. z o.o.
Kierownik Lecznicy: dr n. med. Anna Klimiuk
2Zakład Stomatologii Dziecięcej, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
Kierownik Zakładu: dr hab. n. med. Grażyna Marczuk-Kolada
Streszczenie
Wstęp. Wprowadzenie materiałów samoadhezyjnych w stomatologii znacznie skróciło czas wypełniania ubytków próchnicowych. Do tej grupy należy m.in. światłoutwardzalny, półpłynny materiał kompozytowy firmy Kerr – Vertise Flow.
Cel pracy. Celem pracy była ocena kliniczna wypełnień wykonanych z użyciem materiału Vertise Flow w ubytkach klasy I zębów stałych.
Materiał i metody. U dzieci w wieku 8-17 lat wypełniono 154 ubytki próchnicowe przy użyciu materiału Vertise Flow. Po 2 latach przeprowadzono ocenę kliniczną 49 wypełnień, stosując kryteria zmodyfikowanej skali Ryge’a. Oceniono: kształt anatomiczny, barwę, gładkość, szczelność brzeżną wypełnień oraz obecność próchnicy wtórnej.
Na przeprowadzone procedury medyczne otrzymano zgodę rodzica bądź opiekuna prawnego dziecka.
Wyniki. Stwierdzono utrzymanie wszystkich kontrolowanych wypełnień oraz akceptowalny kształt anatomiczny i gładkość. Jedno wypełnienie nieznacznie zmieniło barwę, a nieakceptowalną szczelność brzeżną wykazano w dwóch przypadkach. Próchnica wtórna dotyczyła dwóch zębów.
Wnioski. W dwuletniej ocenie Vertise Flow spełnia wymogi stawiane materiałom do wypełniania oszczędnie opracowanych ubytków próchnicowych klasy I w zębach stałych u młodych pacjentów.
Summary
Introduction. The introduction of self-adhesive materials in dentistry has significantly reduced the duration of filling carious cavities. This group includes a light-curing, semi-liquid composite material from Kerr, called Vertise Flow.
Aim. The aim of the study was clinical evaluation of restorations made using Vertise Flow in class I cavities in permanent teeth.
Material and methods. In children aged 8-17 years, 154 cavities were filled with Vertise Flow. After 2 years, 49 fillings were clinically evaluated according to the modified Ryge’s criteria. The anatomical shape, colour, smoothness, marginal integrity of restorations and the evidence of secondary caries were assessed.
Parents or legal guardians of the children consented to the medical procedures.
Results. All the evaluated restorations were found retained, with acceptable anatomical shape and smoothness. One restoration slightly changed the colour, and unacceptable marginal integrity was seen in 2 cases. Secondary caries involved 2 teeth.
Conclusions. In this 2-year observation, Vertise Flow meets the requirements for materials used for filling minimally prepared class I carious cavities in permanent teeth of young patients.
Wstęp
Materiały złożone typu flow zostały wprowadzone do stomatologii w latach 90. XX wieku (1). Posiadają właściwości reologiczne i są samoadaptujące się. Charakteryzują się mniejszą lepkością od kompozytów konwencjonalnych, ponieważ zawierają około 20-25% mniej wypełniacza. Wykazują dobrą szczelność brzeżną oraz niski moduł elastyczności. Ponadto większość tych materiałów daje kontrast na zdjęciach RTG oraz wykazuje efekt estetyczny (2).
Vertise Flow jest samoadhezyjnym, światłoutwardzalnym, półpłynnym materiałem kompozytowym firmy Kerr, którego formuła oparta jest na technologii OptiBond. Występuje w 9 odcieniach (3). Zawiera w swoim składzie ester metakrylowy kwasu fosforowego oraz monomer – dimetakrylan fosforanu glicerolu (GPDM) (4). Według producenta wiązanie tego materiału z tkankami zmineralizowanymi zęba zachodzi na dwóch drogach. Pierwsza to chemiczna interakcja między jonami wapnia zawartymi w tych tkankach i funkcjonalnymi grupami fosforanowymi znajdującymi się w monomerach GPDM tego preparatu. Druga zaś to mikromechaniczne ich trawienie, ułatwione przez niskie pH materiału wypełniającego (pH = 1,9) (5). Zastosowanie tego typu materiałów jest jednak ograniczone do szczególnych sytuacji klinicznych. Według producenta kompozyt Vertise Flow jest wskazany do wypełnień małych ubytków klasy I i V według Blacka, jako pierwsza warstwa w wypełnieniach ubytków I i II klasy, do uszczelniania bruzd i szczelin, naprawy defektów szkliwa, uzupełnień ceramicznych, a także abrazyjnych uszkodzeń brzegów siecznych. Wprowadzenie materiałów samoadhezyjnych znacznie skróciło czas zakładania wypełnienia, co wydaje się być istotne w pracy z pacjentami w wieku rozwojowym (2, 3, 5).
Cel pracy
Celem pracy była dwuletnia kliniczna ocena wypełnień ubytków próchnicowych klasy I według Blacka w zębach stałych wykonanych z użyciem materiału Vertise Flow.
Materiał i metody
U pacjentów zgłaszających się na leczenie stomatologiczne do Zakładu Stomatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, w okresie od 20 stycznia do 28 grudnia 2015 roku, wykonano łącznie 154 wypełnienia przy użyciu materiału Vertise Flow (VF). Na przeprowadzone procedury medyczne otrzymano zgodę rodzica bądź opiekuna prawnego dziecka. W przypadku pacjentów powyżej 16. roku życia na leczenie wyrazili zgodę także sami pacjenci. Ubytki opracowano zgodnie z obowiązującymi obecnie zasadami, z oszczędnym usuwaniem zmienionych tkanek (technika minimalnie inwazyjna). Otwierano je wiertłami diamentowymi na końcówkę szybkoobrotową, natomiast zębinę próchnicową usuwano przy użyciu wierteł z węglika spiekanego na końcówkę wolnoobrotową. Po przygotowaniu ubytku wprowadzano materiał dostosowany do barwy zęba bezpośrednio ze strzykawki z końcówką aplikującą. Następnie preparat rozprowadzano pędzelkiem przez 15-20 s, po czym utwardzano przez 20 s przy użyciu halogenowej lampy polimeryzacyjnej. Jedynie w przypadku odcieni A3.5 i Universal Opaquer czas naświetlania był dłuższy (40 s). Nadmiary usuwano wiertłem z nasypem diamentowym na końcówkę wolnoobrotową, następnie wypełnienie polerowano.
Po dwuletnim okresie użytkowania wypełnień przeprowadzono ocenę wizualno-dotykową materiału Vertise Flow, na którą ponownie otrzymano zgody rodziców/opiekunów prawnych oraz pacjentów powyżej 16. roku życia. W trakcie badania nie były wykonywane żadne procedury medyczne, a w przypadku kwalifikacji wypełnienia do wymiany pacjenci otrzymywali informację o dalszej potrzebie leczniczej.
Do kontroli klinicznej zgłosiło się 45 dzieci obojga płci w wieku od 8 do 17 lat (wiek w dniu badania). Ocenie poddano wypełnienia ubytków klasy I według Blacka w zębach stałych, w których przed aplikacją materiału Vertise Flow rozpoznano próchnicę powierzchowną oraz średnią. Nie oceniano wypełnień innych klas ubytków w zębach stałych oraz wypełnień w zębach mlecznych z uwagi na niewielką ich liczbę u pacjentów, którzy zgłosili się do kontroli. U 40 zakwalifikowanych osób w wieku rozwojowym skontrolowano 49 wypełnień (tab. 1). Badanie przeprowadziło dwóch badaczy z użyciem lusterka i zgłębnika w oświetleniu sztucznym, stosując kryteria zmodyfikowanej skali Ryge’a (tab. 2) (6-8). Przed oceną przeprowadzono kalibrację wyników jednego badacza oraz pomiędzy nimi z wykorzystaniem 20 wypełnień.
Tab. 1. Zestawienie materiału badawczego z podziałem na grupy zębów
Liczba zbadanych zębówGórneDolneOgółem
Przedtrzonowe49319
534
Trzonowe661830
733
Tab. 2. Kryteria zmodyfikowanej skali Ryge’a
Cecha wypełnieniaZmodyfikowane kryteria oceny
Kształt anatomiczny0 – wypełnienie stanowi kontynuację kształtu anatomicznego zęba 1 – wypełnienie nieznacznie nawisające lub niedochodzące do obrzeża, wysokość zgryzowa miejscowo obniżona 2 – wypełnienie nieszczelne, zębina lub podkład są odsłonięte, niepełne kontakty zgryzowe 3 – częściowy lub całkowity brak wypełnienia, utraciło ono kontakty zgryzowe, jest przyczyną bólu zęba lub przyzębia
Barwa0 – brak przebarwień 1 – małe zlokalizowane przebarwienie, łatwo usuwalne 2 – przebarwienie wymagające większej interwencji 3 – znaczne przebarwienie niepoddające się naprawie
Gładkość0 – powierzchnia gładka 1 – powierzchnia nieznacznie szorstka, możliwe przywrócenie gładkości przez polerowanie 2 – powierzchnia szorstka, brak możliwości uzyskania gładkości przez polerowanie 3 – powierzchnia chropowata, szorstka
Szczelność brzeżna0 – zgłębnik nie zahacza na obrzeżach wypełnienia 1 – szczelina wzdłuż wypełnienia powodująca odsłonięcie szkliwa 2 – widoczna szczelina wzdłuż wypełnienia, obnażenie zębiny lub podkładu 3 – wypełnienie jest ruchome, uległo odłamaniu lub wypadło w całości
Próchnica wtórna0 – brak próchnicy wtórnej wzdłuż granicy z wypełnieniem 1 – obecność próchnicy wtórnej wzdłuż granicy z wypełnieniem
Wypełnienia, które otrzymały ocenę 0 i 1, uznano za akceptowalne klinicznie, natomiast te z oceną 2 i 3 nie uzyskały akceptacji i były zakwalifikowane do wymiany: odroczonej (wypełnienia z oceną 2) lub natychmiastowej (wypełnienia z oceną 3). Wszystkie wypełnienia, w których odnotowano próchnicę wtórną, zakwalifikowano do wymiany.
Wyniki
Wyniki badania dotyczące jakości wypełnień oraz obecności próchnicy wtórnej zestawiono w tabelach 3 i 4.
Tab. 3. Zestawienie ocenianych parametrów kontrolowanych wypełnień
Kryteria wg zmodyfikowanej skali Ryge’aWypełnienia akceptowalneWypełnienia nieakceptowalne
0123
Kształt anatomiczny46
(93,8%)
3
(6,2%)
0
(0,0%)
0
(0,0%)
Barwa wypełnienia37
(75,5%)
11
(22,5%)
1
(2,0%)
0
(0,0%)
Gładkość28
(57,1%)
21
(42,9%)
0
(0,0%)
0
(0,0%)
Szczelność brzeżna38
(77,5%)
9
(18,4%)
2
(4,1%)
0
(0,0%)
Tab. 4. Wyniki oceny klinicznej obecności próchnicy wtórnej
Próchnica wtórnaBrak (0)Obecna (1)Ogółem
Liczba i odsetek wypełnień47
(95,9%)
2
(4,1%)
49
(100,0%)

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Salerno M, Derchi G, Thorata S et al.: Surface morphology and mechanical properties of new-generation flowable resin composites for dental restoration. Dent Mater 2011; 27: 1221-1228.
2. Chałas R, Kamińska-Pikiewicz K, Zubrzycka-Wróbel J et al.: „Kompobond” – kompozyt czy bond? Własne obserwacje kliniczne zastosowania materiału Vertise Flow. Dental Forum 2014; XLII(2): 11-15.
3. Sabbagh J, Souhaid P: Vertise™ Flow Composite; A Breakthrough in Adhesive Dentistry. 2011; http://www.oralhealthgroup.com/news/vertise-trade-flow-composit.e-a-breakthrough-in-adhesive-dentistry/1000406292/?&er=NA (data dostępu: 8.10.2014).
4. Mine A, De Munck J, Van Ende A et al.: Limited interaction of a self-adhesive flowable composite with dentin/enamel characterized by TEM. Dent Mater 2017; 33(2): 209-217.
5. Tuloglu N, SenTunc E, Ozer S, Bayrak S: Shear bond strength of self-adhering flowable composite on dentin with and without application of an adhesive system. J Appl Biomater Funct Mater 2014; 12(2): 97-101.
6. Palaniappan S, Elsen L, Lijnen I et al.: Three-year randomized clinical trial to evaluate the clinical performance, quantitative and qualitative wear patterns of hybrid composite restorations. Clin Oral Invest 2010; 14: 441-458.
7. Obidzińska M, Marczuk-Kolada G, Wasilczuk U et al.: Ocena wypełnień założonych w systemie Equia – obserwacje dwuletnie. Nowa Stomatol 2015; 1: 10-16.
8. Orłowska K, Bader-Orłowska D, Sołtan E: Ocena kliniczna wykonywanych przez studentów stomatologii wypełnień z kompozytu nanohybrydowego. Dent Med Probl 2013; 50(2): 178-183.
9. Sabbagh J, Dagher S, El Osta N, Souhaid P: Randomized Clinical Trial of a Self-Adhering Flowable Composite for Class I Restorations: 2-Year Results. Int J Dent 2017. DOI: 10.1155/2017/5041529.
10. Marzec L, Grodoń G, Skałecka-Sądel A, Skośkiewicz-Malinowska K: Wstępna ocena kliniczna wypełnień z materiału Vertise Flow. Mag Stomatol 2013; 4: 121-124.
11. Wei Y, Silikas N, Zhanga Z, Watts DC: Diffusion and concurrent solubility of self-adhering and new resin-matrix composites during water sorption/desorption cycles. Dent Mater 2011; 27: 197-205.
12. Wei Y, Silikas N, Zhanga Z, Watts DC: Hygroscopic dimensional changes of self-adhering and new resin-matrix composites during water sorption/desorption cycles. Dent Mater 2011; 27: 259-266.
13. Moszner N, Salz U, Zimmermann J: Chemical aspects of self-etching enamel-dentin adhesives: a systematic review. Dent Mater 2005; 21(10): 895-910.
14. Arregui M, Giner L, Ferrari M et al.: Six-month color change and water sorption of 9 new-generation flowable composites in 6 staining solutions. Braz Oral Res 2016; 30(1): e123.
15. Mundim FM, Garcia Lda F, Pires-de-Souza Fde C: Effect of staining solutions and repolishing on color stability of direct composites. J Appl Oral Sci 2010; 18: 249-254.
16. Ergücü Z, Türkün LS, Aladag A: Color Stability of Nanocomposites Polished with One-Step Systems. Oper Dent 2008; 33(4): 413-420.
17. Oliveira AL, Lorenzetti CC, Garcia PP, Giro EM: Effect of finishing and polishing on color stability of a nanofilled resin immersed in different media. Rev Odontol UNESP 2014; 43(5): 338-342.
18. Nasim I, Neelakantan P, Sujeer R, Subbarao CV: Color stability of microfilled, microhybrid and nanocomposite resins – an in vitro study. J Dent 2010; 38(s): e137-e142.
19. Barutcigil C, Yıldız M: Intrinsic and extrinsic discoloration of dimethacrylate and silorane based composites. J Dent 2012; 40(s): e57-e63.
20. Sofan E, Sofan A, Palaia G et al.: Classification review of dental adhesive systems: from the IV generation to the universal type. Ann Stomatol (Roma) 2017; 8(1): 1-17.
21. Cardoso MV, de Almeida Neves A, Mine AB et al.: Current aspects on bonding effectiveness and stability in adhesive dentistry. Aust Dent J 2011; 56(1 suppl.): 31-44.
22. Cheema R, Choudhary E: An In vitro Comparative Evaluation of Shear Bond Strength of Different Self-Etch Dentin Bonding Agents. IJCMR 2016; 3(2): 473-478.
23. Masarwa N, Mohamed A, Abou-Rabii I et al.: Longevity of Self-etch Dentin Bonding Adhesives Compared to Etch-and-rinse Dentin Bonding Adhesives: A Systematic Review. J Evid Based Dent Pract 2016; 16(2): 96-106.
24. Giannini M, Makishi P, Almeida Ayres AP et al.: Self-Etch Adhesive Systems: A Literature Review. Braz Dent J 2015; 26(1): 3-10.
25. Hamdy TM: Interfacial microscopic examination and chemical analysis of resin-dentin interface of self-adhering flowable resin composite. F1000 Research 2017; 6: 1688.
26. Abdelwahed AG, Hassaan FM, Hassanien Hnassanien AE et al.: Comparison of bonding of two commercially used flowable composite restorations. Egypt Dent J 2013; 59(4): 4285-4292.
27. Bektas OO, Eren D, Akin EG, Akin H: Evaluation of a self-adhering flowable composite in terms of micro-shear bond strength and microleakage. Acta Odontol Scand 2013; 71: 541-546.
28. Vichi A, Goracci C, Ferrari M: Clinical study of the self-adhering flowable composite resin Vertise Flow in Class I restorations: six-month follow-up. International Dentistry SA 2010; 12(1): 14-23.
otrzymano: 2018-07-16
zaakceptowano do druku: 2018-07-27

Adres do korespondencji:
*Anna Ogonowska
Zakład Stomatologii Dziecięcej Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
ul. Waszyngtona 15a, 15-274 Białystok
tel.: +48 (85) 745-09-56
anna.ogonowska.dent@gmail.com

Nowa Stomatologia 3/2018
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia