Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - New Medicine 4/2018, s. 119-128 | DOI: 10.25121/NewMed.2018.22.4.119
Małgorzata Badełek-Izdebska, *Lidia Zawadzka-Głos
Ciała obce w przełyku na przykładzie pacjentów Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej WUM
Foreign bodies in the oesophagus on the example of patients of the Department of Paediatric Otolaryngology at the Medical University of Warsaw
Department of Pediatric Otolaryngology, Medical University of Warsaw, Poland
Head of Department: Lidia Zawadzka-Głos, MD, PhD
Streszczenie
Wstęp. Ciała obce w przełyku to jeden z częstszych nieinfekcyjnych powodów wizyty dziecka w szpitalnej izbie przyjęć. Dzieci zazwyczaj połykają przedmioty przypadkowo w trakcie zabawy, podczas poznawania świata za pomocą zmysłów, a także w czasie spożywania posiłków. Najczęściej połykane są monety, plastikowe lub metalowe fragmenty przedmiotów i baterie. W przełyku mogą także utkwić twarde kawałki jedzenia.
Cel pracy. Celem pracy była analiza objawów klinicznych oraz postępowania diagnostyczno-leczniczego u pacjentów z podejrzeniem obecności ciała obcego w przełyku.
Materiał i metody. Autorzy przeanalizowali kliniczne dane 49 pacjentów hospitalizowanych w Klinice Otolaryngologii Dziecięcej WUM z powodu podejrzenia lub obecności ciała obcego przełyku, a także proces diagnostyczno-leczniczy, podczas którego potwierdzono lub wykluczono rozpoznanie wstępne.
Wyniki. Przeanalizowano objawy, z którymi pacjenci zgłosili się do szpitala, zastosowane procedury diagnostyczne i lecznicze oraz rezultaty leczenia. Zwrócono uwagę na trudności diagnostyczne, jakie może napotkać lekarz w Izbie Przyjęć, a następnie otolaryngolog kwalifikujący pacjenta do leczenia zabiegowego lub decydujący o postępowaniu zachowawczym. Opisano możliwe powikłania mogące wystąpić podczas wykonywania ezofagoskopii.
Wnioski. Najczęstszymi ciałami obcymi są monety, metalowe lub plastikowe części przedmiotów lub pokarm. Najbardziej niebezpiecznymi ciałami obcymi są baterie dyskowe i ostre, duże przedmioty. Diagnostyka obrazowa obejmuje przeglądowe RTG klatki piersiowej i szyi, a w przypadku ciał niekontrastujących RTG z barytem lub watką nasączoną kontrastem.
Obecność objawów klinicznych i/lub wyników badań obrazowych sugerujących obecność ciała obcego w przełyku jest wskazaniem do endoskopii przełyku w znieczuleniu ogólnym.
Zarówno ezofagoskopia sztywna, jak i wykonywana za pomocą giętkiego fiberoskopu są obarczone pewnym stopniem ryzyka, o czym należy poinformować rodziców przed ich wykonaniem.
Summary
Introduction. Foreign bodies in the oesophagus are one of the more frequent non-infectious reasons for a child’s visit to the hospital emergency room. Most often, children swallow items accidentally while having fun, learning about the world with the help of their senses, as well as when eating meals. It is coins, plastic or metal fragments of objects that are usually swallowed. Also, hard pieces of food may stick to the oesophagus.
Aim. The aim of the study was to analyse clinical symptoms as well as diagnostic and therapeutic procedures in patients with suspicion of the presence of a foreign body in the oesophagus.
Material and methods. The authors analysed clinical data of 49 patients hospitalized in the Department of Paediatric Otolaryngology at the Medical University of Warsaw due to the suspicion or presence of a foreign body in the oesophagus. What was also analysed, was the diagnostic and therapeutic process during which the initial diagnosis was confirmed or excluded.
Results. The authors analysed the symptoms with which patients came to the hospital, the diagnostic and therapeutic procedures used and the results of treatment. Attention was paid to diagnostic difficulties that may be encountered by a physician in the Admission Room, and then an otolaryngologist qualifying the patient for interventional treatment or deciding on conservative procedures. Possible complications that may occur during ezophagoscopy are described.
Conclusions. Foreign bodies in the oesophagus are a common problem in the paediatric population. The most common foreign objects are coins, metal or plastic items or food. The most dangerous foreign objects are disc batteries and sharp, large objects.
Diagnostic imaging includes chest and neck X-ray, and in the case of non-contrasting bodies – X-ray with barium or a cotton ball soaked in contrast.
The presence of clinical symptoms and/or imaging results suggesting the presence of a foreign body in the oesophagus is an indication for oesophageal endoscopy under general anaesthesia. Both rigid esophagoscopy and the use of a flexible fiberscope are burdened with a certain degree of risk, of which the parents should be informed before those are performer.
Słowa kluczowe: przełyk, ciało obce, ezofagoskopia
Key words: oesophagus, foreign body,
Wstęp
Ciała obce w przełyku są jedną z częstszych przyczyn hospitalizacji pacjentów na oddziałach laryngologii. Ciała obce są połykane przez dzieci przypadkowo zazwyczaj podczas zabawy, poznawania świata zewnętrznego za pomocą zmysłów dotyku i smaku, a także w trakcie spożywania posiłków. Najmłodsze dzieci, w tym niemowlęta, nie zawsze są w stanie zasygnalizować połknięcie przedmiotów, często jednak czujna obserwacja rodziców lub ich obecność podczas przypadkowego połknięcia przedmiotu jest powodem zgłoszenia się opiekunów wraz z dzieckiem do lekarza i wdrożenia odpowiedniej diagnostyki. Objawy, jakie prezentuje dziecko, mogą mieć różne nasilenie w zależności od rodzaju ciała obcego, lokalizacji oraz czasu zalegania ciała obcego w przełyku. W zależności od wymienionych uwarunkowań wdraża się odpowiednie postępowanie.
Cel pracy
Celem pracy była analiza objawów klinicznych oraz postępowania diagnostyczno-leczniczego u pacjentów z podejrzeniem obecności ciała obcego w przełyku.
Materiał i metody
Materiał badawczy stanowiły historie chorób 49 pacjentów hospitalizowanych w Klinice Otolaryngologii Dziecięcej Szpitala Pediatrycznego WUM w okresie od końca grudnia 2015 roku do początku kwietnia 2018 roku. Dokonano retrospektywnej analizy danych medycznych dzieci przyjętych do naszego oddziału z powodu podejrzenia obecności ciała obcego w przełyku. Przeanalizowano dane z wywiadu, dolegliwości i objawy, z jakimi pacjent zgłosił się do szpitala, wyniki badań obrazowych, wskazania do wykonania ezofagoskopii lub przyczyny odstąpienia od leczenia zabiegowego, a także czynniki decydujące o możliwości zakończenia leczenia na oddziale szpitalnym.
Wyniki
W analizowanym okresie zarejestrowano i przyjęto do Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej 49 pacjentów. W badanej grupie było 21 dziewczynek i 28 chłopców. Najmłodszy pacjent w momencie przyjęcia na oddział miał 6 miesięcy, najstarszy 17 lat i 7 miesięcy. Podział na grupy wiekowe przedstawiał się następująco: dzieci do 12. m.ż. stanowiły 14,3%, w wieku od 13. m.ż. do 2. r.ż. – 16,3%, 2.-3. r.ż. – 24,5%, pozostałe 44,9% to pacjenci powyżej 3. r.ż. Tylko jedno dziecko zostało przyjęte w trybie planowym do ezofagoskopii z powodu trwających od wielu miesięcy dolegliwości, które mogły sugerować m.in. obecność przeszkody w przełyku. Pozostałych 48 pacjentów przyjęto do szpitala w trybie ostrym, u 45 dzieci objawy wystąpiły w ciągu 24 godzin przed hospitalizacją, 3 dzieci miało dolegliwości od kilku dni przed zgłoszeniem się do szpitala. U dużej części pacjentów wywiad w kierunku możliwości połknięcia ciała obcego był pozytywny. Dotyczyło to dzieci zgłaszających pojawienie się problemów po połknięciu przedmiotu, którym bawiły się krótko przed wystąpieniem dolegliwości, a także sytuacji, w których rodzice lub opiekunowie byli przekonani, że brakujące przedmioty lub ich fragmenty mogły z dużym prawdopodobieństwem znaleźć się w buzi dziecka. Były to najczęściej monety lub plastikowe żetony, a także plastikowe elementy zabawek lub dekoracji. Inne sytuacje, które spowodowały zgłoszenie się rodziców z dzieckiem do szpitala, to wystąpienie problemów z połykaniem bezpośrednio lub krótko po spożyciu posiłku mięsnego, ryby, kawałków owoców lub warzyw i cukierków. Dolegliwości, jakie prezentowali pacjenci, dotyczyły głównie zaburzeń połykania pokarmów stałych, ale także płynów. Niektórzy skarżyli się na uczucie przeszkody w gardle lub szyi, a także na ból szyi w rzucie przełyku, a ból nie zawsze związany był z aktem połykania. Inne objawy obserwowane u dzieci to: ślinotok, wymioty, odruchy wymiotne, odmowa przyjmowania pokarmów. U jednego pacjenta ból zlokalizowany był w obrębie pleców. U 4 dzieci obserwowano kaszel, ale nie prezentowały one zaburzeń oddychania w postaci duszności lub stridoru.
Przy przyjęciu do szpitala 7 pacjentów miało przy sobie wynik badania RTG klatki piersiowej wykonanego w innym szpitalu, z czego 6 dzieci dysponowało badaniem przeglądowym, a jedno badaniem RTG z papką barytową. U 40 pacjentów badanie radiologiczne w postaci przeglądowego RTG klatki piersiowej wykonano w tutejszym SOR-ze, u 2 dzieci powtórzono badanie na oddziale ze względu na czas, jaki minął od poprzedniego badania obrazowego do zaplanowanego zabiegu ezofagoskopii. U 2 pacjentów odstąpiono od badania radiologicznego przy przyjęciu i w trakcie dalszej hospitalizacji. Dwoje dzieci przy przyjęciu miało wykonane badanie radiologiczne z papką barytową. Badania obrazowe ujawniły obecność ciała obcego w rzucie przełyku w 32 przypadkach (31 przedmiotów metalicznych i jeden o gęstości kości), u 5 pacjentów opisano pośrednie objawy wskazujące na możliwość połknięcia ciała obcego (w dwóch badaniach stwierdzono podłużny ubytek zakontraktowania (ryc. 1), w jednym badaniu opisano modelowanie tchawicy, u jednego pacjenta RTG ujawnił zatrzymanie papki barytowej w przełyku, jedno badanie wykazało obecność jednostronnej pułapki powietrznej w polu płucnym). W 9 badaniach RTG nie stwierdzono nieprawidłowości.
Ryc. 1. Podłużny ubytek zakontrastowania (plastikowy żeton)
Ezofagoskopię sztywną w znieczuleniu ogólnym wykonano u 38 pacjentów, z czego 36 zaintubowano przed zabiegiem, natomiast w pozostałych dwóch przypadkach najpierw usunięto ciało obce z gardła dolnego w laryngoskopie za pomocą kleszczyków Magilla, a następnie po zaintubowaniu pacjenta skontrolowano przełyk za pomocą sztywnego ezofagoskopu. Podczas ezofagoskopii ciała obce w przełyku uwidoczniono i usunięto u 33 pacjentów, w 5 przypadkach ciała obcego w obrębie przełyku nie znaleziono. Wśród usuniętych ciał obcych było: 19 monet, 11 metalowych przedmiotów, 6 plastikowych elementów, 1 kość, 1 nasiono zielonego groszku. Większość ciał obcych usunięto z okolicy pierwszego lub drugiego zwężenia przełyku. Przedmioty usunięte z gardła dolnego to: metalowy drut (ryc. 2) i plastikowa gwiazdka.
Ryc. 2. Drut na granicy gardła dolnego i przełyku
U 4 pacjentów ze względu na krztuszenie w wywiadzie i utrzymujący się kaszel, a także wyniki badań obrazowych wskazujące na możliwość aspiracji ciała obcego do dróg oddechowych wykonano jednoczasowo bronchoskopię. W 3 przypadkach stwierdzono gęstą śluzowo-ropną wydzielinę w drogach oddechowych, u czwartego pacjenta drogi oddechowe były wolne.
U 4 pacjentów wykonano gastrofiberoskopię: u dwóch ciało obce przemieściło się w okolicę wpustu żołądka, u kolejnego pacjenta podejrzewano obecność fragmentów bombki w przełyku lub żołądku, jeden pacjent zgłaszał dolegliwości po zjedzeniu cząstki mandarynki. Monety i fragment mandarynki zostały usunięte, natomiast fragmentów bombki nie znaleziono.
U żadnego z badanych 38 pacjentów nie stwierdzono podczas ezofagoskopii perforacji przełyku, w jednym przypadku (połknięta otwarta agrafka) stwierdzono niewielkie skaleczenie ściany przełyku (ryc. 3), u 2 dzieci niewielkie zaczerwienienie ściany przełyku w miejscu przylegania ciała obcego, u 2 pacjentów uwidoczniono zaczerwienioną, pobrukowaną ścianę przełyku na całej jego długości i wysunięto podejrzenie eozynofilowego zapalenia przełyku, które potwierdziły późniejsze wyniki badania histopatologicznego.
Ryc. 3. Agrafka w przełyku 6-miesięcznego dziecka
U 7 hospitalizowanych pacjentów zastosowano leczenie zachowawcze. U trojga z nich dolegliwości wystąpiły po spożyciu pokarmu (cukierki, mięso), u 2 dzieci dolegliwości ustąpiły dość szybko po przyjęciu na oddział, a RTG nie wykazał nieprawidłowości, u 2 pacjentów przedmioty metalowe przemieściły się do dalszych części przewodu pokarmowego, co potwierdziły badania obrazowe.
U pacjentów, którzy mieli wykonaną ezofagoskopię z usunięciem ciała obcego, a w trakcie zabiegu stwierdzono zadrapanie lub skaleczenie śluzówki przełyku, wykonano kontrolny RTG przeglądowy klatki piersiowej, który nie wykazał nieprawidłowości w postaci perforacji przełyku lub też cech odmy. Dziewczynkę, u której stwierdzono skaleczenie śluzówki przełyku po usunięciu agrafki, pozostawiono na nawodnieniu dożylnym przez 12 godzin, następnie pozwolono poić dziecko solą fizjologiczną, stopniowo wprowadzając do picia inne płyny, a następnie pokarmy. Pozostali pacjenci mogli przyjmować płyny doustnie po 2 godzinach od zabiegu, a następnie stopniowo rozszerzano dietę.
U wszystkich pacjentów dolegliwości obecne przy przyjęciu do szpitala ustąpiły. Pacjenci bez stwierdzanych w czasie ezofagoskopii zmian w obrębie śluzówki przełyku byli wypisywani ze szpitala po dwóch dobach.
Dyskusja

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 10 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Lee JH: Foreign body ingestion in children. Clin Endosc 2018; 51(2): 129-136.
2. El-Matary W, El-Hakim H, Popel J: Eosinophili cesophagitis in children needing emergency endoscopy for foreign body and food bolus impaction. Pediatr Emerg Care 2012; 28(7): 611-613.
3. Hudson S, Sampson C, Muntz HR et al.: Foreign body impaction as presentation of eosinophili cesophagitis. Otolaryngol Head Neck Surg 2013; 149(5): 679-681.
4. Sink JR, Kitsko DJ, Mehta DK et al.: Diagnosis of Pediatric Foreign Body Ingestion: Clinical Presentation, Physical Examination, and Radiologic Findings. Ann Otol Rhinol Laryngol 2016; 125(4): 342-350.
5. Baddouh N, Arjdal L, Raji A, Bourrous M: Unsuspected Cause of Respiratory Distress: Unrecognized Esophageal Foreign Body. Case Rep Pediatr 2018; 2018: 6283053.
6. Wei Y, Chen L, Wang Y et al.: Proposed management protocol for in gested esophageal foreign body and aortoesophageal fistula: a single center experience. Int J Clin Exp Med 2015; 8(1): 607-615.
7. Liming BJ, Fischer A, Pitcher G: Bronchial Compression and Tracheosophageal Fistula Secondary to Prolonged Esophageal Foreign Body. Ann Otol Rhinol Laryngol 2016; 125(12): 1030-1033.
8. Cole S, Kearns D, Magit A: Chronic esophageal foreign bodies and secondary mediastinitis in children. Ann Otol Rhinol Laryngol 2011; 120(8): 542-545.
9. Liu J, Zhang X, Xie D et al.: Acute mediastinitis associated with foreign body erosion from the hypopharynx and esophagus. Otolaryngol Head Neck Surg 2012; 146(1): 58-62.
10. Iwama I: Overlooked radiographic finding results in delayed diagnosis of a retained oesophageal foreign body. BMJ Case Rep 2014; 2014. pii: bcr2014204856.
11. Park S, Choi DS, Shin HS et al.: Fish bone foreign bodies in the pharynx and upper esophagus: evaluation with 64-slice MDCT. Acta Radiol 2014; 55(1): 8-13.
12. Krom H, Visser M, Hulst JM et al.: Serious complications after button battery ingestion in children. Eur J Pediatr 2018; 177(7): 1063-1070.
13. Schramm JC, Sewell RK, Azarow KS et al.: Chronic cervical esophageal foreign bodies in children: surgical approach after unsuccessful endoscopic management. Ann Otol Rhinol Laryngol 2014; 123(1): 19-24.
otrzymano: 2018-11-14
zaakceptowano do druku: 2018-12-05

Adres do korespondencji:
*Lidia Zawadzka-Głos
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Warszawski Uniwersytet Medyczny
ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa, Polska
tel.: +48 (22) 317-97-21
e-mail: laryngologia@litewska.edu.pl

New Medicine 4/2018
Strona internetowa czasopisma New Medicine