Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2019, s. 3-9 | DOI: 10.25121/PF.2019.20.1.3
*Justyna Chanaj-Kaczmarek, Magdalena Ulikowska, Marlena Dudek-Makuch
Badania nad aktywnością biologiczną soku z liści Kalanchoe daigremontiana
Investigation on biological activity of the juice from leaves of Kalanchoe daigremontiana
Katedra i Zakład Farmakognozji, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Kierownik Katedry: dr hab. n. farm. Judyta Cielecka-Piontek
Streszczenie
Wstęp. Żyworódka daigremonta (Kalanchoe daigremontiana) w lecznictwie ludowym stosowana jest w postaci okładów ze świeżych, zmiażdżonych liści lub soku z liści w stanach zapalnych skóry, oparzeniach i trudno gojących się ranach.
Cel pracy. Celem badań było porównanie właściwości przeciwzapalnych i przeciwutleniających soku otrzymanego z liści żyworódki daigremonta we własnym zakresie oraz preparatu handlowego, a także oznaczenie w nich zawartości sumy polifenoli i flawonoidów.
Materiał i metody. Porównano zdolność hamowania aktywności hialuronidazy oraz aktywność przeciwutleniającą (FRAP i DPPH) badanych soków metodami spektrofotometrycznymi. Zawartość związków polifenolowych i flawonoidów w sokach z liści oceniono przy użyciu metod spektrofotometrycznych z użyciem odpowiednio odczynników Folin-Ciocalteu (FC) i AlCl3.
Wyniki. Uzyskane wyniki wskazują, że sok z liści otrzymany we własnym zakresie charakteryzuje się wyższą zawartością związków biologicznie aktywnych oraz wykazuje wyższą aktywność przeciwzapalną i przeciwutleniającą niż preparat handlowy.
Wnioski. Soki z żyworódki daigremonta mogą być stosowane pomocniczo w stanach zapalnych skóry.
Summary
Introduction. Mother of thousands (Kalanchoe daigremontiana) in folk medicine is applied in the form of compresses fresh, crushed leaf, or juice of the leaves of inflammation of the skin, burns and wound healing.
Aim. The aim of the study was to compare the anti-inflammatory and antioxidant properties of juices obtained from the leaves of K. daigremontiana, as well as to determine the content of the polyphenols and flavonoids.
Material and methods. Compared the anti-hyaluronidase activity and antioxidant potential (DPPH and FRAP) of juices from K. daigremontiana using a spectrophotometric methods. Moreover, total phenolic content and total flavonoid content were determined by spectrophotometric methods, with the Folin-Ciocalteu reagent (FC) and AlCl3 reagent respectively.
Results. The obtained results indicate that the juice prepared from the leaves is characterized by a higher content of active compounds and shows a higher anti-inflammatory and antioxidant activity than the commercial preparation.
Conclusions. Juices from K. daigremontiana could be helpful in the treatment of skin diseases.
2 ***
Wstęp
Żyworódka daigremonta (Kalanchoe daigremontiana Raym. – Hamet & H. Perrier; syn. Bryophyllum daigremontianum, ang. Mother of thousands) jest sukulentem należącym do rodziny Gruboszowatych (Crassulaceae), jednym ze 150 gatunków z rodzaju Kalanchoe. W stanie naturalnym preferuje ona podłoża piaskowców lub wapieni występujących na terenach krajów tropikalnych i subtropikalnych Afryki, Azji (wyspy Oceanu Indyjskiego) oraz Ameryki Północnej (1, 2). W klimacie umiarkowanym uprawiana jest w szklarniach i w doniczkach (3).
Kalanchoe daigremontiana jest rośliną wieloletnią. Łodyga jest prosta, pojedyncza, wzniesiona na wysokość od 30 do 100 cm. Liście są mięsiste, kształtu lancetowatego, barwy ciemnozielonej z fioletowymi lub czerwonobrunatnymi plamami na spodniej stronie (1, 3, 4). Charakterystyczną cechą są ich ząbkowane brzegi z purpurowymi rozmnóżkami pąkowymi (tzw. bulbillami) (4), które powstają w zagłębieniach liści z komórek merystematycznych i służą do rozmnażania wegetatywnego rośliny (5). Zjawisko rozwijania się młodych roślin na roślinie macierzystej nazywa się żyworodnością, stąd wzięła się polska nazwa rodzaju Kalanchoe. Kwiatostanem jest wiecha z kilkoma skupiskami wiszących kwiatów kształtu dzwonkowatego i barwy od szarawopurpurowej do czerwonej (4).
W Polsce i na świecie dostępne są preparaty lecznicze oraz kosmetyczne oparte na dwóch gatunkach z rodzaju Kalanchoe: żyworódki pierzastej (Kalanchoe pinnata (Lam.) Person, Bryophyllum pinnatum (Lam.) Oken) oraz żyworódki daigremonta. Preparaty z żyworódki pierzastej czasami błędnie opisywane są przez producentów jako preparaty z K. daigremontiana. Żyworódka pierzasta w odróżnieniu od żyworódki daigremonta nie tworzy licznych rozmnóżek na brzegach liści. Rozmnóżki pojawiają się na brzegach owalnych liści, pomiędzy ich ząbkami, zwykle po odłamaniu i opadnięciu liścia na podłoże. Różnice w budowie morfologicznej obu gatunków przedstawiono na rycinie 1a, b.
Ryc. 1a, b. Charakterystyka botaniczna żyworódki daigremonta (a) i żyworódki pierzastej (b)
Skład chemiczny żyworódki daigremonta jest dobrze poznany. W liściach K. daigremontiana stwierdzono obecność flawonoidów (pochodnych kemferolu i kwercetyny) (6), kwasów organicznych (chlorogenowy, ferulowy, galusowy, kawowy, p-kumarowy, protokatechowy, syryngowy, β- i γ-rezorcylowy, jabłkowy) (7, 8), jak również witaminy E (w formie β-, γ- i δ-tokomonoenolu oraz α-, γ- i δ-tokoferolu) (9) oraz makroelementów (wapń, potas, sód). W częściach nadziemnych i korzeniu rośliny występują sterole (2, 10), triterpeny (11-okso-epi-β-amyryna) (2) oraz bufadienolidy (11-13).
Dla gatunku K. daigremontiana dostępne są nieliczne badania dotyczące aktywności biologicznej, w których udowodniono m.in. działanie przeciwdrobnoustrojowe (2), przeciwwirusowe (6), przeciwutleniające (7, 14, 15), cytotoksyczne (2, 7, 16) oraz owadobójcze (13).
Żyworódka daigremonta stosowana jest w medycynie ludowej wewnętrznie w zapaleniu stawów, jako środek przeciwgorączkowy, przeciwkaszlowy i przeciwwrzodowy (6). W tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystywana jest jako środek przeciwwymiotny i przeciwkaszlowy (17). Natomiast okłady ze świeżych, zmiażdżonych liści lub soku z liści stosowane są w trudno gojących się ranach (18).
Z uwagi na wąski indeks terapeutyczny oraz ryzyko powstania kardiotoksyczności, spowodowane obecnością bufadienolidów w żyworódce daigremonta, nie zaleca się stosowania do wewnątrz preparatów sporządzonych z tego gatunku (14).
Cel pracy
Celem pracy było porównanie właściwości przeciwzapalnych i przeciwutleniających soku otrzymanego z liści żyworódki daigremonta we własnym zakresie oraz preparatu handlowego, oznaczenie w nich zawartości sumy polifenoli i flawonoidów.
Materiał i metody
W badaniach wykorzystano produkt handlowy firmy Dermesa (zakupiony w styczniu 2018 roku) – sok z K. daigremontiana konserwowany etanolem (23-25% etanolu w 100 ml produktu), błędnie określony przez producenta jako sok z żyworódki pierzastej, oraz sok z liści K. daigremontiana wyciśnięty we własnym zakresie. Liście żyworódki daigremonta zebrano w Ogrodzie Farmakognostycznym Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu w 2017 roku. Sok uzyskano poprzez zmiksowanie liści, a następnie wyciśnięcie go przez jałową gazę. Z 400 g surowca otrzymano 385 ml soku. Następnie w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml odmierzono 77 ml soku i uzupełniono 23 ml etanolu, w celu otrzymania produktu analogicznego do soku firmy Dermesa.
Badania aktywności biologicznej
Badanie zdolności hamowania aktywności hialuronidazy
Hamowanie aktywności hialuronidazy oznaczono metodą spektrofotometryczną opisaną przez Studzińską-Srokę i wsp. (19). Do studzienek płytki 96-dołkowej odmierzano kolejno 25 μl buforu (50 mmol, pH = 7,0 zawierającego 77 mmol NaCl i 1 mg/ml albuminy), 25 μl hialuronidazy (30 jedn./ml buforu octanowego o pH = 7,0), 10 μl soku oraz 15 μl buforu octanowego (pH = 4,5). Płytkę inkubowano przez 15 minut w temperaturze 37°C, dodano 25 μl kwasu hialuronowego (HA) (0,3 mg/ml buforu octanowego o pH = 4,5) i ponownie inkubowano w temperaturze 37°C przez 45 minut. Następnie dodano 200 μl roztworu 2,5% CTAB (bromek heksadecylotrimetyloamoniowy) w 2% NaOH o pH 12,0. Absorbancję mierzono przy długości fali λ = 600 nm (Multiskan GOx1510, Thermo Fisher Scientific, Finlandia) po 10-minutowej inkubacji w temperaturze pokojowej. Dla każdego soku przygotowano po trzy próby. W trakcie oznaczenia przygotowano również dwie próby ślepe, w których 10 μl soku zastąpiono 10 μl wody do wstrzykiwań (próba ślepa 1) oraz 25 μl hialuronidazy zastąpiono 25 μl buforu octanowego (próba ślepa 2). Z uzyskanych wyników obliczono procentową zdolność hamowania aktywności hialuronidazy przez soki z żyworódki daigremonta, według poniższego wzoru:
Zdolność hamowania hialuronidazy (%)=TS – TC×100
TH – TC
TS – średnia absorbancja próby badanej (enzym + HA + substancja badana),
TC – średnia absorbancja próby ślepej 1 (enzym + HA),
TH – średnia absorbancja próby ślepej 2 (HA + substancja badana).
Badanie aktywności przeciwutleniającej metodą DPPH
Badanie przeprowadzono według zmodyfikowanej metody Brand-Williamsa i wsp. (20). Pomiar zdolności antyoksydacyjnej wykonano za pomocą syntetycznego rodnika DPPH (2,2-difenylo-2-pikrylohydrazyl). Do probówek typu Eppendorf o pojemności 2 ml dodawano kolejno po 0,2 ml wodnych rozcieńczeń soków (co odpowiadało zawartości 4, 18, 32 μl soku w próbie), a następnie roztwór rodnika DPPH w ilości 1,4 ml. Każdą próbę wymieszano w wytrząsarce typu Vortex i inkubowano przez 30 minut w ciemnym miejscu. Absorbancję mierzono (spektrofotometr UV/VIS Lambda 35, Perkin-Elmer) przy długości fali λ = 517 nm, wobec próby odniesienia, którą stanowił metanol. Dla każdego rozcieńczenia przygotowano po 6 prób. Na podstawie uzyskanych wartości absorbancji obliczono procentowy stopień zmiatania rodników DPPH przez badane soki według poniższego wzoru:
Stopień zmiatania rodnika DPPH (%)=ADPPH˙ – Apróby×100
ADPPH˙
ADPPH˙średnia absorbancja roztworu rodnika DPPH,
Apróby średnia absorbancja próby badanej.
Badanie aktywności przeciwutleniającej metodą FRAP
Oznaczenie przeprowadzono według zmodyfikowanej metody Tiverona i wsp. (21). Do probówek typu Eppendorf o pojemności 2 ml dodawano kolejno: 30 μl wodnych rozcieńczeń soków (co odpowiadało zawartości 3,6; 5,4; 7,2 μl soku w próbie), a następnie przygotowaną mieszaninę FRAP (25,0 ml buforu octanowego o pH = 3,6; 2,5 ml 10 mmol roztworu TPTZ – 2,4,6,-tris(2-pirydylo)-S-triazyny w 40 mmol HCl oraz 2,5 ml 20 mmol roztworu FeCl3?6H2O) w ilości 0,9 ml. Każdą próbę wymieszano w wytrząsarce typu Vortex, następnie inkubowano 30 minut w temperaturze 37°C, chroniąc przed dostępem światła. Absorbancję mierzono przy długości fali λ = 593 nm wobec próby odniesienia, którą przygotowano w sposób analogiczny do próby badanej, zastępując sok metanolem. Dla każdego rozcieńczenia przygotowano po 6 prób.
Oznaczenie zawartości sumy polifenoli (TPC)
TPC określono przy użyciu zmodyfikowanej metody Menga i wsp. (22). Do probówek typu Eppendorf o pojemności 2 ml dodawano kolejno: 0,1 ml rozcieńczeń soków (co odpowiadało zawartości 14 μl soku z liści oraz 30 μl soku firmy Dermesa w próbie) lub rozcieńczeń roztworu kwasu galusowego oraz 0,1 ml odczynnika Folina-Ciocalteu (FC). Po upływie 3 minut dodano 1,0 ml 7% roztworu wodnego węglanu sodu. Po upływie 60 minut zmierzono absorbancję (spektrofotometr UV/VIS Lambda 35, Perkin-Elmer) 6 przygotowanych prób przy długości fali λ = 760 nm wobec próby ślepej. Wyniki oznaczeń TPC podano w mg ekwiwalentu kwasu galusowego w ml soku, wykorzystując krzywą kalibracyjną kwasu galusowego (y = 97,47x + 0,036, R2 = 0,9999) w zakresie stężeń 1,66-5,83 μg/ml.
Oznaczenie zawartości sumy flawonoidów (TFC)
TFC wykonano przy użyciu zmodyfikowanej metody Meda i wsp. (23). Do probówek typu Eppendorf o pojemności 2 ml dodawano kolejno: 0,5 ml rozcieńczeń soków (co odpowiadało zawartości 0,1 ml soku z liści oraz 0,18 ml soku firmy Dermesa w próbie) lub rozcieńczeń roztworów kwercetyny, następnie 0,5 ml metanolowego roztworu chlorku glinu. Próby wymieszano w wytrząsarce typu Vortex i inkubowano w ciemnym miejscu przez 10 minut. Dla każdego rozcieńczenia przygotowano po 6 prób. W podobny sposób przygotowano próbę odniesienia, zastępując roztwór chlorku glinu metanolem. Pomiar absorbancji (spektrofotometr UV/VIS Lambda 35, Perkin-Elmer) dokonywano przy długości fali λ = 415 nm wobec próby ślepej. Wyniki TFC wyrażono jako μg kwercetyny w ml soku, wykorzystując krzywą kalibracyjną kwercetyny w zakresie stężeń 6,0-14,0 μg/ml (y = 0,048x - 0,004, R2 = 0,9999).
Wyniki i dyskusja
Przegląd surowców roślinnych stosowanych aktualnie w chorobach skórnych potwierdza, iż większość z nich wykazuje zdolność hamowania hialuronidazy oraz działanie przeciwzapalne. Hialuronidazy pełnią istotną rolę w wielu fizjologicznych i patologicznych procesach zachodzących w organizmach żywych (24-26). Poprzez degradację kwasu hialuronowego biorą udział w rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego. Powstające fragmenty kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej powodują zwiększenie napływu leukocytów do ogniska zapalenia i powodują ekspresję genów czynników prozapalnych w obrębie zmiany zapalnej (27). Wzrost ich aktywności wpływa na rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększenie ich przepuszczalności, a w konsekwencji powstanie miejscowego zaczerwienienia, obrzęku oraz podwyższenia temperatury ciała w miejscu zapalenia. Wysoką aktywność w zakresie hamowania hialuronidazy wykazują rośliny z rodziny Lamiaceae, np. mięta lekarska, rozmaryn lekarski, szałwia lekarska, cząber ogrodowy, majeranek i tymianek właściwy (28), żołtlica drobnokwiatowa (19) oraz nadziemne części wiesiołka dwuletniego i dziwnego (29).
Na podstawie dostępnych publikacji wynika, iż działanie przeciwzapalne in vivo oraz przyspieszające gojenie się ran wykazano jedynie dla K. pinnata (30-32). Badanie zdolności hamowania aktywności hialuronidazy przeprowadzono metodą spektrofotometryczną, która polega na pomiarze natężenia zmętnienia, powstałego w wyniku wytrącenia kwasu hialuronowego. Uzyskane wyniki wskazują, że sok z liści charakteryzuje się umiarkowaną aktywnością hamowania aktywności hialuronidazy (13,22 ± 2,86%), jednak działał dwukrotnie silniej niż preparat handlowy (5,83 ± 1,68%). Wykazana aktywność może być związana z obecnością w sokach związków polifenolowych, głównie flawonoidów i kwasów fenolowych, które należą do inhibitorów hialuronidaz o udokumentowanej aktywności (33-35).
Ponadto zapaleniu zazwyczaj towarzyszy zwiększone wydzielanie wolnych rodników, które wpływają na utrzymanie się i rozwój stanu zapalnego. Z analizy dostępnego piśmiennictwa wynika, że ekstrakty z roślin z rodzaju Kalanchoe wykazują aktywność przeciwutleniającą poprzez neutralizowanie rodnika hydroksylowego, anionorodnika ponadtlenkowego, nadtlenku wodoru i tlenku azotu (36, 37), chelatowanie lub redukcję metali (36, 38, 39) oraz wzrost aktywności enzymów uczestniczących w obronie przed wolnymi rodnikami: dysmutazy ponadtlenkowej, katalazy, peroksydazy glutationowej i reduktazy glutationowej (40, 41). Badania aktywności przeciwutleniającej przeprowadzono przy użyciu dwóch metod spektrofotometrycznych: DPPH i FRAP.
Oba soki wykazywały zdolność do neutralizowania wolnych rodników DPPH i redukowania jonów Fe (III). Wraz ze wzrostem stężenia badanych soków wzrastała aktywność przeciwutleniająca. Sok z liści żyworódki daigremonta we wszystkich badanych stężeniach charakteryzował się wyższą zdolnością do zmiatania rodnika DPPH i redukowania jonów Fe (III) niż sok firmy Dermesa (ryc. 2, 3).
Ryc. 2. Zależność aktywności przeciwutleniającej oznaczanej metodą DPPH od zawartości polifenoli
Ryc. 3. Zależność aktywności przeciwutleniającej oznaczanej metodą FRAP od zawartości polifenoli
Dotychczas przeprowadzone badania aktywności przeciwutleniającej dotyczą jedynie wyciągów z żyworódki daigremonta. Wykazano w nich, że zarówno macerat alkoholowy ze świeżych liści, jak również frakcja metanolowa z korzeni K. daigremontiana wykazują zdolność neutralizacji rodników DPPH, z wartością IC50 równą odpowiednio 180 μg/ml (7) oraz 21,80 μg/ml (17). Frakcja metanolowa otrzymana z korzeni żyworódki daigremonta redukowała ponadto peroksydację lipidów oraz chroniła białkowe i lipidowe składniki krwi przed stresem oksydacyjnym (17).
Zaobserwowane różnice w aktywności biologicznej badanych soków są prawdopodobnie związane ze składem ilościowym związków polifenolowych. Wyniki badań przedstawione w tabeli 1 wskazują, że sok wyciśnięty z liści we własnym zakresie zawierał 1,7 raza więcej polifenoli oraz 1,5 raza więcej flawonoidów niż sok pochodzący z firmy Dermesa. Całkowita zawartość flawonoidów stanowiła około 30% oznaczonej sumy polifenoli, co wskazuje, że w skład frakcji polifenolowej soków wchodzą także inne związki, np. obecne w surowcu kwasy fenolowe (7).
Tab. 1. Zawartość związków polifenolowych w sokach z żyworódki daigremonta
SokZawartość (ml soku)
flawonoidy (mg w przeliczeniu na kwercetynę)polifenole (mg w przeliczeniu na kwas galusowy)
Sok z liści otrzymany we własnym zakresie0,09 ± 0,000,31 ± 0,01
Sok firmy Dermesa0,06 ± 0,000,18 ± 0,01
Wnioski
1. Sok z liści Kalanchoe daigremontiana firmy Dermesa charakteryzował się słabszą aktywnością przeciwzapalną oraz przeciwutleniającą w porównaniu do soku otrzymanego we własnym zakresie, co prawdopodobnie związane jest z mniejszą zawartością związków polifenolowych.
2. Stwierdzona aktywność biologiczna może częściowo uzasadniać tradycyjne stosowanie soku z liści Kalanchoe daigremontiana w stanach zapalnych skóry.
Piśmiennictwo
1. Eggli U. Illustrated handbook of succulent plants. Crassulaceae. Springer-Verlag, Berlin-Heidelberg 2003; 143-53.
2. Nahar K, Khan MGU, Rahman MS i wsp. Antimicrobial and cytotoxic activities of Bryophyllum daigremontianum. J Pharmacol Sci 2008; 7:99-101.
3. Rauh W. Succulent and xerophytic of Madagascar. Strawberry Press, Mill Valley 1995.
4. Cullen J, Alexander JCM, Brady A i wsp. The European garden of flora, dilleniaceae to leguminosae, dicotyledones. Bath Press, Avon 1995.
5. Szweykowska A, Szweykowski J. Rozmnażanie się roślin i związane z nim struktury. Wyd Nauk PWN, Warszawa 2003.
6. Ürmènyi FG, Saraiva GD, Casanova LM i wsp. Anti-HSV-1 and HSV-2 flavonoids and a new kaempferol triglycoside from the medicinal plant Kalanchoe daigremontiana. Chem Biodivers 2016; 13:1707-14.
7. Bogucka-Kocka A, Zidorn C, Kasprzycka M i wsp. Phenolic acid content, antioxidant and cytotoxic activities of four Kalanchoe species. Saudi J Biol Sci 2018; 25(4):622-30.
8. Phillips RD, Jennings DH. Succulence, cations, and organic acids in leavs of Kalanchoe daigremontiana grown in long and short days in soil and water culture. New Phytol 1976; 77:599-611.
9. Kruk J, Pisarski A, Szymanska R. Novel vitamin E forms in leaves of Kalanchoe daigremontiana and Phaseolus coccineus. J Plant Physiol 2011; 168:2021-7.
10. Kalinowska M, Nes WR, Crumley FG i wsp. Stereochemical differences in the anatomical distribution of C-24 alkylated sterols in Kalanchoe daigremontiana. Phytochem 1990; 29:3427-34.
11. Fürer K, Raith M, Brenneisen R i wsp. Two new flavonol glycosides and a metabolite profile of Bryophyllum pinnatum, a phytotherapeutic used in obstetrics and gynaecology. Planta Med 2013; 79:1565-71.
12. Moniuszko-Szajwaj B, Pecio Ł, Kowalczyk M i wsp. New bufadienolides isolated from the roots of Kalanchoe daigremontiana (Crassulaceae). Molecules 2016; 21:1-13.
13. Hermawan W, Maharani R, Fajriah S i wsp. Insecticidal bufadienolides from the leaves of Kalanchoe daigremontiana (Crassulaceae). J ILMU DASAR 2010; 11:115-9.
14. Kołodziejczyk-Czepas J, Stochmal A. Bufadienolides of Kalanchoe species: an overview of chemical structure, biological activity and prospects for pharmacological use. Phytochem Rev 2017; 16:1155-71.
15. Sharker SM, Hossain MK, Haque MR i wsp. Phytochemical and pharmacological studies of Bryophyllum daigremontianum (Raym.). Am J Pharm Tech Res 2013; 3:484-92.
16. Alvarado-Palacios QG, San Martin-Martinez E, Gomez-García C i wsp. Nanoencapsulation of the Aranto (Kalanchoe daigremontiana) aquoethanolic extract by nanospray dryer and its selective effect on breast cancer cell line. IJPPR 2015; 7:888-95.
17. Kolodziejczyk-Czepas J, Nowak P, Wachowicz B i wsp. Antioxidant efficacy of Kalanchoe daigremontiana bufadienolide – rich fraction in blood plasma in vitro. Pharm Biol 2016; 54:3182-8.
18. Anisimov MM, Gerasimenko EL, Chaikina EL i wsp. Biological activity of metabolites of the herb Kalanchoe daigremontiana (Hamet de la Bathie) Jacobs et Perr. Biol Bull 2009; 36:568-74.
19. Studzińska-Sroka E, Dudek-Makuch M, Chanaj-Kaczmarek J i wsp. Anti-inflammatory activity and phytochemical profile of Galinsoga parviflora Cav. Molecules 2018; 23:2133.
20. Brand-Williams W, Cuvelier ME, Berset C. Use of a free radical method to evaluate antioxidant activity. Lebensm Wiss Technol 1995; 28:25-30.
21. Tiveron AP, Melo PS, Bergamaschi KB i wsp. Antioxidant activity of Brazilian vegetables and its relation with phenolic composition. Int J Mol Sci 2012; 13:8943-57.
22. Meng CC, Jalil AMM, Ismail A. Phenolic and theobromine contents of commercial dark, milk and white chocolates on the Malaysian market. Molecules 2009; 14:200-9.
23. Meda A, Lamien CE, Romito M i wsp. Determination of the total phenolic, flavonoid and proline contents in Burkina Fasan honey, as well as their radical scavenging activity. Food Chem 2005; 91:571-7.
24. Lin Y, Mahan K, Lathrop WF i wsp. A hyaluronidase activity of the sperm plasma membrane protein PH-20 enables sperm to penetrate the cumulus cell layer surrounding the egg. J Cell Biol 1994; 125:1157-63.
25. Martin-DeLeon PA. Epididymal SPAM1 and its impact on sperm function. Mol Cell Endocrinol 2006; 250:114-21.
26. Hynes WL, Walton SL. Hyaluronidases of Gram-positive bacteria. FEMS Microbiol Lett 2000; 183:201-7.
27. Krasiński R, Tchórzewski H. Hialuronian jako czynnik regulujący proces zapalenia. Postępy Hig Med Dośw 2007; 61:683-9.
28. Ippoushi K, Yamaguchi Y, Itou H i wsp. Evaluation of inhibitory effects of vegetables and herbs on hyaluronidase and identification of rosmarinic acid as a hyaluronidase inhibitor in lemon balm (Melissa officinalis L.). Food Sci Technol Res 2000; 6:74-7.
29. Granica S, Czerwinska ME, Piwowarski JP i wsp. Chemical composition, antioxidative and anti-inflammatory activity of extracts prepared from aerial parts of Oenothera biennis L. and Oenothera paradoxa Hudziok obtained from seeds cultivation. J Agric Food Chem 2013; 61:801-10.
30. Ojewole JAO. Antihypertensive properties of Bryophyllum pinnatum (Lam) Oken leaf extracts. Am J Hypertens 2002; 15:34.
31. Afzal M, Gupta G, Kazmi I i wsp. Anti-inflammatory and analgesic potential of a novel steroidal derivative from Bryophyllum pinnatum. Fitoterapia 2012; 83:85-8.
32. Chibli LA, Rodrigues KC, Gasparetto CM i wsp. Anti-inflammatory effects of Bryophyllum pinnatum (Lam.) Oken ethanol extract in acute and chronic cutaneous inflammation. J Ethnopharmacol 2014; 11:330-8.
33. Ao C, Higa T, Ming H i wsp. Isolation and identification of antioxidant and hyaluronidase inhibitory compounds from Ficus microcarpa L. fil. bark. J Enzyme Inhib Med Chem 2010, 25:406-13.
34. Lee JH, Kim GH. Evaluation of antioxidant and inhibitory activities for different subclasses flavonoids on enzymes for rheumatoid arthritis. J Food Sci 2010; 75:212-7.
35. Tunali S, Yanardag R, Ozmen HD. In vitro inhibition of hyaluronidase by chemical substances. J Biotechnol 2017; 256:83.
36. Sharma NK, Priyanka Jha KK. Evaluation of analgesic and anti-inflammatory activity of Kalanchoe spanthulata leaves extract. J Adv Scient Res 2011; 2:71-3.
37. Jaiswal S, Chawla R, Sawhney S. Kalanchoe pinnata – a promising source of natural antioxidants. Eur J Med Plants 2014; 4:1210-22.
38. Verma VK, Kumar S, Rani VK i wsp. Compound profiling in methanol extract of Kalanchoe blossfeldiana (Flaming katy) leaves through GC-MS analysis and evaluation of its bioactive properties. Glob J Adv Biol Sci 2015; 1:38-49.
39. Mohan SC, Balamurugan V, Shalini ST i wsp. Metal ion chelating activity and hydrogen peroxide scavenging activity of medicinal plant Kalanchoe pinnata. J Chem Pharm Res 2012: 4:197-202.
40. Lai ZR, Peng WH, Ho YL i wsp. Analgesic and anti-inflammatory activities of the methanol extract of Kalanchoe gracilis (L.) DC stem in mice. Am J Chin Med 2010; 38:529-46.
41. Fondjo FA, Kamgang R, Essame Oyono JL i wsp. Anti-dyslipidemic and antioxidant potentials of methanol extract of Kalanchoe crenata whole plant in streptozotocin-induced diabetic nephropathy in rats. Trop J Pharm Res 2012; 11:767-75.
otrzymano: 2018-11-12
zaakceptowano do druku: 2019-01-16

Adres do korespondencji:
*dr n. farm. Justyna Chanaj-Kaczmarek
Katedra i Zakład Farmakognozji Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
ul. Święcickiego 4, 60-681 Poznań
tel./fax: +48 (61) 854-67-01
e-mail: justyna.chanaj-kaczmarek@ump.edu.pl

Postępy Fitoterapii 1/2019
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii