Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 2/2001, s. 65-68
Radosław Starownik, Krzysztof Bar
Łagodny rozrost stercza
BPH – Benign Prostate Hyperplasia
z Katedry i Kliniki Urologii Akademii Medycznej w Lublinie
Kierownik Katedry: dr hab. n. med. Krzysztof Bar
Summary
One of the diseases encountered most frequently in everyday medical practice is benign prostatic hypertrophy (BPH). Difficulties in bladder voiding are experienced by over half the male population aged over 50 years. This large population of men with this symptom justifies the present discussion on the pathogenesis, diagnosis and treatment methods of benign prostatic hypertrophy.
Łagodny rozrost stercza (BPH – Benign Prostate Hyperplasia) należy do najczęściej spotykanych schorzeń u mężczyzn po 50 roku życia. Jest to niezłośliwe powiększenie gruczołu krokowego, które powstaje na skutek nadmiernego mnożenia się komórek stercza, zarówno gruczołowych, jak i wywodzących się z elementów podścieliska. Zmiany budowy histologicznej o typie rozrostu występują u 50% mężczyzn w 50 r.ż. i wzrastają do 90% po 80 r.ż. (po 10% na każdą dekadę). Z przeprowadzonych badań wynika, że częstość występowania objawów BPH wzrasta wraz z wiekiem. Stwierdzono, że w 5.5. r.ż u około 25% mężczyzn rozwijają się objawy BPH, natomiast w 75 r.ż. ponad połowa populacji cierpi z tego powodu.
Etiologia
Przyczyny rozrostu gruczołu krokowego pozostają do końca niewyjaśnione. Dobrze udokumentowana jest współzależność od wieku chorego, a także udział testosteronu w powstawaniu BPH. Produkcja testosteronu w jądrach regulowana jest przez oś podwzgórzowo-przysadkową. W komórkach gruczołu krokowego pod wpływem 5-a-reduktazy testosteron ulega przemianie do bardziej aktywnej formy-dihydrotestosteronu (DHT). DHT wiążąc się z receptorami położonymi na jądrach komórkowych, powoduje produkcję mRNA i białek, dzięki czemu następuje wzrost komórek stercza i ich proliferacja. Wraz z wiekiem obniża się ilość produkowanego testosteronu, przewaga estrogenów powoduje zagęszczenie receptorów jądrowych dla DHT. Postulowany jest również udział czynników wzrostu (EGF-epidermal growth factor) w rozwoju BPH.
Patofizjologia
Powiększający się gruczoł krokowy uciska sterczową część cewki moczowej. W początkowej fazie opór związany z występowaniem przeszkody podpęcherzowej kompensowany jest przez roboczy przerost wypieracza pęcherza moczowego. Klinicznie w okresie tym występuje głównie częstomocz. Przerośnięty mięsień opróżnia całkowicie pęcherz moczowy. W miarę powiększania objętości stercza narastają objawy przeszkody podpęcherzowej. Mięśniówka ściany pęcherza moczowego po okresie przerostu ulega częściowemu zanikowi, z czym wiąże się postępująca atonia pęcherza. W śluzówce pęcherza pojawiają się uchyłki niekiedy dochodzące do znacznych rozmiarów. Ilość moczu zalegającego po mikcji zwiększa się. Dodatkowa infekcja nasila objawy podrażnienia pęcherza moczowego. Częstym powikłaniem może być występowanie kamieni w pęcherzu moczowym.
Przerosły gruczoł krokowy może uciskać ujścia moczowodów, a przez to powodować zastój moczu w górnym odcinku dróg moczowych. Wzrost ciśnienia śródmiedniczkowego może powodować uszkodzenie czynności nerek, w skrajnych przypadkach może dojść do przewlekłej niewydolności nerek.
Nagłe zatrzymanie moczu jest wynikiem nadmiernego przekrwienia gruczołu krokowego, do którego może dojść w wyniku zapalenia stercza, po spożyciu alkoholu, kawy, odbytym stosunku płciowym lub ochłodzeniu organizmu.
Objawy kliniczne
Objawy związane z BPH są wynikiem nałożenia się trzech komponent patofizjologicznych: powiększenia masy gruczołu krokowego, występowania przeszkody podpęcherzowej oraz objawów z dolnego odcinka dróg moczowych. Udział poszczególnych składowych może być zmienny, a tym samym obraz kliniczny może być różny.
Objawy BPH zasadniczo możemy podzielić na dwie grupy (tab. 1):
Tabela 1. Objawy łagodnego rozrostu stercza.
objawy przeszkody podpęcherzowej: 
   słaby, przerywany strumień moczu 
   oddawanie moczu kroplami 
   trudności z rozpoczęciem mikcji 
   parcie brzuszne 
   uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza moczowego
    zatrzymanie moczu 

cechy podrażnienia pęcherza moczowego: 
   częstomocz 
   oddawanie moczu w nocy (nokturia) 
   parcie naglące 
   nietrzymanie moczu z parcia 
   ból w czasie mikcji
1.objawy przeszkody podpęcherzowej: słaby, przerywany strumień moczu, oddawanie moczu kroplami, trudności z rozpoczęciem mikcji, parcie brzuszne, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu;
2.cechy podrażnienia pęcherza moczowego: częstomocz, oddawanie moczu w nocy, parcie naglące, nietrzymanie moczu z parcia, ból w czasie mikcji.
Klinicznie BPH można podzielić na trzy okresy:
I okres – podrażnienia, w którym dominuje częstomocz, szczególnie nocny oraz parcie naglące,
II okres – kompensacji, w którym nasilają się objawy przeszkody podpęcherzowej, oraz
III okres – dekompensacji, w którym dochodzi do zalegania moczu po mikcji oraz rozwijają się różnego rodzaju powikłania (kamica, uchyłki pęcherza moczowego, przewlekła niewydolność nerek).
Rozpoznanie
Łagodny rozrost stercza podobnie jak rak gruczołu krokowego rozwija się głównie u mężczyzn po 50 r.ż. W celu dokładnego ustalenia charakteru rozrostu, u pacjentów z objawami przeszkody pęcherzowej pomocne są: wywiad chorobowy (IPSS – International Prostate Score System), badanie per rectum, oznaczenie poziomu specyficznego antygenu sterczowego (PSA – Prostate Specific Antigen), badania laboratoryjne (analiza i posiew moczu, stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy krwi), uroflowmetria, badanie ultrasonograficzne (TAUS, TRUS), ewentualnie urografia, cystoskopia.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
Piśmiennictwo u Autorów.
Medycyna Rodzinna 2/2001
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna