Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografie? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis - wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2002, s. 53-56
Kamil Hozyasz
Probiotyki i prebiotyki – nowe propozycje w żywieniu niemowląt
Probiotics and prebiotics – the new proposal for infant feeding
z Kliniki Pediatrii, Instytut Matki I Dziecka
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Andrzej Milanowski
Summary
Breast milk, the model that infant formula manufacturers have tried to emulate for five decades, is the most obvious example of a food with recognised immunonutrive properties. The role of probiotics and prebiotics in infant formulas has generated great interest. The health benefits of probiotics and prebiotics in the diet are reviewed.
W skład organizmu dorosłego człowieka wchodzi – z ekologicznego punktu widzenia – około 1014 komórek, z tego tylko 10% stanowią komórki budujące tkanki. Fakt, że 90% komórek fascynującego ekosystemu, składającego się na Homo sapiens, to Prokaryota, najczęściej jest pomijany w podręcznikach klinicznej medycyny. Na dodatek przepaść w zakresie organizacji genetycznej pomiędzy ssakami i drożdżami jest mniejsza niż pomiędzy drożdżami i bakteriami. Istnieje wiele szlaków komunikacji pomiędzy komórkami organizmu eukaryotycznego i komensalnymi bakteriami, z których część jest kwalifikowana jako pro- lub przeciwzapalne. Bakterie wydają się odgrywać nie marginalną ale przeciwnie – fundamentalną rolę w homeostazie organizmu człowieka, przy czym wzajemne oddziaływania są poznane w znikomym stopniu.
Ekostatystyka organizmu człowieka ? U dorosłego człowieka przewód pokarmowy zawiera 1000 g bakterii, skóra - 200 g, płuca - 20 g, pochwa - 20 g, nos - 10 g, gałki oczne - 1 g
? W paleolicie przodkowie współczesnych ludzi spożywali 5-10 razy więcej włóknika (100-150 g/dobę vs 10-15 g)
? Przeciętne spożycie rafinowanego cukru wzrosło od 0 w połowie XVII w. do 45 kg/rok
? Przez tysiąclecia fermentacja była podstawową metodą konserwowania żywności*, L. plantarum i L. rhamnosus tolerują niskie pH
? Jeden człowiek konsumuje przeciętnie w ciągu całego życia 60 ton żywności (co najmniej 5 "tirów"). 
* Echem tamtych doświadczeń są specjały kulinarne, jak: kiszona kapusta i ogórki w Europie Środkowej, kiszone arbuzy na Ukrainie, oliwki zakwaszane, fermentowane śledzie (Strömming), rekiny w Islandii, kwaszone przystawki warzywne na Dalekim Wschodzie, sosy z fermentowanych ryb i skorupiaków w Indonezji
Błona śluzowa okrężnicy nie ma zdolności czerpania substancji odżywczych z krwi. Pozostaje w stanie bezpośredniej zależności od obecnych w świetle jelita: krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, poliamin, czynników wzrostowych, witamin i antyoksydantów wytwarzanych przez niepatogenną florę. Substratami dla komensalnej flory jelitowej są: błonnik pokarmowy, niektóre złożone białka, substancje śluzowe i inne wydzieliny przewodu pokarmowego, obumarłe komórki nabłonka błony śluzowej jelita, bakterii i drożdżaków.
Zainteresowanie badaczy florą jelitową systematycznie wzrasta od czasu ogłoszenia w 1908 r. przez Miecznikowa teorii, że wieśniacy z Imperium Rosyjskiego zawdzięczają swą długowieczność spożywaniu dużych ilości jogurtu, zawierającego „zdrowe” bakterie.
Przewód pokarmowy noworodka jest pierwotnie zasiedlany przez mikroorganizmy pochodzące z pochwy i odbytu/stolców matki oraz otaczającego środowiska. Dla dzieci urodzonych przez cięcie cesarskie środowisko zewnętrzne jest głównym źródłem flory – niestety higieniczne warunki szpitalne uniemożliwiają transfer szczepów bakterii kwasu mlekowego. Laktoza jest najgorzej wchłanialnym dwucukrem, pomimo tego obecnym w mleku ssaków i pokarmie kobiecym. Obecność w mleku głównie węglowodanu, o powyższej, wydawałoby się, niekorzystnej charakterystyce, najprawdopodobniej spowodowana jest korzyściami wypływającymi z oddziaływania na fermentującą florę jelitową. Flora jelitowa u niemowląt karmionych piersią zdominowana jest przez bifidobakterie i Lactobacilli, u karmionych sztucznie nie przeważa żaden z rodzajów bakterii. W okresie wprowadzania pokarmów stałych wzrasta kolonizacja przez szczepy Escherichia coli, Bacteroides i Clostridium. Po odstawieniu od piersi, u dzieci w wieku powyżej 2-ego roku życia flora jelitowa upodabnia się do występującej u ludzi dorosłych.
Obecność Lactobacillus plantarum w przewodzie pokarmowym pozostaje w bezpośredniej zależności od stosowanej diety. Szczep ten występuje u prawie 100% Afrykanów i Azjatów spożywających duże ilości żywności fermentowanej przez L. plantarum, u 75% amerykańskich Adwentystów Dnia Siódmego (stosują dietę wegetariańską), u 5-25% ludzi na standardowej diecie europejskiej. U kosmonautów powracających na Ziemię po okresie ekspozycji na wzmożony stres oraz stosujących dietę opartą o wysokoprzetworzone i skondensowane środki spożywcze nie stwierdza się obecności L. plantarum.
Mianem probiotyków określane są żywe mikroorganizmy znajdujące się w pożywieniu, które wywierają korzystny wpływ na organizm człowieka (zwierzęcia) poprzez modyfikacje struktury jakościowej i ilościowej flory jelitowej. Prebiotyki to składowe pożywienia nie podlegające trawieniu i wchłanianiu w jelicie cienkim, a pozytywnie oddziaływujące na gospodarza poprzez wybiórczą stymulację wzrostu i aktywności wybranych mikroorganizmów obecnych w okrężnicy (tab.1). Prebiotyki mogą także zmniejszać wirulencję bakterii, na co ciekawym przykładem jest wpływ celobiozy na szczepy Listeria monocytogenes. Już w latach 50-tych stosowano laktulozę jako prebiotyk w mieszankach dla niemowląt. Własne obserwacje potwierdzają, że w przypadku nieprawidłowej flory jelitowej u niemowląt i małych dzieci można osiągnąć eliminację nosicielstwa poprzez terapię synbiotyczną (probiotyk+prebiotyk) opartą o laktulozę oraz mieszankę Saccharomyces boulardii (drożdżak) i pałeczek kwasu mlekowego. Obiecujące są wyniki badań nad zapobieganiem dysbiozie podczas eradykacji H. pylori za pomocą laktulozy i probiotyków. Zwiększeniu spożycia fruktooligosacharydów towarzyszy wzrost wydalania bifidobakterii ze stolcem.
Tabela 1. Najczęściej stosowane probiotyki, prebiotyki i synbiotyki (wg Collinsa i Gibsona). PROBIOTYKI
PROBIOTYKI
Pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacilli):
     L. plantarum
     L. reuteri
     L. acidophilus
     L. casei
     L. delbrueckii subsp. bulgaricus
     L. brevis
     L. cellobiosus
     L. curvatus
     L. fermentum

Gram-dodatnie ziarniaki:
     Lactococcus lactis subsp. cremoris
     Streptococcus salivarius subsp. thermophilus
     Enterococcus faecium
     S. diaacetylactis
     S. intermedius
     Bifidobakterie:
     B. bifidum
     B. lactis
     B. adolescentis
     B. animalis
     B. infantis
     B. longum
     B. thermophilum

Drożdżaki:
     Saccharomyces boulardii
PREBIOTYKI
     Fruktooligosacharydy
     Inulina*
     Galaktooligosacharydy
     Laktuloza**
     Laktitol

SYNBIOTYKI
     Bifidobakterie + fruktooligosacharydy
     Pałeczki kwasu mlekowego + laktitol
     Bifidobakterie + galaktooligosacharydy
 
* Fruktany, zbudowane z cząsteczek inuliny, są obecnie jedynymi dodatkami spożywczymi, które w pełni zasługują na miano żywności funkcjonalnej. Inulinę wytwarzają rośliny zarówno jedno- jak i dwuliścienne, np. Liliaceae, Amaryllidaceae, Graminae, Compositae. Obecnie tylko gatunek rośliny - cykoria (Cichorium intybus) jest wykorzystywany w przemysł owej produkcji inuliny, która stanowi substrat w syntezie oligofruktozy i długołańcuchowych fruktanów. Fruktany znajdują szerokie zastosowanie jako dodatek stabilizujący galaretki, lody, ciastka. Zwykle dominującym źródłem inuliny i oligofruktanów w diecie są: zboża, banany, cebula, pory i czosnek. ** Laktuloza jest zbudowana z galaktozy i fruktozy.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz innych artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Brandstrőm A.: The loveless mothers – infant mortality in Sweden during the 19th century with special attention to the parish of Nedertorne?. Umeá: Umeá Studies in the Humanities 62; 1984. 2. Cremonini F. et al.: Lactobacillus GG supplementation in anti-H. pylori therapy-related side effets: a randomized placebo-controlled study. 8th United European Gastroenterology Week, Bruksela 2000. Gut 2000, 47 (Suppl III): abstrakt A132. 3. Cremonini F. et al.: Probiotics in prevention of antibiotic-associated diarrhea: a meta-analysis of placebo-controlled trials. 9th United European Gastroenterology Week, Amsterdam 2001. Gut 2001, 49 (Suppl III): abstrakt 2439. 4. Dandrifosse G. et al. Are milk polyamines preventive agents against food allergy. Proc. Nutr. Soc. 2000, 59:81-86. 5. Degtyarova II et al.: Modern approaches to antihelicobacterial therapy and primary prophylaxis of the intestinal dysbiosis in peptic ulcer patients. 9th United European Gastroenterology Week, Amsterdam 2001. Gut 2001, 49 (Suppl III): abstrakt 3166. 6. Gionchetti P. et al.: Highly concentrated probiotic therapy prevents pouchitis onset. 8th United European Gastroenterology Week, Bruksela 2000. Gut 2000, 47 (Suppl III): abstrakt A7. 7. Hatakka K. et al.: Effect of long term consumption of probiotic milk on infections in children attending day care centres: double blind, randomised trial. Br. Med. J. 2001, 322:1327-9. 8. Kalliomaki M. et al.: Probiotics in primary prevention of atopic disease: a randomized placebo-controlled trial. Lancet 2001, 357:106-9. 9. Kennedy R.J. et al.: Probiotic improves gut barrier function in human and experimental colitis. 9th United European Gastroenterology Week, Amsterdam 2001. Gut 2001, 49 (Suppl III): abstrakt 1237. 10. Knol J. et al.: Stimulation of endogenous bifidobacteria in term infants by an infant formula containing prebiotics. 34th Annual Meeting of ESPGHAN, Genewa 2001. Abstract book: P192. 11. Levy J.: Immunonutrition: the pediatric experience. Nutrition 1998, 14:641-7. 12. Oberhelman R.A. et al.: A placebo-controlled trial of Lactobacillus GG to prevent diarrhea in undernourished Peruvian children. J. Pediatr. 1999, 134:15-20. 13. Park S.F. et al.: Expression of listeriolysin and phosphatidylinositol-specific phospholipase C is repressed by the plant-derived molecule cellobiose in Listeria monocytogenes. Mol. Microbiol 1993, 8:653?61. 14. Rautava S. et al.: Probiotics before birth and during lactation may confer immunomodulatory protection from infant´s atopic eczema. 34th Annual Meeting of ESPGHAN, Genewa 2001. Abstract book: O40. 15. Roberfroid M.B.: Prebiotics and probiotics: are they functional foods? Am. J. Clin. Nutr. 2000, 71:1682S-7S.
Medycyna Rodzinna 1/2002
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna