Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2009, s. 22-23
*Wiesława Błudzin, Ireneusz Bańburski, Gizela Wójcicka
Gorączka DENGA u 34-letniej kobiety po powrocie z Indii
Case of DENGA diseasis in a woman after arrival from India
Szpital Wojewódzki w Opolu, Oddział Chorób Zakaźnych
Ordynator Oddziału: Wiesława Błudzin
Summary
A case study of a thirty-four-year-old woman diagnosed with the Dengue fever after return from India. The paper presents a case study of a young woman diagnosed with the Dengue fever after a ten-day-long stay in northern India as a tourist.
The illness had a mild course, and laboratory research indicated a viral infection. Serological examination has been conducted, which showed the presence of Dengue fever antibodies. The whole clinical picture helped diagnose the Dengue fever.
Wstęp
Wśród wirusowych gorączek krwotocznych najszerzej rozpowszechniona jest Denga. Pod względem zasięgu prawie nie ustępuje malarii (1). Gorączka Denga jest to ostra choroba wirusowa, wywołana przez Flavivirus, z rodziny Togaviridae. Znane są 4 serotypy chorobotwórcze od 1-4. Najczęściej zakażenia wywołuje typ 2 (5). Rezerwuarem wirusa jest zakażona małpa lub człowiek. Wektorem przenoszenia jest samica komara tropikalnego rodzaju Aedes (2). Choroba nie jest przekazywana bezpośrednio od człowieka do człowieka (2). Istnieje ogólna wrażliwość populacji ludzkiej na zakażenie.
Panuje powszechne przekonanie, że ewentualna szczepionka powinna uodparniać przeciwko wszystkim czterem typom (6). Ponowne zakażenie innym niż pierwotnie serotypem predysponuje do wystąpienia zespołu wstrząsowego na drodze reakcji immunologicznej (5). Krążące kompleksy immunologiczne uszkadzają śródbłonek drobnych naczyń (4). Okres wylęgania wynosi od 3 dni do 15 dni (2). Po tym czasie pojawia się gorączka, bóle głowy, plamisto-grudkowa wysypka, bóle stawów i mięśni, limfadenopatia (2). Choroba może przebiegać łagodnie jako postać klasyczna (Denga Fever), ciężej jako gorączka krwotoczna Denga (DHF) oraz najciężej jako gorączka krwotoczna Denga z zespołem wstrząsowym DHG/DSS (5).
Przebieg postaci krwotocznej jest dwufazowy: początek taki sam jak w postaci klasycznej, następnie dołączają się objawy skazy krwotocznej, uszkodzenie wątroby i nerek, DIC, objawy wstrząsu (4). Do ciężkiego przebiegu predysponują: wiek <12 r.ż, nadwaga, rasa biała, serotyp 2, uprzednie zakażenie innym serotypem (5).
Rozpoznanie choroby jest dosyć trudne. W wywiadzie należy wziąć pod uwagę powrót pacjenta z terenów endemicznych, jak kraje tropikalne Azji, Afryki i Ameryki, Karaiby.
Laboratoryjne kryteria rozpoznania Dengi to:
– izolacja wirusa Dengi z surowicy, osocza, leukocytów lub tkanek pobranych w trakcie autopsji,
– 4-krotny lub wyższy wzrost miana przeciwciał IgM lub IgG przy wykluczeniu reakcji krzyżowych z innymi flawiwirusami,
– wykrycie antygenu wirusa Dengi w tkance pobranej w czasie autopsji za pomocą badania immunohistochemicznego, immunofluorescencyjnego lub PCR.
Przypadek prawdopodobny Dengi można rozpoznać, gdy stwierdzi się obecność swoistych przeciwciał IgM w surowicy lub wysokie miano swoistych przeciwciał IgG w jednym oznaczeniu w surowicy.
Leczenie jest objawowe i polega głównie na przeciwdziałaniu skutkom skazy krwotocznej i wyrównywaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych, czyli podawaniu świeżo mrożonego osocza, koncentratu krwinek czerwonych, płytek, nawadnianiu.
Ochrona przed zakażeniem to przede wszystkim ochrona przed ukłuciami komara poprzez stosowanie siatek, repelentów, odpowiedniego ubioru, przebywania w pomieszczeniach klimatyzowanych z zamkniętym systemem wentylacji, niszczenie miejsc lęgu komarów. Chory na Dengę powinien być przez 5 dni zabezpieczony przed ewentualnymi ukłuciami komarów, które kłując rano i po południu mogą w ten sposób ponownie rozprzestrzeniać zakażenie (5).
Szczepionki nie ma, ale trwają badania nad jej wyprodukowaniem (5).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Zieliński A, Rosińska M, Gut W: Gorączki krwotoczne - Epidemiologia i klinika. Przegląd Epidemiol 2003; 57: 639-54. 2. Magdzik W: Zakażenia i zarażenia człowieka. Epidemiologia, zapobieganie i zwalczanie 2001. 3. Liberski P, Sikorska B, Bratosiewicz-Wąsik i in.: Sympozjum - Choroby wirusowe. Aktualności Neurologiczne 2007. 4. Szymczak A, Simon K: Wirusowe gorączki krwotoczne. Polska Medycyna Rodzinna 2001; 3, 185-190. 5. Puzanowska B, Mięgoć H, Panasiuk B: Denga. Lekarz 6/2007. 6. Kańtoch M, Szkoda Marek T: Gorączka krwotoczna Dengue - etiopatogeneza i znaczenie. Mikrobiologia Medycyna 2004; 2 (39).
otrzymano: 2008-12-12
zaakceptowano do druku: 2009-01-18

Adres do korespondencji:
*Wiesława Błudzin
Szpital Wojewódzki w Opolu
Oddział Chorób Zakaźnych
ul. Kośnego 53, 45-372 Opole
tel.: (0-77) 443 30 44, 604 915 022
e-mail: wbludzin@wp.pl

Medycyna Rodzinna 1/2009
Strona internetowa czasopisma Medycyna Rodzinna