Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2006, s. 11-15
*Anna Kędzia
Działanie Dentoseptu A na bakterie beztlenowe wyodrębnione z zakażeń w obrębie jamy ustnej
The activity of Dentosept A against anaerobic bacteria isolated from infections of oral cavity
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej AM w Gdańsku
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. Anna Kędzia
Summary
The sensitivity to Dentosept A (Phytopharm, Klęka) 118 strains of anaerobic bacteria isolated from 21 patients with infections of oral cavity were tested. The susceptibility (MIC) anaerobes were determined by means of plate dilution technique in Brucella agar supplemented with 5% defibrinated sheep blood. Inoculum containing 106 CFU per spot were seed with Steers replicator upon the surface of agar. Incubation was performed for 48 h. at 37°C in anaerobic jar containing 10% C02, 10% H2 and 80% N2, in presence of palladium catalyst and indicator of anaerobiosis. The MIC was interpreted as the lowest concentration Dentosept A inhibiting the growth of anaerobic bacteria. The results of investigations indicated, strains belonging to genera Prevotella (40%) and Porphyromonas (33%) were the most sensitive to Dentosept A (MIC in ranges =0,6-1,2 mg/ml). The strains from genera of Fusobacterium (25%, MIC=0,6-1,2 mg/ml) and Bacteroides (38%, MIC=1,2 mg/ml) were less sensitive to his drug. From among Gram-positive anaerobic bacteria the most sensitive were the strains belonging to genera Eubacterium (100%, MIC=0,6 mg/ml) and Micromonas (50%, MIC =0,6-2,5 mg/ml). The strains of Veillonella spp. Were much les susceptible to Dentosept A. MIC of the strains were in the ranges 5,0-=20,0 mg/ml.
Informacje o stosowaniu ziół zostały znalezione już w starożytnym Egipcie, w napisach umieszczonych na ścianach świątyń lub grobowców pochodzących z 300 r. p.n.e. Natomiast znaleziony przez Georga Ebersa w 1872 r. 20-metrowy papirus pochodzący z 1550 r. p.n.e. zawierał opisy 190 roślin wykorzystywanych w lecznictwie przez egipskich kapłanów. Dzieła opisujące wiele roślin napisali Arystoteles ze Stagiry (384-322 r. p.n.e.) oraz Teofrast z Erosom (372-287 r. p.n.e.). Abu Ali ibn Sina, zwany Avicenną (980-1037) scharakteryzował ponad 400 roślin z terenów Azji i Europy w dziele pt. „Canon medicine”. Claudius Galenus (130-210), uważany za „ojca medycyny rzymskiej” opisał preparaty z ziół do przygotowania których użyto wody lub wina. Natomiast Teofrastus Bombastus Paracelsus (1495-1541) był twórcą teorii, że nie cała roślina leczy, ale zawarte w niej składniki, które należy wyodrębnić.
Obecnie coraz częściej zarówno w profilaktyce, jak i w terapii różnych schorzeń w obrębie jamy ustnej, stosuje się preparaty roślinne. Leki te zwykle nie wywołują niepożądanych objawów i wspomagają oddziaływanie stosowanych równocześnie leków syntetycznych. W stomatologii znajdują zastosowanie preparaty ziołowe działające przeciwdrobnoustrojowo, przeciwkrwotocznie, przeciwzapalnie i immunomodulująco. Leki te są produkowane w formie płynów do płukania, tabletek do ssania, maści i żeli. Szereg substancji roślinnych, w tym olejki eteryczne, dodawanych jest do leczniczych past do zębów i płynów antyseptycznych.
Wśród preparatów stosowanych w różnych schorzeniach jamy ustnej są też Dentosept i Dentosept A (Phytopharm, Klęka). Oba preparaty zawierają płynne wyciągi: z kory dębu, koszyczków rumianku, liści szałwii (po 13,0 g); wyciągi z kwiatów arniki, kłączy tataraku, ziela mięty i tymianku (po 6,5 g), standaryzowanych na zawartość olejków eterycznych (nie mniej niż 0,25%) i garbników (mniej niż 1,5%). Preparaty zawierają między innymi: garbniki, cyneol, pinen, triterpeny, kwasy fenolowe, alkohole seskwiterpenowe i flawonoidy. Olejki eteryczne, pochodzące z ziela tymianku, liści mięty i szałwii, kwiatów arniki i kłączy tataraku, wywierają działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne (1, 3, 4, 7, 10, 11, 12, 14, 16, 17, 19). Dentosept A (100,0 g) poza głównym składnikiem, którym jest Dentosept (50,0 g), zawiera dodatkowo boraks (4,0 g), metylocelulozę (1,5 g), anestezynę (2,0 g), wodę destylowaną (24,45 g), glicerynę (14,0 g) i etanol 95° (4,05 g). Dentosept A różni się od Dentoseptu przede wszystkim zawartością anestezyny, która działa miejscowo znieczulająco i boraksem działającym odkażająco, a także substancjami zagęszczającymi, wpływającymi na zwiększenie przyczepności preparatu do tkanek, co przedłuża jego obecność w miejscu zapalenia i zwiększa skuteczność działania. Przeciwzapalne i ściągające działanie preparatu jest możliwe dzięki synergistycznemu oddziaływaniu składników zawartych w Dentosepcie. Dentosept A stosowany jest miejscowo do pędzlowania w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, ropnym zapaleniu dziąseł, chorobach przyzębia, zapaleniach języka, w aftach, stomatopatiach protetycznych, zakażeniach okołoimplantowych i innych zakażeniach bakteryjnych i grzybiczych jamy ustnej.
Celem badań była ocena wrażliwości na Dentosept A bakterii beztlenowych wyizolowanych z różnych zakażeń w obrębie jamy ustnej.
Materiał i metody
Materiały do badań pobrano od 21 pacjentów z zapaleniem przyzębia (5 osób), z owrzodzeniem błony śluzowej jamy ustnej (5), z ropnym zapaleniem dziąseł (4), ze stomatopatią protetyczną (4) i z zakażeniem okołoimplantowym (3). Próbki pobierano aseptycznie i umieszczano w płynie transportowym, przygotowanym metodą PRAS, który zapewniał warunki beztlenowe (1). Materiał po ujednoliceniu (mieszalnik mimośrodowy) posiewano na powierzchni jednego podłoża wzbogaconego z dodatkiem 5% odwłóknionej krwi baraniej i 6 podłoży selektywnych (1). Hodowlę próbek prowadzono przez 10 dni w temperaturze 37°C, w anaerostatach zawierających mieszaninę gazów: 10% C02, 10% H2 i 80% N2 oraz katalizator palladowy i wskaźnik warunków beztlenowych (1).
Wyhodowane drobnoustroje były identyfikowane według schematów przedstawionych w Virginia Anaerobe Laboratory Manual (2), Bergey´s Manual (3), z uwzględnieniem najnowszych zmian taksonomicznych (4). W ocenie bakterii beztlenowych brano pod uwagę cechy morfologiczne, fizjologiczne i biochemiczne (z wykorzystaniem testów API 20A i innych, oznaczaniem wytworzonych z glukozy kwasów tłuszczowych od C1 do C6, kwasu mlekowego i bursztynowego) oraz zdolności kolonii do naturalnej fluorescencji w promieniach UV (5).
Ocenie wrażliwości poddano 118 szczepów bakterii beztlenowych należących do następujących rodzajów: Bacteroides (10 szczepów), Dialister (5), Porphyromonas (15), Prevotella (28), Fusobacterium (12), Veillonella (3), Anaerococcus (1), Finegoldia (4), Micromonas (10), Peptoniphilus (1), Peptostreptococcus (1), Ruminococcus (2), Propionibacterium (11), Actinomyces (8), Eubacterium (4), Clostridium (3) oraz 4 szczepy wzorcowe: Bacteroides fragilis ATCC 25285, Fusobacterium nucleatum ATCC 25586, Propionibacterium acnes ATCC 11827 i Peptostreptococcus anaerobius ATCC 27337.
Wrażliwość (MIC) bakterii beztlenowych na Dentosept A badano metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze. Rozcieńczenia preparatu przygotowywano w jałowej wodzie bezpośrednio przed doświadczeniem. Następnie odpowiednie stężenia Dentoseptu A dodawano do agaru Brucela zawierającego 5% odwłóknionej krwi baraniej (5, 6). Inokulum zawierające 106 żywych komórek bakteryjnych w 1 ml przenoszono za pomocą inokulatora Steersa na powierzchnię podłoży z odpowiednimi rozcieńczeniami preparatu oraz bez preparatu (kontrola wzrostu szczepu). Inkubację podłoży prowadzono przez 48 godzin w temp 37° C w anaerostatach w warunkach beztlenowych. Za najmniejsze stężenie hamujące (MIC) przyjęto takie rozcieńczenie preparatu, które całkowicie hamowało wzrost badanych bakterii beztlenowych.
Wyniki i ich omówienie

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2005-02-14
zaakceptowano do druku: 2005-10-21

Adres do korespondencji:
*Anna Kędzia
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej AM w Gdańsku
ul. Smoluchowskiego 14, 80-214 Gdańsk
tel. (0-58) 349-21-85
e-mail: zmju@amg.gda.pl

Postępy Fitoterapii 1/2006
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii