Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1-2/2002, s. 26-27
Adam Szeląg1, Jan Magdalan1, Tomasz Burycz2, Maria Rutkowska1, Małgorzata Pieśniewska1
Porównanie metod oznaczania miana ziela konwalii majowej (Convallaria maialis Linné) zawartych w Farmakopei Polskiej IV i Deutsches Arzneibuch 10
The comparison of the biological assay of convallaria maialis glycosides using methods according to pharmacopoea polonica iv and deutsches arzneibuch 10
1Katedra i Zakład Farmakologii Akademii Medycznej, Wrocław
2Wrocławskie Zakłady Zielarskie „Herbapol” S.A., Wrocław
Summary
Herbal raw materials contain large numbers of pharmacologically active compounds with concentrations dependant on climatic zone therefore biological methods are still the preffered ones in their standardization. In Poland pigeons are used for Convallaria glycosides standardization whilst in European Union countries – guinea-pigs. Once Poland has joined European Union, the procedures of biological assay of glycoside preparations will have to be changed. This study aimed to compare the results of biological assay of glycosides contained in the lot of Convallaria maialis herb using methods according to FP IV (on pigeons) and DAB 10 (on guinea-pigs). No major differences between the results of the experiments carried out on pigeons and guinea-pigs were identified during the study which indicates that both methods show similar sensitivity. The method according to FP IV simpler and does not require specialist equipment.
Glikozydy nasercowe należą do najstarszych, lecz wciąż używanych leków kardiologicznych. Już w 1568 roku Mattioli zalecał ziele konwalii (Herba Convallariae) w leczeniu „kołatania serca” i zawrotów głowy (1). Głównymi substancjami czynnymi ziela konwalii majowej są glikozydy kardenolidowe, których ogólna ilość waha się w granicach 0,1-0,5%. W centralnej i zachodniej Europie konwalatoksyna stanowi główny (do 40%), najbardziej aktywny farmakologicznie składnik kompleksu glikozydów nasercowych zawartych w surowcu (2). Ze względu na dużą liczbę związków farmakologicznie czynnych oraz różnice w ich zawartości zależne od strefy klimatycznej konieczne jest biologiczne mianowanie (miareczkowanie) przetworów roślinnych zawierających glikozydy nasercowe; poszczególne farmakopee wymagają jednak różnych metod miareczkowania, na różnych zwierzętach.
Celem badań było porównanie wyników oznaczenia miana glikozydów zawartych w partii ziela konwalii majowej metodami opisanymi w Farmakopei Polskiej IV (FP IV) oraz w Deutsches Arzneibuch 10 (DAB 10).
Badania przeprowadzono na gołębiach o szarym upierzeniu i masie ciała 250-450 g (wg FP IV) oraz na męskich osobnikach świnek morskich o masie ciała 200-400 g (wg DAB 10). W celu wyeliminowania wpływu wrażliwości osobniczej oraz wahań sezonowych badania wykonano w porównaniu z równoważną ilością substancji wzorcowej – konwalotoksyny. Wyznaczenie dawek śmiertelnych (LD) ziela konwalii majowej oraz konwalotoksyny w mg/kg m.c. zwierzęcia wykonywano na 10 osobnikach w każdej grupie badanej.
Przygotowanie roztworów wzorcowych i metody do doświadczeń opisano szczegółowo w artykule pod tym samym tytułem w numerze 2/2002 „Herba Polonica”.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Dierżanowski R.: Słownik chronologiczny dziejów medycyny i farmacji. PZWL, Warszawa 1983, 57. 2. Kohlmünzer S.: Farmakognozja. Wydanie V. PZWL, Warszawa 1998, 375.
Postępy Fitoterapii 1-2/2002
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii