Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych s1/2012, s. 20-24
*Aleksander Grous, Naser Dib, Wiesław Tarnowski
Co nowego w chirurgii małoinwazyjnej w roku 2010
What’s new in minimally invasive surgery in 2010
Oddział Kliniczny Chirurgii Ogólnej i Przewodu Pokarmowego, Szpital im. Prof. Witolda Orłowskiego, Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Warszawa
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Wiesław Tarnowski
Streszczenie
Stały postęp i rozwój w chirurgii małoinwazyjnej, a także jej coraz większa powszechność i dostępność sprawiły, że operacje laparoskopowe są obecnie uważane za klasyczne, a nie tak jak kiedyś za klasyczne uznawano laparotomie. Rok 2010 przyniósł wiele interesujących doniesień w chirurgii małoinwazyjnej. Najważniejsze z nich obejmują chirurgiczne leczenie otyłości i cukrzycy typu II, przedstawiające zwłaszcza bardzo optymistyczne wyniki dotyczące trwałej remisji cukrzycy u około 90% chorych po operacjach Roux-Y gastric by-pass i bilio-pancreatic diversion. Przedstawiono również wyniki wieloośrodkowych prac dotyczących chirurgii laparoskopowej jelita grubego pt. CLASSIC i LAPKON II. Wiele miejsca w literaturze poświęca się również robotyce w chirurgii, która mimo stale wysokich kosztów eksploatacyjnych, ma szanse stać się bardziej powszechna.
Summary
Steady progress and development in minimally invasive surgery, as well as its increasing universality and accessibility means that nowadays laparoscopic and not open operations are considered classic. The year 2010 brought many interesting reports on minimally invasive surgery. The most important of these, include surgical treatment of obesity and type II diabetes, especially regarding very favorable results for the sustained remission of diabetes II in about 90% of patients after Roux-Y gastric bypass and bilio-pancreatic diversion operation. There were also presented papers on the results of multicenter laparoscopic colon surgery trials: LAPKON II and CLASSIC. Many articles and reports are devoted to the robotics surgery, which despite consistently high operational costs, is likely to become more widespread.
Postęp dokonujący się w chirurgii małoinwazyjnej, który obserwujemy w ostatnim okresie obejmuje zwłaszcza kilka dziedzin chirurgii. Stały rozwój technologiczny i coraz to nowsze, innowacyjne rozwiązania w chirurgii publikowane są z roku na rok. Operacje sposobem laparoskopowym uważane są obecnie jako klasyczne, a nie tak jak kiedyś za klasyczne uznawano operacje sposobem otwartym. Opisywane są m.in. operacje przez jeden otwór, które już od kilku lat na stałe zagościły na salach operacyjnych. Kolejną dziedziną, która zyskuje coraz to nowych zwolenników jest robotyka. Mimo, że stale istnieją ograniczenia wynikające ze znacznych kosztów operacji przy użyciu robota DaVinci, to jednak publikowane są prace z kolejnych ośrodków.
Wiele ciekawych publikacji przedstawiono także z chirurgii bariatrycznej oraz metabolicznej, zwłaszcza w aspekcie leczenia cukrzycy typ 2. Niestety nadal wiedza o tego typu chirurgii jest wśród lekarzy niewystarczająca.
W ostatnich latach obserwuje się na świecie gwałtowny wzrost zachorowań na cukrzycę typu 2, przybierający wymiary epidemii. Co roku o 11% zwiększa się liczba cierpiących na nią osób. Światowa Organizacja Zdrowia przewiduje, że w roku 2025 na świecie będzie ok. 300 mln chorych na cukrzycę typu 2 (90% wszystkich rodzajów cukrzycy). U chorych na cukrzycę typu 2, zaburzone jest zarówno działanie (insulinooporność), jak i wydzielanie insuliny, przy czym dominującą rolę może odgrywać jedna lub druga nieprawidłowość. Zwykle w początkowej fazie choroby insulina jest wydzielana w większej ilości, ale niewystarczająco do zwiększonych, z powodu insulinooporności, potrzeb organizmu. Dokładne przyczyny rozwoju tych zaburzeń nie są jeszcze poznane. Leczenie polega zazwyczaj na redukcji masy ciała, stosowaniu diety cukrzycowej, wysiłku fizycznego oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, u części chorych po pewnym czasie trwania choroby konieczna jest insulinoterapia. Cukrzyca typu 2 występuje najczęściej u osób starszych, z otyłością lub innymi zaburzeniami metabolicznymi, u których w większości przypadków należy liczyć się z ograniczoną współpracą pacjent-lekarz. Cukrzyca typu 2 prowadzi do powikłań o charakterze mikroangiopatii (retinopatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa, neuropatia cukrzycowa) i makroangiopatii (choroba wieńcowa, zespół stopy cukrzycowej, choroba niedokrwienna ośrodkowego układu nerwowego). Skraca się też przewidywany okres życia.
Wszystkie stosowane dotychczas metody leczenia mają jednak ograniczoną skuteczność. Stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych wiąże się dodatkowo z określonymi dla każdego preparatu działaniami niepożądanymi, a insulina, często podawana chorym z hiperinsulinizmem, poza korzystnym działaniem na metabolizm węglowodanów, wpływa między innymi na uruchomienie czynników powodujących stwardnienie ścian naczyń (a więc w konsekwencji miażdżycę), przyrost masy ciała i w ostateczności nie chroni przed powikłaniami cukrzycy.
W metaanalizie obejmującej 136 prac i 22 094 pacjentów po operacjach bariatrycznych wykazano, że objawy cukrzycy typu 2 całkowicie ustąpiły w 76,8% przypadków i uległy poprawie w 86,0% przypadków (1). W tym samym badaniu wykazano, że objawy cukrzycy uległy całkowitej remisji u 84% pacjentów po operacji Roux-en-Y gastric by-pass i u > 95% pacjentów po bilio-pancreatic diversion. Co więcej, remisja objawów chorobowych była zjawiskiem trwałym w czasie, a nawrót choroby nawet po ponad 10 latach od operacji występował rzadko. Zaskakujące, że pożądany efekt normalizujący glikemię uzyskuje się już w kilka dni do kilku tygodni od operacji, na długo przed obniżeniem masy ciała. Warunkiem skuteczności zabiegu operacyjnego była długość czasu trwania choroby – poniżej 10 lat.
W chwili obecnej istnieją przekonujące dane oparte na rzetelnych badaniach klinicznych dotyczących pacjentów z BMI < 35 kg/m2, u których potwierdzono skuteczność operacji wyłączających dwunastnicę z pasażu jelitowego na normalizację glikemii i ustąpienie cukrzycy oraz objawów zespołu metabolicznego.
W ostatnim roku pojawiło się kilka prac dotyczących cukrzycy typu 2 u osób z BMI poniżej 35, a nawet i u osób z BMI pomiędzy 25-35. Leczenie to wydaje się być na tyle atrakcyjne, że jest obecnie przedmiotem intensywnych badań i prób klinicznych. Tym bardziej, że mogłoby dotyczyć ogromnej liczby pacjentów z cukrzycą.
W badaniach C. Bozy i wsp. przeprowadzonych na grupie 30 chorych z cukrzycą typu 2 i BMI < 35 stwierdzono w rocznej obserwacji remisję choroby u 83,3% (25/30) (2). Po dwóch latach remisja utrzymywała się nadal u 65%, a HbA1C uległa obniżeniu z 8,1% do 5,9%. U wszystkich chorych wykonano by-pass sposobem Roux-en-Y (LRYGB). W grupie chorych, których nie udało się uzyskać całkowitej remisji dawki leków przeciwcukrzycowych uległy radykalnemu zmniejszeniu.
Równie interesujące wyniki uzyskali Chih-Kun Huang i wsp. – badacze z Chin (3). Autorzy wykonali operację LRYGB u 22 pacjentów z BMI pomiędzy 25-35. Po 12 miesiącach obserwacji u 63,6% uzyskano całkowitą remisję, u 27,3% uzyskano pełną kontrolę glikemii, a u pozostałych znaczną poprawę. Autorzy stwierdzili, że lepsze wyniki uzyskano w grupie pacjentów z wyższym BMI, krótszym okresem trwania choroby oraz młodszych. Bardzo interesujące dane przedstawił również Nicola Scopinaro i wsp., który badał dwie grupy pacjentów z cukrzycą typu 2. Jedna z nadwagą (BMI 25-30), a druga z pierwszym stopniem otyłości (BMI 30-35).
U wszystkich wykonano bilio-pancreatic diversion. Uzyskane wyniki nie są już tak jednoznaczne i wskazują raczej na pewne różnice w patogenezie cukrzycy u osób otyłych i szczupłych (4).
Największą chyba popularnością wśród nowych metod chirurgii małoinwazyjnej cieszą się zabiegi wykonywane przez jeden otwór. W 2010 roku opublikowano ponad 1000 artykułów dotyczących tej metody, a każda znacząca firma produkująca sprzęt medyczny ma w swojej ofercie systemy do operacji przez jeden otwór. Zapotrzebowanie na tego typu operacje, wychodzące od pacjentów, stale motywuje chirurgów, przemysł i centra akademickie, aby poszukiwać coraz to nowych wskazań do zastosowania metody czy instrumentarium. Chociaż idea tego typu operacji jest bardzo ciekawa, to jednak stale jest kilka technologicznych problemów, które wymagają udoskonalenia techniki i dodatkowego doświadczenia. Kwestia bezpieczeństwa tego typu operacji jest nadal otwarta ze względu na brak dobrych, randomizowanych prac obejmujących ten temat (5). Chirurgia jednego otworu daje obecnie możliwość wykonania większości operacji kolorektalnych. Prawostronna hemikolektomia, resekcja esicy czy przednia resekcja odbytnicy były już opisywane w poprzednich latach, obecnie przedstawiane są m.in. totalne kolektomie (6, 7), resekcje obwodowe trzustki, resekcji zmian w wątrobie, adrenalektomie czy operacje przepuklin. Urolodzy opisują także pierwsze udane nefrektomie wykonane przez jeden otwór (8).
Konkurencją do operacji wykonywanych przez jeden otwór mogą być zabiegi z wykorzystaniem narzędzi o średnicy portów – 3 mm, po zastosowaniu których praktycznie nie ma blizny. Umożliwiają one wykorzystanie wszystkich zalet klasycznej laparoskopii, m.in. triangulacji czy bardzo dobrej wizualizacji miejsca operowanego, co w przypadku operacji z jednego portu jest niemożliwe lub utrudnione.
Chirurgia przez naturalne otwory – NOTES (natura orfice transluminal endoscopic surgery), nie znajduje wielu zwolenników i wydaje się, że będzie ograniczona do technik hybrydowych lub jej rozwój zmieni dopiero wyprodukowanie nowych, lepszych narzędzi, które sprostają nowym wyzwaniom. Nadal nie ma jasnych odpowiedzi na wiele istotnych problemów związanych z NOTES, m.in. prewencją zakażeń, rozwojem instrumentarium, czy np. rozpoznawaniem i leczeniem powikłań, takich jak krwawienie wewnątrzotrzewnowe (9). Nie opublikowano także żadnych randomizowanych prac zarówno klinicznych, jak i laboratoryjnych, porównujących NOTES z innymi małoinwazyjnymi technikami (np. laparoskopią). Bez takich prac porównawczych potencjalne przewagi NOTES będą tylko teoretyczne (10).
Laparoskopowe operacje jelita grubego na stałe zagościły na blokach operacyjnych, a w ostatnich dwóch latach przedstawiono kilka ważnych wieloośrodkowych prac podsumowujących odległe wyniki laparoskopowych resekcji okrężnicy i odbytnicy z powodu nowotworów, ale także choroby uchyłkowej.
W 2010 roku opublikowano wyniki dużej metaanalizy, obejmującej 22 prace z 18 lat, porównującej planowe resekcje esicy w chorobie uchyłkowej wykonywane metodą laparoskopową i otwartą. Porównano 1538 operacji laparoskopowych i 9360 operacji otwartych. We wnioskach stwierdzono, że laparoskopowe resekcje esicy z powodu choroby uchyłkowej zajmują więcej czasu, w porównaniu z operacjami otwartymi, są jednak bezpieczne i mają niższy odsetek powikłań, w porównaniu z grupą operacji otwartych, a także obserwuje się wcześniejszy powrót perystaltyki, a chorzy są krócej hospitalizowani, w porównaniu z tymi operowanych metodą otwartą (11).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2011-11-28
zaakceptowano do druku: 2012-06-04

Adres do korespondencji:
*Aleksander Grous
Oddział Kliniczny Chirurgii Ogólnej i Przewodu Pokarmowego CMKP Szpital im. Prof. Witolda Orłowskiego
ul. Czerniakowska 231, 00-416 Warszawa
tel.: +48 602-730-586
e-mail: agrous@poczta.wp.pl

Postępy Nauk Medycznych s1/2012
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych