© Borgis - Nowa Medycyna 7/2000
Danuta Karcz
Endoskopowa polipektomia
z II Katedry Chirurgii Ogólnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, Collegium Medicum w Krakowie
Streszczenie
W chwili obecnej endoskopowa polipektomia jest uznaną metodą w leczeniu polipów w zakresie prawie całego przewodu pokarmowego.
W głównej mierze dotyczy to jelita grubego, udowodniono bowiem, że polipy gruczolakowate poprzez zaawansowaną dysplazję mogą prowadzić do rozwoju raka jelita grubego. Użycie giętkich kolonoskopów pozwala w większości przypadków na ich usunięcie, czyli postępowanie to stanowi istotny krok w zapobieganiu rozwoju raka tej okolicy. Zakres endoskopii w tym zakresie uległ poszerzeniu dzięki wprowadzeniu techniki TEM. Możliwym stało się usuwanie gruczolaków odbytnicy o szerokiej podstawie jako że ich wycięcie pętlą elektroresekcyjną – drogą sigmoideoskopu było niemożliwe.
Polipy górnego odcinka przewodu pokarmowego to też domena endoskopowych metod leczenia. Najczęściej postępowanie to ma charakter leczenia ostatecznego i radykalnego. Istnieje jednak grupa przypadków gdzie polipektomia stanowi jedynie podstawę do podjęcia właściwego leczenia chirurgicznego.
Najmłodsza z metod endoskopowych – laparoskopia również wniosła pewne korzyści w leczeniu zmian polipowatych jednak wiąże się to z usunięciem narządu, a mianowicie pęcherzyka żółciowego.
Rozważając problem polipektomii endoskopowej w zakresie przewodu pokarmowego należy podkreślić, że metoda ta stanowi pewien rodzaj leczenia operacyjnego i wymaga ona przestrzegania zasad przynależnych temu sposobowi postępowania.
Nowa Medycyna 7/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna