Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 4/2011, s. 57-61
Konrad Wroński1, 2, 3, Roman Bocian1, 2
Spożycie błonnika pokarmowego wśród osób z uchyłkowatością jelita grubego
Consumption of fiber in the group of patients with diverticulosis
1Oddział Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej, Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
Ordynator Oddziału Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej: dr med. Jerzy Okraszewski
2Poradnia Proktologiczna, Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
Kierownik Poradni Proktologicznej: dr med. Roman Bocian
3Podyplomowe Studium Poradnictwa Żywieniowego i Dietetycznego na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Summary
Introduction. Diverticulosis is domed mucosa and muscle part of the colon. More and more people living longer, increasing the availability of diagnostic imaging and poor eating habits among people living in developed countries means that the number of people diagnosed with diverticulosis will be greater, so it’s important to develop and prepare physicians to provide advice associated with such people with diverticulosis diet, to prevent the diverticulare disease.
Aim. The objective of this research was to determine the amount of intake of fiber in the diet of people with diagnosed diverticulosis.
Material and methods. Study to assess the level of dietary fiber intake by patients with diagnosed diverticulosis was conducted in 2010 among patients of Proctology Outpatients Room in Doctor Pirogow’s High Specialized Hospital. The study was conducted by interview of food intake in the last 24 hours. The survey used a questionnaire which obtained information on consumption of products, foods and beverages in the days preceding the survey. Then obtained information about the products consumed were summarized in tables to count the daily intake of dietary fiber in 24 hours. Patients also were asked two questions to check their knowledge of fiber consumed.
Results. After converting the amount consumed in dietary fiber provided by people with diagnosed diverticulosis questionnaires, the authors found that the average dietary fiber intake was 12.6 grams per day. In a survey 26 (65.0%) patients did not know what is the recommended daily intake of fiber in the diet. Among the 40 interviewed patients with diverticulosis, 14 (35.0%) patients had a different opinion on this topic. In the research 30 (75.0%) patients with diagnosed diverticulosis do not know about the protective role of dietary fiber intake. Among the 40 interviewed patients, 10 (25.0%) knew that consuming adequate amounts of fiber in the diet protects against the occurrence of diverticular disease or diverticulitis.
Conclusions. The results of the study shows that patients do not eat in their diet recommended daily amount of dietary fiber. Patients participating in the survey had no knowledge of what is recommended daily doses of dietary fiber intake, and did not know about the protective effects of fiber in people with diagnosed diverticulosis. The authors believe that medical personnel, including physicians, dietitians, nurses, should the provision of medical services affect the change in eating habits among patients diagnosed with diverticulosis and inform them of the need to consume adequate amounts of fiber in the diet. The diet of people with diverticulosis should be provided to patients products containing valuable source of insoluble fiber in order to prevent future occurrence of the diverticular disease and its complications.
Wprowadzenie
Uchyłki jelita grubego są drobnymi uwypukleniami błony śluzowej i mięśniowej okrężnicy (1). Obecność uchyłków bez stanu zapalnego uchyłków nazywa się uchyłkowatością, natomiast w przypadku wystąpienia stanu zapalnego uchyłków mówi się o chorobie uchyłkowej jelita grubego (2, 3). Chorobę uchyłkową jelita grubego nazywa się inaczej „chorobą cywilizacji zachodniej”, gdyż najczęściej występuje w krajach rozwiniętych. Uchyłki jelita grubego nie są praktycznie obserwowane wśród wegetarianów (3).
Biorąc pod uwagę coraz dłuższy czas życia osób w krajach rozwiniętych, coraz większą dostępność do badań obrazowych i złe nawyki żywieniowe wśród osób zamieszkujących kraje rozwinięte, można być pewnym, że liczba osób z rozpoznaną uchyłkowatością jelita grubego będzie coraz większa, dlatego tak ważne jest opracowanie i przygotowanie personelu medycznego do udzielania porad związanych z takim odżywianiem osoby z uchyłkowatością, aby nie doszło do wystąpienia choroby uchyłkowej jelita grubego (4).
CEL PRACY
Celem pracy było oznaczenie ilości spożywanego błonnika w diecie przez osoby z rozpoznaną uchyłkowatością jelita grubego.
MATERIAŁ I METODY
Badanie oceniające poziom spożycia błonnika przez pacjentów z rozpoznaną uchyłkowatością jelita grubego zostało przeprowadzone w 2010 roku wśród pacjentów Poradni Proktologicznej Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. dra Mikołaja Pirogowa w Łodzi.
Badanie przeprowadzono metodą wywiadu o spożyciu pokarmów w ciągu ostatnich 24 godzin (24-hour recall). W ankiecie posługiwano się kwestionariuszem, dzięki któremu pozyskano informacje na temat spożywanych produktów, potraw i napojów w dzień poprzedzający badanie. Następnie pozyskane informacje na temat spożywanych produktów zestawiono z tablicami, z których określono dobowe spożycie błonnika w ciągu 24 godzin. Pacjentom zadano również dwa pytania, by sprawdzić ich wiedzę na temat spożywanego błonnika.
Grupę badaną stanowiło 40 pacjentów, którzy wyrazili zgodę na udział w badaniu. Niezbędne obliczenia przeprowadzone zostały za pomocą pakietów: STATISTICA 7.1 i EXCEL 2008.
WYNIKI
W badaniu uczestniczyło 40 pacjentów, z czego 31 (77,5%) kobiet i 9 (22,5%) mężczyzn. Dominujący wiek respondentów wynosił powyżej 65 roku życia – wiekiem tym legitymowało się 32 (80,0%) ankietowanych. W grupie ankietowanych, wykształceniem średnim legitymowało się 28 (70,0%) osób. Wśród 40 ankietowanych, 37 (92,5%) pacjentów pochodziło z miasta zamieszkanego przez więcej niż 500 000 mieszkańców (tab. 1).
Tabela 1. Charakterystyka badanej grupy pacjentów.
  Liczba badanych(%)
Wiekdo 25 roku życia00,0
od 26 do 44 roku życia12,5
od 45 do 64 roku życia717,5
powyżej 65 roku życia3280,0
RAZEM:40100,0
Płećkobiety3177,5
mężczyźni922,5
RAZEM:40100,0
Miejsce zamieszkaniaw mieście powyżej 500 000 mieszkańców3792,5
w mieście od 25 000 do 500 000 mieszkańców37,5
w miejscowości poniżej 25 000 mieszkańców00,0
na wsi00,0
RAZEM:40100,0
Wykształceniepodstawowe25,0
zawodowe512,5
średnie2870,0
wyższe512,5
RAZEM:40100,0
Po przeliczeniu ilości spożywanego błonnika w podanych przez osoby z uchyłkowatością jelita grubego kwestionariuszach okazało się, że średnia ilość spożywanego błonnika wynosiła 12,6 g/dobę.
W przeprowadzonym badaniu ankietowym 26 (65,0%) pacjentów nie wiedziało, jaka jest zalecana dzienna ilość spożywanego błonnika w diecie (wykr. 1). Wśród 40 ankietowanych pacjentów z uchyłkowatością jelita grubego, 14 (35,0%) osób miało inne zdanie na ten temat.
Wykres 1. Wiedza pacjentów na temat spożywania zalecanej ilości błonnika w diecie.
W przeprowadzonej analizie statystycznej przy pomocy programu STATISTICA 7.1, nie stwierdzono zależności istotnych statystycznie pomiędzy płcią, wiekiem, wykształceniem, miejscem zamieszkania a wiedzą pacjentów na temat zalecanej dziennej ilości spożywanego błonnika w diecie (p > 0,05).
W badaniu, 30 (75,0%) osób z rozpoznaną uchyłkowatością jelita grubego nie wiedziało o ochronnej roli spożywanego błonnika w diecie (wykr. 2). Wśród 40 ankietowanych pacjentów, 10 (25,0%) wiedziało, że spożywanie odpowiedniej ilości błonnika w diecie chroni przewód pokarmowy przed wystąpieniem choroby uchyłkowej lub zapaleniem uchyłków jelita grubego.
Wykres 2. Wiedza pacjentów na temat ochronnej roli błonnika w uchyłkowatości jelita grubego.
W przeprowadzonej analizie statystycznej przy pomocy programu STATISTICA 7.1, nie stwierdzono zależności istotnych statystycznie pomiędzy płcią, wiekiem, wykształceniem, miejscem zamieszkania a wiedzą pacjentów na temat ochronnej roli spożywanego błonnika w diecie (p > 0,05).
OMÓWIENIE
Wyniki przeprowadzonej ankiety wśród pacjentów Poradni Proktologicznej Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. dra Mikołaja Pirogowa w Łodzi wskazują, że spożywają oni niewielkie ilości błonnika w swojej diecie. Niewielu pacjentów ma wiedzę na temat ilości zalecanego dziennego spożycia błonnika w diecie (wykr. 1). Ankietowane osoby nie miały wiedzy na temat ochronnego wpływu błonnika na przewód pokarmowy u osób z rozpoznanymi uchyłkami jelita grubego (wykr. 2).
BŁONNIK W DIECIE OSÓB Z UCHYŁKOWATOśCIĄ JELITA GRUBEGO
Mianem uchyłkowatości jelita grubego określa się obecność uchyłków w jelicie grubym (1, 4). Uchyłkowatość jelita grubego może dotyczyć każdego odcinka jelita za wyjątkiem odbytnicy, w której nigdy nie występuje (1-5). Praktycznie zawsze uchyłki występują w esicy. Najczęściej są to uchyłki rzekome, które stanowią uwypuklenie błony śluzowej i warstwy podśluzowej jelita grubego. Uchyłki rzekome występują najczęściej w esicy i zstępnicy (4, 5). W jelicie grubym mogą być także stwierdzane uchyłki prawdziwe mające charakter wrodzony i występujące głównie w kątnicy (2-4).
Zapalenie uchyłku to proces zapalny, który dotyczy samego uchyłka i/lub jego otocznia (1-4). Stopień zaawansowania procesu zapalnego określa się na podstawie klasyfikacji Hincheya (1-5).
Choroba uchyłkowa to zespół objawów związanych z dolegliwościami bólowymi zlokalizowanymi w miejscu uchyłków poprzez wzdęcia, krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego, bolesne parcia na stolec oraz powikłania zapalenia uchyłków (miejscowe lub rozlane zapalenie uchyłków czy przetoki) (1, 2, 5).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Korzenik JR: Case closed? Diverticulitis: epidemiology and fiber. J Clin Gastroenterol 2006; 40 (suppl 3): S112-6. 2. Martel J, Raskin JB: History, incidence, and epidemiology of diverticulosis. J Clin Gastroenterol 2008; 42: 1125-1127. 3. Stollman N, Raskin JB: Diverticular disease of the colon. Lancet 2004; 363: 631-639. 4. Wedell J, Banzhaf G, Chaoui R et al.: Surgical management of complicated colonic diverticulitis. Br J Surg 1997; 84: 380-383. 5. Wong WD, Wexner SD, Lowry A et al.: Practice parameters for the treatment of sigmoid diverticulitis – supporting documentation. Dis Colon Rectum 2000; 43: 290-297. 6. Painter NS, Burkitt DP: Diverticular disease of the colon: a 20th century problem. Clin Gastroenterol 1975; 4: 3-21. 7. Paniter NS, Burkitt DP: Diverticular disease of the colon: a deficiency disease of western civilization. BMJ 1971; 2: 450-454. 8. Trowell HC: Dietary fiber, ischemic heart disease and diabetes mellitus. Proc Nutr Soc 1973; 32: 151-157. 9. Trowell HC: Definition of dietary fiber and hypotheses that it is a protective factor in certain diseases. Am J Clin Nutr 1976; 29: 417-427. 10. Trowell HC: Definitions of fiber. Lancet 1969; 2: 1229-1231. 11. Anderson JH, Levune AS, Levitt MD: Incomplete absorption of the carbohydrate in all-purpose whest flour. N Engl J Med 1981; 304: 891-892. 12. Marlett JA: Content and composition of dietary fiber in 117 frequently consumed foods. J Am Diet Assoc 1992; 92: 175-186. 13. Jenkins DJA, Kendall CWC, Vuksan V: Viscous fibres, health claims and strategies to reduce cardiovascular disease risk. Am J Clin Nutr 2000; 71: 401-401. 14. Ferguson LR, Chavan RR, Harris PJ: Changing concepts of dietary fiber: implications for carcinogenesis. Nutr Cancer 2001; 39: 155-169. 15. Cummings JH, Edmond LM, Magee EA: Dietary carbohydrates and health: do we still need the fibre concept? Clin Nutr 2004; Suppl 1: 5-11. 16. Dietary References Intakes for Energy, Carbohydrate, Fiber, Fatty Acids, Cholesterol, Protein and Amino Acids (Macronutritients). Food and Nutrition Board USA 2005. 17. Gawęcki J (red.): Współczesna wiedza o węglowodanach. Wydawnictwo Akademii Rolniczej, Poznań 1998. 18. Ziemlański Ś (red.): Normy żywienia człowieka – fizjologiczne podstawy. Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2001. 19. Gallaher DD, Schneeman BO: Dietary fiber, rozdz. 9 – Present knowledge of nutrition. ILSI Press, Washington DC, 1996. 20. Szponar L, Sekuła W, Rychlik E et al.: Badania indywidualnego spożycia żywności i stanu odżywienia w gospodarstwach domowych. Prace IŻŻ 101, Warszawa 2003. 21. Jarosz M, Bułhak-Jachymczyk B: Normy żywienia człowieka. Podstawy prewencji otyłości i chorób niezakaźnych. Wydawnictwo IŻŻ i PZWL, Warszawa 2008. 22. Crowe FL, Appleby PN, Allen NE, Key TJ: Diet and risk of diverticular disease in Oxford cohort of European Prospective Investigation into cancer and nutrition (EPIC): prospective study of British vegetarians and non-vegetarians. BMJ 2011; 343: d4131.
otrzymano: 2011-09-28
zaakceptowano do druku: 2011-11-08

Adres do korespondencji:
*Konrad Wroński
Oddział Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej
Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dra M. Pirogowa w Łodzi
ul. Wólczańska 195, 90-531 Łódź
tel.: +48 (42) 636 76 11
e-mail: konradwronski@poczta.wp.pl

Nowa Medycyna 4/2011
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna